Προέλλην έγραψε:Η δικιά σου ερμηνεία ποια είναι δηλαδή, ότι τα δημόσια βγάζουν φοβερούς αποφοίτους γιατί το άρθρο δεν διαχωρίζει απόφοιτους ιδιωτικών και δημοσίων; Πως ακριβώς καταρρίπτει αυτό τα στοιχεία;
Το 95% περίπου το μαθητών πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας φοιτούν σε δημόσια σχολεία, αυτοί είναι που έχουν συντριπτική βαρύτητα στα στοιχεία αυτά. Αυτούς ακριβώς τους αποφοίτους βγάζουν τα δημόσια σχολεία.
Δεν αμφισβητώ ότι τα δημόσια βγάζουν ντουβάρια, αμφισβητώ το ότι το άρθρο που παρέθεσες αποδεικνύει ότι τα ιδιωτικά βγάζουν κάτι ποιοτικά ανώτερο. Δεν προκύπτει κάτι τέτοιο γιατί δεν διαχωρίζει τα δύο είδη σχολείων.
Στις λιγοστές γενικές πηγές που υπάρχουν οι των ιδιωτικών φαίνεται να τα πηγαίνουν καλύτερα και στις πανελλαδικές και στα PISA. H ανώτερη ποιότητα εκπαιδευτικών πόρων και υποδομών, η πιο εξατομικευμένη διδασκαλία, σε αρκετές περιπτώσεις η διαφορετική εκπαιδευτική προσέγγιση, αλλά εξίσου σημαντικό, και το ανώτερο κοινωνικοοικονομικό υπόβαθρο, παίζουν ρόλο.
Έστω ότι ισχύει και λέω έστω γιατί δεν έχω διερευνήσει το θέμα. Το ζήτημα δεν είναι η καθαρή απόδοση, αλλά η σχέση κόστους απόδοσης. Τα ιδιωτικά με 1000 ευρώ τον χρόνο (πρακτικά αρκετά λιγότερο γιατί ένα μέρος πάει και στα ΑΕΙ) τι αποτελέσματα θα είχαν? Η ανυπαρξία τόσο φτηνών ιδιωτικών αποδεικνύει ότι το επιχείρημά σου δεν στέκει, γιατί αν τα ιδιωτικά μπορούσαν να κάνουν κάτι καλύτερο με το ίδιο μπάτζετ τότε κάποιοι θα είχαν καλύψει αυτό το κενό στην αγορά.
Αντίστροφα, τα δημόσια με διπλάσιο μπάτζετ (δηλαδή 2 αντί για 1Κ τον χρόνο) θα είχαν και αυτά πολύ καλύτερη απόδοση.
Σε γενικές γραμμές συμφωνώ, με κάποιες ενστάσεις.
Για την παραβατικότητα και την ατιμωρησία σε σημαντικό βαθμό ευθύνεται η "πολυτεχνιακή" κουλτούρα, όπου ο μαθητής δεν είναι κακό να είναι "επαναστάτης". Αυτό επίσης είναι κάτι που υποβαθμίζει και τις ήδη υποβαθμισμένες υποδομές.
Αυτή η κουλτούρα έχει ατονήσει. Ούτε οι γονείς των σημερινών σχολιαρόπαιδων (που είναι 40-45 χρονών) ούτε πολύ περισσότερο τα παιδιά τους νοιάζονται για πολυτεχνεία και αριστερισμούς όπως ούτε και μεις όταν πηγαίναμε σχολείο στα 90s μας ένοιαζε το ΕΑΜ και η κατοχή. Η ''αντιαυταρχική'' κουλτούρα έχει κυριαρχήσει σε όλη την δύση χωρίς η δύση να έχει αντίστοιχη αριστερή παράδοση όπως η Ελλάδα, και μάλιστα πιο νωρίς απ'ότι στην Ελλάδα.
Η σημερινή αλητοτσογλαναρία έχει πρότυπα τους τράπερ και διάφορους μαιντανούς των σόσιαλ μίντια. Στην εποχή μας ήταν ακόμα ψιλομαγκιά να είσαι αναρχοκνίτης αν και λιγότερο από ότι στην εποχή των γονιών μας. Έχω την εντύπωση πως οι νέες γενιές είναι κατά πλειοψηφία αποπολιτικοποιημένες. Η μαγκιά είναι να είσαι τραμπούκος, να βγάζεις λεφτά από ντρόγκια, να έχεις γκόμενες κλπ και όχι να είσαι αριστεροκαταληψίας.
Όσον αφορά το προσωπικό, ελλείψει πραγματικής αξιολόγησης (συμπεριλαμβανομένης και τακτικής εξέτασης απο ψυχίατρο), υπάρχει ένας αριθμός ακατάλληλων εκπαιδευτικών, όπως επίσης και αρκετοί σταρχιδιστές που εφόσον ξέρουν ότι και να μινάρουν δεν θα έχουν επιπτώσεις, το κάνουν.
Σίγουρα χρειάζεται η αξιολόγηση αλλά το θέμα είναι ποιος θα αξιολογήσει τους αξιολογούντες

Το κράτος δεν έχει αξιοπιστία να κάνει σωστά την αξιολόγηση και σε τελική ανάλυση αφού απαγορεύονται οι απολύσεις των ΔΥ, τι πρακτικό αποτέλεσμα μπορεί να έχει η αξιολόγηση αν αυτός που αξιολογηθεί άσχημα θα παραμείνει στο σχολικό σύστημα?
Οι υποδομές είναι κατά τη γνώμη μου καταλυτικό στοιχείο. Πχ δεν γίνεται να διδάξεις αποτελεσματικά φυσική ή χημεία πχ στο Γυμνάσιο χωρίς διαδραστικότητα σε εργαστήρια.
Σίγουρα, αλλά το ιεραρχώ πιο κάτω από τα άλλα. Οι υποδομές δεν μπορούν να σε βοηθήσουν αν το πρόγραμμα και οι καθηγητές είναι για τα μπάζα, ενώ ένας καλός καθηγητής μπορεί να κάνει πολύ καλή δουλειά με μια απλή αίθουσα με έναν μαυροπίνακα.
Η εντατική προετοιμασία για τις πανελλαδικές δεν είναι κάτι κακό, κανονικά τα δύο τελευταία χρόνια του Λυκείου θα έπρεπε να ασχολούνται και επίσημα αποκλειστικά με αυτή (δίκην A Levels), και δη σε τμήματα με άτομα που και θέλουν και μπορούν να περάσουν σε αυτές. Η ύπαρξη γιόλο ατόμων σε τέτοια τμήματα έχει αρνητικό αντίκτυπο, τα φροντιστήρια συνήθως φροντίζουν να έχουν σχετικό διαχωρισμό.
Η παπαγαλία ανθεί, γιατί για κάποιο ποσοστό μαθητών είναι ο μόνος τρόπος να περάσουν εξετάσεις. Η ανάπτυξη κριτικής σκέψης δεν αποτελεί αντικείμενο της δημόσιας εκπαίδευσης ως έχει, o μαθητής στο σχολείο υπόκειται σε indoctrination, στόχος είναι να του γεμίσουν το μυαλό με συγκεκριμένες αφηγησεις για την ιστορία, τη θρησκεία, τον τρόπο σκέψης, την ζωή γενικότερα. Και δεν αναφέρομαι μόνο σε αυτά που είναι επίσημα, αλλά και τα ανεπίσημα που θα στα πασάρουν δήθεν ως κριτική σκέψη στο κατεστημένο, πάλι φασόν ηλιθιότητες τίποτε αριστεράντζων ή ακροδεξιών θα είναι.
Αν εξαιρέσεις φυσική και μαθηματικά, η παπαγαλία είναι ο πιο safe τρόπος να περάσεις. Από την στιγμή που η διαμόρφωση των βάσεων είναι ανταγωνιστική με βάση την σχετική βαθμολογία των υποψηφίων, κανείς δε θα ρισκάρει να γράψει κάτι με δικά του λόγια και να πάρει πχ 19,5 και να χάσει την εισαγωγή από τον παπαγάλο που θα πάρει 20 γιατί το γραψε κατά λέξη.
Η απομνημόνευση και η γραπτή εξέταση είναι βασικό συστατικό της εκμάθησης αλλά δεν γίνεται το 100% της διδασκαλίας να βασίζεται εκεί και να βγαίνουν απόφοιτοι με μηδενική γενική παιδεία και life skills.
Το βασικότερο όμως είναι η αποκοπή της εκπαίδευσης απο την αγορά. Αυτό έχει τραγικές συνέπειες σε πτυχές όπως πχ η αδυναμία κατανόησης βασικών οικονομικών αρχών (πχ πίστη στα λεφτόδεντρα), η αδυναμία επιλογής βάσει λογικών κριτηρίων περαίτερω εκπαίδευσης και επαγγέλματος, κ.α.
Συμφωνώ, αλλά δεν έχω καμία εμπιστοσύνη στο ΕΛ κράτος να κάνει την σύνδεση αυτή σωστά γιατί στην Ελλάδα ο ιδιωτικός τομέας είναι πιο διεφθαρμένος και αρπακολλατζής ακόμα και από το δημόσιο. Δεν θα ήθελα το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας να γίνει κολαούζος του Μαρινάκη και του Μυτιληναίου και να μαθαίνουν οι μαθητές και οι φοιτητές ό,τι εξυπηρετεί τις μπίζνες τους στο σήμερα και αύριο αυτό μπορεί να είναι άχρηστο.
Αλλά αυτά είναι γενικότητες. Η δική μου απορία στο νήμα είναι αν η δημόσια εκπαίδευση έχει καλή σχέση κόστους-απόδοσης. Άποψή μου είναι ότι οι γονείς θα έπρεπε να μπορούν να διαλέξουν, αν θα στείλουν το παιδί τους σε δημόσιο, ή αν δεν το κάνουν να πάρουν ένα voucher ανάλογου κόστους απο το κράτος το οποίο θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν σε ιδιωτικά. Θα πρέπει να δημιουργηθεί ανταγωνισμός μεταξύ των δημοσίων και ιδιωτικών σχολείων.
''Ανταγωνισμός'' υπάρχει ανέκαθεν από την στιγμή που ιδιωτικά σχολεία υπήρχαν στην χώρα από την ίδρυση της καθώς και φροντιστήρια. Είναι μύθος αυτό γιατί πρακτικά δεν υπάρχει ανταγωνισμός. Το δημόσιο δεν λειτουργεί με όρους αγοράς. Δεν το νοιάζει να είναι κερδοφόρο ούτε να προσελκύσει πελάτες. Αντιθέτως, ίσως να να καλύτερα να πάνε περισσότεροι σε ιδιωτικά για να μην χρειάζεται να πληρώνουν για τα δημόσια από τον προυπολογισμό και για να κονομάνε οι φίλοι τους που έχουν τα ιδιωτικά
Άλλωστε, ούτε στην δημόσια υγεία είδαμε βελτίωση μέσω του υποτιθέμενου ανταγωνισμού με τους ιδιώτες.
Για να λειτουργήσει αυτό το σύστημα, πρέπει τα εκπαιδευτικά ιδρύματα να λειτουργούν ως αυτόνομες μονάδες που θα παίρνουν λεφτά από το κράτος ανάλογα με τις επιδόσεις τους και να μπορούν ταυτόχρονα να προσελκύουν ιδιώτες επενδυτές για να καλύψουν τις ανάγκες τους καθώς και να βάζουν δίδακτρα αν χρειαστεί. Κάτι τέτοιο είναι στις προθέσεις των διάφορων αστικών κυβερνήσεων για τα ΑΕΙ από την εποχή της αναθεώρησης του αρ. 16 επί χοντρού και αν δεν κάνω λάθος ήδη έχει εφαρμοστεί στα νοσοκομεία.
Αυτό όμως θα οδηγήσει πρακτικά στην έμμεση ιδιωτικοποίηση των δημόσιων, άρα και στην αυτοκατάργησή τους και όχι στην βελτίωσή τους.