Adminović έγραψε:Προέλλην έγραψε:Ε βέβαια, το 80 και το 90 δεν υπήρχε αφραγκία, δεν ανέβαιναν ραγδαία οι τιμές, δεν είχαμε υποτιμήσεις κάθε τρείς και λίγο, δεν ήταν απλησίαστο το οτιδήποτε εισαγόμενο απο την πλειοψηφία των χαμηλότερων στρώματων, κτλ.
Τη δεκαετία του 80 και του 90 δεν είχες ούτε κατά διάνοια την ακρίβεια που υπάρχει σήμερα σε όλα τα είδη πρώτης ανάγκης.
Μπορεί να ήθελες καιρό να μαζέψεις λεφτά για να πάρεις αμάξι ή υπολογιστή, αλλά δεν έμπαινες σούπερ μάρκετ και να σε πιάνει φόβος και τρόμος.
Η κατάρρευση του ανατολικού μπλοκ (στην οποία ήδη αναφέρθηκα), σε συνδυασμό με τις ανεύθυνες πολιτικές που ακολούθησαν οι κυβερνήσεις εδώ και μετέπειτα οι αρπαχτές όπως το Χρηματιστήριο ή τα Ολύμπικ Γκέημς, έφεραν την καταστροφή για την οικονομία της Ελλάδας. Η χώρα βέβαια σαν κοινωνία και σαν λαός ήταν και είναι Αφρική. Κι αυτό δεν θα αλλάξει όσα ευρωπαϊκά κοστούμια κι αν φορέσει.

Δεν νομίζω ότι είναι τόσο απλά τα πράγματα. Η οικονομική πραγματικότητα εξελίσσεται ιστορικά, οι συνθήκες κ συνταγές των 80ς απλά δεν υφίστανται σήμερα, ούτε θα μπορούσαν να υφίστανται. Το πρόβλημα της Ελλάδας είναι ακριβώς ότι προσπάθησε αυτιστικά να διατηρήσει τις συνθήκες εκείνες, αγνοώντας την εξέλιξη και την αναγκαία προσαρμογή.
Απο το 2000 και μετά, η χώρα χρειαζόταν να προσελκύσει επενδύσεις και στροφή στην τεχνολογία. Αυτό είχε προϋπόθεση μεταρρυθμίσεις, πολύ πιο λαητ απ ότι αυτές των μνημονίων. Δυστυχώς δεν υπήρξε κάποια υπεύθυνη πολιτική δύναμη για να τις εφαρμόσει, μόνο λαϊκιστές τύπου ταβέρνας Καραμανλή.
Όσο κοιτώ την οικονομική ιστορία, τόσο βλέπω ότι ο Σημίτης ήταν τεράστιος, statesman. Ουσιαστικά επρόκειτο για έναν νέο Καποδίστρια. Είχες όμως τον λαϊκίστικο, διαλυτικό, υπονομευτικό, προδοτικό, εγκληματικό συρφετό, να τον υπονομεύει.
Οι κραυγές τάπερμαν κτλ εισακούστηκαν και εφαρμόστηκαν. Άμεση απόρροια αυτών, το ξέσπασμα της κρίσης χρέους.