Λαχουρένιος έγραψε:Προέλλην έγραψε:Η εναλλακτική της παγκοσμιοποίησης είναι αυτό που βλέπεις τώρα, και ακόμη χειρότερα.
Δηλαδη οι σημερινες δυτικες ηγεσιες που κανουν ολες αυτες τις μαλακιες εναντιον της Κινας και της Ρωσιας ειναι κατα της παγκοσμιοποιησης?
Φυσικά και όχι. Δεν υπάρχει όμως επιλογή εδώ. Η παλαιά τάξη κλονίστηκε απο τις αυτοκρατορικές βλέψεις των μικρότερων ευνοημένων της παγκοσμιοποίησης, οι οποίοι, δεν έχουν κανέναν στόχο κατά της, απλά πιστέψαν ότι μπορούν να υποτάξουν την Δύση σε μια παγκοσμιοποίηση με τους δικούς τους όρους. Μιλάμε για τσογλανάκια τώρα, που με το που βάλαν ένα πιάτο φαϊ στο τραπέζι τους θέλουν να καβαλήσουν τον πλανήτη.
Λαχουρένιος έγραψε:Η παγκοσμιοποιηση οπως την γνωρισαμε επι 30 χρονια αφορουσε μια μεταβατικη περιοδο στην παγκοσμια ιστορια οπου γεωπολιτικα οι ΗΠΑ ηταν η μονη υπερδυναμη. Ομως στο οικονομικο πεδιο η παγκοσμιοποιηση επετρεψε στην Κινα και δευτερευοντως στην Ρωσια να δυναμωσουν και να διεκδικησουν μεριδιο απο την πιτα και στο γεωπολιτικο πεδιο. Αρα κατα μια εννοια και αν το δουμε διαλεκτικα, η παγκοσμιοποιηση ηταν που εφερε αυτην την κατασταση
Ειναι δυνατον να ειναι μονιμη μια κατασταση οπου μονο ενας κανει κουμαντο? Αφου σε ολη την ιστορια οι υπερδυναμεις εναλλασσονταν, ακμαζαν και παρηκμαζαν. Μονο κατι λεσια τυπου Φουκουγιαμα τα πιστευαν αυτα. Τριαντα χρονια δεν ειναι ουτε μια στιγμη για την ιστορια.
Οσο οι ΗΠΑ πεφτουν οικονομικα και ανεβαινουν οι κινεζοι τοσο πιο πιθανο ειναι να ξεσπασει μια παγκοσμια συρραξη. Αυτη η ανισομετρια μεταξυ γεωπολιτικης ισχυος (ΗΠΑ) και οικονομικης (Κινα) δεν μπορει παρα να ειναι μεταβατικη κατασταση. Οι ΗΠΑ και οι υπολοιποι δυτικοι θελουν μια συγκρουση για να διατηρησουν την δυναμη τους και οι ρωσοκινεζοι για να αυξησουν την δικη τους και να τερματισουν την πρωτοκαθεδρια της δυσης.
Δεν είναι αυτό η παγκοσμιοποίηση. Παγκοσμιοποίηση είναι η σταδιακή κατάργηση των εθνικών κρατών, και το διεθνές κουμάντο του "κεφαλαίου", είτε αυτό είναι αμερικανικό είτε κινέζικο. Όσο δεν έμπαιναν οι εθνικιστικές-αυτοκρατορικές ασυναρτησίες στην μέση, δεν ενοχλούνταν ούτε ο Κινέζος με τους δυτικούς που ήταν στην Κίνα, ούτε οι δυτικοί με τους Κινέζους στην Δύση.
Το πολύ αστείο είναι, ότι δεν γίνονται όλα αυτά μετά απο μιά κρίση, αλλά ότι η κρίση έρχεται ως συνέπεια όλων αυτών.