Επιθέσεις σε εκπαιδευτικούς και εκδικητική δικομανία γονέων - Αποκαλυπτικό άρθρο

[Λαχουρένιος]

Δεν εχουν μεγαλη δυναμη, ενα 7% ειναι, ΟΚ. Απλα υπαρχει ανοχη εκ μερους της πολιτειας.

Σε απόλυτους αριθμούς μπορεί να μην έχουν μεγάλη δύναμη αλλά αυτό το 7% μέσα στο μυαλό των ΧΑγιτών πολλαπλασιάζεται και νομίζουν ότι εκφράζουν το 80% της κοινωνίας.

Συν, ότι πολλοί οπαδοί της ΧΑ δεν είναι μόνο αυτοί που ανήκουν στον σκληρό πυρήνα της αλλά και πάρα πολλοί άλλοι απογοητευμένοι που έχουν φάει τη ρητορεία ότι "οι ξένοι έρχονται και μας τρώνε όλα τα επιδόματα" και σε συνδυασμό με την οικονομική ένδεια που βιώνει μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας αποτελούν το προσφορότερο έδαφος να τους πουλήσεις αμάσητο οποιοδήποτε παραμύθι μίσους θέλεις και να τους πείσεις ότι η αιτία της οικονομικής τους καταστροφής είναι οι πρόσφυγες πχ.
Έτσι, άνθρωποι που υπό άλλες συνθήκες δεν επρόκειτο ποτέ να ψήφιζαν ΧΑ, τώρα αρχίζουν και γλυκοκοιτάζουν την ιδέα.

Αυτο ισχυει και ειδικα στην Β. Ελλαδα. Δεν ειναι μονο το μακεδονικο, ενας κατοικος της Β. Ελλαδας εχει κατα ΜΟ 3-4.000 μικροτερο ετησιο εισοδημα απο εναν αθηναιο.

Η ενδεια σε συνδιασμο με το αισθημα εθνικης ταπεινωσης ειναι εκρηκτικο μειγμα.

[bizeli]

Αυτο ισχυει και ειδικα στην Β. Ελλαδα. Δεν ειναι μονο το μακεδονικο, ενας κατοικος της Β. Ελλαδας εχει κατα ΜΟ 3-4.000 μικροτερο ετησιο εισοδημα απο εναν αθηναιο.

Η ενδεια σε συνδιασμο με το αισθημα εθνικης ταπεινωσης ειναι εκρηκτικο μειγμα.

Δεν γνωρίζω για τα ετήσια εισοδήματα αλλά συμφωνώ ότι το μακεδονικό στη Β. Ελλάδα θα παίξει καταλυτικό ρόλο στις επερχόμενες εκλογές και η ΧΑ ειδικότερα θα κοιτάξει να το εκμεταλλευθεί ΚΑΙ αυτό.
Βούτυρο στο ψωμί της.

[ΤΑΣΟΣ ΑΝΑΣΤΟΠΟΥΛΟΣ]

Αυτα που αναφερεις ειναι ασχετα με το θεμα του νηματος. Απλα βγαζεις εμπαθεια εναντιον των εκπαιδευτικων πιθανον γιατι δεν συμφωνουν με τις πολιτικες σου αποψεις.

Δεν είναι όλα περασμένα μέσα από το πολιτικό φίλτρο.

[ΤΑΣΟΣ ΑΝΑΣΤΟΠΟΥΛΟΣ]

Οι δικομανείς—εκδικητικοί—ξερόλες γονείς είναι οι χθεσινοί συμμαθητές των σημερινών αγανακτισμένων και αδικημένων εκπαιδευτικών. Είναι εκείνοι όπου με τους μελλοντικούς εκπαιδευτικούς ως νέοι έφηβοι στα ’80, ’90 μαζί στα θρανία άκουγαν τις συμβουλές—προτροπές—νουθεσίες των εκπαιδευτικών της τότε εποχής για αντιρρήσεις αδιακρίτως σε ότι θεωρούν ότι τους θίγει, αντίσταση σε ότι πιστεύουν ότι τους καταπιέζει, αντιπαράθεση με ότι στέκεται εμπόδιο στην ανάπτυξη των ιδεών, κόντρα σε ό,τι και όποιον προσπαθεί να σου ελέγξει και να σου καλουπώσει τη ζωή, αμφισβήτηση στα στερεότυπα, αποπομπή σε όποιον θέτει σε κρίση την προσωπικότητα σου και πάνω από όλα, αυτές οι δράσεις πρέπει πρώτα να ξεκινούν μέσα από το σχολείο, κατά παλαιών—αρτηριοσκληρωτικών μυαλών και εκπαιδευτικών συστημάτων.
Εκπαιδευτικοί, περιμένατε ότι δεν θα ανήκετε στους αποδεκτές εκείνης της σποράς. Όπως οι καθηγητές σας ήταν τα σκουριασμένα μυαλά της τότε εποχής, έτσι και εσείς είστε τα σκουριασμένα μυαλά της σημερινής. Απλά ο τότε εκπαιδευτικός είχε και τη συμμαχία των γονέων, λόγω συγκυριών της εποχής, πχ χαμηλό επίπεδο μόρφωσης, ενώ τώρα ο γονέας είναι σύμμαχος με το παιδί του.
Άλλαξαν οι καιροί και τα στρατόπεδα , αλλά εσείς παραμένετε κολλημένοι στο τότε, γιατί έτσι θέλετε.
Εν τω μεταξύ, ο γονέας έχει και στο βάθος του μυαλού του ότι ο εκπαιδευτικός δεν τον βλέπει ως γονέα, αλλά ως πελάτη φροντιστηρίου και ιδιαιτέρων, λόγω του τρόπου που έχετε στήσει το εκπαιδευτικό σύστημα.
Μην έχετε παράπονο. Έτσι θα νιώθουν και οι σημερινοί μαθητές, ως εκπαιδευτικοί σε είκοσι—τριάντα χρόνια.

[bizeli]

Η εποχή όπου η άποψη του ‘’δάσκαλου’’ ήταν θέσφατο πέρασε ανεπιστρεπτί.

Δεν είναι και πολύ θετικό αν το καλοσκεφτείς αυτό. Αν το λες για καλό δλδ.
Καλό είναι να υπάρχει ένα σημείο αναφοράς αλλιώς επικρατεί χάος, ανασφάλεια και μετεωρισμός.
Είναι χρήσιμο, για να μην πω απαραίτητο, στις κοινωνίες να υπάρχουν κάποιοι "οδηγοί" που ο κόσμος εμπιστεύεται ειδικά σε κρίσιμες εποχές όπως οι σημερινές.
Σε έναν κόσμο που άγεται και φέρεται ασκόπως χωρίς κατεύθυνση, υπάρχει κίνδυνος το κενό αυτό να καλυφθεί με άλλους αυτόκλητους "σωτήρες".

[ΤΑΣΟΣ ΑΝΑΣΤΟΠΟΥΛΟΣ]

Δεν το αναφέρω ούτε για καλό, ούτε για κακό. Το αναφέρω ως γεγονός.
Όταν οι καθηγητές, μας έμαθαν να μην έχουμε οδηγούς, πως γίνεται να τους δεχθούμε τώρα.

Ο εκπαιδευτικός πρέπει να είναι ευέλικτος και είναι μεγάλο ολίσθημα να προσπαθεί την αυτούσια μεταφορά παλαιών δεδομένων στη σημερινή εποχή.
Άλλοι οι παράγοντες του ‘’παιχνιδιού’’ τότε, άλλοι τώρα.
Οι ρόλοι ίδιοι (γονέας, μαθητής, εκπαιδευτικός), οι παίκτες διαφορετικοί. Χθεσινός μαθητής= σημερινός εκπαιδευτικός, χθεσινός αμφισβητίας= σημερινός γονέας, άλλη κουλτούρα ο πατέρας—μητέρα του ’80 μαθητή από τον γονέα του ’20 μαθητή.
Ο εκπαιδευτικός πάντα είναι αντιπαθής προς τον μαθητή. Παλιά όμως ήταν συμπαθής προς το γονέα λόγω μόρφωσης, κοινωνικής θέσης κλπ. Τώρα οι λόγοι της διαφορετικότητας του εκπαιδευτικού έχουν εκλείψει.
Παλιά στον εκπαιδευτικό εκτός του σκοπού της μόρφωσης, ο γονέας εναπόθετε και τις ελπίδες της διαμόρφωσης χαρακτήρα του παιδιού και άλλες αρμοδιότητες. Τώρα οι αποστολές του εκπαιδευτικού λιγοστεύουν και στις εναπομείνασες στενεύουν τα περιθώρια κινητικότητας.
Προσαρμογή στα νέα δεδομένα και όχι πρωτοβουλίες ανάληψης ρόλων που δεν έχουν ανατεθεί ,για να έχουν οι εκπαιδευτικοί την ηρεμία τους και οι ψυχολόγοι—ψυχίατροι αναδουλειές.

[bizeli]

Δεν το αναφέρω ούτε για καλό, ούτε για κακό. Το αναφέρω ως γεγονός.
Όταν οι καθηγητές, μας έμαθαν να μην έχουμε οδηγούς, πως γίνεται να τους δεχθούμε τώρα.

Ο εκπαιδευτικός πρέπει να είναι ευέλικτος και είναι μεγάλο ολίσθημα να προσπαθεί την αυτούσια μεταφορά παλαιών δεδομένων στη σημερινή εποχή.
Άλλοι οι παράγοντες του ‘’παιχνιδιού’’ τότε, άλλοι τώρα.
Οι ρόλοι ίδιοι (γονέας, μαθητής, εκπαιδευτικός), οι παίκτες διαφορετικοί. Χθεσινός μαθητής= σημερινός εκπαιδευτικός, χθεσινός αμφισβητίας= σημερινός γονέας, άλλη κουλτούρα ο πατέρας—μητέρα του ’80 μαθητή από τον γονέα του ’20 μαθητή.
Ο εκπαιδευτικός πάντα είναι αντιπαθής προς τον μαθητή. Παλιά όμως ήταν συμπαθής προς το γονέα λόγω μόρφωσης, κοινωνικής θέσης κλπ. Τώρα οι λόγοι της διαφορετικότητας του εκπαιδευτικού έχουν εκλείψει.
Παλιά στον εκπαιδευτικό εκτός του σκοπού της μόρφωσης, ο γονέας εναπόθετε και τις ελπίδες της διαμόρφωσης χαρακτήρα του παιδιού και άλλες αρμοδιότητες. Τώρα οι αποστολές του εκπαιδευτικού λιγοστεύουν και στις εναπομείνασες στενεύουν τα περιθώρια κινητικότητας.
Προσαρμογή στα νέα δεδομένα και όχι πρωτοβουλίες ανάληψης ρόλων που δεν έχουν ανατεθεί ,για να έχουν οι εκπαιδευτικοί την ηρεμία τους και οι ψυχολόγοι—ψυχίατροι αναδουλειές.

Δε διαφωνώ με τις διαπιστώσεις σου.
Διαφωνώ μόνο στο σημείο που λες "Ο καθηγητής πρέπει να είναι ευέλικτος ..."
Δυστυχώς ή ευτυχώς, ο βαθμός ευελιξίας του δεν είναι κάτι που είναι καθαρά μόνο στο δικό του χέρι και πίστεψέ με δεν του επιτρέπονται (εντός κι εκτός εισαγωγικών το επιτρέπονται) πολλά περιθώρια ευελιξίας.

[ΤΑΣΟΣ ΑΝΑΣΤΟΠΟΥΛΟΣ]

Σημείο αναφοράς και μετρό σύγκρισης του τότε με το τώρα. Όταν διαταράσσεται η αλληλουχία, αρχίζουν τα προβλήματα.

[bizeli]

Σημείο αναφοράς και μετρό σύγκρισης του τότε με το τώρα. Όταν διαταράσσεται η αλληλουχία, αρχίζουν τα προβλήματα.

Κα-τα-πλη-κτι-κό
Γελάω αλλά περιγράφει πολύ εύστοχα ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της εκπαίδευσης.
Δυστυχώς, επιβεβαιώνω ότι ισχύει.

Τι εννοείς "όταν διαταράσσεται η αλληλουχία;"

[Στύγιος]

Η εποχή όπου η άποψη του ‘’δάσκαλου’’ ήταν θέσφατο πέρασε ανεπιστρεπτί.

Εννοείται, και ως πρώην διευθυντής σχολείου και ως καθηγητής φροντιστηρίου , ιδιωτικού σχολείου και δημοσίου αυτό έλεγα στους μαθητές μου. 23 χρόνια έχω στην εκπαίδευση και πιστεύω μια χαρά τα πήγα μέχρι τώρα.