Το πρωί της 21/4/1967..... Κάποια στιγμή γύρω στις 9 το πρωί, άνοιξε η πόρτα του γραφείου μου και μπήκε μέσα ο Μοσέ Νταγιάν με την κόρη του Γιαελ.
Αυτό συστήθηκαν, κάθησαν και ο στρατηγός, που φορούσε ένα χακί ξεθωριασμένο παντελόνι, κοντό μανίκι πουκαμισο και πέδιλα, άρχισε μια βροχή ερωτήσεων ,,
για το κακό που βρήκε εσάς τους Έλληνες,, για τον ,,
απαίσιο τρόπο στραγγαλισμού της δημοκρατίας,, και για το ,,
τι μπορούσε να κάνει αυτός προσωπικά και το Ισραήλ σαν κράτος για να βοηθήσει τον ελληνικό λαό, που τόσο είχε βοηθήσει τους Εβραίους στην περίοδο της κατοχής....,,
Με ρώτησε επίσης αν ήμουνα σε θέση να του υποδείξω ,,τρόπους συνδέσεως,, με τον Ηλία Ηλιού, τον Μίκη Θεοδωράκη η άλλους από το ,,
επιτελείο της ελληνικής αριστεράς,,
Τελικά μου ζήτησε να δώσω στην κόρη του μια συνέντευξη, ,,όσο το δυνατόν πιο περιεκτική σε πληροφορίες,, με ερωτήματα που θα υπέβαλλε ο ίδιος (Νταγιάν).
Σήμερα έπειτα από 5 χρόνια, θυμάμαι ότι οι στιγμές που περνούσαμε εκείνο το πρωινό ήταν τόσο τραγικά έντονες και αβέβαιες, που ομολογώ δεν άφηναν περιθώριο ούτε ξαφνιασμα να νοιώσω με την απρόσμενη επίσκεψη και τον ορμητικό ,,χείμαρρο ενδιαφέροντος,, του , και τότε, ,,ισχυρού Άνδρος,, του Ισραήλ.
Πάντως οι απαντήσεις που έδωσα ήσαν:
Α Ότι οι Έλληνες θα εκτιμούσαν ασφαλώς βαθύτατα όσα θερμά αισθήματα συμπάθειας εκ μέρους του Νταγιάν, αν μάλιστα συνοδευτούν και από δημόσια καταδίκη του γκαγκστερικου πραξικοπήματος η από άλλες πρακτικές ενέργειες συμπαραστάσεως προς τον ελληνικό λαό.
Β Ότι δεν είχα δυνατότητες να τον συνδέσω με τα πρόσωπα που ήθελε ( και αν είχα πάλι δεν θα του έλεγα).
Γ Ότι ευχαρίστως θα έδινα συνέντευξη που ζητούσε, αλλά όχι νωρίτερα από το άλλο πρωί, ώστε να έχω συγκεντρώσει μερικές πληροφορίες και με την προϋπόθεση ότι δεν θα είχα συλληφθεί...
Αν και μάλλον απογοητευμένος από τις απαντήσεις μου ο Νταγιάν με αποχαιρέτησε με θέρμη και μου ευχήθηκαν και οι δύο ,,καλή τύχη,, χωρίς να πουν αν θα ξαναγυρίσουν την άλλη ημέρα για την ,,συνέντευξη,,
Δεν τον ξαναείδα τον Νταγιάν από εκείνο το πρωί της 21ης Απριλίου.... Και δεν ξέρω αν και πως και πότε και που συναντήθηκε με τον Μίκη . Ούτε βέβαια, ξέρω αν του έκανε η όχι ,,προσφορά βοήθειας,, ( όπως είχε κάνει σε μένα) και αν η προσφορά απερρίφθη (όπως βεβαιώνει ο Μίκης).
Ένα μπορώ και έχω χρέος να πω: ότι ανάμεσα στον Μίκη Θεοδωράκη και τον Μοσέ Νταγιάν, αναξιόπιστος δεν είναι ο Μίκης.
9/8/1972 στο Λονδίνο
Γιάννης Κατρης.
ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ: «Τελειώνουμε σήμερα ότι δεν κατάφερε να ολοκληρώσει το ΕΑΜ. Είναι δική μας επιλογή οι Πρέσπες».
μπορούμε να συνδυάσουμε τις ανησυχίες το Μοσέ Νταγιάν ... Τι περίμενε άραγε το Ισραήλ από τους πολιτικάντηδες και τι φοβόταν από τον Γ Παπαδόπουλο; 
Έτσι λοιπόν ο Νταγιάν την 21η Απριλίου νοιάστηκε για τις δημοκρατικές ελευθερίες του ελληνικού λαού. 
