Northern Spirit έγραψε:Το σε ποια κατασταση εισαι το αποδεικνουνε τα οικονομικα δεδομενα οχι η πολιτικη και ιδεολογικη προπαγανδα του καθενος. Υπαχουνε διεθνεις μεθοδοι και διεθνεις συγκρισεις που χρησιμοποιουνται για ολες της χωρες..
Σε τραγικη κατασταση ειναι η Σομαλια, ειναι το Σουδαν ειναι το μεγαλυτερο κομματι της Αφρικη οχι η τσιφτετελλαδα...Ακομη και εντος της ΕΕ η Ελλαδα σημερα δεν εχει το χαμηλοτερο βιοτικο επιπεδο αν και χρεοκοπημενη.Ο μονος δεικτης που ειναι τραγικος ειναι οδεικτης της ανεργιας...Ολοι οι αλλοι δεικτες δεν δειχνουνε τραγικοτητα...Δειχνουνε κακη κατασταση, δειχνουνε οικονομια σε κριση αλλα οχι τραγικοτητα..Για τα μετρα τωρα τα εχουμε πει..Οι συμφωνιες και το συμφωνο σταθεροτητας θετει παραμετρους οχι συγκεκριμενες πολιτικες αφου ειναι γνωστο οτι δεν υπαρχει στην ΕΕ δημοσιονομικη ενοποιηση..ΚΑθε κρατος εφαρμοζει το μειγμα πολιτικων που επιθυμει με μοναδικη προυποθεση να υπαρχει καποια συνολικη δημοσιονομικη ισορροπια..Το ιδιο ζητανε και τα μνημονια: να ισορροπησει η χωρα δημοσιονομικα...Τα μετρα αφηνονται στην κυβερνηση και οι διαπραγματευσεις που γινονται αφορουνε στο αν και ποσο αυτα που προτεινει η κυβερνηση ειναι εφικτα και αποτελεσματικα οχι στο τι θα προτεινει η κυβερνηση...Υπαρχει και ο ορος περι ισοδυναμου τετελεσμενου που αποδεικνυει αυτο που λεμε..Αυτο που σε ενοχλει εσενα δεν ειναι ουσιαστικα τα μετρα, ειναι οτι δεν θελεις ισοροπημενους προυπολογισμους...Διοτι αν ηθελες ισορροπια δεν θα τα ελεγες αυτα...Θελετε το δημοσιο να ειναι πατερουλης και να μοιραζει λεφτα..Αλλα αυτο δεν γινεται...Τελος για τις συνεχεις αναφορες στις περικοπες τν συνταξεων εχετε καταντησει γραφικοι....Τι θελετε δηλαδη; Με αναλογια συνταξιουχων/εργαζομενων 1 προς 1 να συνεχιζουνε καποιοι να παιρνουνε 2.500 ευρω συνταξεις και στο δημοσιο 100 χιλιαρικα εφαπαξ που παιρνανε; Να βγαινουνε σσαρανταρηδες ΔΥ στην συνταξη και νε εισπραττουνε συνταξεις για 30-40 χρονια με εσιφορες 15-20 ετων;Με κακιστο δημογραφικο να βγαζουμε χιλιαδες στη συνταξη σε ηλικια κατων των 65;Αυτα τα θεματα τα ειχανε αγγιξει και ο Γιαννιτσης, ο Σπραος κλπ...ΔΕν ητανε θεμα ξενων...Τα ειχανε πει και διενεις οργανισμοι πριν την κριση αλλα στην Ελλαδα κωφευανε..Και οταν ηρθε η κριση και τα χρεοκοπημενα ταμεια στεναζανε τι περιμενες δηλαδη; Να μην σου πουε οι ξενοι για τις συνταξεις; Να μην σου την πει ο ΒορειοΕυρωπαιος που βγαινει στην συνταξη στα 65 ή και 67 οταν εσυ βγαζεις μαζικα στην συνταξη 40ρηδες και πενηνταρηδες;Σοβαρευτειτε επιτελους λιγο και δειτε την πραγματικοτητα..
Υπάρχει μια βασική διαφορά: Τα κράτη που ανέφερες ανήκουν στην πολύπαθη αφρικανική ήπειρο που μαστίζεται από φτώχεια, από ασθένειες που θεωρούνται πλέον λυμένο πρόβλημα για τη Δύση, από εμφύλιους σπαραγμούς και δικτάτορες που ελέγχουν τα πάντα εκεί. Εμείς υποτίθεται ότι ανήκουμε σε ένα διαφορετικό σύμπλεγμα, που αποτελείται από χώρες ανεπτυγμένες οικονομικά, φιλειρηνικές και με λειτουργικούς θεσμούς εντός τους. Η σύγκρισή σου με χώρες του Τρίτου Κόσμου είναι σαν να ψάχνεις ομοιότητες μεταξύ του Κέϋνς και του Στουρνάρα-απολύτως καμία σχέση. Κουτοπόνηρες διαπιστώσεις τύπου "ε εντάξει δεν είμαστε και η χώρα που βρίσκεται στη χειρότερη οικονομική κατάσταση παγκοσμίως" είναι απολύτως τραγικές και δεν ακυρώνουν τίποτα από όσα έχουν συμβεί για την υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου του μέσου πολίτη, του Μεσαίωνα στην αγορά εργασίας και την επιδείνωση των συνθηκών για την άνθιση της επιχειρηματικότητας. Με το ίδιο σκεπτικό οποιαδήποτε αφρικανική χώρα, με το σκεπτικό ότι "εντάξει, υπάρχουν και χειρότερα" θα έπρεπε να συνεχίζει να βρίσκεται στην τρισάθλια κατάσταση εσωτερικής διάλυσης στην οποία μπορεί να είναι εδώ και δεκαετίες χωρίς να αλλάξει τίποτα απλά επειδή "θα μπορούσε και χειρότερα", συνεχίζοντας τη διαιώνιση νοσηρών συνθηκών εξαιτίας των οποίων οι πολίτες της δεν μπορούν να επιβιώσουν. Η Ελλάδα σωρευτικά, τα χρόνια αυτά, είχε μια ύφεση στο ΑΕΠ της της τάξης των Η.Π.Α. μετά το κραχ του χρηματιστηρίου το 1929, μια πτώση συνολική λίγο πάνω από το 25%, εννοείται φυσικά τη μεγαλύτερη δυστυχώς σε χώρα της ευρωζώνης και όχι μόνο. Η έκθεση που έγινε πέρυσι για κομμάτια του πληθυσμού που ζουν σε συνθήκες φτώχειας έβγαλε ότι περισσότεροι από τους μισούς Έλληνες ζουν είτε κάτω ακόμη και από αυτές είτε κοντά σε αυτές. Το χρέος αναλογικά με το ΑΕΠ είναι επίσης το μεγαλύτερο σε όλη την Ευρώπη, 180%. Η άλλη έκθεση του Γιαννίτση που κατονομάζεις πιο κάτω (τον οποίο κατά τα άλλα δεν έχω σε ιδιαίτερη εκτίμηση) αναφέρει πως οι φόροι τριπλασιάστηκαν τα τελευταία πέντε χρόνια για τα μεσαία και χαμηλά στρώματα. Όσα γράφεις παρακάτω είναι μεγάλη διαστρέβλωση της πραγματικότητας και μπορεί ενσυνείδητα κιόλας να διαδίδεις τέτοια ψέματα. Η προσχώρηση στην ΟΝΕ φυσικά και απαιτούσε όχι μόνο σύγκλιση οικονομικών στόχων αλλά και συγκεκριμένες πολιτικές προσαρμογής, όπως και υιοθέτηση του νεοφιλελεύθερου μοντέλου. Το πιο τρανταχτό παράδειγμα αποτελούν οι χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ που για να σπεύσουν στην ευρωκούρσα άρχισαν μαζικές ιδιωτικοποιήσεις και όχι μόνο. Τώρα δε περισσότερο από ποτέ υπάρχει μια πίεση για επιβολή σκληρών μέτρων διάλυσης του κοινωνικού ιστού. Επαναλαμβάνω αυτό που σου είχα γράψει και προηγουμένως: Όλοι μα όλοι, Γιωργάκηδες, Αντωνάκηδες, Αλεξάκηδες, παρατηρείς ότι δέχθηκαν πιέσεις για περικοπές σε μισθούς και συντάξεις και όλοι υποχώρησαν ή θα υποχωρήσουν. Όταν τα πράγματα σκάλωναν πάντοτε θα εκβίαζαν με διακοπή χρηματοδότησης ή άσκηση επιρροής στις αγορές ομολόγων, οπότε και τα σπρεντς ανέβαιναν στα ύψη. Αν σε άφηναν ελεύθερο να εφαρμόσεις εσύ το μείγμα που θέλεις, τότε τα προβλήματα θα ήταν πολύ λιγότερα. Το σενάριό σου όμως δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα: Ακόμη κι αν καμία δέσμη μέτρων δεν τους έπειθε, εν τέλει θα μπορούσαν οι ίδιοι να προτείνουν τις δικές τους διεξόδους, και αυτό έκαναν, και πάντοτε αυτές οι διέξοδοι περιλάμβαναν περικοπές μισθών και συντάξεων! Τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια λοιπόν; Άσε δε που πάρα πολλά από τα μέτρα δεν έχουν καμία σχέση με τη δημοσιονομική ισορροπία γιατί ακριβώς είναι υφεσιακά, όπως οι χαμηλότεροι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα. Δε θα μου πεις εσύ εμένα επίσης τι με ενοχλεί και τι όχι, ειδικά εσύ από οποιονδήποτε άλλον εδώ μέσα. Αν μπορείς να έχεις ισορροπημένο προϋπολογισμό και μια αγορά κι ένα σύστημα κοινωνικής πρόνοιας που τα βγάζουν πέρα είναι εξαιρετικά καλοδεχούμενο, δε θα βγάλεις ελλείμματα με το ζόρι. Αν για να έχεις το δεύτερο πρέπει αναγκαστικά να βγάλεις ένα έλλειμμα, χωρίς να μιλάμε για ακρότητες εποχών π.χ. Κώστα Καραμανλή τότε ναι, αυτό θα γίνει. Αν ακόμη έχεις το έλλειμμα που σε βάζει σε δύσκολη θέση μακροπρόθεσμα και πρέπει να το μειώσεις οπωσδήποτε, τότε να βρεις κάπου από όπου θα εξοικονομήσεις ή θα εισπράξεις επιπλέον λεφτά. Αυτό όμως που έγινε τα τελευταία πέντε χρόνια ήταν μια ανωμαλία, μια άνευ προηγουμένου ανακατανομή πλούτου στο εσωτερικό της χώρας με καταστροφικά αποτελέσματα και χωρίς κανένα απολύτως αντίβαρο για εξισορρόπηση των ανισοτήτων. Τα μέτρα είναι αυτό ακριβώς που ενοχλούν όχι μόνο εμένα, αλλά κι εκατομμύρια ανθρώπους μέσα στην ελληνική επικράτεια. Πώς βγάζεις τώρα συμπέρασμα από όσα έγραψα στο προηγούμενο μήνυμα (γιατί μου απευθύνεσαι στον δεύτερο πληθυντικό; ένας είμαι, όχι πολλοί όπως κάποιοι άλλοι, φοβάσαι να μου γράψεις κάτι κατάμουτρα; μην ντρέπεσαι βρε, δε θα σε πειράξω) ότι θέλω "δημόσιο πατερούλη", τη στιγμή που ούτε μία φορά δεν έγραψα τη λέξη δημόσιο εκεί, ένας θεός το ξέρει. Μάλλον πάλι λειτουργούν οι εμπάθειές σου εις βάρος του ορθολογισμού. Όλες οι ανεπτυγμένες οικονομίες του κόσμου είναι μείγμα δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Το ερώτημα είναι ποιο είναι το μείγμα αυτών των δύο που θα αποβεί αποτελεσματικότερο για εσένα. Φαντασιώσεις περί ιδιωτών που θα τα αποκτήσουν όλα χωρίς να υπάρχει κράτος είναι μόνο κάτι σαλεμένων ακροαριστερών τύπου Σπύρου Χατζηοσμάν που υπέγραφε στη βουλή να διαγραφούν οι οφειλές των κατηγορούμενων για το σκάνδαλο Αθήνα 1997, που έκανε 12 χρόνια να τελειώσει τη σχολή του κι ενώ αρχικά έλεγε ότι ψήφισε το μνημόνιο 1 επί της αρχής για να πάρει η Ελλάδα τα λεφτά αλλά τα μέτρα του μνημονίου τα καταψήφισε επειδή δεν του άρεσαν τώρα λέει ότι είναι ο πιο μνημονιακός βουλευτής όλων. Όσον αφορά τις συντάξεις μια λέξη θα γράψω: Ένσημα. Και ο νοών νοείτο. Κουβέντα φυσικά για όσα γράφω για τη μισανθρωπία της δαρβινιστικής του θεώρησης ότι ο αφελής πρέπει να πληρώνει με το να μην επιβιώνει λες και είναι ζώο στη ζούγκλα. Η δε συμβουλή σου στο τέλος καλύτερα θα ήταν να την απευθύνω προς εσένα τον ίδιο.
