Δημοσίευσηαπό Τλαξκαλτέκος » 27 Ιαν 2024, 19:35
Ακρίδης Κατσαριδόπουλος έγραψε:Ακρίδης Κατσαριδόπουλος έγραψε:Νεστόριο (Nestram): Μερικοί κάτοικοι κατέφυγαν στη Γιουγκοσλαβία και σε χώρες της Ανατολικής Ευρώπης (προπολεμικά 100 περίπου κάτοικοι είχαν μεταναστεύσει στη Βουλγαρία).
*Την περίοδο 1940-1949 σκοτώθηκαν 130 κάτοικοι του χωριού. Σχεδόν άλλοι 300 αναγκάστηκαν να γίνουν πολιτικοί πρόσφυγες, στο τέλος του εμφυλίου πολέμου.
https://www.lithoksou.net/2020/11/maked ... rafia.html
Για το Νεστράμι ( Νεστόριο ) ο Βακαλόπουλος λέει πως το 1908 υπερτερούσε ο ελληνικός, δηλαδή ο πατριαρχικός , πληθυσμός.
Ενδιαφέροντα στοιχεία για το Νεστόριο έχει και ο Καλλιανιώτης στο διδακτορικό του.
Στην Καστοριά π.χ. αιώνες παλαιότερα κάτοικοι δήλωναν ότι ανήκαν στο ελληνικό γένος κι ελληνικά οµιλούσαν όσοι µετανάστευαν προς εύρεσιν εργασίας, οι οικοδόµοι π.χ. του σλαβοφώνου Νεστορίου και του αρβανιτοφώνου Λεχόβου ή οι Βλάχοι νοµάδες, αγωγιάτες κι επαγγελµατίες (ράπτες π.χ.). Στο Νεστόριο ειδικά, αν και το βουλγαρικό Σχολείο του χωριού διατηρούνταν ως το 1912, οι κάτοικοι δεν είχαν ποτέ αισθανθεί ξεχωριστοί από τους Έλληνες.
(...)
Στην πολυπληθή π.χ. κωµόπολη του Νεστορίου όπου η πλειονότητα των κατοίκων ασχολούνταν µε την οικοδοµική, η τοπική ΚΟ του ΚΚΕ, κατά µία ύστερη µαρτυρία, αριθµούσε το 1941 µόνο 35 µέλη, τα περισσότερα εκ των οποίων, αν όχι όλα, ήταν δηλωσίες
–όπως π.χ. ο δικηγόρος Αθανάσιος Καρβαγιώτης, µεταµεληθείς κοµουνιστής το 1932, αλλά µέλος του ∆Σ του τοπικού ΕΜΕΑ 3 χρόνια αργότερα.
(...)
Ο Χρήστος Καρακάσης καταγόταν από εύπορη οικογένεια του Νεστορίου που είχε προσφέρει κοινοτάρχες στην ορεινή κωµόπολη. Αρχικά ανέλαβε οµαδάρχης φτάνοντας ως το βαθµό του ανθυπολοχαγού στον ΕΛΑΣ την άνοιξη του 1944 κι έπειτα χρηµάτισε για ένα διάστηµα καπετάνιος στο 1/28 τάγµα. Μετά φαίνεται ότι αποτραβήχτηκε στην Επιµελητεία, ασχολούµενος µε ζώα και λίρες που πρόσφερε η ΣΣΑ του Βιτσίου. Παρέµεινε στο χωριό του µετά τη συµφωνία της Βάρκιζας και, όταν το επόµενο έτος κλήθηκε να ξαναβγεί αντάρτης, αρνήθηκε καταφεύγοντας
στην Καστοριά. Η νέα του στάση ήταν προφανώς η αιτία που δικαζόµενος κοµουνιστής την ίδια εποχή είχε καταθέσει ότι ο Καρακάσης ήταν επικεφαλής αποσπάσµατος του ΕΛΑΣ που εκτέλεσε αξιωµατικούς κι άνδρες της ΥΒΕ/ΕΚΑ στο Νεστόριο τον Απρίλιο του 1943.(...)
Ερχόµενοι νωρίς το πρωί οι Ελασίτες έβαλαν µε όλµους µέσα στο χωριό Μελάνθιο ζητώντας την παράδοση των Εθνικιστών «για να µη χυθεί αδελφικό αίµα». Μπήκαν µε άνεση στο χωριό, αφόπλισαν τους ενόπλους, οµίλησαν στους κατοίκους και κατευθύνθηκαν στο Νεστόριο λαµβάνοντας µαζί τους 3 µόνο αιχµαλώτους, τον Κωνσταντίνο Ζήση, τον Εµµανουήλ Κιουρτσιδάκη και τον Ηλία Μανταρόπουλο. Μετά από τοπικό Ανταρτοδικείο
εκτελέστηκαν
στο Νεστόριο την 18η Απριλίου του 1943.Στιγμιότυπο οθόνης 2024-01-27 192442.png
Ποίηµα του επόπτη Αγροφυλακής Καστοριάς Εµµανουήλ Κιουρτσιδάκη µε θέµα τον εργάτη, τον οποίο και εξιδανικεύει
, επηρεασµένος ίσως από έναν περιρρέων ροµαντισµό, αλλά σίγουρα επειδή ο ίδιος ασχολούµενος µε τα γράµµατα δεν είχε σχέση µε τη χειρωνακτική εργασία. Τον Απρίλιο του 1943 ο υµνητής
του εργάτη θα εκτελεστεί από εργάτες αντάρτες του ΕΛΑΣ στο Νεστόριο ως αντιδραστικός.(...)
Παρόµοιας φύσης άνδρες, «τροµοκράτες µπουραντάδες» κατά την αριστερή φρασεολογία της εποχής, προφανώς πυροπαθείς και λεηλατηθέντες Πρόσφυγες της περιοχής φόνευσαν το ∆εκέµβριο του 1945 µε δαρµό έναν 42χρονο καπετάνιο του 28ου συντάγµατος του ΕΛΑΣ και τον 23χρονο γραµµατέα της ΑΕ Νεστορίου του ΚΚΕ Νεστορίου, αµφότεροι Γκραικοµάνοι από το Μονόπυλο.
https://ikee.lib.auth.gr/record/105429/ ... 8-1511.pdf
Δεν έχετε τα απαραίτητα δικαιώματα για να δείτε τα συνημμένα αρχεία σε αυτήν τη δημοσίευση.
1 .
Τους μεν κενούς ασκούς το πνεύμα διίστησι , τους δε ανοήτους ανθρώπους το οίημα. ( Σωκράτης [ στον Στοβαίο ] )