"Αγωνιστές του 21"

[pluton]

Μιας και μίλησα για:

Κυρίως όμως υπήρχε μια μέγιστη εξυπνάδα των Φαναριωτών πολιτικών που κατάφεραν να συνάψουν δύο τοκογλυφικά δάνεια στους εβραίους της Αγγλίας, οπότε τέθηκε το απλό ερώτημα: "Σε περίπτωση νίκης του Σουλτάνου, από που θα εισέπρατταν τα χρήματα;"

Δείτε ένα γεγονός που δείχνει τι αντιμετώπισαν για να εξασφαλίσουν τα οικονομικά.


Στην Ανατολική Στερεά Ελλάδα ο Θ Νέγρης (ο πιο κατηρτισμένος πολιτικός και νομικός που διέθετε τότε η Επανάσταση) συγκρότησε τον ΑΡΕΙΟ ΠΑΓΟ (μετά από συνέλευση στα Σάλωνα τον Νοέμβριο του 1821), με έδρα τα Σάλωνα, στον Άρειο Πάγο συμμετείχαν αξιόλογα άτομα όπως ο Θεσσαλός αρχιμανδρίτης Άνθιμος Γαζής, οι λόγιοι Γρηγόριος Κωνσταντάς και Ιωάννης Ειρηναίος.

Τώρα λόγω των στρατιωτικών εξελίξεων την άνοιξη του 1822 η έδρα του Άρειου Πάγου μεταφέρθηκε στο Λιβάδι της Εύβοιας.

Ο Άρειος Πάγος σαν έργο του Θεοδώρου Νέγρη ήταν το πιο άρτιο επαναστατικό δημιούργημα, ο δε «οργανισμός» του βασιζόταν σε κοινοβουλευτικές αρχές και διάκριση εξουσιών, πρόεδρος του πολιτικού κλάδου ήταν ο Θ Νέγρης και του δικαστικού ο Νεόφυτος Ταλαντίος, σαν όργανο το αναγνώριζαν οι κάτοικοι Αττικής, Βοιωτίας, Ευβοίας γενικά η Ανατολική Στερεά Ελλάδα.

Για τις ανάγκες της Επανάστασης ο Άρειος Πάγος αγόρασε μεγάλη ποσότητα αραβόσιτου από τον Κανέλλο, έναν Έλληνα με αυστριακή υπηκοότητα. Ο Άρειος Πάγος λεφτά δεν είχε να πληρώσει το καλαμπόκι και δεσμεύτηκε να εξοφλήσει τον Κανέλλο με φόρο των μαλλιών στην περιοχή Σαλώνων.

Οι Επαναστάτες όμως δεν μπόρεσαν να εισπράξουν τον φόρο από τα μαλλιά των προβάτων της περιοχής Σαλώνων, είναι η χρονιά που Δράμαλης κατεβαίνει να πνίξει την Επανάσταση.

Ο λαμπρός αυτός έμπορος προκειμένου να εκβιάσει τους συμπατριώτες του που πολεμούσαν για λευτεριά, απήγαγε στην Σμύρνη τον αρχιμανδρίτη Άνθιμο Γαζή, τον οποίο μάλιστα δεν παρέδωσε στις τουρκικές αρχές αλλά στον Αυστριακό πρόξενο της Σμύρνης.

Ο πρόξενος μη μπορώντας να εκβιάσει τον Άρειο Πάγο ζήτησε από τον Κανέλλο να ελευθερωθεί ο γλωσσομαθέστατος αρχιμανδρίτης, διότι το Αυστριακό προξενείο επιβαρυνόταν τα έξοδα διατροφής του ομήρου ιεράρχη…


Προκειμένου να μη πληρώνει τα έξοδα διατροφής λοιπόν ο Κανέλλος και το Αυστριακό Προξενείο, ελευθέρωσαν τον αρχιμανδρίτη Άνθιμο Γαζή, ο οποίος με πλοίο έφτασε στην Σκιάθο και από εκεί στην Πελοπόννησο προκειμένου να ενισχύσει την Επανάσταση.




ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821 του Σ.Ι. Καργάκου τόμος ΙΙΙ εκδόσεις Realnews

1821 Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΕΝΟΣ ΕΘΝΟΥΣ – ΚΡΑΤΟΥΣ τόμος ΙΙ Εκδόσεις ΣΚΑΙ βιβλίο.

[pluton]

Για τον Ιωάννη Καποδίστρια, τα πρώτα δημοκρατικά και φιλελεύθερα συντάγματα αποτελούν “ξυράφι στα χέρια μικρού παιδιού”.

[Τλαξκαλτέκος]

Θεοδωρίδης Ιάκωβος ( ή Αχιλλέας ) : Αγωνιστής του '21 απ' την Μονεμβασιά. Πριν την Επανάσταση ήταν μοναχός στην Ύδρα. Το όνομα Αχιλλεύς το πήρε κατά τη μύησή του στη Φιλική Εταιρεία. Στις 19/5/1822 διορίστηκε φρούραρχος του Ακροκορίνθου , ενώ είχε αναλάβει τη φύλαξη του Κιαμήλ μπέη και του χαρεμιού του. Κατά την εισβολή του Δράμαλη ο Θεοδωρίδης , αφού σκότωσε τον Κιαμήλ μπέη , εγκατέλειψε το κάστρο χωρίς μάχη, με αποτέλεσμα να εισβάλουν οι Τούρκοι ανενόχλητοι στην Αργολίδα. Λίγο αργότερα , περιφρονημένος από όλους , αυτοκτόνησε από τύψεις.

[Ακρίδης Κατσαριδόπουλος]

Δημήτριος Νενεκος: Ο όρος «Νενέκος», είναι συνώνυμος της εθνικής προδοσίας και μάλιστα του χειρίστου είδους, καθώς ο προδότης δεν περιορίζεται απλά στην επαίσχυντη πράξη της προδοσίας, αλλά παίρνει εμφανώς το μέρος του εχθρού, τασσόμενος εμπράκτως εναντίων των συμπατριωτών του. Το όνομα του Νενέκου ταυτίστηκε με τον προσκυνημένο, το δουλοπρεπή άνθρωπο, το μίασμα, τον προδότη.
Ο Δημήτριος Νενέκος καταγόταν από το χωριό Ζουμπάτα (σήμερα Πηγή) των Πατρών κι έγινε οπλαρχηγός του προκρίτου της Πάτρας Βενιζέλου Ρούφου (ο Ρούφος αργότερα, διετέλεσε πρωθυπουργός).
Δολοφόνησε τους πολεμιστές Σπανοκυριάκο και Σαγιά και διεκδικούσαε το οπλαρχηγιλίκι του Βενιζέλου Ρούφου. Αρχικά διακρίθηκε στις πολιορκίες της Πάτρας και του Μεσολογγίου, αλλά μετά την άλωση του Μεσολογγίου , συνεργάστηκε με τον Αιγύπτιο στρατηγό Ιμπραήμ, ο οποίος του προσέφερε ορισμένα προνόμια.
Το 1826 προσκύνησε και συμπαρέσυρε μαζί του και πολλούς άλλους. Το 1827, επικεφαλής των Τουρκοπροσκυνημένων πολέμησε εναντίον των Ελλήνων και τους νίκησε. Για αυτά τα «κατορθώματα» του και με τη μεσολάβηση του Ιμπραήμ, έγινε με διαταγή του Σουλτάνου, «μπέης».
Ένα από τα «κατορθώματα» του είναι και αυτό της φύλαξης του Ιμπραήμ. Όταν ο Ιμπραήμ από την Πάτρα ξεκινούσε για τα Καλάβρυτα με τον στρατό του και το Νενέκο με 2.000 δικούς του(!) στο χάνι του Βερβένικου ο Ιμπραήμ παραδρόμησε και περαπλανήθηκε μέσα στο δάσος ώσπου έπεσε πάνω στο Νενέκο και τους Αρβανιτάδες του. Στου Δεσπότη τη Βρύση καθώς προχωρούσε αυτός με τη νέα του συνοδεία κοιμήθηκε. Στην διάρκεια του ύπνου του όμως τον φύλαγαν καλά οι Νενεκαίοι γι’ αυτό σαν έφτασε στο στρατόπεδό του «επήνεσε τον Νενέκον δια την πίστην του,και παρρήσια μάλιστα τον εχάιδευσε με τα χέρια του ενώπιον των επισήμων Τούρκων». Στην ερημιά του δάσους δόθηκε η μεγάλη ευκαιρία στο Νενέκο να ξεπλύνει το στίγμα της προδοσίας του και να προσφέρει μεγάλη υπηρεσία στην πατρίδα. Να χαλάσει δηλαδή το χαλαστή τόσων ψυχών και τόσων άψυχων πραγμάτων τού Μοριά και της Ρούμελης, αλλά δεν το έκανε. Ο Κολοκοτρώνης μαθαίνοντας ότι ο Νενέκος είχε τον Ιμπραήμ στα χέρια του και δεν τον «έφαγε», σύμφωνα με τα απομνημονεύματα του υπασπιστή του Φωτάκου, αγανάχτησε που «…ωρκίσθει παρρησία ημών εις τον Μεγάλον Θεόν των Ελλήνων και είπεν, ότι επιθυμεί τον φόνον του Νενέκου, και αν τον εύρισκε πουθενά με τα ίδια του τα χέρια τον εφόνευεν, πράγμα πολύ παράξενον και πρωτάκουστον απο το στόμα του Κολοκοτρώνη να ομιλή περί φόνου, και ότι μόνος του θέλει να τον κάμη».
Η εκτέλεση του Νενέκου, έγινε τελικά το 1828, κατ’ εντολή του Κολοκοτρώνη, από τον αδελφό του δολοφονημένου Σαγιά.

https://patrinorama.com/poios-itan-o-nenekos-poy/

[Ακρίδης Κατσαριδόπουλος]

Πάντως το επίθετο Κολοκοτρώνης ( και Κολοκοτρίνης ) συναντάται - σπάνια μεν, αλλά συναντάται - και σε άλλες περιοχές της Πελοποννήσου ( π.χ. στην Έξω Μάνη ). Και δεν έχουν συγγένεια με το σόι του Γέρου του Μοριά. Γι' αυτό διατηρώ πολλές αμφιβολίες με την διήγηση που θέλει το Κολοκοτρώνης απόδοση του Μπιθεκούρα ή και το αντίστροφο.

Το Μπιθεγκούρας είναι μάλλον θρύλος του 19ου αιώνα. Κολοκοτρώνηδες έχει σε όλη την Ελλάδα, και αυτούς Μπιθεγκούρες τους λέγανε;

Κολοκοτρωνης βγαίνει από το ονοματεπώνυμο Νικόλας Κοτρώνης = (Νι)Κολοκοτρωνης όπως Κολογιάννης, Κολιοκώστας κλπ κλπ.

Οσο για το Τζεργίνης, αυτό δεν υπάρχει καν ως επώνυμο. Λογικά κάτι αλλο εννοούσε (Σεργίνης;).

[Ακρίδης Κατσαριδόπουλος]

Kαι απ’ ότι έχω καταλάβει αυτα που λέει ο Κολοκοτρωνης στην αρχή των απομνημονευμάτων του είναι ουσιαστικά θρύλοι ανακατεμένοι με αυτα που έζησε ο ίδιος και η γενια του πατέρα του. Σύγκρινε τα με αυτα του Μακρυγιαννη και θα διαπιστώσεις ότι ξεκινάνε με τον ίδιο ακριβως τρόπο.

[pluton]

Η ΑΜΟΙΒΗ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΑΛΒΑΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ


Οι Αλβανοί πολέμησαν υπό τις διαταγές των τούρκων κατά της Ελληνικής Επανάστασης , με οπλίτες αλλά και με αρχηγούς.

Είναι γεγονός ότι οι Αλβανοί αποτέλεσαν τον στρατιωτικό βραχίωνα του Σουλτάνου κατά της Ελληνικής Επανάστασης και αν δεν ελάμβαναν μέρος ή αν ήταν ουδέτεροι, η Επανάσταση με μεγάλη άνεση θα επικρατούσε και στην Ήπειρο και την Θεσσαλία.

Φυσικά στον οκτάχρονο πόλεμο που διεξήγαγαν οι Έλληνες συμμετείχαν και οι Τούρκοι και οι Αιγύπτιοι, αλλά το βάρος των επιχειρήσεων το σήκωσαν οι Αλβανοί, χαρακτηριστικό είναι ότι υπήρξαν φιλέλληνες από παντού ακόμα και τούρκοι φιλέλληνες αναφέρονται, το μόνο έθνος που δεν είχε φιλέλληνες ήταν οι Αλβανοί.


Τέλος πάντων, με την βοήθεια του Θεού ελευθερωθήκαμε, οι Αλβανοί δίκαιο ήταν να ζητήσουν αμοιβή για τις υπηρεσίες που προσέφεραν στον Σουλτάνο (κατά των Ελλήνων), φυσικά όσοι δεν άφησαν τα κόκκαλά από το λεπίδι των Ελλήνων, είχαν κάποιο κομπόδεμα από το πλιάτσικο που έκαναν.

Ο Σουλτάνος λοιπόν κάτω από τις πιέσεις των Αλβανών αποφάσισε να τελειώνει με τους μισθούς των τουρκαλβανών, ιδού τι γράφει ο Κ Άμαντος:

«Ο Μέγας Βεζύρης Ρεσίτ Πασάς κάλεσε στο Μοναστήρι της Πελαγονίας τους αρχηγούς των πολεμησάντων κατά της Ελλάδος Αλβανών δια να πληρώσεις εις αυτούς μισθούς και έξοδα. Προσήλθαν περίπου 400-500 φύλαρχοι και άλλοι Αλβανοί πρόκριτοι.

«Αφού τους υπεδέχθη ο Ρεσίτ καλώς και προσέφερεν εις αυτούς γεύμα, διέταξε κατά τινα παράταξιν του στρατού να τουφεκίσωσι τους θεώμενους Αλβανούς.

«Τοιαύτη περίπου ήτο πάντοτε η αμοιβή των Αλβανών δια τας υπηρεσίας προς τους Τούρκους».

Ανάλογο ήταν το τέλος του οπλαρχηγού Ταφήλ Μπουζ που ήταν στην υπηρεσία του Ομέρ Βρυώνη. Το 1932 ο Κιουταχής τον σκότωσε σε συνάντηση που είχαν.


ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
ΑΛΒΑΝΟΙ ΑΡΒΑΝΙΤΕΣ ΕΛΛΗΝΕΣ του Σ Ι ΚΑΡΓΑΚΟΥ εκδόσεις Ι ΣΙΔΕΡΗ
ΟΙ ΒΟΡΕΙΟΙ ΓΕΙΤΟΝΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ του ΚΩΝ ΑΜΑΝΤΟΥ

[Ακρίδης Κατσαριδόπουλος]

το μόνο έθνος που δεν είχε φιλέλληνες ήταν οι Αλβανοί.

Προς την Σ.Βουλήν,

«Η τυραννία και το απάνθρωπον των ομοθρήσκων μου Μουσουλμάνων, και τα μεγάλα δίκαια του δεινοπαθούντος Ελληνικού λαού, όστις βεβαρυμένος από την πολυχρόνιον δουλείαν απεφάσισε το 1821 έτος το χριστιανικόν, να αποτινάξη τον ζυγόν, επειδή με εκίνησαν εις οίκτον και συμπάθειαν, απεφάσισα και εγώ να συναποθάνω με τους Έλληνας.
[…] Εν ενί λόγω, εδούλευσα την Ελλάδα και δουλεύω απ’αρχής του αγώνος της, συνευρισκόμενος και συναγωνιζόμενος με τους επισήμους της στρατηγούς. Καθ’όλας δε τας μάχας, εις ας συμπαρευρέθην, δις επληγώθην, των οποίων η επικινδυνοτέρα εστάθη, η συμβάσα μοι εις Πειραιά πληγή. Εις όλον δε το διάστημα δεν έλαβον από το ελληνικόν έθνος οβολόν διά μισθόν, .....
Τη 5 Οκτωβρίου 1827,εν Αιγίνη

Ο φιλέλλην
Μουσταφάς Γκέκας

[nemo]

οι αλβανοι χωριζονται σε 3 ξεχωριστες φυλες

[pluton]

το μόνο έθνος που δεν είχε φιλέλληνες ήταν οι Αλβανοί.

Προς την Σ.Βουλήν,

«Η τυραννία και το απάνθρωπον των ομοθρήσκων μου Μουσουλμάνων, και τα μεγάλα δίκαια του δεινοπαθούντος Ελληνικού λαού, όστις βεβαρυμένος από την πολυχρόνιον δουλείαν απεφάσισε το 1821 έτος το χριστιανικόν, να αποτινάξη τον ζυγόν, επειδή με εκίνησαν εις οίκτον και συμπάθειαν, απεφάσισα και εγώ να συναποθάνω με τους Έλληνας.
[…] Εν ενί λόγω, εδούλευσα την Ελλάδα και δουλεύω απ’αρχής του αγώνος της, συνευρισκόμενος και συναγωνιζόμενος με τους επισήμους της στρατηγούς. Καθ’όλας δε τας μάχας, εις ας συμπαρευρέθην, δις επληγώθην, των οποίων η επικινδυνοτέρα εστάθη, η συμβάσα μοι εις Πειραιά πληγή. Εις όλον δε το διάστημα δεν έλαβον από το ελληνικόν έθνος οβολόν διά μισθόν, .....
Τη 5 Οκτωβρίου 1827,εν Αιγίνη

Ο φιλέλλην

Μουσταφάς Γκέκας

"....κατά την Επανάσταση φιλέλληνες απ όλα τα μέρη της γης ήρθαν και πολέμησαν εναντίον των Τούρκων. Ακόμη και τσιγγάνοι και Τουρκοι και ένας Αιγύπτιος μουσουλμάνος. Ουδείς Αλβανός..."


ΑΛΒΑΝΟΙ ΑΡΒΑΝΙΤΕΣ ΕΛΛΗΝΕΣ του ΣΑΡΑΝΤΟΥ Ι ΚΑΡΓΑΚΟΥ εκδόσεις Ι ΣΙΔΕΡΗΣ σελ 62

Ποιος ξέρει τι ρόλο βαρούσε αυτό ο Μουσταφάς Γκέκας που ασφαλώς θα αποκαλύφτηκε διότι ήταν πολύ πρόσφατα τα γεγονότα και θα ερευνήθηκε το θέμα.