Sara Iftekhar

[Λαχουρένιος]

ΔΘ εκεινα τα κρατη στην Δ. Αφρικη πως και ειναι κοσμικα? Δεν γνωριζω την ιστορια της Αφρικης οποτε δεν εχω εξηγηση.

[Διάδοχος]

αλλο τι λενε τα ιερα βιβλια και αλλο τι γινεται στην πραξη. Στα @@ μας τι λεει το κορανι, το θεμα ειναι τι θα γινεται πρακτικα.

Πρακτικά γίνεται ότι πεί ο μουφτής και οι μουλάδες της κάθε χώρας. Μπορούμε να δούμε τι λένε, ας πούμε οι μεγάλοι μουφτές της Σ.Α. και της Συρίας, και οι δυό σουνίτες. Αυτόματα η πραγματικότητα ισοπεδώνει τις απλοϊκές προσεγγίσεις των διαφόρων σταυροφοράκων.

[Διάδοχος]

ΔΘ εκεινα τα κρατη στην Δ. Αφρικη πως και ειναι κοσμικα? Δεν γνωριζω την ιστορια της Αφρικης οποτε δεν εχω εξηγηση.

A secular state is an idea pertaining to secularism, whereby a state is or purports to be officially neutral in matters of religion, supporting neither religion nor irreligion. A secular state also claims to treat all its citizens equally regardless of religion, and claims to avoid preferential treatment for a citizen from a particular religion/nonreligion over other religions/nonreligion.

Aπο εκεί και πέρα, είναι εμφανές ότι ο Μπρέηκ δεν έχει ιδέα απο την ιστορία των ισλαμικών χωρών. Το εξτρέμ Ισλάμ ιστορικά έχει υποχωρήσει αρκετές φορές, και καταγράφονται κύμματα islamic revival, ένα απο τα οποία ζούμε και τώρα, και το οποίο πηγάζει εξ ολοκλήρου απο την πολιτική της Δύσης.

[Ραν ταν πλαν]

Παιδιά, λιγότερος ενθουσιασμός δε θα έβλαπτε.
Κοσμικά κράτη, με την έννοια της αστικής δυτικής δημοκρατίας στο ισλάμ δεν υπάρχουν. Και όπου μπορεί με πολλή ελαστικότητα να χαρακτηριστεί κάποιο καθεστώς ως κοσμικό, και αυτό κινείται μέσα στα πλαίσια του μετριοπαθούς ισλάμ, το οποίο μπορεί να μην προτρέπει σε σφαγή των απίστων (σύμφωνα με τη η σούρα ελ-εχζαμπ στη χαντίθ 61 ή να απαγορεύει τις κοινωνικές σχέσεις των πιστών με τους άπιστους σύμφωνα με τη σούρα ελ-νισά στη χαντιθ 144 του κοράν), αλλά το κοινωνικό γίγνεσθαι, από την πολιτική μέχρι την τέχνη και τις μεταξύ τους κοινωνικές σχέσεις, διέπεται αυστηρά από τις οδηγίες του βιβλίου της αποκάλυψης του λόγου του θεού (κοράν=αποκάλυψη).
Παράδειγμα στη διπλανή μας Τουρκία, που παρά τα ογδόντα χρόνια κοσμικότητας και προσπάθειας δυτικοποίησης της κοινωνίας, όχι από μετριοπαθείς μουσουλμάνους αλλά από άθρησκους και άθεους ηγέτες, ήταν αρκετός ένας ισλαμιστής ηγέτης για να συσπειρώσει το συντηρητικότερο θρησκευτικά κομμάτι της κοινωνίας και να το καταστήσει δύναμη εξουσίας κάτω από την ευλογια του αλλάχ.

Για περισσότερη ενημέρωση πάνω στο ισλάμ, εκτός από το ίδιο το κοράνι, προτείνω αυτό:




Δυσεύρετο αλλά λύνει όλες τις απορίες σχετικά με το ισλάμ και τον τρόπο που βλέπουν οι Άραβες τον δυτικό κόσμο.

[Γύπας]

Δηλαδή στο ισλάμ έχει σουϊγκερς; Κάνουν πέγκιγνκ; Ενημερώστε μας γι αυτά αν ξέρετε κι αφήστε τις μαλακίες με αναφορές σε νοκουμέντα και τέτοια.

[Διάδοχος]

Παιδιά, λιγότερος ενθουσιασμός δε θα έβλαπτε.
Κοσμικά κράτη, με την έννοια της αστικής δυτικής δημοκρατίας στο ισλάμ δεν υπάρχουν. Και όπου μπορεί με πολλή ελαστικότητα να χαρακτηριστεί κάποιο καθεστώς ως κοσμικό, και αυτό κινείται μέσα στα πλαίσια του μετριοπαθούς ισλάμ, το οποίο μπορεί να μην προτρέπει σε σφαγή των απίστων (σύμφωνα με τη η σούρα ελ-εχζαμπ στη χαντίθ 61 ή να απαγορεύει τις κοινωνικές σχέσεις των πιστών με τους άπιστους σύμφωνα με τη σούρα ελ-νισά στη χαντιθ 144), αλλά το κοινωνικό γίγνεσθαι, από την πολιτική μέχρι την τέχνη και τις μεταξύ τους κοινωνικές σχέσεις, διέπεται αυστηρά από τις οδηγίες του βιβλίου της αποκάλυψης του λόγου του θεού (κοράν=αποκάλυψη).
Παράδειγμα στη διπλανή μας Τουρκία, που παρά τα ογδόντα χρόνια κοσμικότητας και προσπάθειας δυτικοποίησης της κοινωνίας, όχι από μετριοπαθείς μουσουλμάνους αλλά από άθρησκους και άθεους ηγέτες, ήταν αρκετός ένας ισλαμιστής ηγέτης για να συσπειρώσει το συντηρητικότερο θρησκευτικά κομμάτι της κοινωνίας και να το καταστήσει δύναμη εξουσίας κάτω από την ευλογια του αλλάχ.

Aυτό δεν ενδιαφέρει την υπόθεση του αν ένα κράτος είναι κοσμικό. Για το κράτος μιλάμε, όχι για το τι κάνουν λιγότεροι ή περισσότεροι πολίτες.

Επίσης λίγο κράτει με την κορανική τσιτατολογία. Το Ισλάμ δεν είναι ο σαουδαραβικός σαλαφισμός, το πετρο-Ισλάμ. Δεν λέω ότι είναι καλό, ή κακό, απλά προσπαθώ να βάλω την συζήτηση σε ένα μη-χαζοβιολικό πλαίσιο. Ο Μπρέηκ απο ουαχαμπική θέση κατέληξε ότι ο σιϊτισμός δεν είναι Ισλάμ, εκεί έχουμε καταντήσει σε αυτό το νήμα.







Όλοι οι παραπάνω έχουν διαφορές και στα κείμενα που δέχονται αλλά και στο τρόπο ερμηνείας τους. Αυτό που αναφέρετε εδώ είναι η σαουδαραβική σαλαφιστική εκδοχή, η οποία φυσικά λόγω των πετροδολαρίων και των ΗΠΑ, κατάφερε να πλασαριστεί καλά στον μουσουλμανικό κόσμο.

[Λαχουρένιος]

Θυμαμαι στα 90s με το γιουγκοσλαβικο τι υστερια υπηρχε για το λεγομενο μουσουλμανικο τοξο που θα κανουν οι βοσνιοι με τους αλβανους και θα μας περικυκλωσουν. Και τελικα μια χαρα κοσμικες κοινωνιες ειναι και οι 2, αν και κατα πλειοψηφια μουσουλμανικες.

[Λαχουρένιος]

ΔΘ εκεινα τα κρατη στην Δ. Αφρικη πως και ειναι κοσμικα? Δεν γνωριζω την ιστορια της Αφρικης οποτε δεν εχω εξηγηση.

A secular state is an idea pertaining to secularism, whereby a state is or purports to be officially neutral in matters of religion, supporting neither religion nor irreligion. A secular state also claims to treat all its citizens equally regardless of religion, and claims to avoid preferential treatment for a citizen from a particular religion/nonreligion over other religions/nonreligion.

Aπο εκεί και πέρα, είναι εμφανές ότι ο Μπρέηκ δεν έχει ιδέα απο την ιστορία των ισλαμικών χωρών. Το εξτρέμ Ισλάμ ιστορικά έχει υποχωρήσει αρκετές φορές, και καταγράφονται κύμματα islamic revival, ένα απο τα οποία ζούμε και τώρα, και το οποίο πηγάζει εξ ολοκλήρου απο την πολιτική της Δύσης.

Ρωτησα για τα συγκεκριμενα κρατη της Αφρικης γιατι συμφωνα με τον χαρτη που εβαλες ειναι ολα αυτα εκει μαζι κοσμικα οπως τα κρατη της κεντρικης Ασιας που ηταν στην ΕΣΣΔ παλιοτερα και σκεφτηκα μηπως υπαρχει και σε αυτα ενα αντιστοιχο ιστορικο προηγουμενο που τα εστρεψε στην εκκοσμικευση.

[Διάδοχος]

Ουσιαστικά έχουμε να κάνουμε με μια τεράστια επιχείρηση προπαγάνδας αυτών που προηγουμένως ο μουσουλμανικός κόσμος θεωρούσε αποστάτες και εξτρεμιστές, η οποία στηρίχθηκε απο τις ΗΠΑ για να περιοριστεί η επιρροή της ΕΣΣΔ

Starting in the mid-1970s and 1980s, conservative/strict/puritanical interpretations of Sunni Islam favored by the conservative oil-exporting Kingdom of Saudi Arabia, (and to a lesser extent by other Gulf monarchies) have achieved what political scientist Gilles Kepel calls a "preeminent position of strength in the global expression of Islam."The interpretations included not only "Wahhabi" Islam of Saudi Arabia, but Islamist/revivalist Islam,and a "hybrid"of the two interpretations.

The impetus for the spread of the interpretations through the Muslim world was ‘the largest worldwide propaganda campaign ever mounted’ (according to political scientist Alex Alexiev), "dwarfing the Soviets’ propaganda efforts at the height of the Cold War" (according to journalist David A. Kaplan), funded by petroleum exports which ballooned following the October 1973 War. One estimate is that during the reign of King Fahd (1982 to 2005), over $75 billion was spent in efforts to spread Wahhabi Islam. The money was used to established 200 Islamic colleges, 210 Islamic centers, 1500 mosques, and 2000 schools for Muslim children in Muslim and non-Muslim majority countries. The schools were "fundamentalist" in outlook and formed a network "from Sudan to northern Pakistan". The late king also launched a publishing center in Medina that by 2000 had distributed 138 million copies of the Quran (the central religious text of Islam) worldwide. Along with the millions of Qurans distributed free of charge came doctrinal texts following the Wahhabi interpretation.

In the 1980s the Kingdom's approximately 70 embassies around the world were equipped with religious attaches whose job it was to get new mosques built in their countries and to persuade existing mosques to propagate the dawah wahhabiya".

The Saudi Arabian government funds a number of international organizations to spread fundamentalist Islam, including the Muslim World League, the World Assembly of Muslim Youth, the International Islamic Relief Organization, and various royal charities. Supporting da'wah (literally `making an invitation` to Islam) -- proselytizing or preaching of Islam—has been called "a religious requirement" for Saudi rulers that cannot be abandoned "without losing their domestic legitimacy" as protectors and propagators of Islam.

In addition to the Wahhabi interpretation of Islam, other strict and conservative interpretations of Sunni Islam directly or indirectly assisted by funds from Saudi Arabia and the Gulf include those of the Muslim Brotherhood and Jamaat-e-Islami Islamist organizations. While their alliances were not always permanent, Wahhabism and forms of Islamism are said to have formed a "joint venture", sharing a strong "revulsion" against western influences,a belief in strict implementation of injunctions and prohibitions of sharia law, an opposition to both Shiism and popular Islamic religious practices (the cult of `saints`), and a belief in the importance of armed jihad.

Later the two movements are said to have been "fused", or formed a "hybrid", particularly as a result of the Afghan jihad of the 1980s against the Soviet Union, and resulted in the training and equipping of thousands of Muslims to fight against Soviets and their Afghan allies in Afghanistan in the 1980s.

Although Saudi Arabia had been an oil exporter since 1939, and active leading the conservative opposition among Arab states to Gamal Abdel Nasser's progressive Arab nationalism since at least the 1960s, it was the October 1973 War that greatly enhanced its wealth and stature, and ability to promote conservative Wahhabism.

Prior to the 1973 oil embargo, religion throughout the Muslim world was "dominated by national or local traditions rooted in the piety of the common people." Clerics looked to their different schools of fiqh (the four Sunni Madhhabs: Hanafi in the Turkish zones of South Asia, Maliki in Africa, Shafi'i in Southeast Asia, plus Shi'a Ja'fari, and "held Saudi inspired puritanism" (using another school of fiqh, Hanbali) in "great suspicion on account of its sectarian character," according to Gilles Kepel. But the legitimacy of this class of traditional Islamic jurists had become undermined in the 1950s and 60s by the power of post-colonial nationalist governments. In "the vast majority" of Muslim countries, the private religious endowments (awqaf) that had supported the independence of the Islamic scholars/jurists for centuries were taken over by the state and the jurists were made salaried employees. The nationalist rulers naturally encouraged their employees (and their employees interpretations of Islam) to serve their employer/rulers' interests, and inevitably the jurists came to be seen by the Muslim public as doing so.

Wahhabis—or as they preferred to be called Salafis or monotheists (Muwaḥḥidun)—were more strict in some practices than other Muslims—hijab covering not just hair but women's faces, separation of sexes). They also ban practices other Muslims permit, such as music, visiting tombs of saints, conducting of business during salat prayer times.Critics also complained Wahhabis were too quick to declare other Muslims appostates (takfir).

While the 1973 War (also called the Yom Kippur War) was started by Egypt and Syria to take back land won by Israel in 1967, the "real victors" of the war were the Arab "oil-exporting countries", (according to Gilles Kepel), whose embargo against Israel's western allies stopped Israel's counter offensive.

The embargo's political success enhanced the prestige of the embargo-ers and the reduction in the global supply of oil sent oil prices soaring (from US$3 per barrel to nearly $12) and with them, oil exporter revenues. This put Muslim oil exporting states in a "clear position of dominance within the Muslim world". The most dominant was Saudi Arabia, the largest exporter by far.

With its new wealth the rulers of Saudi Arabia sought to replace nationalist movements in the Muslim world with Islam, to bring Islam "to the forefront of the international scene", and to unify Islam worldwide under the "single creed" of Wahhabism, paying particular attention to Muslims who had immigrated to the West (a "special target"). In the words of journalist Scott Shane, "when Saudi imams arrived in Muslim countries in Asia or Africa, or in Muslim communities in Europe or the Americas, wearing traditional Arabian robes, speaking the language of the Quran — and carrying a generous checkbook — they had automatic credibility.

https://en.wikipedia.org/wiki/Internati ... _Wahhabism

[Διάδοχος]

Aπο εκεί και πέρα, είναι εμφανές ότι ο Μπρέηκ δεν έχει ιδέα απο την ιστορία των ισλαμικών χωρών. Το εξτρέμ Ισλάμ ιστορικά έχει υποχωρήσει αρκετές φορές, και καταγράφονται κύμματα islamic revival, ένα απο τα οποία ζούμε και τώρα, και το οποίο πηγάζει εξ ολοκλήρου απο την πολιτική της Δύσης.

Ρωτησα για τα συγκεκριμενα κρατη της Αφρικης γιατι συμφωνα με τον χαρτη που εβαλες ειναι ολα αυτα εκει μαζι κοσμικα οπως τα κρατη της κεντρικης Ασιας που ηταν στην ΕΣΣΔ παλιοτερα και σκεφτηκα μηπως υπαρχει και σε αυτα ενα αντιστοιχο ιστορικο προηγουμενο που τα εστρεψε στην εκκοσμικευση.

Το Ισλάμ στην Αφρική δεν είναι μεηνστρημ. Ο Αμντούλ της δυτικής Αφρικής την Παρασκευή πάει στο τζαμί και το Σάββατο φοράει την μάσκα και χορεύει πάνω απο το πτώμα του παππού του για να του πιάσει κουβέντα. Μόνο τα τελευταία χρόνια τα λεφτά των Αράβων του Κόλπου έχουν δημιουργήσει σαλαφιστικές ομάδες.