Προέλλην έγραψε:Yπάρχουν σαφείς λόγοι γι αυτό. Ο συντηρητισμός, τα ενοχικά και φοβικά σύνδρομα, η άρνηση, είναι πιο ισχυρά στους μεγαλύτερους σε ηλικία οι οποία μεγάλωσαν σε διαφορετικό περιβάλλον (μη) αποδοχής.
Π.χ. ο τάδε μεσήλικας ακροδεξιός χρήστης φόρουμ, σε ποστ του είχε σκιαγραφήσει περιστατικό όπου ως νεαρός φοιτητής τον έδινε στο στόμα σε φίφηδες που έκαναν πιάτσα σε πάρκα, και δήλωνε, τι, εγώ είμαι χόμο τώρα, βρε άντε από δω, εγώ σε έναν στη τσιμπούκι έδωσα. Ε, αυτός ας πούμε δεν πρόκειται να δηλώσει χόμο σε κάποια έρευνα. Ένας 20άρης όμως στην ίδια φάση, το πιθανότερο δεν θα εθελοτυφλούσε και θα δήλωνε ότι ελκύεται (και) απο άνδρες, γιατί πλέον αυτό στη γενιά του δεν είναι κάτι το κολάσιμο.
Ναι, και το πιο πιθανό είναι ότι και ο σημερινός 20ρης που θα κάνει κάτι τέτοιο, δεν θα δηλώσει λοατκι.
Αυτοί που δηλώνουν λοατκι είναι όσοι σταθερά έχουν σχέσεις με το ίδιο φύλο ή γενικώς έχουν διαταραχές ως προς το φύλο τους.
Οπότε, επανερχόμαστε στο ερώτημα, πώς είναι δυνατόν οι νεότερες γενιές να έχουν πολλαπλάσιο ποσοστό λοατκι σε σχέση με τις παλαιότερες, αφού όλα είναι ζήτημα "άουτινγκ".
Αφού η "καταπίεση" δεν υπάρχει πλέον, γιατί μόνο στις νεότερες γενιές παρουσιάζεται τόσο μεγάλη αύξηση;;
Αφού δε γεννάνε, πώς πολλαπλασιάζονται;;
Προέλλην έγραψε:Όχι ακριβώς. Όπως και τα στρέητ ζευγάρια, θα ελέγχονται για τα κίνητρά τους, την ψυχολογική τους κατάσταση, αν έχουν σώας τα φρένας, αν είναι δυνητικά επικίνδυνοι, κτλ.
Κι όλα αυτά θα γίνονται στην Ελλάδα ε; Καλό!
Δεν είναι εύκολη η διαδικασία υιοθεσίας, άλλοι προσπαθούν χρόνια και κόβονται σε λεπτομέρειες. Δεν θα ισχύει κάτι διαφορετικό για τους γκέι, τουναντίον, λόγω προκαταλήψεων τουλάχιστον σημαντικού μέρους των εμπλεκομένων, μάλλον θα είναι ακόμη πιο αυστηρά τα πράγματα.
Αυστηρά ή χαλαρά, ένα παιδάκι που μεγαλώνει με δύο μπαμπάδες που παριστάνουν τις μαμάδες, αντί για μπαμπά και μαμά (όπως δηλαδή οοοοολα τα υπόλοιπα παιδάκια) είναι λογικό ότι κάποια στιγμή θα αρχίσει να νιώθει το λιγότερο άβολα που δεν είναι σαν τα άλλα παιδάκια. Στην ουσία παραβιάζονται τα δικά του θεμελιώδη δικαιώματα γιατί ο Μπάμπης ήθελε να γίνει μάνα και δεν μπορεί. Το βίτσιο του Μπάμπη ικανοποιείται και θυσιάζεται η ψυχική υγεία ενός παιδιού. Οπότε, σε επόμενο στάδιο του ντυτικού πολιτιζμού ίσως να δούμε να ικανοποιούνται και τα βίτσια των παιδόφιλων.
Δηλαδή είναι καλύτερα να μεγαλώνει ένα ανήλικο σε ορφανοτροφείο, αντί να μας παντρευτεί και του δώσουμε όλη την αγάπη μας;;Έτσι θα λένε και οι παιδοφιλοι.
Γενικά, το θέμα σε λίγο καιρό δεν θα το θυμάται κανείς, όπως και οπουδήποτε ψηφιστήκαν οι ανάλογοι νόμοι. Πρόκειται για μικρά ποσοστά περιπτώσεων. Για μη θέμα ουσιαστικά.
Κοίτα, γενικά, τη Ντύση δεν θα θυμάται κανείς σε μερικές δεκαετίες (ή ίσως να την θυμούνται ως παράδειγμα προς αποφυγήν), οπότε δεν έχει και νόημα η συζήτηση.
Ο Μαχμούντ και ο Αμπντούλ με τα 10 παιδιά του ο καθένας είναι το μέλλον της Ντύση, οπότε κάποια στιγμή θα έρθει και ο ισλαμικός νόμος και θα κοπούν μαχαίρι όλες αυτές οι σαχλαμάρες με τα 356 φύλα.
