1. Αντί να αυξάνομαι την μάζα, τον οπλισμό του χάλυβα, και τα πρόσμικτα σκυροδέματος ώστε να αυξήσουμε την αντοχή της κατασκευής στον σεισμό, τα οποία παρεμπιπτόντως αυξάνουν τα φορτία αδράνειας και το κόστος, η χρήση επιμήκους τοιχωμάτων με την εφαρμογή τεχνητής θλίψης στα άκρα τους είναι η νέα λύση για την αύξηση της αντοχής των ως προς τον εφελκυσμό, την τέμνουσα βάσης, την διάτμηση του σκυροδέματος επικάλυψης, την διάτμηση του κορμού τους και την δυσκαμψία.
Το σκυρόδεμα αντέχει 12 φορές περισσότερο στην θλίψη από ότι στον εφελκυσμό. Οπότε αν του επιβάλουμε θλίψη αυξάνουμε την αντοχή του στον εφελκυσμό και στις άλλες δυνάμεις λόγο τριβής.
2. Εκ τρέποντας τα φορτία αδράνειας στο έδαφος, χρησιμοποιώντας αγκυρώσεις εδάφους και τένοντες, για να μειώσουμε όλες τις καταπονήσεις.
3. Αποτρέποντας την καταπόνηση από τα σεισμικά φορτία των μικρών διατομών των στοιχείων του φέροντα οργανισμού.
Το τοίχωμα έχει δύο διατομές α. την κατακόρυφη κατά τον άξονα του μήκους β. την εγκάρσια η οποία είναι κάθετη προς τον άξονα του μήκους.
Η κατακόρυφη διατομή είναι πολύ πιο μεγάλη από την εγκάρσια οπότε και ποιο ισχυρή.
Γύρο από τους κόμβους όπου πακτώνονται οι δοκοί με τα τοιχώματα, δημιουργούνται ροπές, και τέμνουσες οι οποίες καταπονούν μόνο τις μικρές διατομές των τοιχίων και των δοκών γύρω από τους κόμβους, οι οποίες δεν έχουν μεγάλες αντοχές και αστοχούν. Οπότε πρέπει να σχεδιάζουμε έτσι ώστε να κατευθύνουμε τις δυνάμεις κατά τον άξονα του μήκους και για να το κάνουμε αυτό πρέπει να σταματήσουμε τις ροπές στους κόμβους. Αυτά όλα που ανέφερα πάρα πάνω επιτυγχάνονται με προένταση των διατομών και πάκτωση του τοιχώματος στο έδαφος, διότι το σκυρόδεμα αντισταθμίζει τις εντάσεις εφελκυσμού με εντάσεις θλίψης, και η καταπόνηση της μικρής του διατομής δεν υφίσταται διότι έχουμε οδηγήσει τις εντάσεις στην κατακόρυφη διατομή του τοιχώματος και η διατομή σκυροδέματος δέχεται δυνάμεις θλίψης τις οποίες και αντέχει, αποτρέποντας τον εφελκυσμό. . Οπότε αυξάνεται η αντοχή.
4.Το ανομοιογενές έδαφος λόγο πάκτωσης, εκτός των άλλων, αποκτά δυναμική σε εφελκυσμό και θλίψη λόγο τριβής από την συμπύκνωσης που του επιβάλει ο μηχανισμός αγκύρωσης διαστελλόμενος προς όλες τις κατευθύνσεις και καθ όλο το ύψος όταν έλκεται από την επιφάνεια του εδάφους με γρύλους. Η μετέπειτα πλήρωσή του με ένεμα του επιτρέπει την μεταφορά φορτίων σε πιο βαθιές και σταθερά δυναμικές περιοχές.
5.Ο αριθμός των συχνοτήτων είναι άγνωστος και σε συνδυασμό με την διάρκεια του σεισμού συντελούν σε συντονισμό εδάφους κατασκευής προκαλώντας μέσα στην χρονική διάρκεια την ολοένα και μεγαλύτερη παραμόρφωση της κατασκευής, που έχει ως επακόλουθο την κατάρρευσή της. Η αναπόφευκτη ανελαστική παραμόρφωση προκαλούμενη από την επιτάχυνση τον συντονισμό και την διάρκεια, μπορεί να ελεγχθεί με την εξωτερική δύναμη του εδάφους που εισάγουμε με το σύστημα πάκτωσης του μηχανισμού.
6.Οι ανελαστικές παραμορφώσεις συνδέονται με τις αστοχίες. Για να εξουδετερώσουμε τις δυνάμεις σεισμού και τις ανελαστικές παραμορφώσεις που προκαλούν αστοχίες πρέπει να σχεδιάσουμε αλλιώς. Σήμερα τοποθετούμε δύσκαμπτα δυναμικά επιμήκη τοιχώματα από οπλισμένο σκυρόδεμα, μαζί με ελαστικά και μικρής δυναμικής υποστυλώματα. Τα υποστυλώματα τοποθετούνται για να αναλάβουν μόνο τα στατικά φορτία αφού δεν διαθέτουν μεγάλη δυναμική για να παραλάβουν σεισμικά φορτία. Ένα μέρος από τα σεισμικά φορτία που θα μπορούσαν να αναλάβουν τα ελαστικά υποστυλώματα, ακυρώνεται, λόγο της παρουσίας των δύσκαμπτων τοιχωμάτων, τα οποία δεν επιτρέπουν την ελαστική παραμόρφωση και την παραλαβή σεισμικών φορτίων στα υποστυλώματα. Υπάρχει ένας νέος σχεδιασμός ο οποίος επιτρέπει στα υποστυλώματα και τα τοιχώματα να αναλάβουν τα σεισμικά φορτία που τους αναλογούν χωρίς να αστοχήσουν. Σχεδιάζουμε δύο ανεξάρτητους φορείς με διάκενα μεταξύ των, έναν ελαστικό με υποστυλώματα πλάκες και δοκούς, και έναν ή περισσότερους ανεξάρτητους φορείς τοιχωμάτων ή φρεατίων, με προενταταμένα και πακτωμένα άκρα στο έδαφος, τοποθετημένους μέσα ή εξωτερικά του ελαστικού φέροντα. Ανάμεσα στα διάκενα που τους χωρίζουν τοποθετούμε ελαστικούς αρμούς που μεγαλώνουν καθ ύψος. Αυτή η μέθοδος σχεδιασμού επιτρέπει στα υποστυλώματα να μετατοπίζονται ελαστικά και να καταναλώνουν ενέργεια, αλλά δεν μπορούν να μετατοπισθούν ανελαστικά διότι συγκρούονται με τα δύσκαμπτα και πακτωμένα με το έδαφος τοιχώματα, τα οποία παρεμποδίζουν τα υποστυλώματα να μετατοπιστούν ανελαστικά. Η σύγκρουση αυτών των δύο ανεξάρτητων φορέων, στο ύψος των διαφραγμάτων, πάνω σε ελαστικούς αρμούς, αλληλοεξουδετερώνει ελαστικά τις ανελαστικές μετατοπίσεις και την σεισμική ενέργεια που εισάγεται στην κατασκευή λόγο αδράνειας και επιτάχυνσης.
Αυτές και πολλές άλλες νέες ιδέες που ερευνώ στην αντισεισμική τεχνολογία, πρέπει να εξετασθούν ενδελεχώς αν θέλουμε φθηνές και απόλυτα αντισεισμικές κατασκευές.
Χρόνια Πολλά!
