Λαχουρένιος έγραψε:Τοτε θα σε σκοτωσουν
Εσυ το πας τωρα στο αν ειναι σχετικη η ηθικη. Αυτο θα αποτελουσε αλλο νημα απο μονο του.
Ναι εκεί ακριβώς το πάω, γιατί είναι κάτι που με απασχολεί και μπορεί να έδωσα ένα ακραίο παράδειγμα αλλά είναι κάτι που παίζει ρόλο στην καθημερινότητά μας και ρυθμίζει τις σχέσεις μας με τους υπόλοιπους. Πολλές φορές στην καθημερινότητά μου αναρωτιέμαι και παρατηρώ τις αντιδράσεις άλλων ανθρώπων σε περιπτώσεις που πρέπει να κινηθούν βάσει ηθικής. Το δύσκολο κομμάτι είναι να ξεχωρίσεις βάσει ποιας ηθικής ενεργούν.
Βάσει κάποιων ηθικών άγραφων οικουμενικών κανόνων, βάσει του φόβου της τιμωρίας, βάσει κάποιας θρησκευτικής ηθικής, βάσει κάποιας προσωπικής ηθικής ...
Για να σου δώσω ένα παράδειγμα (πάλι ακραίο
.gif "Laughing")
) μπας και καταλάβεις τι εννοώ, γιατί έτσι όπως τα λέω μπορεί να σε μπερδεύω:
Ας πούμε είναι ένας Έλληνας οδηγός με το αυτοκίνητό του. Μπροστά του είναι ένας πεζός.
Έχει δύο επιλογές. Ή να φρενάρει για να μην τον πατήσει ή να πατήσει γκάζι και να τον σκοτώσει.
Ας δούμε πώς θα κινηθεί με βάσει τα παραπάνω:
άγραφοι κανόνες: η ανθρώπινη ζωή είναι το ύψιστο αγαθό
φόβος τιμωρίας: θα μπει φυλακή αν τον πατήσει
θρησκευτική ηθική: ου φονεύσεις
προσωπική ηθική: χάριν του παραδείγματος ας πούμε ότι ο οδηγός δεν έχει και πολύ ψηλά την ανθρώπινη ζωή
Πώς λες θα ενεργήσει;
Άλλη περίπτωση:
Ας πούμε ότι υπάρχει μια φανταστική χώρα όπου η ανθρώπινη ζωή δεν έχει την ίδια σημασία που της δίνουμε εδώ. Αντιθέτως, σύμφωνα με τη θρησκεία αυτής της χώρας η ανθρωποκτονία θεωρείται αρετή. Από αυτή τη φανταστική χώρα έρχεται για διακοπές
στην Ελλάδα ένας τουρίστας και βρίσκεται στην ίδια θέση με τον παραπάνω Έλληνα οδηγό. Δλδ οδηγεί και βρίσκεται μπροστά του ένας πεζός.
άγραφοι κανόνες: δεν ισχύουν στην περίπτωσή του
φόβος τιμωρίας: θα μπει φυλακή αν τον πατήσει (στην Ελλάδα βρίσκεται)
θρησκευτική ηθική: θα πάει στον παράδεισο αν τον σκοτώσει
προσωπική ηθική: δεν πιστεύει καν στην ύπαρξη της ανθρώπινης ζωής με την έννοια που την ορίζουμε εμείς
Πώς θα ενεργήσει;
Γίνομαι κατανοητή;
Λοιπόν, παιδιά το παραπάνω φιλοσοφικό ερώτημα μού γεννήθηκε ως πεζή μια φορά που ήμουν βόλτα με τον σκύλο σε ένα στενό κι ερχόταν ένα αμάξι με
ξένες πινακίδες. Επειδή εκείνη την ώρα ο σκύλος μου ουρούσε και δεν μπορούσα να τον τραβήξω στην άκρη γιατί μουλάρωνε, τέσπα ήταν πολύ στενό δρομάκι το αμάξι είχε δυο επιλογές ή να μας πατήσει ή να φρενάρει. Πόνταρα ότι ο οδηγός θα έχει το ίδιο σύστημα αξιών με το δικό μας ή έστω τον φόβο της τιμωρίας και ακινητοποίησε το αυτοκίνητό του.
Αν, όμως, δεν είχε το ίδιο σύστημα αξιών στη δική του χώρα και δε γνώριζε τους ελληνικούς νόμους εδώ (περί ανθρωποκτονίας) τι θα γινόταν;
Είδατε πόσο σχετική μπορεί να είναι η ηθική; Και τελικά ποια ηθική είναι αυτή που υπερισχύει όταν καλούμαστε να πράξουμε το σωστό ή το λάθος;
Λαχουρένιος έγραψε: Παντως πιστευω πως η εκαστοτε φιλοσοφια ειναι προιον της εποχης που εδρασε ο καθε φιλοσοφος και προσπαθει να δωσει απαντησεις στις αναγκες εκεινης της εποχης. Δεν θεωρω οτι ο θανατος ειναι εκεινος που οριζει την φιλοσοφια, αλλα αντιθετα η ζωη και οι αναγκες της, ειτε μιλαμε για επιστημες, ειτε για πολιτικη, ειτε για ηθικη.
Καλά αυτό εννοείται. Απλά είχε μπλεχθεί ο Λιαντίνης στη συζήτηση και προσπαθούσα να ερμηνεύσω τη δική του οπτική.
Λαχουρένιος έγραψε: Ο Σωκρατης και αυτος επικεντρωθηκε στο πως πρεπει να ζει ο καθενας την ζωη του, οχι στον θανατο ο οποιος τον αφηνε αδιαφορο οπως ελεγε στην απολογια του.
Επειδή τη διάβασα πρόσφατα την απολογία του, εμένα προσωπικά δε μου φάνηκε ότι του ήταν και τελείως αδιάφορος ο θάνατος, άσχετα με το τι έλεγε. Τέσπα, μια άλλη παράμετρος που δεν είχα σκεφθεί σχετικά με τον Σωκράτη είναι αυτό που είπε ο micro ότι ο Σωκράτης ήταν αρνητής της ζωής.
Δεν το είχα σκεφθεί ποτέ έτσι, ακόμα επεξεργάζομαι αυτό που είπε ο micro και προσπαθώ να το συνδέσω και να το καταλάβω με τον Σωκράτη σύμφωνα με όσα ξέρω. Γιατί από τη μια έχει δίκιο ο micro εδώ και ήταν πολύ σωστό αυτό που είπε. Εγώ δεν το είχα σκεφτεί ποτέ έτσι. Μάλλον ήμουν σε λάθος δρόμο.
Λαχουρένιος έγραψε: Οσο για την ηθικη φιλοσοφια και εκεινη εχει περιορισμενη πρακτικη χρησιμοτητα γιατι συνηθως αντανακλα τις συνθηκες της εποχης που διατυπωθηκε καθως και τα ιδιαιτερα ενδιαφεροντα καθε φιλοσοφου. Επισης συχνα ειναι πολυ αφηρημενη, οπως πχ αυτα που λεει ο Σωκρατης για το αγαθο και την αρετη, αρα και δυσκολα εφαρμοσιμη
Δε συμφωνώ. Εγώ τα περισσότερα τα βρίσκω πολύ διαχρονικά ακόμα κι αν αλλάζουν οι εποχές.
