Ο Τίτο πρώτος σε δημοσκόπηση στην Σερβία!

[The Great Leader]

O Τίτο ήταν τεράστιος ηγέτης,άλλα δεν έδωσε γερή λύση στο πως θα κρατούσε την Γιουγκοσλαβία ενωμένη. Π.χ., ο γιουγκοσλαβικός στρατός έγινε ο εγγυητής της ενότητας και είχε γίνει συνταγματική ρύθμιση ότι αν απειλούνταν η ενότητα της χώρας, η διοίκηση θα έπρεπε να περάσει στις ένοπλες δυνάμεις. Η όλη ρύθμιση σκάλωσε όταν οι μετατιτοϊκοί ηγέτες δεν έδωσαν το οκ σε μια τέτοια κίνηση,ο στρατός στις κομμουνιστικές χώρες δύσκολα αναλαμβάνει πρωτοβουλία χωρίς πολιτική απόφαση και όλοι οι γιουγκοσλάβοι κομμουνιστές θυσιάσανε την ενότητα της χώρας για να γίνουν άρχοντες στις εθνικές τους ζώνες.

[Λαχουρένιος]

O Τίτο ήταν τεράστιος ηγέτης,άλλα δεν έδωσε γερή λύση στο πως θα κρατούσε την Γιουγκοσλαβία ενωμένη. Π.χ., ο γιουγκοσλαβικός στρατός έγινε ο εγγυητής της ενότητας και είχε γίνει συνταγματική ρύθμιση ότι αν απειλούνταν η ενότητα της χώρας, η διοίκηση θα έπρεπε να περάσει στις ένοπλες δυνάμεις. Η όλη ρύθμιση σκάλωσε όταν οι μετατιτοϊκοί ηγέτες δεν έδωσαν το οκ σε μια τέτοια κίνηση,ο στρατός στις κομμουνιστικές χώρες δύσκολα αναλαμβάνει πρωτοβουλία χωρίς πολιτική απόφαση και όλοι οι γιουγκοσλάβοι κομμουνιστές θυσιάσανε την ενότητα της χώρας για να γίνουν άρχοντες στις εθνικές τους ζώνες.

H παλινορθωση του καπιταλισμου φουντωσε τους εθνικισμους σε ολες τις σοσιαλιστικες χωρες. Η Γ. δεν ηταν εξαιρεση.

[dna replication]

διακόπτεται ο αγώνας Χαιντουκ Ζβεζντα και ανακοινώνεται ο θάνατος του Τιτο μετα απο μακρά ασθένεια
μετα απο την ενός λεπτού σιγή ου θεατές τραγουζούν συντροφε Τιτο ορκιζόμαστε σε σένα

[Adminović]

O Τίτο ήταν τεράστιος ηγέτης,άλλα δεν έδωσε γερή λύση στο πως θα κρατούσε την Γιουγκοσλαβία ενωμένη. Π.χ., ο γιουγκοσλαβικός στρατός έγινε ο εγγυητής της ενότητας και είχε γίνει συνταγματική ρύθμιση ότι αν απειλούνταν η ενότητα της χώρας, η διοίκηση θα έπρεπε να περάσει στις ένοπλες δυνάμεις. Η όλη ρύθμιση σκάλωσε όταν οι μετατιτοϊκοί ηγέτες δεν έδωσαν το οκ σε μια τέτοια κίνηση,ο στρατός στις κομμουνιστικές χώρες δύσκολα αναλαμβάνει πρωτοβουλία χωρίς πολιτική απόφαση και όλοι οι γιουγκοσλάβοι κομμουνιστές θυσιάσανε την ενότητα της χώρας για να γίνουν άρχοντες στις εθνικές τους ζώνες.

Όχι ακριβώς.

Η Γιουγκοσλαβία διοικούνταν, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τα πιο σημαντικά ζητήματα του κράτους, από ένα ανώτατο 8μελες συμβούλιο, όπου υπήρχαν ως μέλη οι εκπρόσωποι των 6 σοσιαλιστικών δημοκρατιών + οι εκπρόσωποι των 2 αυτόνομων περιοχών (Βοϊβοντίνα και Κόσοβο). Αυτό το συμβούλιο αποφάσιζε και για όποια τυχόν επέμβαση του στρατού.

Αυτό που έγινε και άναψε τη φωτιά που οδήγησε τελικά στη διάλυση ήταν ότι ο Μιλόσεβιτς κατάργησε με το "έτσι θέλω" και πραξικοπηματικά την αυτονομία του Κοσόβου και της Βοϊβοντίνα, ενώ έβαλε δια της βίας πρόεδρο του Μαυροβουνίου το φιλαράκι του τον Μπουλάτοβιτς. Δηλαδή με εντελώς παράνομες και αντισυνταγματικές ενέργειες, μάζεψε τις 4 από τις 8 ψήφους του συμβουλίου. Αυτό προκάλεσε την αντίδραση των Σλοβένων και των Κροατών (που έκαναν δημοψηφίσματα για ανεξαρτητοποίηση), των Αλβανών Κοσοβάρων (οι οποίοι διαρκώς έκαναν διαδηλώσεις και κλεφτοπόλεμο με τις αρχές της Σερβίας), ενώ στη συνέχεια αντέδρασε έντονα και η Βοσνία και ανεξαρτητοποιήθηκε. Ο Μιλόσεβιτς επιχείρησε να ανατρέψει πραξικοπηματικά και δια της βίας και τον νόμιμο πρόεδρο της Σλοβενίας, ωστόσο τον εμπόδισαν οι αρχές της Κροατίας και από εκεί ξεκινά ουσιαστικά ο πόλεμος με τους Κροάτες. Ο Μιλόσεβιτς αποφάσισε να αφήσει τους Σλοβένους να ανεξαρτητοποιηθούν και στράφηκε πλέον κατά της Κροατίας (όπου υπήρχε και μεγαλύτερη σέρβικη μειονότητα).

Εκεί που την πάτησε ο Μιλόσεβιτς και το λοιπό σέρβικο παρεάκι ήταν ότι ο -Σέρβος στην καταγωγή!- εκπρόσωπος της Βοσνίας (προφανώς αναλογιζόμενος το τί θα επακολουθούσε) ψήφισε κατά της επέμβασης του στρατού εναντίον της Κροατίας (ενώ το είχαν σιγουράκι ότι θα υπερψηφιστεί η πρότασή τους).

Ο "Σλόμπο" τότε έβαλε τους Σέρβους της Κροατίας να ξεσηκωθούν και να δηλώσουν ότι θα αποσχιστούν από την Κροατία (ενώ κάτι τέτοιο δεν προβλεπόταν από πουθενά), με αποτέλεσμα να ξεκινήσουν μάχες στην Κροατία μεταξύ της νόμιμης κροατικής κυβέρνησης και των Σέρβων ρέμπελων (που κρυφά -ή και φανερά- τους στήριζε και τους έδινε όπλα ο Μιλόσεβιτς), ενώ στα ανατολικά της Κροατίας είχαμε και εισβολή του -ελεγχόμενου από Σέρβους- στρατού. Μετά από 4-5 χρόνια μαχών -και αφού πλέον οργάνωσαν δικό τους στρατό οι Κροάτες-, κατάφεραν να ανακτήσουν πλήρως τον έλεγχο των εδαφών τους και δυστυχώς οι περισσότεροι Σέρβοι της Κροατίας έφυγαν ως πρόσφυγες προς τη Σερβία (αν δεν είχαν ξεσηκωθεί βέβαια και δεν είχαν πάρει τα όπλα εναντίον της νόμιμης κροάτικης κυβέρνησης, αυτό δεν θα είχε συμβεί).

Το ίδιο έργο επαναλήφθηκε και στη Βοσνία, όπου έλαβαν χώρα και οι πιο σκληρές μάχες και αιματοχυσίες. Εν τέλει, οι Αμερικάνοι έβαλαν Κροάτες και Βόσνιους να συμμαχήσουν, βομβάρδισαν με το ΝΑΤΟ τις θέσεις των Σερβοβόσνιων (οι οποίοι είχαν περικυκλωσει το Σαράγεβο και βάραγαν στο ψαχνό κατά αμάχων) και έτσι ήρθαν σε διαπραγμάτευση οι Σέρβοι και έληξε ο πόλεμος στη Βοσνία.

Τελευταία πράξη του δράματος οι μάχες Αλβανών Κοσοβάρων και στρατού Σέρβων, που έληξαν με το βομβαρδισμό της Σερβίας από το ΝΑΤΟ και την απόσχιση του Κοσόβου.

Όλα αυτά θα είχαν αποφευχθεί αν ο Μιλόσεβιτς και οι εθνικιστές Σέρβοι δεν επεδίωκαν τη δημιουργία της "Μεγάλης Σερβίας" στη θέση της Γιουγκοσλαβίας. Όλοι βγήκαν χαμένοι από τους πολέμους αυτούς (εκτός ίσως από τους Σλαβομακεδόνες, οι οποίοι ήταν γενικά αμέτοχοι), αλλά κυρίως οι Σέρβοι. Οι Σέρβοι είχαν την κυρίαρχη θέση μέσα στη Γιουγκοσλαβία, ένα ισχυρό βιομηχανικό κράτος και περιφερειακή δύναμη, αλλά ήθελαν να έχουν τον πλήρη έλεγχο / σερβοποίηση της Γιουγκοσλαβίας και τελικά έχασαν τα πάντα.

[Υπερκουλτουριάρης]

O Γιουγκοσλάβικος σοσιαλισμός ήταν ένα ενδιαφέρον κοινωνικό πείραμα. Αν εξαιρέσεις την ολοκληρωτικού τύπου επίθεση στους σταλινικούς την δεκαετία του 40, το καθεστώς ήταν αρκετά φιλελευθερο στην διατύπωση γνώμης και πάντρεψε μέσα του και στοιχεία καπιταλιστικά, απαραίτητα για την ανάπτυξη.
Οι Γιούγκοι είχαν φράγκα, στα 70ς η προ Αντρέα τριτοκοσμική Θεσσαλονίκη περίμενε να κατέβουν οι σέρβοι τουρίστες να αφήσουν κανένα φράγκο. Θυμάμαι στα μέσα των 80ς τον άντρα της θείας μου να μου φέρνει μια τεράστια πίστα ραλι-παιχνίδι, από το Βελιγράδι και είχαμε μείνει μαλάκες.
Φυσικά κάθε ένωση εθνικών κρατών, είναι νομοτελειακά καταδικασμένη να καταρρεύσει. Κάθε λαός θέλει να είναι αφέντης στον τόπο του. Οι της EUSSR φαίνεται να διδάχθηκαν από το παρελθόν για αυτό και επιβάλουν το refugees welcome.

[Leporello]

Και στην Βόρειο Μακεδονία υπάρχουν πολλοί νοσταλγοί του Τίτο, και ακόμη περισσότεροι νοσταλγοί τής Γιουγκοσλαβίας. Υπάρχει ακόμη και κύριο όνομα Jугослав

[blackpaint]

Καλα κι εδω αμα πας στα χωρια θα συναντησεις γεροντες που να λενε τι καλα που ηταν στην χουντα. Δεν εχει να λεει.

[The Great Leader]

Όλα αυτά θα είχαν αποφευχθεί αν ο Μιλόσεβιτς και οι εθνικιστές Σέρβοι δεν επεδίωκαν τη δημιουργία της "Μεγάλης Σερβίας" στη θέση της Γιουγκοσλαβίας. Όλοι βγήκαν χαμένοι από τους πολέμους αυτούς (εκτός ίσως από τους Σλαβομακεδόνες, οι οποίοι ήταν γενικά αμέτοχοι), αλλά κυρίως οι Σέρβοι. Οι Σέρβοι είχαν την κυρίαρχη θέση μέσα στη Γιουγκοσλαβία, ένα ισχυρό βιομηχανικό κράτος και περιφερειακή δύναμη, αλλά ήθελαν να έχουν τον πλήρη έλεγχο / σερβοποίηση της Γιουγκοσλαβίας και τελικά έχασαν τα πάντα.

Ο Μιλόσεβιτς καβάλησε το άλογο του σερβικού εθνικισμού για να κερδίσει τους ψήφους για την αρχηγία της Γιουγκοσλαβίας,άλλα θυσίασε το οικοδόμημα και έδωσε άλλοθι σε όλους όσους ήθελαν να αποσχιστούν, δικαιώνοντας τους αποσχιστές που θεωρούσαν την Γιουγκοσλαβία ως μια Μεγάλη Σερβία με άλλο όνομα. Ακόμα και πριν τον θάνατο του Τίτο, υπήρχαν σημάδια για το πως θα ξέφευγε η κατάσταση.

Πάντως μεγάλη τραγωδία η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας. Λαοί που ζούσαν ενωμένοι βρέθηκαν να αλληλοσκοτώνονται και να γυρνάνε στα πάθη του 19ου Αιώνα.

[dna replication]

Και στην Βόρειο Μακεδονία υπάρχουν πολλοί νοσταλγοί του Τίτο, και ακόμη περισσότεροι νοσταλγοί τής Γιουγκοσλαβίας. Υπάρχει ακόμη και κύριο όνομα Jугослав

Γιουγκοσλοβενκα υπάρχει?
στο Τορόντο ένα σωρό..
3:21 σηκώνουν σημαία

[dna replication]

ο Τιτο έφτιαξε την καλύτερη μουσουλμανική χώρα στον κόσμο