Οργισμένος έγραψε:φυσικα και θα υπηρχαν. Δλδ ποια ειναι η ιστορικη ισχυς των «εργατικων διεκδικησεων»;Μηδαμινη και αστεια μπρος στις τεραστιες δομικες αλλαγες που προσφερει η προοδος της τεχνολογιας η οποια ειναι αυτη και μονο αυτη που βοηθα την πορεια της ανθρωπινης φυλης. Οι διαφορες μεθοδευσεις και «αγωνες» τοσο των εργατων οσο και των επιχειρηματιων δεν ειναι παρα καποιες ολιγοπωλιακες παλινδρομησεις απο την πλευρα της ζητησης και προσφορας εργασίας... Οι συνθηκες εργασιες δεν βεελτιωθηκαν γιατι ειχαμε και εχομε αγωνισταραδες σαν τον παν (οι οποιοι βεβαια το μονο που κοιτανε ειναι ο εαυτουλης τους και κανενας αλλος εκμεταλλευομενοι την αγραμματοσυνη και την αφελεια των συναδελφων τους εργατων), παρα μονο γιατι με αυτο τον τροπο (βελτιωση συνθηκων εργασιας) βελτιωνεται η παραγωγικοτητα. Δεν ειναι δυνατοννα συζηταμε τετοιες ιδεοληπτικες δοξασιες τη σημερον...
Συμμερίζομαι και συμφωνώ με την άποψη που παρέθεσες σχετικά με την τεράστια συμβολή της προόδου της τεχνολογίας (και επιστήμης) στην εξέλιξη και στην πορεία της ανθρωπότητας. Παρ' όλ' αυτά οι συνθήκες εργασίας δεν βελτιώθηκαν για να βελτιωθεί η παραγωγή. Παρατηρούμε στον εργασιακό τομέα, επειδή παρήλθαν οι εποχές που τα κράτη προστάτευαν τους εργαζομένους (ίσως σε ορισμένα βορειοευρωπαϊκά κράτη, να συνεχίζουν να τους προστατεύουν για λίγο ακόμα), να γίνεται μια πλήρης μεταστροφή του τοπίου. Όχι απλώς δεν βελτιώνονται οι συνθήκες, αλλά χειροτερεύουν με τρόπο μάλιστα που δεν τον φανταζόμασταν. Ακόμη και σε εταιρίες κολοσσούς όπως η Google, η οποία δίνει ελάχιστα καλύτερες παροχές στους εργαζομένους της σε σχέση με την δική μας ΔΕΗ, οι εργαζόμενοι και ειδικά οι προγραμματιστές δεν μένουν στην εταιρία για πάνω από τρία χρόνια. Ο λόγος είναι οτι δεν την παλεύουν γιατί δουλεύουν εβδομήντα ώρες την εβδομάδα και όλη τους η ζωή περιστρέφεται γύρω από το εταιρικό camp. Γι αυτό εξάλλου η Google παρέχει τσάμπα φαγητό, καφετέριες, νηπιαγωγεία και χώρους διασκέδασης, έτσι ώστε να τους κρατάει 24/7/365 στο camp. Τον ελεύθερό τους χρόνο τον περνάνε κάνοντας παρέα με συναδέλφους τους από την εταιρία, συζητώντας για την δουλειά. Άσε δε το στρες που τους δημιουργείται από τον ανταγωνισμό και από την πεποίθησή τους οτι ίσως δεν ανήκουν στους καλύτερους και άριστους (impostor syndrome). Αυτό είναι το νέο εργασιακό μοντέλο, το να περιστρέφεται η ζωή σου γύρω απ' τη δουλειά σου. Αν αυτό το θεωρείς βελτίωση των συνθηκών εργασίας, πάω πάσο.
