Αγαπητή μας κυρία, σας απαντούμε συνοπτικά τα εξής:
α) ο Τάκης Φωτόπουλος δεν συμμετέχει προσωπικά σε διαδικτυακές συζητήσεις , λόγω φόρτου εργασίας και επειδή θα έπρεπε να καταναλώνει όλο το χρόνο του δε παρόμοιες συζητήσεις. Συμμετέχουμε ως μέλη του ΜΕΚΕΑ ή/και της ΠΔ, άνθρωποι οι οποίοι εδώ και πολλά χρόνια έχουν μελετήσει το πρόταγμα της ΠΔ σε κάποιο βάθος με συζητήσεις, σεμινάρια, εκδηλώσεις και το υποστηρίζουν θεωρητικά και πρακτικά-πολιτικά.
β)Το θεμελιώδες βιβλίο του Τ.Φ. "Περιεκτική Δημοκρατία 10 χρόνια μετά", στο πρώτο μέρος, αναφέρεται όπως είπατε, στην ιστορία του καπιταλιστικού συστήματος ή αλλιώς στην ανάδυση της οικονομίας της αγοράς (μια που οι όροι αυτοί δεν είναι ταυτόσημοι, όπως αναλύεται στο βιβλίο) που επικράτησε στο δυτικό κόσμο, καθώς και στην περιγραφή των σοσιαλδημοκρατικών και σοσιαλιστικών προταγμάτων και συστημάτων που κυριάρχησαν και κατέρρευσαν στην νεωτερική εποχή. Όμως η περιγραφή και ανάλυση του βιβλίου αυτού δεν είναι απλώς μια ιστορική περιγραφή που μπορεί να διαβάσει κάποιος σε ένα οποιοδήποτε βιβλίο, αλλά μια συγκεκριμένη μεθοδολογική και επιστημολογική ερμηνεία: η περιοδολόγηση που γίνεται της διαδικασίας αγοραιοποίησης σε φιλελεύθερη, κρατικιστική και νεοφιλελεύθερη φάση έχει προϋποθέσεις και συνέπειες για τη μορφή του συστήματος και του κόσμου που ζούμε σήμερα και άρα και το ποιές δυνατότητες και λύσεις συνάγονται σήμερα για τους λαούς, όπως αναλύεται στα κεφάλαια του πρώτου μέρους του βιβλίου. Εδώ λοιπόν βρίσκεται η πρώτη σημαντική, θεμελιακή τομή της ανάλυσης του Τ.Φ. Δηλαδή, στην ανάλυση των αιτιών της κρίσης όχι μόνο του καπιταλιστικού συστήματος, όπως γίνεται φανερή στη σημερινή παγκοσμιοποίηση, αλλά και των αιτιών της αντίστοιχης κρίσης και κατάρρευσης του υπαρκτού σοσιαλισμού αλλά και της σοσιαλδημοκρατίας στη Δύση. Η ανάλυση αυτή στο πρώτο μέρος είναι επομένως απόλυτα δεμένη με το περιεχόμενο του δεύτερου μέρους που ακριβώς αναλύει ένα νέο μοντέλο κοινωνικής οργάνωσης που φιλοδόξει να ξεπεράσει τα αίτια της κρίσης των ιστορικών συστημάτων του πρωτου μέρους.
Στο δεύτερο μέρος αναλύεται αρχικά η πολιτική φιλοσοφία, οι προϋποθέσεις της ανάπτυξης ενός νέου (δημοκρατικού) προτάγματος βλ. ενότητα "Προς μια Νέα Αντίληψη της Δημοκρατίας", που απαντά σε πολλά από τα θεωρητικά ερωτήματά σας, καθώς και στο τελευταίο μέρος του βιβλίου επίσης "Πού θεμελιώνουμε το πρόταγμα για μια Περιεκτική Δημοκρατία;" όπου γίνεται μιά ενδελεχής, συναρπαστική κατά τη γνώμη μου, φιλοσοφική και επιστημολογική ανάλυση και διατυπώνεται η νέα αντίληψη του Δημοκρατικού Ορθολογισμού.
Και στο κύριο μέρος του δεύτερου μέρους του βιβλίου περιγράφεται και αναλύεται διεξοδικά ακριβώς το οικονομικό και κοινωνικοπολιτικό πρόταγμα και πρόγραμμα της ΠΔ, καθώς και η στρατηγική μετάβασης σε αυτήν (πριν βέβαια την Κατοχοποίηση της Χώρας μας από την Υπερεθνική Ελίτ και την ΕΕ, που αλλάζει εντελώς τα δεδομένα και επιβάλει επιτακτικά την ανάγκη οργάνωσης του λαού μας, άμεσα σε ένα ΜΕΚΕΑ, εφόσον η κατάκτηση της εθνικής και οικονομικής κυριαρχίας που σήμερα έχει χάσει η Ελλάδα είναι αναγκαία προϋπόθεση στον αγώνα για άλλες μορφές κοινωνικής οργάνωσης).
Στο δεύτερο μέρος λοιπόν εξετάζεται αναλυτικά η Συνομοσπονδιακή Περιεκτική Δημοκρατία καθώς και η στρατηγική: Η Μετάβαση στην Περιεκτική Δημοκρατία (βλ. τα σχετικά κεφάλαια). Όμως και πάλι το άκρως ενδιαφέρον τμήμα είναι η επεξεργασία της Οικονομικής Δημοκρατίας, καθώς και της μετάβασης σε αυτήν, όπου ο συγγραφέας καινοτομεί προτείνοντας ένα νέο οικονομικό σύστημα, πέρα από το καπιταλιστικό και το σοσιαλιστικό περιγράφοντάς λεπτομερώς το πλαίσιό του, τη δομή του: βλέπετε τα κεφάλαια
Το οικονομικό πλαίσιο της Περιεκτικής Δημοκρατίας. Σχεδίασμα ενός μοντέλου οικονομικής δημοκρατίας.
Βεβαίως ο σκοπός δεν είναι να περιγραφεί πλήρως πώς θα είναι και πώς θα λειτουργεί μια μελλοντική κοινωνία, σε οικονομικό και πολιτικό επίπεδο, αλλά να σκιαγραφηθεί ένα πλαίσιο μέσα από την περιγραφή των αναγκαίων προϋποθέσεων και να δηχθεί ότι υπάρχει η δυνατότητα για μια πραγματική δημοκρατία σε όλα τα επίπεδα της κοινωνικής ζωής (και αυτό σημαίνει ο όρος Περιεκτική Δημοκρατία). Το εάν και πώς θα υλοποιηθεί μια τέτοια κοινωνία και πως ακριβώς θα γίνει, αυτό θα το δείξει η ίδια η ζωή και η δράση των ανθρώπων μέσω των συνελεύσεών τους. Ακόμα και αν μπορούσαμε να περιγράψουμε πλήρως με κάθε λεπτομέρεια όλες τις πτυχές της ζωής, για εμάς δεν θα ήταν επιθυμητό, αφού πιστεύουμε στην πρωτοβουλία και την δημιουργικότητα των ανθρώπων. Ακόμα, θα ήταν άχρηστο αφού ως γνωστό η ζωή και επομένως η Ιστορία επιφυλάσσει εκπλήξεις, το αναπάντεχο, δεν μπορείς να τις προκαθορίσεις.
Διαβάστε λοιπόν το βιβλίο εσείς και όποιος άλλος αναγνώστης για να μπορέσουμε να κάνουμε μια ουσιαστική και εποικοδομητική συζήτηση και όχι σκιαμαχία ή αοριστολογίες, δηλ. να λέει ο καθένας τι «νομίζει» για το πρόταγμα ή πώς του «φαίνεται» χωρίς να ξέρει τι όντως λέει ή να λέει ότι του κατέβη, ασχέτως με την ίδια την ΠΔ. Νομίζουμε ότι είναι ευκαιρία πρώτον, κάθε αναγνώστης να διαβάσει κάτι που ξεπερνά το συστημικό συρφετό "ιδεών" και αναγνωσμάτων και δεύτερον να κάνουμε μια όχι μόνο ουσιαστική, αλλά και άκρως αναγκαία συζήτηση για το πώς μπορούμε να αλλάξουμε τις ζωές μας μπροστά στη λαίλαπα της Νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης με τα εκατομμύρια θύματα και τους ανθρώπους που υποφέρουν.
γ) για αυτά που είπατε περί "διαφοροποίησης των ανθρώπων", αλλά το πήγατε σε "μορφωμένους" και "αμόρφωτους" («ανώτερους» και «κατώτερους») και ποιος έχει το δικαίωμα ή ποιος έχει περισσότερα δικαιώματα να αποφασίζει, δεν απαντώ αναλυτικά εδώ, μόνο επισημαίνω ότι αυτά τα έλυσαν οι κοινωνίες προ πολλού και ειδικά το δημοκρατικό κίνημα στην αρχαία Ελλάδα. Οι απόψεις αυτές που αναφέρατε είναι αριστοκρατικές (ή ολιγαρχικές), όμως ο ίδιος ο Αριστοτέλης που ήταν περισσότερο ολιγαρχικός παρά δημοκράτης μεταξύ άλλων είπε:
«Διότι ο Δήμος έγινε ο κύριος των πάντων και τα πάντα διοικεί με τα ψηφίσματα και τα δικαστήρια όπου ο ίδιος κατέχει την εξουσία. Πράγματι και οι αποφάσεις που ήταν άλλοτε στην αρμοδιότητα της Βουλής περιήλθαν στα χέρια του Δήμου. Και σ' αυτό φαίνεται να έχουν πράξει σωστά, διότι ευκολότερα διαφθείρονται με τα κέρδη και τις χάριτες οι ολίγοι παρά οι πολλοί.» Αθηναίων Πολιτεία.
Σας προτείνω λοιπόν καλοπροαίρετα εκτός από τα σχετικά σημεία του βιβλίου του Τ.Φ., να διαβάσετε και την Αθηναίων Πολιτεία του Αριστοτέλη, αφού το θέμα που ανοίξατε είναι μεγάλο και εξαιρετικά ενδιαφέρον.
Αλλά μια που μιλήσατε για μόρφωση, ποια ήταν άλλη κοινωνία εκτός από την αρχαία Αθηναϊκή, των ίσων πολιτών που κυριαρχούσε ο "αγράμματος" λαός, που ανέπτυξε σε τέτοιο βαθμό την φιλοσοφία, την επιστήμη, τις τέχνες και τα γράμματα? Που ανέδειξε μεγάλες μορφές σε όλους τους τομείς χωρίς να τους "ισοπεδώνει", όπως εσείς λέτε? Που λέγανε ότι ολόκληρη η πόλη ήταν ένα ανοιχτό σχολείο, που και οι αγράμματοι, ανέβαζαν το επίπεδό τους είτε στην αγορά είτε στην Εκκλησία του Δήμου, αλλά και σε όλους τους δημοκρατικούς θεσμούς (βουλή, δικαστήρια, θέατρα)? Και που αποτέλεσε την βάση για όλο τον ευρωπαϊκό πολιτισμό? Μήπως τα βασίλεια των «ανώτερων» και των «εκλεκτών» αριστοκρατών που κρατούσαν τον κόσμο με τον βούρδουλα στην σκλαβιά και την αμάθεια? Νομίζω κι εδώ θα πρέπει να ξανασκεφτείτε τις απόψεις σας και να μελετήσετε περισσότερο.
Εδώ το λινκ του βιβλίου που προσφέρετε ελεύθερα σε pdf μαζί με άλλα βιβλία του Τάκη Φωτόπουλου.
https://www.ebooks4greeks.gr/%CF%80%CE% ... E%BF%CF%85
