pan έγραψε:
Hταν και ένας πρώτος ξάδελφος τής μητέρας μου μέσα. Δεν ήταν Εβραίος αλλά αριστερός, φοιτητής Ιατρικής. Δεν πήγε γιά extermination, αλλά επεχείρησε απόδραση μαζί με άλλους και τους εκτέλεσαν.pan έγραψε:Θεσσαλονίκη-Άουσβιτς
15 Μαρτίου 1943 ξεκίνησε το πρώτο τρένο θανάτου από τη Θεσσαλονίκη για το Άουσβιτς
Μη πάς μακρυά. Μπροστά στο διπλανό Μπίρκενάου, το Αουσβιτς ήταν ξενοδοχείο 5 αστέρων.blackpaint έγραψε:το αουσβιτς ηταν κολαση, υπηρχαν ομως κι αλλες χειροτερες κολασεις που χαν φτιαξει οι ναζι.
Οχι, το Μπίρκενάου (2 km από το Αουσβιτς) γνωστό και σαν Αουσβιτς ΙΙ ήταν στρατόπεδο εξόντωσης. Το Αουσβιτς ήταν κυρίως στρατόπεδο συγκέντρωσης. Δευτερευόντως γινόντουσαν εκτελέσεις και πειράματα με θαλάμους αερίων. Τριτευόντως γινόταν καταναγκαστική εργασία.blackpaint έγραψε:Tο Αουσβιτς ομως ήταν μακράν το μεγαλύτερο και πιο βιομηχανοποιημένο απο τα Vernichtungslagern (στρατόπεδα εξόντωσης), ένα εργοστάσιο εκτέλεσης, με ταξινόμηση κατά την άφιξη σε "μπορείς να εργαστείς ως το θάνατο" ή σε "κάνε πρώτα ένα ντους".
Τα τελευταία στοιχεία για τον αριθμό των στρατοπέδων συγκέντρωσης στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αφρική τα υπολογιζουν στα 42.500 , αλλά υπήρχαν μόνο 5 στρατόπεδα εξόντωσης. Από αυτα τα 5, το Άουσβιτς ήταν το μόνο που διέθετε και στρατόπεδο συγκέντρωσης και καταναγκαστικής εργασίας, εκτός από την εξόντωση. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το μέγεθος του στρατοπέδου ήταν πολύ μεγαλύτερο από τα άλλα στρατόπεδα εξόντωσης και επίσης εξηγεί γιατί υπήρχαν τόσοι πολλοί επιζώντες από εκεί για να πούνε τις ιστορίες τους και να κανουν το Άουσβιτς να γίνει το πιο γνωστο από τα στρατόπεδα εξόντωσης.
Είναι επίσης σημαντικό ότι σχεδόν οι μισοί από τους σκοτωμένους σε στρατόπεδα εξόντωσης έχασαν τη ζωή τους στο Άουσβιτς (1,3 εκατομμύρια από 2,7 εκατομμύρια).
Πραγματικά, αυτό είναι φρικιαστικό, ακόμη και σήμερα. Ομως η περίφημη επιγραφή "Arbeit macht frei" είναι στο άλλο. Μάλιστα, τα δύο στρατόπεδα δεν επικοινωνούσαν και οι κρατούμενοι στο Αουσβιτς το πιθανότερο είναι να μην ήξεραν γιά την ύπαρξη του στρατόπεδου εξόντωσης που βρισκόταν περί το ένα εικοσάλεπτο με τα πόδια μακριά.blackpaint έγραψε:Αυτο εννοουσα, αυτο με το τρενο που εμπαινε κατευθειαν μεσα. Σχεδιαζοταν και Αουσβιτς ΙΙΙ, ακομα μεγαλυτερο, που ευτυχως δεν προλαβε να γινει.
kourampies έγραψε:το Αουσβιτς ΙΙ ειναι οντως πολυ χειροτερο, ειδικα αν ακουσει κανεις απο τους ξεναγους πως ζουσαν, τι φορουσαν, ακομη και πως πηγαιναν στην τουαλετα. το δε κρυο ειναι ανυποφορο, και ηταν μονο αρχες Νοεμβρη οταν ειχα παει. το Αουσβιτς Ι ηταν παλιοι στρατωνες, σε συγκριση με το ΙΙ ηταν Χιλτον.
Κι'όμως, δεν ήταν έτσι. Το Μπίρκενάου είχε κι'αυτό εγκαταστάσεις γιά να μείνουν κρατούμενοι και μάλιστα έμειναν περί τις 100.000. Από την άλλη, το Αουσβιτς είχε κι'αυτό εγκαταστάσεις εξόντωσης, μικρότερης κλίμακας από το Μπίρκεναου. Οσο κι'αν φαίνεται περίεργο, δεν υπήρχε μεγάλη επικοινωνία μεταξύ των δύο στρατοπέδων. Η επιλογή γιά το που θα πάει ποιός, γινόταν κυρίως στα γκέτο (του Μινσκ, τής Ρίγας κ.λ.π.) και όχι επί τόπου.pan έγραψε:kourampies έγραψε:το Αουσβιτς ΙΙ ειναι οντως πολυ χειροτερο, ειδικα αν ακουσει κανεις απο τους ξεναγους πως ζουσαν, τι φορουσαν, ακομη και πως πηγαιναν στην τουαλετα. το δε κρυο ειναι ανυποφορο, και ηταν μονο αρχες Νοεμβρη οταν ειχα παει. το Αουσβιτς Ι ηταν παλιοι στρατωνες, σε συγκριση με το ΙΙ ηταν Χιλτον.
Εντάξει τα παιδιά, οι γυναίκες και οι γέροι, πήγαιναν κατευθείαν για εξόντωση κι αφανισμό.
Οι υπόλοιποι που επιζούσαν, έμπαιναν σε πρόγραμμα εργασίας μέχρι να πεθάνουν από ασιτία κι εξάντληση. Οπότε τα στρατόπεδα, διαχωρίζονταν σε εργασίας κι εξόντωσης, ανάλογα με το ποιο στάδιο πριν τον αφανισμό του βρίσκονταν ο κρατούμενος. Όταν δεν μπορούσε να δουλέψει άλλο από εξάντληση, τους έστελναν στον άλλο τομέα, που τους εξόντωναν.
