Σάρωσε το LaLaLand ή όχι;

[Διάδοχος]

Πχ και τον Τιτανικο που τον λεγανε ταινιαρα τον ειχα δει αρκετες φορες οταν πρωτοβγηκε και δεν μου κανε αισθηση.

έχεις ζήσει το μας χιστέρια όταν πρωτοπροβλήθηκε στους κινηματογράφους;

[Freisinniger]

Αλλη παπαρια επισης, ηταν εκεινη η sjw ταινια με τους γκει αραπηδες.

κοίτα ποιος λέει ποιον ρατσιστή

κλαίω

[Λαχουρένιος]

Eχω πλουσια φαντασια και το βιβλιο με διεγειρει πολυ, στηνω στο μυαλο μου τα προσωπα, τις φωνες, τα τοπια κλπ. Το μονο που βαριεμαι στα βιβλια ειναι τις μεγαλες περιγραφες των τοπιων, ειδικα σε ελληνες πεζογραφους.

Κινηματογραφο δεν εχω δει παρα πολλα, κυριως θριλερ, και αρκετες μπλοκμπαστερ ταινιες απο το '90 και μετα. Η αγαπημενη μου ειναι ο Νονος, το πρωτο κυριως. Αλλα εκει μιλαμε για 3 τριωρες ταινιες. Η τυπικη 100λεπτη ταινια τι να κλασει, μεχρι να σου δειξει τους χαρακτηρες τελειωσε

Προτιμω τις σειρες τα τελευταια χρονια, ειχα μεινει μαλακας με το True Detective.

[bizeli]

Eχω πλουσια φαντασια και το βιβλιο με διεγειρει πολυ, στηνω στο μυαλο μου τα προσωπα, τις φωνες, τα τοπια κλπ.

Ναι αυτό είναι ένα από τα συν των βιβλίων. Συμφωνώ.
Άλλες πάλι φορές η φαντασία μπορεί να μην βοηθάει και το βιβλίο να καταντάει κουραστικό όσο καλή υπόθεση και να έχει.
Εντάξει γενικά πάντως δεν μπορώ να δεχθώ ότι και ο κινηματογράφος δεν προσφέρει ευχαρίστηση και ότι είναι υπερτιμημένος.
Όπως είπα και πριν καθετί προσφέρει διαφορετικά πράγματα.

Το μονο που βαριεμαι στα βιβλια ειναι τις μεγαλες περιγραφες των τοπιων, ειδικα σε ελληνες πεζογραφους.

Γελάω γιατί ακριβώς το ίδιο βαριέμαι κι εγώ.
Πω πω ... μέχρι και τη σταγόνα που πέφτει από το φύλλο σε ένα κρύο φθινοπωρινό πρωινό φτάνει η περιγραφή.
Άμα το πάρω γραμμή ότι έτσι πάει όλο το βιβλίο το παρατάω κατευθείαν.

Κινηματογραφο δεν εχω δει παρα πολλα, κυριως θριλερ, και αρκετες μπλοκμπαστερ ταινιες απο το '90 και μετα. Η αγαπημενη μου ειναι ο Νονος, το πρωτο κυριως. Αλλα εκει μιλαμε για 3 τριωρες ταινιες. Η τυπικη 100λεπτη ταινια τι να κλασει, μεχρι να σου δειξει τους χαρακτηρες τελειωσε

Τον νονό δεν τον έχω δει ποτέ γιατί δεν με τραβάνε τέτοιου στυλ ταινίες. Ούτε και ηθοποιοί που παίζουν σε αυτήν μου αρέσουν οπότε τρώει άκυρο έτσι κι αλλιώς. Αν και πολλοί την μνημονεύουν ως από τις πιο ωραίες ταινίες ποτέ δε με τράβηξε να την δω.

Προτιμω τις σειρες τα τελευταια χρονια, ειχα μεινει μαλακας με το True Detective.

Οι σειρές μπορεί να έχουν ωραίο σενάριο, να είναι πρωτότυπες κτλ αλλά δεν μπορώ το κόλλημα που τρως με αυτές οπότε ούτε σειρές βλέπω.

[Freisinniger]

μόλις είδα το Λόγκαν καλή ταινιούλα, αλλά άθλια η καταγραφή με την κάμερα από τον κινηματογράφο έχει πολλές περικοπές σε σκηνές


Εν τω μεταξύ περιμένω πως και πως το the space between us και το έχω βρει μόνο από ρώσικη κάμερα, βαρέθηκα να ψάχνω οπότε υπομονή μέχρι να κυκλοφορήσει στην αγορά.

[Λαχουρένιος]

Πχ και τον Τιτανικο που τον λεγανε ταινιαρα τον ειχα δει αρκετες φορες οταν πρωτοβγηκε και δεν μου κανε αισθηση.

έχεις ζήσει το μας χιστέρια όταν πρωτοπροβλήθηκε στους κινηματογράφους;

Δεν το δα σε σινεμα δυστυχως, σε κασετα το χα δει. Μαλλον ευτυχως γιατι γλυτωσα τα λεφτα του εισητηριου (η κασετα ηταν δανεικη και αγυριστη ).

κοίτα ποιος λέει ποιον ρατσιστή

κλαίω

Ναι αυτό είναι ένα από τα συν των βιβλίων. Συμφωνώ.
Άλλες πάλι φορές η φαντασία μπορεί να μην βοηθάει και το βιβλίο να καταντάει κουραστικό όσο καλή υπόθεση και να έχει.
Εντάξει γενικά πάντως δεν μπορώ να δεχθώ ότι και ο κινηματογράφος δεν προσφέρει ευχαρίστηση και ότι είναι υπερτιμημένος.
Όπως είπα και πριν καθετί προσφέρει διαφορετικά πράγματα.

Μαλλον εχω δει τις λαθος ταινιες τι να πω.

:giggle02:
Γελάω γιατί ακριβώς το ίδιο βαριέμαι κι εγώ.
Πω πω ... μέχρι και τη σταγόνα που πέφτει από το φύλλο σε ένα κρύο φθινοπωρινό πρωινό φτάνει η περιγραφή.
Άμα το πάρω γραμμή ότι έτσι πάει όλο το βιβλίο το παρατάω κατευθείαν.

ΓΤΠ... Απορω τι σκεφτονταν οταν τα γραφαν αυτα.

Τον νονό δεν τον έχω δει ποτέ γιατί δεν με τραβάνε τέτοιου στυλ ταινίες. Ούτε και ηθοποιοί που παίζουν σε αυτήν μου αρέσουν οπότε τρώει άκυρο έτσι κι αλλιώς. Αν και πολλοί την μνημονεύουν ως από τις πιο ωραίες ταινίες ποτέ δε με τράβηξε να την δω.

Και γω για μαλακιουλα το χα, αλλα μετραει. Δεν εχει πολυ πιστολιδι ή βια γενικα. Εχει πολυ λιγη βια, αλλα χαρακτηριστικη.

Οι σειρές μπορεί να έχουν ωραίο σενάριο, να είναι πρωτότυπες κτλ αλλά δεν μπορώ το κόλλημα που τρως με αυτές οπότε ούτε σειρές βλέπω.

Μην μου πεις οτι εισαι η Μπιζελι..

[bizeli]

Μαλλον εχω δει τις λαθος ταινιες τι να πω.

Δεν υπάρχει σωστή και λάθος ταινία.
Ανάλογα το mood και τι τραβάει η ψυχή σου να δεις.
Εγώ τώρα τελευταία επειδή βαριέμαι που ζω, προτιμώ να δω κάτι πιο εύπεπτο και χαλαρό σε σημείο να ντρέπομαι κιόλας να πω τι ταινίες βλέπω μήπως με περάσετε για τελείως ρηχό άτομο. Τελείως άκυρες και καμένες.
Άλλες φορές με πιάνει όρεξη για κάτι πιο ψαγμένο με βαρύ κοινωνικό περιεχόμενο αλλά τώρα δεν είμαι σε τέτοια φάση.
Βασικά συγκρίνεις δύο διαφορετικά πράγματα.
Υπάρχουν και ταινίες με πολύ δυνατές εικόνες, ερμηνείες, μουσική κτλ
Δεν μπορείς να τα ακυρώνεις όλα.
Αλλά σίγουρα ναι το βιβλίο βοηθάει τη φαντασία (και αυτό είναι πολύ ωραίο) αλλά κάποια πράγματα αποτυπώνονται καλύτερα στην ταινία.

ΓΤΠ... Απορω τι σκεφτονταν οταν τα γραφαν αυτα.

Κοίτα αν λάβουμε υπόψη τους Έλληνες πεζογράφους της παλιάς σχολής άντε πες αυτό ήταν το στυλ τους.
Αν λάβουμε υπόψη τους πιο σύγχρονους φαντάζομαι το κάνουν για να γεμίσουν τις σελίδες.
Γενικότερα η περιγραφή στα βιβλία δε με χαλάει. Πχ για να σκιαγραφήσω καλύτερα τον ήρωα θέλω να ξέρω κάτι παραπάνω για την εμφάνισή του, το χαρακτήρα του, τον χώρο που ζει και κινείται κτλ
Αλλά τώρα να μου ξεκινήσεις περιγραφή για την βατομουριά και το αγιόκλημα και το σκουληκάκι που αναρριχάται πάνω στα νωπά από τη βροχή ξύλα στο κήπο μέχρι να μπεις στο ψητό .... ε χέσε μας (σόρι κιόλας).
Δε θυμάμαι ποιο βιβλίο ήταν (φαντάσου πόσο μου άρεσε δλδ) αλλά θυμάμαι ότι οι 3 πρώτες σελίδες του βιβλίου αναφερόταν σε τέτοιες μαλακίες. Στην τέταρτη σελίδα δεν πρόφτασα να πάω. Το έκλεισα και άντε γεια.
Ενώ όταν είχα διαβάσει την δίκη του κάφκα (ψαγμενιά ..... ωωωωωωωωωωω) θυμάμαι ότι με είχε κεντρίσει από τις πρώτες σελίδες γιατί αφιέρωνε αρκετό μέρος στην περιγραφή του ήρωα, στο δωμάτιό του κτλ και αυτό μου άρεσε. Δεν με κούρασε.

Πάντως έχω φάει αρκετούς ψυχαναγκασμούς στη ζωή μου να διαβάζω βιβλία που απλά "έπρεπε" να διαβάσω γιατί θεωρούνται κλασικά αριστουργήματα της ελληνικής πεζογραφίας αλλά στην ουσία δε μου άρεσαν καθόλου.
Πχ τα ματωμένα χώματα της Διδούς Σωτηρίου δε μου άρεσε καθόλου. Πολύ παρωχημένος ο τρόπος γραφής. Παιδιά σόρι. Το ξέρω ότι διαπράττω ιεροσυλία και να πέσει φωτιά να με κάψει με αυτό που λέω αλλά η αλήθεια είναι αυτή.
Τώρα έχω απενοχοποιηθεί λίγο από αυτήν την καταπίεση. Δεν πα να είναι και ο ουμπέρτο έκο. Άμα δε μου αρέσει το λέω.

Και γω για μαλακιουλα το χα, αλλα μετραει. Δεν εχει πολυ πιστολιδι ή βια γενικα. Εχει πολυ λιγη βια, αλλα χαρακτηριστικη.

Δεν είναι το θέμα της βίας. Απλά δε με τραβάει να τη δω. Ούτε και οι ηθοποιοί μου αρέσουν. Ο μάρλον μπράντο δεν παίζει; Μπα ... δεν...

Μην μου πεις οτι εισαι η Μπιζελι..

Στο λέω.
Τόσο εποχή άφησε αυτό το νήμα και με αναγνώρισες;
Εσύ ποιος παλιός γνωστός είσαι; Σε ξέρω;

[Λαχουρένιος]

Τροπος γραφης + οτι δεν σου αρεσουν οι σειρες

Στα υπολοιπα απανταω μετα γιατι παω για σιεστα

[Attikoula]

Κάποιος είπε πιο πάνω ότι το moonlight πήρε το όσκαρ μέσα από τα χέρια του. Το πιο πετυχημένο γκιφάκι που έχω δει ποτέ μου είναι αυτό. Γέλασα μέχρι δακρύων όταν είχε πρωτοβγεί!!!