Alejandro έγραψε:ΓΑΛΗ έγραψε:Αλεχάντρο, μην ξεχνάς ότι κάποια από τα δεδομένα που υπάρχουν τώρα, υπήρχαν και πριν αλλά ουδόλως επηρέασαν την "κρίση" των ψηφοφόρων.
Π.χ. η Ραχήλ μιλούσε για εκτυπώσεις πριν τις εκλογές, ο Λαπαβίτσας για οργάνωση συσσιτίων και ο Λαφαζάνης για κατάληψη του νομισματοκοπείου εν μέσω διαπραγματεύσεων, χωρίς να δημιουργηθεί καμμία αξιοσημείωτη αντίδραση τόσο από τον σύριζα όσο και από τους ψηφοφόρους του. Αντιθέτως, όλα αυτά γινόντουσαν δεκτά είτε με ενθουσιασμό ή με μια αδικαιολόγητη απάθεια είτε με φληναφήματα για την -δομική για την ιδεολογία του σύριζα- πολυφωνία.
Καλώς ή κακώς, ο εκλογικός "θρίαμβος" του σύριζα δεν οφείλεται στις θέσεις του ή τα πρόσωπα (πλην Τσίπρα) αλλά κυρίως στην εκδικητική ψήφο κατά του Σαμαρά, που συγκέντρωσε στο πρόσωπο του το μένος τόσο των νεοδημοκρατών όσο και των υπολοίπων. Ο Σαμαράς λειτούργησε ως κόκκινο πανί και αυτήν τη στιγμή, αυτό το πανί δεν υπάρχει. Πράγμα που σημαίνει, ότι δεν υπάρχει και η ίδια ένταση και συνεπαγόμενα η ίδια τάση κατανόησης για τον σύριζα.
Το ότι οι πολίτες έχουν κουραστεί είναι γεγονός. Αλλά η κούραση γενικώς, σημαίνει ότι δεν υπάρχουν πλέον αντοχές ακόμη και στο επίπεδο της κατανόησης. Εμμέσως δηλαδή, η "κουρασμένη" ψήφος, είναι πολύ πιο επικίνδυνη από την ψήφο αντίδρασης.
Οπότε, ο σύριζα, ακόμη και ως επιλογή των κουρασμένων, μπορεί να ελπίζει μόνον στη μεγάλη αποχή.
Προσωπικώς πάντως, δίνω μεγαλύτερη πιθανότητα στο να συγκυβερνήσει με τους λαφαζανικούς, παρά με τη ΝΔ.
Για πολλούς λόγους.
Υπάρχει όμως και μια σημαντική παράμετρος που έχει αλλάξει.
Στις άλλες εκλογές δεν είχαν γίνει capital controls και δεν είχε φανεί τόσο η γύμνια ορισμένων.
Επίσης, άλλο να λες ότι θα ψηφίσεις ένα κόμμα στο οποίο υπάρχουν και 5-10 τρελοί, που όμως δεν κάνουν κουμάντο, και άλλο να ψηφίζεις το κόμμα που έφτιαξαν αυτοί οι 5-10 τρελοί.
Σε αυτή τη φάση δηλαδή το αίσθημα εκδίκησης έχει μειωθεί και κυριαρχεί μια ζαλάδα και μια απογοήτευση για όλο το πολιτικό σύστημα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ ουσιαστικά βλέπει ότι σε αυτό το περιβάλλον και ενώ οι άλλοι είναι ανοργάνωτοι θα πάρει πολλά περισσότερα από ό,τι θα έπαιρνε αν γίνονταν οι εκλογές σε 1 χρόνο και είχε ήδη εφαρμόσει το μνημόνιο και αν πχ είχε αναπτυχθεί στο μεταξύ και κάποιος σοβαρός αντιμνή σχηματισμός.
Ο Λαφαζάνης στηρίζεται στο αίσθημα εκδίκησης του κόσμου. Άλλο λόγο ύπαρξης δεν έχει, γιατί δεν προτείνει κάποια εναλλακτική λύση. Αν συνεργαστεί και εφαρμόσει μνημόνιο, τότε ουσιαστικά αυτοκτονεί πολιτικά.
Οκ, ας τα δούμε ένα-ένα. Το θέμα είναι τα αφηγήματα (τι λέξη κι αυτή
) που παίζουν στις σημαντικές παραμέτρους που αναφέρεις.
Στα capital controls πχ, το αφήγημα είναι ότι μας τα επέβαλλαν έτσι ξαφνικά, χωρίς λόγο και αιτία και όχι ότι ήταν ένα ανόητο ρίσκο από την πλευρά της κυβέρνησης. Ουσιαστικώς δηλαδή, μέχρι την τελευταία στιγμή έπαιζαν εμμονικά σαν ερασιτέχνες χαρτοπαίκτες πόκερ, που πιστεύουν ότι οι άλλοι θα φάνε τη μπλόφα τους, ενώ όλα τα χαρτιά τους ήταν καμμένα. Και το φοβερό θράσος σ' αυτήν την ιστορία, είναι ότι τόσο οι κυβερνητικοί όσο και κάποιοι βλάκες υποστηρικτές τους, εστίασαν το πρόβλημα μόνον στην ταλαιπωρία των ουρών στα ατμ για το 60άρι (και φυσικά στον πανικό στον οποίο οι ίδιοι ως γενναίοι αντιστάθηκαν) και όχι στην πανωλεθρία που υπέστη η αγορά.
Αναφορικά με τους 5-10 τρελλούς που δεν έκαναν κουμάντο, δεν καταλαβαίνω σε ποιους αναφέρεσαι. Τα πιο σημαντικά στελέχη του ΛΑΕ -και όσοι φλέρταραν ή φλερτάρουν μαζί του- ήταν υπουργοί σε σημαντικά υπουργεία, βουλευτές με πρωτιές στις ψήφους και γενικώς πρωτοκλασάτα ονόματα με μεγάλη δημοφιλία.
Και από που προκύπτει ότι ο Λαφαζάνης δεν έχει εναλλακτική λύση; Αν δεν κάνω λάθος, για τους δραχμιστές και τους περισσότερους αντιμνη, οι προτάσεις του Λαφαζάνη, του Λαπαβίτσα και λοιπών, ήταν λογικές άρα εφαρμόσιμες. Πότε άλλαξε το εν λόγω αφήγημα και δεν το πήραμε χαμπάρι;
Αν λοιπόν οι ιερείς και πρωθιέρειες των αντιμνημονιακών στελεχώσουν ή υποστηρίξουν τον ΛΑΕ, από ποιους τελικώς θα υπάρξει δυνατότητα ενός σοβαρού αντιμνη σχηματισμού;
...Από τον Κανένα;
Ακριβώς γι' αυτό πιστεύω ότι οι λαφαζανικοί είτε θα συμπράξουν με το σύριζα και θα αρχίσουν να λένε τα ίδια που λένε οι συριζοανελίτες για έναν έντιμο συμβιβασμό και αποτροπή του εμφύλιου (με αυτό το αφήγημα έχουμε ήδη εξοικειωθεί) είτε τη φτιάξαν τη δουλειά απλώς για να διατηρήσουν τη βουλευτική τους θέση σε άλλο κόμμα.
Σ' αυτήν την περίπτωση, τους συμφέρει να μη βγει ο σύριζα πρώτος, ώστε να κάνουν (μαζί ή χώρια) πολύ πιο άνετα τους ήρωες της αντιπολίτευσης.
