Όλος ο δίσκος, αλλά για 'μενα ξεχωρίζει το The Dead End.
Kαι από παλιά και καλά:
Death-Voice of the soul.
Ναι, είναι Death, αλλά είναι instrumental, και πάρα πολύ ωραίο.




(η εκπληξη ειναι για το Death. ΑΛΛ¨Α δεν πτωούμαστε...θα τα ακουσω εν καιρώ . Βαλε στο νημα κ άλλα του ειδους κ επανερχομαι)







(εντάξει, δεν είναι οι κλασικοί Death δεκτόν.).