Alkiviades έγραψε:Διότι το αρνί που γυρνοβολάει έξω από το μαντρί, το τρώνε οι λύκοι![]()
Βασικά, είναι απλό: τα κόμματα δημιουργήθηκαν προκειμένου να εκπροσωπούν τα συμφέροντα συγκεκριμένων ομάδων πληθυσμού (κοινωνικών τάξεων, βασικά, τα πρώτα κόμμα για τα οποία γνωρίζουμε - τα "κόμματα" στις δημοκρατίες της Αρχαίας Ελλάδας, ήταν βαθύτατα ταξικά, πράγμα που γίνεται φανερό από τις ονομασίες τους: Δημοκρατιικοί και Ολιγαρχικοί).
Η ύπαρξη κομμάτων στις ταξικές κοινωνίες, είναι ίδιον της Δημοκρατίας - όπου υπάρχει Δημοκρατία, υπάρχουν κόμματα, τόσο απλά. Τα κόμματα φτιάχτηκαν για να εκπροσωπούν τα συμφέροντα των τάξεων τους. Τα κόμματα της Δεξιάς εξυπηρετούν τα συμφέροντα της αστικής τάξης, τα κόμματα της σοσιαλδημοκρατίας υποτίθεται ότι εκπροσωπούν τα συμφέροντα των εργαζομένων τάξεων, αλλά στην πραγματικότητα ήδη από τη γέννηση τους εξυπηρετούν την αστική τάξη, τα κομμουνιστικά κόμματα εκπροσωπούν την εργατική τάξη.
Στο πλαίσιο της πρεμούρας περί "τέλους της ιστορίας", οι ταγοί του συστήματος εδώ και μερικές δεκαετίες προμοτάρουν εκτός από το απολιτίκ (για όσους δεν ψωνίζουν απολιτίκ, αν θέλετε) το ακομματίκ. Βλέπουμε έναν ορυμαγδό προπαγάνδας που προσπαθεί να πείσει τις μέσες και κατώτερες τάξεις ότι τα κόμματα είναι "κακά", είναι "ζημιογόνα", δεν επιτρέπουν στο ΑΤΟΜΟ να εκφραστεί ελεύθερα, καπελώνουν την ελεύθερη βούληση και διάφορες τέτοιες σοφιστείες, μισές αλήθειες ή αισχρά ψεύδη, προκειμένου να αποτρέψουν την πολιτική οργάνωση των κατώτερων τάξεων σε κόμματα και ειδικότερα σε κόμματα που δεν ελέγχει το σύστημα.
Το κόμμα δεν είναι θέμα "ψυχολογίας", το "να θέλεις να ανήκεις κάπου" - γι' αυτό υπάρχουν οι ποδοσφαιρικοί σύλλογοι, οι θρησκείες, οι λέσχες μπριτζ κλπ κλπ. Τα κόμματα είναι μέσο για την ταξική πάλη. Δια μέσω των κομμάτων τα οποία ελέγχει, επιβάλλει η αστική τάξη τις πολιτικές της και διαφεντεύει τα συμφέροντα της. Δια μέσω των κομμάτων τους ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΜΕΣΩ ΑΥΤΩΝ, μπορούν οι εργαζόμενες τάξεις να υπερασπιστούν τα δικά τους συμφέροντα.
Ένας κόσμος δίχως κόμματα, θα είναι πιθανότατα (το καλό σενάριο) είτε μια αταξική κοινωνία (fat chance) είτε (το κακό και πιθανότερο σενάριο) η πιο απεχθής και αποκρουστική μορφή δικτατορίας.
*να συμπληρώσω ότι τα κόμματα στην αστική δημοκρατία, δεν αντιμετωπίζονται από τους μη συνειδητοποιημένους ταξικά πληθυσμούς ως εργαλεία ταξικού συμφέροντος, αλλά ως μέσο για ίδιον ατομικό όφελος. Εκεί δηλαδή που οι (απολύτως συνειδητοποιημένοι ταξικά) αστοί, χρησιμοποιούν τα κόμματα για να κρατάνε το πόπολο υπό έλεγχο, να περνάνε τις πολιτικές που θέλουν, νε εξασφαλίζουν την κερδοφορία τους, οι περισσότεροι των κατώτερων τάξεων εντάσσονται σε κόμματα προκειμένου να εξαργυρώσουν αυτήν τους τη συμμετοχή για ίδιον όφελος - με μια θέση στο δημόσιο, μια ευνοϊκή μετάθεση στο παιντί, ένα ρουσφετάκι γενικώς, οτιδήποτε.
Υπό την έννοια αυτή, τα αστικά κόμματα αποτελούν και παράγοντα ποδηγέτησης των μαζών, προκειμένου να μην διανοηθούν καν να συμμετάσχουν σε κόμματα που εκπροσωπούν τα πραγματικά τους συμφέροντα (τα ταξικά, δηλαδή).
Υ.Γ. δεν ψήφισα καμία επιλογή, διότι και οι τέσσερις είναι ψεκασμένες, αντιεπιστημονικές και άκυρες
αυτό.
ένσταση μόνο στο ότι τα κόμματα δεν δημιουργήθηκαν αυθόρμητα, όπως οι κοινωνικές τάξεις, αλλά δημιουργούνται όταν οι θεωρητικοί μιας τάξης συνειδητοποιήσουν τα ζωτικά γενικά συμφέροντα της και την ανάγκη να εκφραστούν αυτά μέσα από μια συγκεκριμένη οικονομική θεωρία και πολιτικό πρόγραμμα.
και ερώτηση κρίσεως. ποια ταξικά συμφέροντα εξυπηρετεί το πολιτικό πρόγραμμα του σύριζα;




