Ο ΔΡΟΜΟΣ ΗΤΑΝ ΑΣΩΤΟΣ του Γιώργου Χουλιάρα σελ148
.... Αρχές του Δεκέμβρη 1947 γύρισαν με τμήματα του Γουσια και του Γιώτη, διαπίστωσα μια αλλαγή στην συμπεριφορά της κοπέλας απέναντι μου: προσπαθούσε να μ αποφύγει, κι όταν υποχρεωτικά μιλούσε μαζί μου φαινόταν ανήσυχη, βιαζόταν να φύγει, έδειχνε φοβισμένη, σαν κάτι να φοβόταν, χωρίς όμως να δικαιολογεί την στάση της απέναντι μου. Η αλλαγή αυτή στη συμπεριφορά της που έγινε μέσα στους δύο μήνες που είχε λείψει στον Γράμμο μου έκανε εντύπωση κι άρχισα να σκέφτομαι τι να ήταν άραγε αυτό που μεσολάβησε στο διάστημα αυτό και αναρωτιομουν ποια να ήταν η αιτία για αυτό.
Την απάντηση αυτή την πήρα από την ίδια την κοπέλα αλλά μετά τον Φλεβάρη του 1948 όταν πια Γουσιας έφυγε από την Ρούμελη και εμείς νομιμοποιησαμε τις σχέσεις μας.
Τότε μου ομολόγησε πως μια μέρα..... Ο Γουσιας στον δρόμο της έκανε πλύση εγκεφάλου κι ότι, αφού πρώτα της έσυρε εναντίον μου όχι όσα σέρνει η άμαξα αλλά τετράτροχο καρό, κι έφτασε μέχρι του σημείου να με χαρακτηρίσει ύποπτο στοιχείο, μετά της έκανε έμμεσα ερωτική εξομολόγηση: τη ρώτησε πρώτα μέχρι ποιου σημείου είχαν φτάσει οι σχέσεις μας κι αν ήταν γκαστρωμενη, και της είπε να κόψει κάθε σχέση μαζί μου κι ότι θα αναλάμβανε αυτός να την παντρέψει με άλλο, μεγαλύτερο στέλεχος από μένα και καλύτερο παιδί κι όχι σαν εμένα τον αλήτη.
Μ άλλα λόγια ήθελε να κάνει το ίδιο που έκανε με άλλες κοπέλες : να διατηρεί μαζί της ερωτικές σχέσεις, στο διάστημα που θα έψαχνε για γαμπρό κάποιον από τους παρακεντεδες τους οποίους είχε μαζέψει γύρω του για να του την φορτώσει.....
Κανονικοί νταβατζηδες όχι αστεία.

