Success story

[bizeli]

Αν κάποιος μου ζητούσε να αξιολογήσω το εκπαιδευτικό σύστημα των τελευταίων ετών θα το παρομοίαζα με τη μέθοδο ενός χωνιού που προσπαθείς να χωρέσεις τεράστιες πέτρες μέσα από μια μικρή τρύπα και στο τέλος φρακάρει.

Πχ σου λέει το υπουργείο κάνε και αυτό κάνε και αυτό κάνε και αυτό και στο τέλος ασχολείσαι με λίγο απ' όλα. Ένα επιφανειακό πέρασμα δλδ χωρίς ουσία και πραγματικά αποτελέσματα.

Κοροϊδευόμαστε όλοι μεταξύ μας.

Και δεν αναφέρομαι μόνο στην τεράστια ύλη που μόνο ένα ελαφρύ πέρασμα σου επιτρέπεται να κάνεις αλλά και σε άλλες δράσεις που πρέπει να κάνεις.

Όλα αυτά γίνονται πρόχειρα και επιφανειακά απλά και μόνο να πούμε ό,τι τα κάναμε.

Εκπαιδευτικός που λέει ότι τελειώνει την ύλη σημαίνει ότι την έχει τρέξει και όποιος κατάλαβε κατάλαβε.

Εντάξει εξαρτάται τελικά που βάζει τον πήχυ το υπουργείο και κάθε εκπαιδευτικός ξεχωριστά για το επίπεδο εκπαίδευσης στα σχολεία.

Μετά σου λέει "μην κουράζεις τα παιδιά με διάβασμα".
Εγώ δεν θέλω να κουράσω κανένα παιδί με διάβασμα στο σπίτι. Θέλω όλα να αρχίζουν και να τελειώνουν στο σχολείο.
Αλλά γίνεται αυτό ρε παιδιά όταν στην ουσία έχω 15 λεπτά καθαρά να παραδώσω ύλη;

[vallon]

πολύ ωραία η σκέψη σου, όμως πιστεύεις ότι ο διευθυντής σου θα συμφωνήσει;

[bizeli]

πολύ ωραία η σκέψη σου, όμως πιστεύεις ότι ο διευθυντής σου θα συμφωνήσει;

Θα σου απαντήσω ως εξής.
Ας πούμε ότι έχουμε ένα βρόμικο σπίτι. Εσύ μπορεί να έχεις συνηθίσει να ζεις σε συνθήκες στάνης και να βλέπεις το σπίτι καθαρό. Εγώ πάλι να σου λέω πρέπει να το καθαρίσουμε γιατί το σπίτι είναι βρόμικο.
Το χειρότερο ξέρεις ποιο είναι; Ότι δεν βλέπεις ότι υπάρχει πρόβλημα.
Θα ήταν προτιμότερο να μου πεις ναι το σπίτι είναι βρόμικο αλλά βαριέμαι να το καθαρίσω τώρα παρά να τα βλέπεις όλα μια χαρά.

Έτσι και με την εκπαίδευση. Εξαρτάται με τι αρκείται ο καθένας. Αν ο στόχος του εκπαιδευτικού συστήματος είναι "φτάσε στον πάτο..." τότε τον πετύχαμε.

Και φυσικά μπορούμε να εφευρίσκουμε χίλιες δυο δικαιολογίες ...φταίνε τα δύσκολα θέματα, η πανδημία...
Η σχολική αποτυχία ξεκινάει από τη βάση της εκπαίδευσης και απλά ακολουθεί έναν μαθητή μέχρι να τελειώσει το σχολείο.

[bizeli]

Και λίγα λένε...

[Λαχουρένιος]

Οι κακοι βαθμοι ειναι το λιγοτερο. Οι ιδιες οι ''γνωσεις'' που προσφερονται ειναι το ζητημα και βγαινουν τα παιδια βλαμενα.

[bizeli]

Οι κακοι βαθμοι ειναι το λιγοτερο. Οι ιδιες οι ''γνωσεις'' που προσφερονται ειναι το ζητημα και βγαινουν τα παιδια βλαμενα.

Ποιοι βαθμοί; Ειδικά οι ενδοσχολικοί που είναι τελείως πλασματικοί;
Εγώ απλά αναφέρω τις πανελλήνιες ως έναν μικρό αντικειμενικό δείκτη για το επίπεδο της εκπαίδευσης.
Που φυσικά ακόμα και οι πρώτοι των πρώτων να βγουν που είναι μετρημένοι στο χέρι έχουν ένα κονσερβοποιημένο επίπεδο γνώσεων αποκλειστικά για τις εξετάσεις.

Δεν μιλάμε για ένα γενικότερο επίπεδο πνευματικής καλλιέργειας. Δεν μπορεί να μετρηθεί αυτό στις πανελλήνιες.

Καλά φυσικά το να γράψει κάποιος 20 σε ένα μάθημα του κόβει. Δεν το απαξιώνω.
Απλά θέλω να σου πω.

[bizeli]

Και δεν είναι μόνο το πακέτο των γνώσεων δλδ το πρόγραμμα σπουδών.
Είναι και τα νεωτεριστικά - ξενόφερτα ως επί το πλείστον- διδακτικά μοντέλα που καλούμαστε να υιοθετήσουμε και χάνουμε το δέντρο.

Πχ μαθητοκεντρική διδασκαλία, διαθεματικότητα, ανεστραμμένη τάξη, το παιδί να ανακαλύψει μόνο του τη γνώση...

Όλα αυτά είναι ωραία στη θεωρία αλλά δεν μπορείς να το πετάξεις έτσι ξαφνικά στην τάξη και να πεις κάντε το κι εσείς. Το κάνουν και στην Αμερική.

Όλα αυτά θέλουν εξάσκηση, εξοικείωση και εμπειρία από τους μαθητές... Δεν μπορώ να πω εγώ σε ένα 10χρονο ανακάλυψε μόνος σου τη γνώση... γιατί θα πάει αλλού για αλλού το πράγμα.

Για παράδειγμα, η δραματοποίηση στη μαθησιακή διαδικασία είναι ένα εκπαιδευτικό εργαλείο. Διαβάζουμε ένα κείμενο.
Δεν μπορώ εγώ να διαλέξω τρεις μαθητές και να τους πω "ωραία τώρα σηκωθείτε και δραματοποιήστε".
Το πιθανότερο είναι να δω χαζομάρες και να μετανιώσω την ώρα και τη στιγμή που το έκανα.
Και το "χαζομάρες" δεν εννοώ τον αυθόρμητο παιδικό αυτοσχεδιασμό αλλά να πλακώνονται στο ξύλο μεταξύ τους και αυτό να το θεωρούν δραματοποίηση.

Όλα αυτά θέλουν μια εξοικείωση και μια προεργασία.

Οι γενιές που δίνουν τώρα πανελλήνιες είναι οι σειρές αυτές των παιδιών που εφαρμόστηκαν αυτά τα νεωτερίστικα μοντέλα όλα τα προηγούμενα χρόνια της μαθητικής τους σταδιοδρομίας... και όπως φαίνεται δεν ήταν και τόσο αποτελεσματικά.

[vallon]

πολύ ωραία η σκέψη σου, όμως πιστεύεις ότι ο διευθυντής σου θα συμφωνήσει;

Θα σου απαντήσω ως εξής.
Ας πούμε ότι έχουμε ένα βρόμικο σπίτι. Εσύ μπορεί να έχεις συνηθίσει να ζεις σε συνθήκες στάνης και να βλέπεις το σπίτι καθαρό. Εγώ πάλι να σου λέω πρέπει να το καθαρίσουμε γιατί το σπίτι είναι βρόμικο.
Το χειρότερο ξέρεις ποιο είναι; Ότι δεν βλέπεις ότι υπάρχει πρόβλημα.
Θα ήταν προτιμότερο να μου πεις ναι το σπίτι είναι βρόμικο αλλά βαριέμαι να το καθαρίσω τώρα παρά να τα βλέπεις όλα μια χαρά.

Έτσι και με την εκπαίδευση. Εξαρτάται με τι αρκείται ο καθένας. Αν ο στόχος του εκπαιδευτικού συστήματος είναι "φτάσε στον πάτο..." τότε τον πετύχαμε.

Και φυσικά μπορούμε να εφευρίσκουμε χίλιες δυο δικαιολογίες ...φταίνε τα δύσκολα θέματα, η πανδημία...
Η σχολική αποτυχία ξεκινάει από τη βάση της εκπαίδευσης και απλά ακολουθεί έναν μαθητή μέχρι να τελειώσει το σχολείο.

Δεν συμμερίζομαι την άποψή σου περί πάτου. Διαφωνώ. Ειδικότερα η επαγγελματική εκπαίδευση προσφέρει πολύ μεγάλη διέξοδο στην σύγχρονη κοινωνία μας.
Είναι λάθος να προχωράμε σε πλήρη απόρριψη του συστήματος με αίτιο το ότι τα θέματα των πανελληνίων ήταν σε άλλο επίπεδο απο εκείνο που είχαν οι μαθητές. Οι λόγοι είναι πολλοί και τους ξέρεις.

[bizeli]

Δεν συμμερίζομαι την άποψή σου περί πάτου. Διαφωνώ. Ειδικότερα η επαγγελματική εκπαίδευση προσφέρει πολύ μεγάλη διέξοδο στην σύγχρονη κοινωνία μας.
Είναι λάθος να προχωράμε σε πλήρη απόρριψη του συστήματος με αίτιο το ότι τα θέματα των πανελληνίων ήταν σε άλλο επίπεδο απο εκείνο που είχαν οι μαθητές. Οι λόγοι είναι πολλοί και τους ξέρεις.

Η επαγγελματική εκπαίδευση είναι κάτι πιο στοχευμένο.
Η γενική εικόνα που έχεις άμα ανοίξεις το κεφάλι ενός μαθητή είναι ένα αταξινόμητο χάος από γνώσεις. Ούτε καν γνώσεις βασικά. Πληροφορίες που άκουσαν κάπου κάποτε από κάποιον και μετά ξεχνιούνται.
Ένα μπέρδεμα μέσα στο κεφάλι τους.

Φτάνουν μετά στο λύκειο ρίχνουν ένα εντατικό διάβασμα τα τελευταία 2 χρόνια και ο κακός το θεωρεί ήδη χαμένη υπόθεση, ο μέτριος κάποιο κενό θα προλάβει να καλύψει μπας και πιάσει ένα 15άρι ένα 16άρι και ο καλός απλά είναι ο καλός που θα αρίστευε έτσι κι αλλιώς.

Πρόσεξε οι πανελλήνιες δεν είναι το αίτιο. Είναι το αποτέλεσμα. Είναι ένα σύστημα αξιολόγησης που αν μη τι άλλο μπορείς να εξάγεις κάποια συμπεράσματα.
Η εκπαίδευση είναι μια συνεχής διαδικασία. Δεν αποκτιέται μόνο τα δύο τελευταία χρόνια του λυκείου. Έχει προηγηθεί φοίτηση στο νηπιαγωγείο, στο δημοτικό, στο γυμνάσιο... οπότε εμμέσως πλην σαφώς η εικόνα των πανελληνίων αντικατοπτρίζει όλη την προηγούμενη δουλειά που έχει γίνει τα προηγούμενα χρόνια.


Και υποτίθεται ότι είναι ένας διαγωνισμός που οι μαθητές προετοιμάστηκαν εντατικά με φροντιστήρια κτλ. Αν και κανονικά δεν θα έπρεπε να στηρίζονται οι μαθητές στα φροντιστήρια αλλά μόνο στα σχολεία. Το προσπερνάω αυτό.
Δλδ είναι ένας οριοθετημένος διαγωνισμός με κάποια συγκεκριμένη ύλη.

Και τα θέματα παίζουν ρόλο αλλά άμα τα ρίχνουμε μόνο εκεί είμαστε κοντόφθαλμοι. Δεν μπορείς να έχεις 60% αποτυχία. Δλδ έγραψες μόνο το όνομά σου και καμιά ερώτηση στην τύχη Σ/Λ. Δεν μπορεί να μην έπιασες ούτε ένα θέμα με τέτοια προετοιμασία που έχεις κάνει.

Και βάλλον μπορεί και να έπεσε κόφτης όπως λες αλλά μπορεί να μην υπάρχει απαραίτητα τόσο υποχθόνιο σχέδιο.
Δυστυχώς όσοι πολιτικοί πέρασαν από το υπουργείο παιδείας δεν είχαν καμιά σχέση με την ελληνική σχολική πραγματικότητα.

[Λαχουρένιος]

Φτάνουν μετά στο λύκειο ρίχνουν ένα εντατικό διάβασμα τα τελευταία 2 χρόνια και ο κακός το θεωρεί ήδη χαμένη υπόθεση, ο μέτριος κάποιο κενό θα προλάβει να καλύψει μπας και πιάσει ένα 15άρι ένα 16άρι και ο καλός απλά είναι ο καλός που θα αρίστευε έτσι κι αλλιώς.

Πιστευω πως ισχυει αν κρινω απο τους δικους μου συμμαθητες. Οσοι ηταν καλοι στο δημοτικο παρεμειναν καλοι μεχρι και το λυκειο, οσοι ηταν κακοι και μετριοι το ιδιο. Εξαιρεσεις ελαχιστες και οταν υπηρχαν αφορουσαν καλους που εγιναν μετριοι και οχι το αναποδο. Στο δημοτικο μπαινουν οι βασεις οχι τοσο απο αποψη γνωσεων αλλα απο βαση πειθαρχιας. Αν δεν μαθει τοτε το παιδι να βαζει τον κωλο του κατω και να εχει προγραμμα τοτε δε θα το κανει ως εφηβος τοτε που λογω ηλικιας τους ενδιαφερει οτιδηποτε αλλο εκτος απο το σχολειο.