Λαχουρένιος έγραψε:Το συστημα της Βυζ. Αυτοκρατοριας ηταν αξιοκρατικο για τα δεδομενα της εποχης. Δεν υπηρχε ισχυρη αριστοκρατια, ουτε η μοναρχια ηταν αναγκαστικα κληρονομικη ενω ο στρατος και η εκκλησια εδιναν πολλες ευκαιριες κοινωνικης ανοδου σε φιλοδοξα παιδια αγροτων.
eleos
Στην αρχή μπορεί όντως να υπήρχε κάποια αξιοκρατία και να είχαν ευκαιρίες και οι φτωχοί και αδύναμοι να ανελιχθούν στα ανώτερα αξιώματα. Αλλά από ένα σημείο και μετά μια χαρά αριστοκρατία είχε κι εκεί (χαμηλοτάτου επιπέδου κιόλας) και κάποιες πλούσιες οικογένειες έλυναν και έδεναν και αποφάσιζαν για τα πάντα. Κι όταν μεν τα έβρισκαν μεταξύ τους στη μοιρασιά (αξιωμάτων, πλούτου κλπ) τα πράγματα ήταν καλά, αλλά συνήθως τρώγονταν μεταξύ τους, οπότε είχες όλες αυτές τις δολοπλοκίες, δολοφονίες, εμφυλίους κλπ.
Όσον αφορά τους φτωχούς, που τους είχαν πηδήξει όλα αυτά τα λαμόγια στους φόρους και άρπαζαν τις περιουσίες τους στο τζαμπέ, κανένα συμφέρον δεν είχαν πλέον να στηρίζουν το καθεστώς αυτό. Άλλος πήγε με τον Τούρκο, άλλος με τον Βούλγαρο, άλλος με τον Σέρβο ή ακόμα και επαναστάσεις με αυτόνομα κρατίδια είχαμε (πχ στη Θεσσαλία).
Θυμίζω και τους ξέφρενους πανηγυρισμούς των φτωχών χωρικών όταν άρπαξαν μπόιτζον τα λαμόγια της Κων/πολης από τους Λατίνους το 1204, που το έχουμε ήδη αναλύσει αλλού.





