Το Σελτζουκικό Σουλτανάτο του Ρούμ

[Προέλλην]

Kaykaus II or Kayka'us II (Persian: عز الدين كيكاوس بن كيخسرو‎, ʿIzz ad-Dīn Kaykāwus ibn Kaykhusraw) was the sultan of the Seljuqs of Rûm from 1246 until 1257.

Κaykaus was the eldest of three sons of Kaykhusraw II. His mother was Prodoulia, who was ethnically Greek. He was a youth at the time of his father's death in 1246 and could do little to prevent the Mongol conquest of Anatolia. For most of his tenure as the Seljuq Sultan of Rûm, he shared the throne with one or both of his brothers, Kilij Arslan IV and Kayqubad II.

His mother was the daughter of a Greek priest, and it was the Greeks of Nicaea from whom he consistently sought aid throughout his life.


https://en.wikipedia.org/wiki/Kaykaus_II

[Τλαξκαλτέκος]

Αλέξιος Γ.Κ. Σαββίδης , Αναπληρωτής καθηγητής Πανεπιστημίου Αιγαίου
Οι Βυζαντινοί απέναντι στους λαούς του ανατολικού και του βαλκανικού κόσμου (με έμφαση στα τουρκόφωνα φύλα)


Εντυπωσιάζει η γνώση εκμέρους των βυζαντινών συγγραφέων των ονομάτων των ποικίλων Τούρκων ηγεμόνων της Μικράς Ασίας — και πιο συγκεκριμένα των Σελτζούκων του Ικονίου. Από την επακριβή παράθεση αυτών των ονομάτων, οι καλλιεργημένοι τουλάχιστον κύκλοι στην αυτοκρατορία πολλά θα μπορούσαν να διδαχτούν: ονόματα όπως «Ιαθατίνης», «Καϊχοσρόης», «Αζατίνης», Καϊκαούσης», «Αλα(α)τίνης», «Καϊκοβάδης», κ.ά. (όπως εμφανίζονται ελαφρά παραλλαγμένα στα ελληνικά τα ονόματα ονομαστών Σελτζούκων σουλτάνων του «Ρουμ» της περιόδου του τέλους του 12ου και του πρώτου μισού του 13ου αιώνα), μετέδιδαν στους βυζαντινούς κύκλους το σαφές μήνυμα του μικτού αραβοπερσικού χαρακτήρα του σελτζουκικού πολιτισμού: τα μικρά ονόματα αυτών των ηγεμόνων ήταν σχεδόν πάντα αραβικής προέλευσης (π.χ. Γκιυάθ αλ-Ντιν, Ιζζ αλ-Ντιν, Ρουκν αλ-Ντιν, Αλα αλΝτιν), σε αντίθεση με τα επίθετα τους, παρμένα χωρίς αμφιβολία από το χώρο της πλούσια περσικής επικής μυθολογίας (π.χ. «Καϋ-χουσράου» [πρβλ. τον «Χουσράου» της ιρανικής μυθολογίας], «Καϋ-καούς», «Καϋ-κουμπάντ», κλπ.)· Γνώριμος στους μελετητές του Βυζαντίου είναι ο τύπος «Χουσράου» και ως προς προγενέστερες εποχές, όταν η αυτοκρατορία αντιμετώπιζε τους Σασανίδες Πέρσες τους 6ο και 7ο αιώνες, με τους ονομαστούς τους ηγεμόνες Χοσρόη Α' (αντίπαλο για πολλά χρόνια του Ιουστινιανού Α') και Χοσρόη Β' (αντίπαλο του Ηράκλειου στις πρώτες δεκαετίες του 7ου αιώνα) .

[Προέλλην]

Αυτιστικός ελλημπάνης;

Δεν πήρες χαμπάρι δλδ απο τα όσα παρατέθηκαν ότι επί συνεχόμενες γενιές παντρευόταν Ρωμιές, αράζαν στην Πόλη ως εκλεκτοί προσκεκλημένοι, τους έδιναν χώρο στην Ανατολία ως συμμάχους, και ότι οι ευγενείς τους ήταν είτε χριστιανοί είτε μουσουλμάνοι Ρωμιοί + είχαν μεικτή ρωμιο-περσική χριστιανισλαμική κουλτούρα;

Tα καταρρίπτει όλα αυτά ένα τσιτάτο που αναφέρεται απλά στην περσική επιρροή;

Pathetic.

[Τλαξκαλτέκος]

Ο καθένας μπορεί να φαντασιώνεται ό,τι γουστάρει. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν θα του μιζεριάσω τις ονειρώξεις !

[Προέλλην]

Δεν παραχωρούμε ούτε το Σουλτανάτο του Ρούμ, ούτε την Οθωμανική Αυτοκρατορία στους νεότουρκους εθνικιστές, δλδ σε μια δράκα δυτικοσπουδασμένων που αρνούνται την ιστορία τους.

Οι Νεοέλληνες-Ρωμιοί, πρέπει να βγούν κατά εκατοντάδες χιλιάδες στο Σύνταγμα, ντυμένοι περήφανοι Φαναριώτες, Λεβέντες, Γκουλάμς, Ντεβσιρμέ, Nτραγκούτ και Μπαρμπαρόσσες αρχιναυάρχοι, Χάνοι και Σουλτάνοι, και να στείλουν ηχηρό μήνυμα στους απέναντι μοναχοφαγάδες-καπηλευτές!
(με αγήματα χανουμιών απο το Μπουρνάζι να χορεύουν τσιφτετέλια και καρσιλαμάδες σε μηχανοκίνητα τραπέζια, και τάγματα γενειοφόρων κλαρινογραμπρών να ρίχνουν zeybek-ιές)

[Προέλλην]

Ο καθένας μπορεί να φαντασιώνεται ό,τι γουστάρει. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν θα του μιζεριάσω τις ονειρώξεις !

Λολ. Μπορεί το μίζερο βλαχαρβανίτικο, φραγκοκουνημένο αποικιοκρατικό σκότος, να σκεπάσει το Φως της καθ Ημάς Ανατολής;

[Τλαξκαλτέκος]

Άντε να βάλε και τίποτα υποστηρικτικό των απόψεων του Προέλληνα.

Ράνσιμαν :

Oι Σελτζούκοι σουλτάνοι του Ρουμ αποτελούσαν ισχυρές και σεβάσμιες προσωπικότητες στον μουσουλμανικό κόσμο. Είχαν επιβάλει την εξουσία τους στους Γαζήδες ηγεμόνες και συνήθως διατηρούσαν καλές σχέσεις με τους Βυζαντνούς γειτονές τους , της αυτοκρατορίας της Νίκαιας. Είχαν εγκαταλείψει τις ανατολικές φιλοδοξίες τους και ήταν ικανοποιημένοι να κυβερνούν το ευνομούμενο και ανεκτικό κράτος τους από την πρωτευουσά τους , το Ικόνιο. Αναβίωσαν τον αστικό βίο και αποκατέστησαν τις συγκοινωνίες , ενώ ενθάρρυναν τις τέχνες και την καλλιέργεια . Αποτελεί τίτλο τιμής στη συνετή και ικανή διακυβέρνησή τους το ότι η μετάπτωση της Ανατολίας από μια κυρίως χριστιανική σε μια βασικά μωαμεθανική χώρα επιτεύχθηκε τόσο ομαλά , ώστε κανένας δεν έκανε τον κόπο να καταγράψει τις λεπτομέρειες.

[Τλαξκαλτέκος]

Ιστορία των Ελλήνων , ΔΟΜΗ , τόμος 8

Μονή Κουτλουμουσίου

[Τλαξκαλτέκος]

Την άνοιξη του 1211 ο Θεόδωρος Α΄ Λάσκαρις νικάει τον Σελτζούκο σουλτάνο του Ικονίου Καϊχοσρόη Α΄ στην Αντιόχεια του Μαιάνδρου ποταμού της Μ. Ασίας , σκοτώνοντάς τον σε μονομαχία.

Ιστορία των Ελλήνων , ΔΟΜΗ
______________________________
Θεόδωρος Γαβράς

Ιστορία των Ελλήνων , ΔΟΜΗ

[Τλαξκαλτέκος]

Σελτζούκοι ιππείς.

Σαν την Μόνα Λίζα του Μποτερό ήταν.