Η απεικονιση των περσων στην (αρχαιο)ελληνικη ιστορια

[Adminović]

Αποκαθιστούμε την ιστορική αλήθεια...

[Τλαξκαλτέκος]

One of the most remarkable "monuments" of this battle is a small vase that can now be seen in the Museum für Kunst und Gewerbe in Hamburg (Germany). It shows an Athenian in heroic nudity, approaching a Persian on the other side, who is bent forward, as the pathicus, i.e. the man who is being penetrated during a homosexual intercourse. On the vase is written: "My name is Eurymedon. I am getting screwed."

Οι δύο πλευρές οινοχόης με παράσταση Έλληνα να εφορμά στα οπίσθια Πέρση τοξότη .Αναγράφεται «Είμαι ο Ευρυμέδων. Στέκομαι σκυφτός » χρονολόγηση 470-460 π.Χ.
«ΕΥΡΥΜΕΔΟΝ ΕΙΜΙ ΚΥΒΑΔΕ ΕΣΤΕΚΑ»

https://ellinondiktyo.blogspot.com/2017 ... 9-462.html
https://www.livius.org/articles/battle/eurymedon/

[Τλαξκαλτέκος]

Συγγένεια Αργείων και Περσών.

Περσεύς x Ανδρομέδα - > Πέρσης

Ο Πέρσης δεν ακολούθησε τον Περσέα και την Ανδρομέδα στην Πελοπόννησο , αλλά έμεινε με τον παππού του ( απ' την πλευρά της μητέρας του ) Κηφέα στην Αιθιοπία ( ή στην Παλαιστίνη ) και αργότερα έγινε γενάρχης των Περσών.

Διηγείται ο Ηρόδοτος σχετικά με τους Αργείους , τους Πέρσες και τους Περσικούς Πολέμους :

Κι οι Αργείοι λένε πως, σ᾽ ό,τι αφορά στην πόλη τους, τα πράγματα εξελίχτηκαν ως εξής: αμέσως από την πρώτη στιγμή έμαθαν τον κίνδυνο με τον οποίο ο βάρβαρος απειλούσε την Ελλάδα· κι όταν πήραν την πληροφορία κι αντιλήφτηκαν ότι οι Έλληνες θα προσπαθήσουν να τους πάρουν συμμάχους εναντίον των Περσών, έστειλαν επίσημη αντιπροσωπεία στους Δελφούς, για να ρωτήσουν το θεό τί ήταν το καλύτερο που είχαν να κάνουν· γιατί πρόσφατα σκοτώθηκαν από τους Λακεδαιμονίους και τον Κλεομένη, το γιο του Αναξανδρίδα, έξι χιλιάδες δικοί τους — κι αυτός ήταν ο λόγος που τους έκανε να στείλουν για χρησμό· και, λένε, πως στο ερώτημά τους η Πυθία αποκρίθηκε με τον εξής χρησμό:

Σ᾽ εχθρεύονται οι γείτονες, μα οι θεοί, Αργείε,
οι αθάνατοι, σε αγαπούν.
Φυλάξου, μέσα κάθισε στα κάστρα σου, κρατώντας
το δόρυ στο δεξί σου.
Φύλαγε το κεφάλι σου· γιατί η κεφαλή σου
θα σώσει το κορμί σου.

Λένε λοιπόν πως αυτούς τους χρησμούς έδωσε πρωτύτερα η Πυθία, κι αργότερα, όταν έφτασαν οι Έλληνες αγγελιοφόροι στο Άργος, παρουσιάστηκαν στη βουλή κι έλεγαν αυτά που είχαν εντολή να πουν. Και πως αυτοί απάντησαν στις προτάσεις πως είναι πρόθυμοι να τις δεχτούν, αν συνομολογηθεί ειρήνη για τριάντα χρόνια με τους Σπαρτιάτες κι αν μοιραστούν μ᾽ αυτούς την ηγεμονία όλης της συμμαχίας· βέβαια, έλεγαν, η ηγεμονία δικαιωματικά ανήκει σ᾽ αυτούς, όμως θ᾽ αρκεστούν κι αν την έχουν μισή μισή.

Λένε λοιπόν πως αυτή ήταν η απάντηση της βουλής, μολονότι ο χρησμός τούς απέτρεπε να κάνουν συμμαχία με τους Έλληνες. Και πως επιδίωξαν να γίνουν συνθήκες για τριάντα χρόνια, όσο κι αν τους φοβέριζε ο χρησμός, για ν᾽ αντρωθούν τα παιδιά τους μέσα σ᾽ αυτό το διάστημα· και πως έκαναν μια πρόσθετη σκέψη, μήπως, αν δεν κάνουν συνθήκες και, ύστερ᾽ από το κακό που είχαν πάθει, δεχτούν κι άλλο χτύπημα απ᾽ τον Πέρση, αποκεί και πέρα υποταχτούν στους Λακεδαιμονίους. Κι ακόμη λένε πως οι αγγελιοφόροι που εκπροσωπούσαν τη Σπάρτη έδωσαν την εξής απάντηση σε όσα άκουσαν από τη βουλή: όσο για τις συνθήκες, θα μετέφεραν το αίτημα στη συνέλευση του λαού, για την αρχηγία όμως έχουν εξουσιοδοτηθεί να δώσουν οι ίδιοι την απάντηση: δηλαδή, τους είπαν, πως αυτοί έχουν δυο βασιλιάδες, ενώ οι Αργείοι έναν· λοιπόν τους είναι αδύνατο να καθαιρέσουν από την αρχηγία τον ένα ή τον άλλο από τους βασιλιάδες της Σπάρτης, αλλά δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα να έχει κι ο βασιλιάς του Άργους ψήφο ισότιμη με τους δυο δικούς τους. Λοιπόν οι Αργείοι ισχυρίζονται πως ύστερ᾽ απ᾽ αυτά δεν ανέχτηκαν την πλεονεξία των Σπαρτιατών, αλλά προτίμησαν να εξουσιάζονται από τους βαρβάρους παρά να κάνουν κάποια υποχώρηση στους Λακεδαιμονίους· και πως προειδοποίησαν τους αγγελιοφόρους, πριν βασιλέψει ο ήλιος, να σηκωθούν και να φύγουν από τη χώρα των Αργείων, αλλιώς θα έχουν τη μεταχείριση που ταιριάζει σε εχθρούς.

Λοιπόν γι᾽ αυτή την υπόθεση οι Αργείοι από τη μεριά τους λένε αυτά· υπάρχει όμως και μια άλλη ιστορία που διαδόθηκε σ᾽ όλη την Ελλάδα, ότι δηλαδή ο Ξέρξης, πριν ακόμα αποφασίσει να ξεκινήσει την εκστρατεία εναντίον των Ελλήνων, έστειλε κήρυκα στο Άργος. Κι όταν αυτός έφτασε, λένε πως είπε: «Άνδρες Αργείοι, ο βασιλιάς Ξέρξης σάς λέει τα εξής: Εμείς πιστεύουμε ότι ο γενάρχης μας είναι ο Πέρσης, ο γιος του Περσέα, που τον απόχτησε από τη θυγατέρα του Κηφέα, την Ανδρομέδα. Σύμφωνα μ᾽ αυτά εμείς πρέπει να ᾽μαστε απόγονοί σας. Δεν είναι σωστό λοιπόν ούτε εμείς να εκστρατεύουμε εναντίον των προγόνων μας, ούτε εσείς, βοηθώντας άλλους, να ταχθείτε εναντίον μας, αλλά να κάθεστε στη χώρα σας ζώντας ειρηνικά. Γιατί, αν τα πράματα έρθουν όπως τα εύχομαι, θα είστε οι πρώτοι στην εύνοιά μου». Λέγεται λοιπόν πως, όταν οι Αργείοι άκουσαν αυτή την πρόταση, τους έκανε μεγάλη εντύπωση, αλλά εκείνη τη στιγμή ούτε έδωσαν κάποια υπόσχεση ούτε πρόβαλαν κάποιο αίτημα· πως όμως, όταν οι Έλληνες πήγαν να τους πάρουν στη συμμαχία τους, τότε λοιπόν, ξέροντας καλά ότι οι Λακεδαιμόνιοι δε θα στέρξουν να τους κάνουν συναρχηγούς, πρόβαλαν αυτή την απαίτηση, για να έχουν πρόφαση να μείνουν στην ησυχία τους.

Μερικοί Έλληνες λένε πως με την εκδοχή αυτή ταιριάζει απόλυτα ένα περιστατικό που συνέβη πολλά χρόνια αργότερα· πως, δηλαδή, έτυχε να βρίσκονται στα Σούσα, την πόλη του Μέμνονος, καθένας τους για άλλη υπόθεση, από τη μεριά τους απεσταλμένοι των Αθηναίων, ο Καλλίας, ο γιος του Ιππονίκου, κι εκείνοι που τον συνόδευαν στην αποστολή του στον βασιλιά, κι από τη δική τους τον ίδιο καιρό, Αργείοι απεσταλμένοι απ᾽ την πόλη τους στα Σούσα, που ρωτούσαν τον Αρτοξέρξη, το γιο του Ξέρξη, αν παραμένει η φιλία που τους συνέδεε με τον Ξέρξη ή τους θεωρούσε εχθρούς του· και πως ο βασιλιάς Αρτοξέρξης δήλωσε ότι μένει απόλυτα σταθερός σ᾽ αυτήν και δε θεωρεί καμιά πόλη πιο φιλική από το Άργος.

Τώρα, αν ο Ξέρξης έστειλε κήρυκα στο Άργος μ᾽ αυτές τις προτάσεις κι αν απεσταλμένοι των Αργείων ανέβηκαν στα Σούσα και ρωτούσαν τον Αρτοξέρξη για τη φιλία τους, δεν μπορώ να το πω με βεβαιότητα ούτε να διατυπώσω γι᾽ αυτά κάποια γνώμη διαφορετική απ᾽ εκείνην που λένε οι ίδιοι οι Αργείοι. Όμως ξέρω καλά τούτο: αν όλοι οι άνθρωποι κουβαλούσαν τις δικές του δυστυχίες ο καθένας και τις απέθεταν στον ίδιο τόπο θέλοντας να τις ανταλλάξουν με τις δυστυχίες των πλησίον τους, σκύβοντας πάνω στις δυστυχίες των πλησίον τους ο καθένας με αγαλλίαση θα σήκωνε και θα έπαιρνε πίσω τις δυστυχίες που κουβάλησε εκεί. Με αυτό το σκεπτικό κι η συμπεριφορά των Αργείων δεν ήταν η χειρότερη που μπορούσε να γίνει. Από τη μεριά μου, έχω υποχρέωση να λέω τα λεγόμενα, δεν έχω όμως υποχρέωση να τα πιστεύω πέρα για πέρα, κι αυτή μου η διακήρυξη θα ισχύει σε όλα όσα εξιστορώ· για παράδειγμα, άκουσα να λένε κι αυτό, πως τάχα οι Αργείοι ήταν εκείνοι που προσκάλεσαν τον Πέρση εναντίον της Ελλάδας, επειδή ο στρατός τους τσακίστηκε στον πόλεμο με τους Λακεδαιμονίους· προτιμούσαν λοιπόν οτιδήποτε άλλο μπορούσε να τους έρθει παρά τη συμφορά που τους βρήκε.
http://www.greek-language.gr/digitalRes ... 0&page=180
-----------------------------------
Την συγγένεια Αργείων ( Δωριέων ) και Περσών ίσως αναφέρει ποιητικά και ο Αισχύλος στους Πέρσες του. Λέει η βασίλισσα και μητέρα του Ξέρξη Άτοσσα :

πολλοῖς μὲν αἰεὶ νυκτέροις ὀνείρασιν
ξύνειμ᾽, ἀφ᾽ οὗπερ παῖς ἐμὸς στείλας στρατὸν
Ἰαόνων γῆν οἴχεται Πέρσαι θέλων·
ἀλλ᾽ οὔτι πω τοιόνδ᾽ ἐναργὲς εἰδόμην
ὡς τῆς πάροιθεν εὐφρόνης· λέξω δέ σοι.
ἐδοξάτην μοι δύο γυναῖκ᾽ εὐείμονε,
ἡ μὲν πέπλοισι Περσικοῖς ἠσκημένη,
ἡ δ᾽ αὖτε Δωρικοῖσιν, εἰς ὄψιν μολεῖν,
μεγέθει τε τῶν νῦν ἐκπρεπεστάτα πολύ,
κάλλει τ᾽ ἀμώμω, καὶ κασιγνήτα γένους
ταὐτοῦ· πάτραν δ᾽ ἔναιον ἡ μὲν Ἑλλάδα
κλήρῳ λαχοῦσα γαῖαν, ἡ δὲ βάρβαρον.
τούτω στάσιν τιν᾽, ὡς ἐγὼ ᾽δόκουν ὁρᾶν,
τεύχειν ἐν ἀλλήλῃσι· παῖς δ᾽ ἐμὸς μαθὼν
κατεῖχε κἀπράυνεν,

Μες σ᾽ όνειρα πολλά περνώ τις νύχτες μου όλες,
από τότε π᾽ αρμάτωσε στρατόν ο γιος μου
και πήε τη χώρα να υποτάξει των Ιώνων·
μ᾽ ακόμα τόσο φανερό δεν είδα κι άλλο,
σαν τη νύχτα που πέρασε, και θα τ᾽ ακούσεις.
Μου φάνηκε μπροστά μου δυο καλοντυμένες
πως βγήκανε γυναίκες, στολισμένη η μια τους
με περσικούς κ᾽ η δεύτερη με δώριους ( δωρικούς ) πέπλους,
πολύ απ᾽ τις τωρινές ξεχωριστές στο μπόι
και στην ασύγκριτη ομορφιά· κι απ᾽ το ίδιο γένος
αδερφές, της μιας έδωσε πατρίδα ο κλήρος
την Ελλάδα, της άλλης τη γη των βαρβάρων.
μου φάνηκε λοιπόν σαν κάποια ανάμεσό τους
να ᾽χανε στήσει αμάχη αυτές, κι ως το είδε ο γιος μου,
να τις κρατήσει επάσκιζε και τις μερέψει,

http://www.greek-language.gr/digitalRes ... 126&page=6

[Ακρίδης Κατσαριδόπουλος]

Βάρβαροι !
Εμείς τους διδάξαμε πολιτιζμό :

[i]Οι Πέρσες είναι λαός που δέχεται ξένα έθιμα περισσότερο από κάθε άλλον: Φορούν λ.χ. τη μηδική στολή, επειδή βρήκαν πως είναι πιο όμορφη από τη δική τους, και στον πόλεμο πάλι τους αιγυπτιακούς θώρακες.

Γιατί οι Πέρσες δεν επέβαλαν τη γλωσσα τους στη Μικρά Ασία;

[Τλαξκαλτέκος]

Βάρβαροι !
Εμείς τους διδάξαμε πολιτιζμό :

[i]Οι Πέρσες είναι λαός που δέχεται ξένα έθιμα περισσότερο από κάθε άλλον: Φορούν λ.χ. τη μηδική στολή, επειδή βρήκαν πως είναι πιο όμορφη από τη δική τους, και στον πόλεμο πάλι τους αιγυπτιακούς θώρακες.

Γιατί οι Πέρσες δεν επέβαλαν τη γλωσσα τους στη Μικρά Ασία;

Δεν το έχω σκεφθεί ούτε έχω διαβάσει κάτι σχετικό. Ίσως γιατί οι λαοί της Μ. Ασίας ( Λυδοί , Έλληνες κ.α. ) ήταν εξίσου πολιτισμένοι με τους Πέρσες σε πολλούς τομείς ή επειδή είχαν μεγάλη αυτονομία.

[Τλαξκαλτέκος]

Κύλικας 5ου αι. π.Χ. Έλληνας οπλίτης με δόρυ και Πέρσης τοξότης. Μουσείο Βερολίνου.
πηγή : Δημήτριος Μαρκαντωνάτος , Η μάχη των Πλαταιών , περιοδικό Στρατιωτική Ιστορία , τεύχος 35 , εκδόσεις Περισκόπιο

Δεν μοιάζει ο Έλληνας και ο Πέρσης να είναι συμπολεμιστές ; Δηλαδή ο Έλληνας να προστατεύει τον Πέρση με την ασπίδα του όπως στην Ιλιάδα ο Αίας προστάτευε τον Τεύκρο με την ασπίδα του ;

[Ακρίδης Κατσαριδόπουλος]

Κύλικας 5ου αι. π.Χ. Έλληνας οπλίτης με δόρυ και Πέρσης τοξότης. Μουσείο Βερολίνου.
πηγή : Δημήτριος Μαρκαντωνάτος , Η μάχη των Πλαταιών , περιοδικό Στρατιωτική Ιστορία , τεύχος 35 , εκδόσεις Περισκόπιο

The Battle of Alexander at Issus, Albrecht Altdorfer (1529)



Οι Πέρσες αναπαρίστανται ως Τούρκοι του 16ου αιώνα

[Τλαξκαλτέκος]

Τα έθνη που επιτέθηκαν στην Ελλάδα κατά την εκστρατεία του Ξέρξη :

Πέρσες ( ή Κηφήνες ή Αρταίοι )
Μήδοι
Κίσσιοι
Υρκάνιοι
Ασσύριοι ( ή Σύριοι )
Χαλδαίοι
Σάκες ( ή Σκύθες )
Βάκτριοι
Ινδοί
Άριοι
Πάρθοι
Χοράσμιοι
Σόγδοι
Γανδάριοι
Δαδίκοι
Κάσπιοι
Σάραγγες
Πάκτυες
Ούτιοι
Μύκοι
Παρικάνιοι
Αράβιοι
Αιθίοπες της Λιβύης ( Λιβύη = Αφρική )
Αιθίοπες της Ανατολής
Λίβυες
Παφλαγόνες
Λίγυες
Ματιηνοὶ
Μαριανδυνοί
Σύριοι ( ή Καππαδόκες )
Φρύγες ( ή Βρίγες )
Αρμένιοι
Λυδοὶ ( ή Μηίονες ή Μαίονες )
Μυσοί
Βιθυνοί ( Θράκες της Ασίας )
Πισίδες
Λασόνιοι ( ή Καβηλέες Μηίονες )
Μιλύες
Μόσχοι
Τιβαρηνοί
Μάκρωνες
Μοσσύνοικοι
Μάρες
Κόλχοι
Αλαρόδιοι
Σάσπειρες
Νησιωτικά έθνη της Ερυθράς Θαλάσσης
Σαγάρτιοι ( περσικό έθνος )
Φοίνικες
Σύριοι της Παλαιστίνης
Αιγύπτιοι
Κίλικες
Πάμφυλοι
Λύκιοι
Καρες
Θράκες
Παίονες
Βρύγοι
Εορδοί
Βοττιαίοι
Πίερες
Έλληνες ( Κύπριοι, Δωριείς της Ασίας , Ίωνες ή Πελασγοὶ Αἰγιαλέες, νησιώτες Ίωνες , Αιολείς , Ελλησπόντιοι , Ίωνες και Δωριείς του Πόντου, Έλληνες της Θράκης και Έλληνες των θρακικών νήσων , Χαλκιδικὸν γένος, Μακεδόνες , Περραιβοὶ , Ἐνιῆνες , Δόλοπες , Μάγνητες , Ἀχαιοὶ )

[Ακρίδης Κατσαριδόπουλος]

Τα έθνη που επιτέθηκαν στην Ελλάδα κατά την εκστρατεία του Ξέρξη :

Αρμένιοι

Αυτό έπρεπε να είχε συμπεριληφθεί στο άρθρο του Ιού για τις ελληνοαρμενικές σχέσεις

[Τλαξκαλτέκος]

Τα έθνη που επιτέθηκαν στην Ελλάδα κατά την εκστρατεία του Ξέρξη :

Αρμένιοι

Αυτό έπρεπε να είχε συμπεριληφθεί στο άρθρο του Ιού για τις ελληνοαρμενικές σχέσεις

Στον Ηρόδοτο υπάρχει η άποψη πως οι Αρμένιοι ήταν φρυγικής καταγωγής. ( Στην πραγματικότητα δεν ισχύει αφού η φρυγική ήταν γλώσσα centum , ενώ η αρμενική γλώσσα satem ).

Στα ελληνιστικά χρόνια δημιουργήθηκε η παράδοση πως οι Αρμένιοι κατάγονταν απ' την Θεσσαλία :

ἀρχαιολογία δέ τίς ἐστι περὶ τοῦ ἔθνους τοῦδε τοιαύτη: ἄρμενος ἐξ Ἀρμενίου πόλεως Θετταλικῆς, ἣ κεῖται μεταξὺ Φερῶν καὶ Λαρίσης ἐπὶ τῇ Βοίβῃ, καθάπερ εἴρηται, συνεστράτευσεν Ἰάσονι εἰς τὴν Ἀρμενίαν: τούτου φασὶν ἐπώνυμον τὴν Ἀρμενίαν οἱ περὶ Κυρσίλον τὸν Φαρσάλιον καὶ Μήδιον τὸν Λαρισαῖον, ἄνδρες συνεστρατευκότες Ἀλεξάνδρῳ: τῶν δὲ μετὰ τοῦ Ἀρμένου τοὺς μὲν τὴν Ἀκιλισηνὴν οἰκῆσαι τὴν ὑπὸ τοῖς Σωφηνοῖς πρότερον οὖσαν, τοὺς δὲ ἐν τῇ Συσπιρίτιδι ἕως τῆς Καλαχηνῆς καὶ τῆς Ἀδιαβηνῆς ἔξω τῶν Ἀρμενιακῶν ὅρων. καὶ τὴν ἐσθῆτα δὲ τὴν Ἀρμενιακὴν Θετταλικήν φασιν, οἷον τοὺς βαθεῖς χιτῶνας οὓς καλοῦσιν Θετταλικοὺς ἐν ταῖς τραγῳδίαις, καὶ ζωννύουσι περὶ τὰ στήθη καὶ ἐφαπτίδας, ὡς καὶ τῶν τραγῳδῶν μιμησαμένων τοὺς Θετταλούς: ἔδει μὲν γὰρ [p. 746] αὐτοῖς ἐπιθέτου κόσμου τοιούτου τινός, οἱ δὲ Θετταλοὶ μάλιστα βαθυστολοῦντες, ὡς εἰκός, διὰ τὸ πάντων εἶναι Ἑλλήνων βορειοτάτους καὶ ψυχροτάτους νέμεσθαι τόπους ἐπιτηδειοτάτην παρέσχοντο μίμησιν τῇ τῶν ὑποκριτῶν διασκευῇ ἐν τοῖς ἀναπλάσμασιν: καὶ τὸν τῆς ἱππικῆς ζῆλόν φασιν εἶναι Θετταλικὸν καὶ τούτοις ὁμοίως καὶ Μήδοις. τὴν δὲ Ἰάσονος στρατείαν καὶ τὰ Ἰασόνια μαρτυρεῖ, ὧν τινα οἱ δυνάσται κατεσκεύασαν παραπλησίως ὥσπερ τὸν ἐν Ἀβδήροις νεὼν τοῦ Ἰάσονος Παρμενίων.

http://www.perseus.tufts.edu/hopper/tex ... ction%3D12