ΜΥΘΗΡΑ έγραψε:ΜΑΘΗΜΑ 9
ΟΡΙΣΜΟΙ ΤΩΝ 4 ΚΥΡΙΩΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΩΝ ΡΕΥΜΑΤΩΝ
.... αλλά ας κρατήθούμε στη ροή των ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ μας και ας δούμε πως ορίζονται τα 4 βασικά φιλοσοφικά ρεύματα που αλλού στη ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ η και σε άλλους τόπους ...αν μπορείτε συμβάλλετε σε αυτό ...
...ας αρχίσουμε με τα 2 κύρια οντολογικά ρεύματα...
Ο ιδεαλισμός (idealism) και παλαιότερα ιδεοκρατία είναι φιλοσοφική θεωρία που στο βασικό πρόβλημα της φιλοσοφίας, δηλαδή τη σχέση μεταξύ ανθρώπου και εξωτερικού κόσμου, ή συνείδησης και ύλης, παίρνει θέση υπέρ της πρωταρχικότητας του πνεύματος, της Συνείδησης. Οι ιδεαλιστές φιλόσοφοι υποστήριζαν ότι μόνο η συνείδησή μας έχει πραγματική υπόσταση και ότι ο υλικός κόσμος είναι μόνο προϊόν των αισθήσεων, των παραστάσεων μας και των αντιλήψεών μας.
Ο υλισμός (αγλλ. materialism) είναι φιλοσοφική θεωρία, η οποία στο βασικό πρόβλημα της φιλοσοφίας που αφορά τη σχέση μεταξύ ανθρώπου και εξωτερικού κόσμου, ή συνείδησης και ύλης, παίρνει θέση υπέρ της πρωταρχικότητας της ύλης. Αποτελεί δε ένα από τα δύο κύρια ρεύματα της φιλοσοφικής σκέψης. Σύμφωνα με τον υλισμό, "η ανθρώπινη ύπαρξη δημιουργεί την συνείδηση και όχι η συνείδηση την ανθρώπινη ύπαρξη" όπως και γενικότερα η ύλη από την οποία αποτελείται το Σύμπαν, προηγείται των ιδεών. Η ύλη αποτελεί την βάση με την οποία δημιουργούνται οι ιδέες και όχι το ανάποδο.[1]
...και προχωράμε με τα 2 κύρια γνωσιολογικά ρεύματα ...
Ο ορθολογισμός (ή ρασιοναλισμός) είναι η συνολική φιλοσοφική κατεύθυνση που αποδέχεται ως γνώμονα και αφετηρία της γνώσεως τη λογική σκέψη. Σύμφωνα με τους ορθολογιστές φιλοσόφους, η γνώση μας για τον κόσμο προέρχεται κυρίως από τον ίδιο τον ορθό λόγο και τα βασικά του στοιχεία που μπορούν να αναζητηθούν στο νου μας.
Εμπειρισμός στη φιλοσοφία ονομάζεται η θεωρία που υποστηρίζει πως η πηγή και τα συστατικά της ανθρώπινης γνώσης προέρχονται από την εμπειρία που αποκτάται μέσω των αισθήσεων. Αυτές μπορεί να είναι είτε οι πέντε αισθήσεις (ακοή, όραση, αφή, όσφρηση, γεύση) ή εσωτερικές αισθήσεις όπως ο πόνος και η ευχαρίστηση.
*συνεχίζουμε με τους κύριους εκπρόσωπους των ρευμάτων και τα επιμέρους ρεύματα η συνθέσεις αυτών >>>>>>>>>
Είναι λίγο παρεξηγημένες έννοιες και ο υλισμός και ο ιδεαλισμός. Δεν αποτελούν φιλοσοφικά συστήματα κατά τη γνώμη μου. Αν και εσύ είσαι σαφέστατη. Τα λες οντολογικά ρεύματα.
Βασικά τυχαίνει να έχουμε γλώσσα που θα μπορούσε να βρει πιο εύστοχες λέξεις να αποδώσει τα νοήματα αυτά, αλλά τέλος πάντων.
Η αξίωση ότι η ύλη είναι αυθύρπακτη είναι μέγα σφάλμα. Τη βρίσκω μη διαλεκτική και αναφέρομαι στη διαλεκτική του Σωκράτη. Είναι άλλο να μπούμε μαζί σε μία έρευνα και να ψάχνουμε νοήματα που προκύπτουν από φαινόμενα και από αντιλήψεις για τα φαινόμενα και άλλο να μπούμε στη λογική της υιοθέτησης νοημάτων που δεν προέκυψαν από δική μας επεξεργασία και άρα δεν μπορεί η εμπειρία μας, η γνώση μας, και οι πεποιθήσεις μας να τα στηρίξει.
Και εξηγούμαι.
Ποιος ο λόγος να δεχτείς το πως ορίζεται η ύλη αν δεν έχεις τίποτα να κάνεις με αυτήν την πληροφορία. πως αποδεικνύεται μέσα σου ότι η ύλη είναι αυθύρπακτη - που είναι αξίωμα του υλισμού - όταν δεν μπορείς να το επεξεργαστείς, να το καλύψεις μέσα ολοκληρωτικά;
Βρίσκω πιο έξυπνο το "δεν ξέρουμε! Το ψάχνουμε".
Επίσης ο ιδεαλισμόςε δεν ε´'ιναι κλάτι απόλυτα λάθος επειδή και καλά έχει το πνεύμα ως βασική αναφορά και αυτό δεν μας αρέσει και είναι μαλακία. Ήταν, είναι κι αυτό ένα ρεύμα που σέβεται την αισθητότητα, την αντίληψη και τη δυναμική μέσα σου να παράγεις ιδέες ή συμπεράσματα.
Μη θεωρήσουμε τον Κουκουέ υλιστή ή ικανό εκπρόσωπο του υλισμού, ούτε το χριστιανοταλιμπανάτο εκπρόσωπο του ιδεαλισμού. καλύτερα να κοιτάς τον τρόπο που προβληματίζεται ο καθένας και πως κινείται η σκέψη του. Όταν βλέπεις ανθρώπους που πορεύονται με αξιώματα και δεν φοβούνται τα λογικά άλματα και δεν δουλεύουν ξυραφάκι όκαμ δεν μπορείς να πεις ότι έχουν θφιή σκέψη και βαδίζουμε καλά. Εγώ εκτιμ´β πραγματικά αυτόν που προτρέχει και χρησιμοποιεί εύκολα την λέξη "Άρα..." . Τι άρα ρε; Ποιος είσαι; Που έχεις όλες τις μαθηματικές μεταβλητές του σύμπαντος μέσα σου και υπολόγισες και κατέληξες σε συμπέρασμα.
Κάποιοι φυσικοί έλεγαν ότι αν ξέραμε όλα τα μαθηματικά δεδομένα θα προβλέπαμε το τι θα γίνει στο μέλλον. Και οι πιο σύγχρονοι λένε ότι δεν είναι έτσι και απορρίπτουν αυτό που λέμε ντεντερμισνισμό. Ούτε νομοτέλειες πιστεύω ότι υπάρχουν. Είναι αξίωση αυτό και προϊόν πεποίθησης και όχι επιστημονξικής σκέψης.
Μπορούμε να συμφωνήσουμε ότι υπάρχει ύλη, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να αποδείξουμε αν είναι οντολογική ή γνωσιολογική. Την αντιλαμβανόμαστε με τις αισθήσεις μας, αλλά την έχουμε δεχτεί κιόλας από το γνωστικό μας σύστημα. Στην ταινία ο Τζόνι πήρε το όπλο του, ο τύπος δεν είχε χέρια, πόδια και πρόσωπο και ούτε όραση βέβαι και ακοή. Είχε ωστόσο αφή και μπόρεσε να αντιληφθεί την σωματική του κατάσταση. Το πάω πιο πέρα και θέτω ότι έπαθε και κάποια βλάβη το απτικό του σύστημα και δεν αισθάνεται αφή, αλλά έχει τα αυτιά του και έχει ακοή. Μια παραλλαγή του σεναρίου κάνω. Βάλε και μια αμνησία σε όλη τη ζωή του που αφορά την αφή και βάλε μόνο γνώση των εμπειριών χωρίς μνήμη αισθητικότητας. Εκεί λοιπόν θα του μιλάς και θα του μαθαίνεις την ύλη. Τι είναι η ύλη θα του λες, θα την περιγράφεις και θα του μάθεςις και τους νόμους της. ο τύπος θα μπορεί να δεχτεί την ύπαρξη της. Αλλά δεν θα έχει βιωμένο (αμνησία) αν είναι οντολογική. Στο γνωστικό επίπεδο θα την ξέρει. Θα αποδείξει όμως μέσα του ότι για να ξέρει αυτήν τη γνώση σίγουρα προϋπάρχει το οντολογικό. Θα δεχτεί ότι σε ακούει άρα έχει αυτιά και υπάρχει αέρας που κυματίζει.
Πολύ εύκολα τότε φτιάχνοιυμε το συμπέρασμα ότι επιδρά το ον ( η ύπαρξη ρε παιδί μου ) στο γνωσιολογικό κατηγόρημα.
Και άρα μιλάμε για αίτιο και αιτιατό. Αυτό το πράγμα όμως έιναι σε μία συνέχεια ή έχει ασυνέχειες; Ανμ το αιτιατό προαπαιτεί το αίτιο, το αίτο δεν προαπαιτεί κάποιο άλλο αίτιο;
Οπότε τι κάνουμε; Αξιώνουμε ότι υπάρχει το πρώτο αίτιο; Ή δεν υπάρχει πρώτοπ αίτιο και πάμε προς τα πίσω άπειρα; Αν ισχύει ότι άπειρα πάμε προς τα πίσω και πάντα υπάρχει αίτιο για το κάθε μεταγενέστερο αίτιο, τότε δεν μιλάμε για κάποιο συνεχές σύστημα. Τι συνέχεια είναι αυτή όταν δεν ορίοζεται κάποια αρχή. Αν πάλι υπάρχει κάποια αρχή που είναι αιτία των πάντων άρα και της ύλης, πως αυτή είναι αυθύρπακτη;
Γι αυτόν και μόνο τον προβληματισμό βρίσκω ανώφελη την κατηγοριοποίηση των ρευμάτων καθώς και ο ιδεαλισμός και ο υλισμός αδυνατούν να καλύψουν νοήματα.
