Ο καθένας μπορεί να διαβάζει ό,τι θέλει, να ερμηνεύει όπως θέλει αυτά που διαβάζει και δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να οριστεί και τι είναι η φιλοσοφία λες και θα δώσουμε εξετάσεις.
Εννοώ αν δεν μιλάμε για διδασκαλία της φιλοσοφίας σε κάποιο σχολείο ή σε κάποιο ακαδημαϊκό επίπεδο, που εκεί οκ, έχεις μια άλλη ευθύνη (δεν μπορείς να λες ό,τι να 'ναι) από κει και πέρα ο καθένας σε προσωπικό επίπεδο μπορεί να καταπιαστεί με τη φιλοσοφία όπως του αρέσει και με όποιον φιλόσοφο θεωρεί ότι του ταιριάζει.
Εξαρτάται και ποιο είναι το κίνητρο που διαβάζει κανείς σήμερα φιλοσοφία.
Όσον αφορά εμένα αυτό που με κινεί σήμερα να ξαναδιαβάσω φιλοσοφία είναι περισσότερο μια εσωτερική ανάγκη να βρω κάποιες απαντήσεις που θέλω στη ζωή μου, χωρίς απαραίτητα να τις κάνω σημαία αυτές τις απαντήσεις ή ότι θα με βοηθήσουν να λύσω το μυστήριο της ζωής.
Θα μπορούσα να στραφώ και σε βιβλία ψυχολογίας.
Ο λόγος που στράφηκα στη φιλοσοφία και όχι στην ψυχολογία είναι διάφοροι.
1.Στην ψυχολογία δεν βρήκα αυτό που έψαχνα, όπως το έψαχνα
2. Έχω μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στη λογική σκέψη
3. Όπως σας είπα, έχω ήδη κάποιο πάτημα σε θέματα φιλοσοφίας οπότε μου φαίνεται πιο οικεία, τουλάχιστον για τους λόγους που χρειάζομαι να ψαχτώ σε κάποια θέματα
4. Και το κυριότερο ήταν ένα πείραμα με τον εαυτό μου, γιατί όπως σας είπα, επειδή ήμουν τυχερή να διδαχθώ φιλοσοφία και να έχω καθηγητές που με έκαναν να την αγαπήσω (παρά το γεγονός ότι την παράτησα για μεγάλο χρονικό διάστημα αλλά παρόλα αυτά αισθάνομαι ότι με έχουν στιγματίσει όσα έμαθα), ωστόσο όταν τη διδάχθηκα ήμουν πολύ νεαρά και προφανώς δεν έπαιρνα τα κατάλληλα μηνύματα, η σκέψη μου ήταν καθοδηγούμενη από τους καθηγητές μου και ο σκοπός που διάβαζα τότε φιλοσοφία ήταν για να δώσω εξετάσεις. Μου άρεζε μεν ως μάθημα αλλά η ψυχολογία μου ήταν διαφορετική τότε.
Σήμερα, ο λόγος που θέλω να ξαναπιαστώ είναι κάτι σαν ένα ραντεβού που είχα με τη φιλοσοφία.
Τώρα αισθάνομαι πιο ώριμη, σε άλλη ψυχολογική κατάσταση και πιο έμπειρη να κατανοήσω κάποια πράγματα. Μπορεί και να αποδειχθεί το αντίθετο. Δεν ξέρω.
Δε θέλω να διδάξω φιλοσοφία, ούτε να το παίξω διανοούμενη.
Θέλω να δω αν μπορώ να την αντιληφθώ χωρίς καθοδήγηση, πώς θα με αγγίξει αυτό που θα διαβάσω και βασικά χωρίς άγχος υποκινούμενη από τελείως προσωπικά και εσωτερικά κίνητρα. Από κει και πέρα αν τύχει και κάποιος άλλος να έχει τις ίδιες ανησυχίες με εμένα δε θα με χαλούσε να μοιραζόμουν τις σκέψεις μου μαζί του στηριζόμενοι και οι δύο σε αυτά που διαβάσαμε.
Εκεί που θέλω να καταλήξω είναι ότι δεν είναι υποχρεωμένος να απολογείται κανείς για ποιο λόγο διαβάζει φιλοσοφία, τι ψάχνει να βρει και πώς τον βοηθάει. Ούτε η φιλοσοφία θα πρέπει να διαβάζεται με καταναγκαστικό τρόπο. Θα πρέπει να βρίσκεσαι σε κατάλληλη φάση ώστε να γουστάρεις.
Για παράδειγμα ο λόγος που ξεκίνησα να διαβάζω την απολογία του Σωκράτη τη δεδομένη στιγμή είναι γιατί κι εγώ εκείνο το διάστημα είχα βιώσει το αίσθημα της αδικίας και της συκοφαντίας εις βάρος μου και αισθάνθηκα την ανάγκη να διαβάσω κάποιον "ομοιοπαθή" για να δω πώς χειρίστηκε αυτός την κατάσταση και να πάρω δύναμη, αν θέλετε.
Αυτό είναι, όμως, μια σταγόνα στον ωκεανό. Όπως ειπώθηκε και ετυμολογικά "φιλοσοφία" είναι να είσαι φίλος της σοφίας. Για εμένα δεν υπάρχει ένας σαφής ορισμός και αν υπάρχει αυτός αλλάζει με τα χρόνια. Αυτό που παραμένει ίδιο είναι η ανάγκη των ανθρώπων να ερμηνεύσουν τον κόσμο, να κατανοήσουν κάποιες καταστάσεις, να ορίσουν τον εαυτό τους στον χωροχρόνο και να προσδιορίσουν τις σχέσεις τους με τους άλλους ανθρώπους και τους κανόνες (ή αρετές αν θέλετε σύμφωνα με τη φιλοσοφία) που πρέπει να διέπουν τους ανθρώπους για να επιτύχει η κοινωνία μέσα στην οποία συνυπάρχουν αυτοί οι άνθρωποι.
Όλα αυτά, όμως, είναι μεταβλητά στοιχεία και θα αλλάζουν συνέχεια ανάλογα με το πώς εξελίσσονται οι κοινωνίες. Οπότε ούτε ορισμούς με αυστηρά στεγανά μπορούμε να δώσουμε, ούτε να πούμε αυτό είναι σωστό και αυτό είναι λάθος.
Άλλωστε μην ξεχνάμε ότι οι φιλόσοφοι ειδικά της αρχαίας Ελλάδας ήταν πολυπράγμονες. Καταπιάνονταν με πολλά θέματα της ανθρώπινης γνώσης ... μαθηματικά, αστρονομία, φυσική, πολιτική, ιστορία, γεωγραφία, ηθική, λογική, κοσμολογία κτλ.
Τι να πρωτοδιαβάσεις;
Εδώ κάπου έρχεται και το δικό σου προσωπικό ενδιαφέρον. Τι ψάχνεις να βρεις;
Πολλά από αυτά που θα διαβάσεις θα σου φανούν τρελά. Ίσως πεις και τι μαλακίες λέει; Ε κάπου εδώ θα φανεί και η ασχετίλα σου να κρίνεις και να κατανοήσεις αυτό που διαβάζεις, για αυτό είπα ότι ίσως χρειαστείς και κάποιον φιλόλογο βοηθό γιατί σίγουρα θα αδικήσεις.
Πρέπει να λάβεις υπόψη σου το ιστορικό πλαίσιο που έζησαν οι φιλόσοφοι αυτοί, τα μέσα που είχαν στη διάθεσή τους να εξηγήσουν τον κόσμο και όσο τρελές και να σου φαίνονται κάποιες θεωρίες αυτό που, τουλάχιστον, αναγνωρίζουν όλοι και θα πρέπει να είσαι σε θέση κι εσύ να το δεις είναι ότι αποτέλεσαν τον πρόδρομο για τις σημερινές επιστήμες.
Αυτό που τουλάχιστον πρέπει να αναγνωρίζεις κι εσύ ο ίδιος είναι ότι οι πρόδρομοι αυτοί ήταν οι πρώτοι που έβαλαν τη λογική και τη γνώση ψηλά, που έθεσαν πρώτοι το ερώτημα "γιατί συμβαίνει αυτό" , που ήρθαν πρώτοι σε σύγκρουση με παγιωμένες αντιλήψεις και τις αμφισβήτησαν, που έθεσαν πρώτοι στο επίκεντρο τον άνθρωπο και που προσπάθησαν να ορίσουν έννοιες όπως αρετή και ηθική.
Αυτό και μόνο φτάνει για να ασχοληθεί κανείς με τη φιλοσοφία εφόσον και ο ίδιος έχεις παρόμοιες αναζητήσεις.
Σχετικά με τον Λιαντίνη, για μένα είναι γνωστός περισσότερο για άλλους λόγους παρά για το έργο του. Ξέρω ότι έχει πολλούς οπαδούς και συζητιέται αρκετά και μόνο από περιέργεια θα ήθελα να διαβάσω κάποια στιγμή και τις δικές του θεωρίες.
Αλλά, προς το παρόν, για μένα έχουν προτεραιότητα άλλοι φιλόσοφοι που τους έχω αφήσει στην άκρη κι έχω ακόμη πάρα πολύ δρόμο μπροστά μου που η άτιμη καθημερινότητα δε με αφήνει να ασχοληθώ όσο θα ήθελα.
Αυτές είναι οι δικές μου απόψεις πάνω στο θέμα φιλοσοφία.

