Η διαφορα εβραικου/ανατολικου πνευματος και ελληνικου/δυτικου μεσα απο δυο μυθους

[Γύπας]

Ναι γιατί να μην ταυτίζεται με τη γνώση γενικά η οποιαδήποτε γνώση; Και τι άλλη απόδειξη θες όταν απειλούν με τιμωρίες στα μυαλά των ανθρώπων αν ψαχτούν μόνοι τους κάποιοι και αν μάθουν πράγματα που κατα τ' άλλα τους τα απαγόρευαν;

[Λαχουρένιος]

Για τη σύγκριση με έναν αιτιολογικό μύθο για την τεχνολογία, όπως του Προμηθέα, τι να πεις; Μπορείς βέβαια να το συνεχίσεις με το ότι ο Προμηθέας τιμωρείται από το Δϊα με άγριο βασανιστήριο επειδή έκανε κάτι καλό; Αυτό είναι το ελληνικό πνεύμα;

Απο τον Δια τιμωρηθηκε, οι ανθρωποι τον θεωρουν φιλο και ηρωα

Νομιζω το εγραψα ρητα στην αρχη

Αντιθετα, ο χριστιανος και ο εβραιος δεχονται οτι οι πρωτοπλαστοι εκαναν μαλακια και καλα

[Nandros]

Διαφωνεις δηλαδη οτι ο εβραικος μυθος δειχνει απεχθεια προς την γνωση?

Ναι. Διαφωνώ.
Υπάρχουν τεράστιες ανακρίβειες ή άγνοια στις απόψεις σου περί του Προπατορικού αμαρτήματος και στο τι είναι αυτό.
Σημειώνω μόνο μια. Το προπατορικό αμάρτημα δεν βαραίνει εμάς, τους απογόνους του Αδάμ! Μας βαραίνει μονάχα η συνέπεια του. Δηλαδή η απώλεια της αθανασίας.
Κατά τα λοιπά, υπάρχουν πλείστες όσες μελέτες σχετικά με το Προπατορικό αμάρτημα και τι ήταν αυτό.
Ενδεικτικά μπορείς να ρίξεις μια ματιά εδώ: http://thesis.ekt.gr/thesisBookReader/i ... 2/mode/2up
Γενικά, δεν γίνεται να μιλάμε για τους χριστιανούς χωρίς να μελετάμε τα κείμενα των χριστιανών ή των ειδημόνων πάνω σε αυτά.

416 (!!!) σελίδες από τον απολογητή, μόνο για το προπατορικό αμάρτημα!

Το προπατορικό αμάρτημα είναι μια από τις 2 μεγαλύτερες απάτες σαν τρόπος επιβολής εξουσίας.
Φόρτωμα αμαρτίας σε αθώους και ο αμαρτωλός απαλλάσσεται μόνο όταν μπει στο κοπάδι.

Η δεύτερη απάτη είναι το Dei Gratia Rex .... (όνομα υπηκόου λαού).

Όσο για το θέμα της γνώσης παραθέτω:
Γεν. 2,17 ἀπὸ δὲ τοῦ ξύλου τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρόν, οὐ φάγεσθε ἀπ᾿ αὐτοῦ· ᾗ δ᾿ ἂν ἡμέρᾳ φάγητε ἀπ᾿ αὐτοῦ, θανάτῳ ἀποθανεῖσθε.

Α Κορ. 3,19 ἡ γὰρ σοφία τοῦ κόσμου τούτου μωρία παρὰ τῷ Θεῷ ἐστι. γέγραπται γάρ· ὁ δρασσόμενος τοὺς σοφοὺς ἐν τῇ πανουργίᾳ αὐτῶν.
Α Κορ. 3,20 καὶ πάλιν· Κύριος γινώσκει τοὺς διαλογισμοὺς τῶν σοφῶν, ὅτι εἰσὶ μάταιοι.

Απαγόρευση της Γνώσης και το ενισχύει ο Σαούλ θεωρώντας την έρευνα για την απόκτηση της μάταιη!
Το τί λένε τώρα οι απολογητές για να ξεπεράσουν την σκόπελο, είναι αδιάφορο!
.

[Κουρκούας]

Διαφωνεις δηλαδη οτι ο εβραικος μυθος δειχνει απεχθεια προς την γνωση?

Ναι. Διαφωνώ.
Υπάρχουν τεράστιες ανακρίβειες ή άγνοια στις απόψεις σου περί του Προπατορικού αμαρτήματος και στο τι είναι αυτό.
Σημειώνω μόνο μια. Το προπατορικό αμάρτημα δεν βαραίνει εμάς, τους απογόνους του Αδάμ! Μας βαραίνει μονάχα η συνέπεια του. Δηλαδή η απώλεια της αθανασίας.
Κατά τα λοιπά, υπάρχουν πλείστες όσες μελέτες σχετικά με το Προπατορικό αμάρτημα και τι ήταν αυτό.
Ενδεικτικά μπορείς να ρίξεις μια ματιά εδώ: http://thesis.ekt.gr/thesisBookReader/i ... 2/mode/2up
Γενικά, δεν γίνεται να μιλάμε για τους χριστιανούς χωρίς να μελετάμε τα κείμενα των χριστιανών ή των ειδημόνων πάνω σε αυτά.

Το προπατορικό αμάρτημα: μια από τις 2 μεγαλύτερες απάτες σαν τρόπος εξουσίας.
Φόρτωμα αμαρτίας σε αθώους και ο αμαρτωλός απαλλάσσεται μόνο όταν μπει στο κοπάδι.

Η δεύτερη απάτη είναι το Dei Gratia Rex .... (όνομα υπηκόου λαού).

Όσο για το θέμα της γνώσης παραθέτω:
Γεν. 2,17 ἀπὸ δὲ τοῦ ξύλου τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρόν, οὐ φάγεσθε ἀπ᾿ αὐτοῦ· ᾗ δ᾿ ἂν ἡμέρᾳ φάγητε ἀπ᾿ αὐτοῦ, θανάτῳ ἀποθανεῖσθε.

Α Κορ. 3,19 ἡ γὰρ σοφία τοῦ κόσμου τούτου μωρία παρὰ τῷ Θεῷ ἐστι. γέγραπται γάρ· ὁ δρασσόμενος τοὺς σοφοὺς ἐν τῇ πανουργίᾳ αὐτῶν.
Α Κορ. 3,20 καὶ πάλιν· Κύριος γινώσκει τοὺς διαλογισμοὺς τῶν σοφῶν, ὅτι εἰσὶ μάταιοι.

Απαγόρευση της Γνώσης και το ενισχύει ο Σαούλ θεωρώντας την μάταιη!
Το τί λένε τώρα οι απολογητές για να ξεπεράσουν την σκόπελο, είναι αδιάφορο!
.

ποια σκόπελο; οι απολογητές σου λένε, μάθε να διαβάζεις κείμενα και το περιεχόμενό τους, πριν πετάξεις την πατάτα.

[Nandros]

Το προπατορικό αμάρτημα: μια από τις 2 μεγαλύτερες απάτες σαν τρόπος εξουσίας.
Φόρτωμα αμαρτίας σε αθώους και ο αμαρτωλός απαλλάσσεται μόνο όταν μπει στο κοπάδι.

Η δεύτερη απάτη είναι το Dei Gratia Rex .... (όνομα υπηκόου λαού).

Όσο για το θέμα της γνώσης παραθέτω:
Γεν. 2,17 ἀπὸ δὲ τοῦ ξύλου τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρόν, οὐ φάγεσθε ἀπ᾿ αὐτοῦ· ᾗ δ᾿ ἂν ἡμέρᾳ φάγητε ἀπ᾿ αὐτοῦ, θανάτῳ ἀποθανεῖσθε.

Α Κορ. 3,19 ἡ γὰρ σοφία τοῦ κόσμου τούτου μωρία παρὰ τῷ Θεῷ ἐστι. γέγραπται γάρ· ὁ δρασσόμενος τοὺς σοφοὺς ἐν τῇ πανουργίᾳ αὐτῶν.
Α Κορ. 3,20 καὶ πάλιν· Κύριος γινώσκει τοὺς διαλογισμοὺς τῶν σοφῶν, ὅτι εἰσὶ μάταιοι.

Απαγόρευση της Γνώσης και το ενισχύει ο Σαούλ θεωρώντας την έρευνα για την απόκτηση της μάταιη!
Το τί λένε τώρα οι απολογητές για να ξεπεράσουν την σκόπελο, είναι αδιάφορο!

ποια σκόπελο; οι απολογητές σου λένε, μάθε να διαβάζεις κείμενα και το περιεχόμενό τους, πριν πετάξεις την πατάτα.

Όχι δεν πρόκειται να χάσω τον καιρό μου διαβάζοντας 416 σελίδες απολογητηλίκι μόνο για το προπατορικό αμάρτημα!
Ελληνικά γνωρίζω, σου παρέθεσα 2 επιχειρήματα (αν ασχοληθώ θα βρω κι άλλα) και εσύ δεν έχεις τί να πεις, αλλά τα χαρακτηρίζεις πατάτες!
.

[Κουρκούας]

Όχι δεν πρόκειται να χάσω τον καιρό μου διαβάζοντας 416 σελίδες απολογητηλίκι μόνο για το προπατορικό αμάρτημα!
Ελληνικά γνωρίζω, σου παρέθεσα 2 επιχειρήματα (αν ασχοληθώ θα βρω κι άλλα) και εσύ δεν έχεις τί να πεις, αλλά τα χαρακτηρίζεις πατάτες!
.

δεν είναι επιχειρήματα, δεν έχουν τίποτα που να θυμίζει επιχείρημα και είναι στοιχειώδης κατανόηση κειμένου ότι δε λένε αυτό που θες. οπότε ναι, πατάτεν.

[Λαχουρένιος]

Ενταξει επειδη δεν ταιριαζουν οι αποψεις του με την χριστιανικη μυθολογια δεν σημαινει οτι ειναι πατατες

[nik_killthemall]

Η ουσιώδης διαφορά των δύο μύθων είναι πως ο δεύτερος είχε την δυνατότητα να αλλάζει, να αμφισβητείται, να ερευνάται (ακόμα και απο εκείνη την εποχή με αιχμή τους Ίωνες φιλοσόφους και τους Επικούρειους) και γιαυτόν τον λόγο σήμερα θεωρείται μύθος από τους πάντες, ενώ ο πρώτος μύθος είναι αναλλοίωτος, άκαμπτος, αναμφισβήτητος, απυρόβλητος και γιαυτό σήμερα θεωρείται πραγματικότητα ζωής τουλάχιστον από τους ακολούθους του επίσημου χριστιανισμού.

Είναι ευνόητο πως γνώση χωρίς αμφισβήτηση, έρευνα, απορία, αλλαγές, δεν μπορεί να υπάρξει. Γνώση που θα παρακάμψει τον αγνωστικισμό δεν είναι γνώση.



@ κουρκούα

Ο μόνος λόγος για να χρειαστούν προτασούλες σαν κι αυτές

Γεν. 2,17 ἀπὸ δὲ τοῦ ξύλου τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρόν, οὐ φάγεσθε ἀπ᾿ αὐτοῦ· ᾗ δ᾿ ἂν ἡμέρᾳ φάγητε ἀπ᾿ αὐτοῦ, θανάτῳ ἀποθανεῖσθε.
Α Κορ. 3,19 ἡ γὰρ σοφία τοῦ κόσμου τούτου μωρία παρὰ τῷ Θεῷ ἐστι. γέγραπται γάρ· ὁ δρασσόμενος τοὺς σοφοὺς ἐν τῇ πανουργίᾳ αὐτῶν.
Α Κορ. 3,20 καὶ πάλιν· Κύριος γινώσκει τοὺς διαλογισμοὺς τῶν σοφῶν, ὅτι εἰσὶ μάταιοι.

Γεν. 3,6 καὶ εἶδεν ἡ γυνή, ὅτι καλὸν τὸ ξύλον εἰς βρῶσιν καὶ ὅτι ἀρεστὸν τοῖς ὀφθαλμοῖς ἰδεῖν καὶ ὡραῖόν ἐστι τοῦ κατανοῆσαι, καὶ λαβοῦσα ἀπὸ τοῦ καρποῦ αὐτοῦ ἔφαγε· καὶ ἔδωκε καὶ τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς μετ᾿ αὐτῆς, καὶ ἔφαγον.
Γεν. 3,7 καὶ διηνοίχθησαν οἱ ὀφθαλμοὶ τῶν δύο, καὶ ἔγνωσαν ὅτι γυμνοὶ ἦσαν, καὶ ἔῤῥαψαν φύλλα συκῆς καὶ ἐποίησαν ἑαυτοῖς περιζώματα.
Γεν. 3,8 Καὶ ἤκουσαν τῆς φωνῆς Κυρίου τοῦ Θεοῦ περιπατοῦντος ἐν τῷ παραδείσῳ τὸ δειλινόν, καὶ ἐκρύβησαν ὅ τε Ἀδὰμ καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ ἀπὸ προσώπου Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἐν μέσῳ τοῦ ξύλου τοῦ παραδείσου.
Γεν. 3,9 καὶ ἐκάλεσε Κύριος ὁ Θεὸς τὸν Ἀδὰμ καὶ εἶπεν αὐτῷ· Ἀδάμ, ποῦ εἶ;
Γεν. 3,10 καὶ εἶπεν αὐτῷ· τῆς φωνῆς σου ἤκουσα περιπατοῦντος ἐν τῷ παραδείσῳ καὶ ἐφοβήθην, ὅτι γυμνός εἰμι, καὶ ἐκρύβην.
Γεν. 3,11 καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ Θεός· τίς ἀνήγγειλέ σοι ὅτι γυμνὸς εἶ, εἰ μὴ ἀπὸ τοῦ ξύλου, οὗ ἐνετειλάμην σοι τούτου μόνου μὴ φαγεῖν, ἀπ᾿ αὐτοῦ ἔφαγες;
Γεν. 3,12 καὶ εἶπεν ὁ Ἀδάμ· ἡ γυνή, ἣν ἔδωκας μετ᾿ ἐμοῦ, αὕτη μοι ἔδωκεν ἀπὸ τοῦ ξύλου, καὶ ἔφαγον.
Γεν. 3,13 καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς τῇ γυναικί· τί τοῦτο ἐποίησας; καὶ εἶπεν ἡ γυνή· ὁ ὄφις ἠπάτησέ με, καὶ ἔφαγον.
Γεν. 3,14 καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς τῷ ὄφει· ὅτι ἐποίησας τοῦτο, ἐπικατάρατος σὺ ἀπὸ πάντων τῶν κτηνῶν καὶ ἀπὸ πάντων τῶν θηρίων τῶν ἐπὶ τῆς γῆς· ἐπὶ τῷ στήθει σου καὶ τῇ κοιλίᾳ πορεύσῃ καὶ γῆν φαγῇ πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου.
Γεν. 3,15 καὶ ἔχθραν θήσω ἀνὰ μέσον σοῦ καὶ ἀνὰ μέσον τῆς γυναικὸς καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματός σου καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματος αὐτῆς· αὐτός σου τηρήσει κεφαλήν, καὶ σὺ τηρήσεις αὐτοῦ πτέρναν.
Γεν. 3,16 καὶ τῇ γυναικὶ εἶπε· πληθύνων πληθυνῶ τὰς λύπας σου καὶ τὸν στεναγμόν σου· ἐν λύπαις τέξῃ τέκνα, καὶ πρὸς τὸν ἄνδρα σου ἡ ἀποστροφή σου, καὶ αὐτός σου κυριεύσει.
Γεν. 3,17 τῷ δὲ Ἀδὰμ εἶπεν· ὅτι ἤκουσας τῆς φωνῆς τῆς γυναικός σου καὶ ἔφαγες ἀπὸ τοῦ ξύλου, οὗ ἐνετειλάμην σοι τούτου μόνου μὴ φαγεῖν, ἀπ᾿ αὐτοῦ ἔφαγες, ἐπικατάρατος ἡ γῆ ἐν τοῖς ἔργοις σου· ἐν λύπαις φαγῇ αὐτὴν πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου·
Γεν. 3,18 ἀκάνθας καὶ τριβόλους ἀνατελεῖ σοι, καὶ φαγῇ τὸν χόρτον τοῦ ἀγροῦ.
Γεν. 3,19 ἐν ἱδρῶτι τοῦ προσώπου σου φαγῇ τὸν ἄρτον σου, ἕως τοῦ ἀποστρέψαι σε εἰς τὴν γῆν, ἐξ ἧς ἐλήφθης, ὅτι γῆ εἶ καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ·
Γεν. 3,20 καὶ ἐκάλεσεν Ἀδὰμ τὸ ὄνομα τῆς γυναικὸς αὐτοῦ Ζωή, ὅτι αὕτη μήτηρ πάντων τῶν ζώντων.
Γεν. 3,21 Καὶ ἐποίησε Κύριος ὁ Θεὸς τῷ Ἀδὰμ καὶ τῇ γυναικὶ αὐτοῦ χιτῶνας δερματίνους καὶ ἐνέδυσεν αὐτούς.
Γεν. 3,22 καὶ εἶπεν ὁ Θεός· ἰδοὺ Ἀδὰμ γέγονεν ὡς εἷς ἐξ ἡμῶν, τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρόν· καὶ νῦν μή ποτε ἐκτείνῃ τὴν χεῖρα αὐτοῦ καὶ λάβῃ ἀπὸ τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς καὶ φάγῃ καὶ ζήσεται εἰς τὸν αἰῶνα.
Γεν. 3,23 καὶ ἐξαπέστειλεν αὐτὸν Κύριος ὁ Θεὸς ἐκ τοῦ παραδείσου τῆς τρυφῆς ἐργάζεσθαι τὴν γῆν, ἐξ ἧς ἐλήφθη.
Γεν. 3,24 καὶ ἐξέβαλε τὸν Ἀδὰμ καὶ κατῴκισεν αὐτὸν ἀπέναντι τοῦ παραδείσου τῆς τρυφῆς καὶ ἔταξε τὰ Χερουβὶμ καὶ τὴν φλογίνην ῥομφαίαν τὴν στρεφομένην φυλάσσειν τὴν ὁδὸν τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς.


100 - 200 - 300 - 416 σελίδες "ανάλυσης" είναι απλά για να τους αλλάξουμε το νόημα !

Βασικά είναι πολύ σημαντικό πριν κάποιος διαβάσει "τας γραφάς" κάθε είδους, να διαβάσει πρώτα 3-4 ράφια ιστορικά βιβλία όλων κατά το δυνατόν των τάσεων της εγκαθίδυσης του χριστιανισμού καθώς και της Εκκλησιαστικής ιστορίας (και τονίζω το ιστορίας) για να αποκτήσει πρώτα μια οπτική του σε ποιους και με ποιο τρόπο απευθύνονταν αυτές οι γραφές και ο χριστιανισμός εκείνον το καιρό, πριν πάει να μελετήσει τις 416 σελίδες που θα "ερμηνεύουν" δήθεν 3-4 αράδες ...

Και αυτό γιατί αν είναι αναγκαία σήμερα αυτή η αντιμετώπιση, τότε είναι βέβαιο πως τα γραπτά αυτά και το περιεχόμενό τους ΔΕΝ απευθύνοταν στους ανθρώπους εκείνης της εποχής , ακυρώνοντας κάθε λόγο υπάρξεώς τους.

[Κουρκούας]

Ενταξει επειδη δεν ταιριαζουν οι αποψεις του με την χριστιανικη μυθολογια δεν σημαινει οτι ειναι πατατες

επειδή δεν έχουν στοιχειώδη λογική συγκρότηση τα συγκεκριμένα επιχειρήματα είναι πατάτες.

[Κουρκούας]

Η ουσιώδης διαφορά των δύο μύθων είναι πως ο δεύτερος είχε την δυνατότητα να αλλάζει, να αμφισβητείται, να ερευνάται (ακόμα και απο εκείνη την εποχή με αιχμή τους Ίωνες φιλοσόφους και τους Επικούρειους) και γιαυτόν τον λόγο σήμερα θεωρείται μύθος από τους πάντες, ενώ ο πρώτος μύθος είναι αναλλοίωτος, άκαμπτος, αναμφισβήτητος, απυρόβλητος και γιαυτό σήμερα θεωρείται πραγματικότητα ζωής τουλάχιστον από τους ακολούθους του επίσημου χριστιανισμού.

Είναι ευνόητο πως γνώση χωρίς αμφισβήτηση, έρευνα, απορία, αλλαγές, δεν μπορεί να υπάρξει. Γνώση που θα παρακάμψει τον αγνωστικισμό δεν είναι γνώση.



@ κουρκούα

Ο μόνος λόγος για να χρειαστούν προτασούλες σαν κι αυτές

Γεν. 2,17 ἀπὸ δὲ τοῦ ξύλου τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρόν, οὐ φάγεσθε ἀπ᾿ αὐτοῦ· ᾗ δ᾿ ἂν ἡμέρᾳ φάγητε ἀπ᾿ αὐτοῦ, θανάτῳ ἀποθανεῖσθε.
Α Κορ. 3,19 ἡ γὰρ σοφία τοῦ κόσμου τούτου μωρία παρὰ τῷ Θεῷ ἐστι. γέγραπται γάρ· ὁ δρασσόμενος τοὺς σοφοὺς ἐν τῇ πανουργίᾳ αὐτῶν.
Α Κορ. 3,20 καὶ πάλιν· Κύριος γινώσκει τοὺς διαλογισμοὺς τῶν σοφῶν, ὅτι εἰσὶ μάταιοι.

Γεν. 3,6 καὶ εἶδεν ἡ γυνή, ὅτι καλὸν τὸ ξύλον εἰς βρῶσιν καὶ ὅτι ἀρεστὸν τοῖς ὀφθαλμοῖς ἰδεῖν καὶ ὡραῖόν ἐστι τοῦ κατανοῆσαι, καὶ λαβοῦσα ἀπὸ τοῦ καρποῦ αὐτοῦ ἔφαγε· καὶ ἔδωκε καὶ τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς μετ᾿ αὐτῆς, καὶ ἔφαγον.
Γεν. 3,7 καὶ διηνοίχθησαν οἱ ὀφθαλμοὶ τῶν δύο, καὶ ἔγνωσαν ὅτι γυμνοὶ ἦσαν, καὶ ἔῤῥαψαν φύλλα συκῆς καὶ ἐποίησαν ἑαυτοῖς περιζώματα.
Γεν. 3,8 Καὶ ἤκουσαν τῆς φωνῆς Κυρίου τοῦ Θεοῦ περιπατοῦντος ἐν τῷ παραδείσῳ τὸ δειλινόν, καὶ ἐκρύβησαν ὅ τε Ἀδὰμ καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ ἀπὸ προσώπου Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἐν μέσῳ τοῦ ξύλου τοῦ παραδείσου.
Γεν. 3,9 καὶ ἐκάλεσε Κύριος ὁ Θεὸς τὸν Ἀδὰμ καὶ εἶπεν αὐτῷ· Ἀδάμ, ποῦ εἶ;
Γεν. 3,10 καὶ εἶπεν αὐτῷ· τῆς φωνῆς σου ἤκουσα περιπατοῦντος ἐν τῷ παραδείσῳ καὶ ἐφοβήθην, ὅτι γυμνός εἰμι, καὶ ἐκρύβην.
Γεν. 3,11 καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ Θεός· τίς ἀνήγγειλέ σοι ὅτι γυμνὸς εἶ, εἰ μὴ ἀπὸ τοῦ ξύλου, οὗ ἐνετειλάμην σοι τούτου μόνου μὴ φαγεῖν, ἀπ᾿ αὐτοῦ ἔφαγες;
Γεν. 3,12 καὶ εἶπεν ὁ Ἀδάμ· ἡ γυνή, ἣν ἔδωκας μετ᾿ ἐμοῦ, αὕτη μοι ἔδωκεν ἀπὸ τοῦ ξύλου, καὶ ἔφαγον.
Γεν. 3,13 καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς τῇ γυναικί· τί τοῦτο ἐποίησας; καὶ εἶπεν ἡ γυνή· ὁ ὄφις ἠπάτησέ με, καὶ ἔφαγον.
Γεν. 3,14 καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς τῷ ὄφει· ὅτι ἐποίησας τοῦτο, ἐπικατάρατος σὺ ἀπὸ πάντων τῶν κτηνῶν καὶ ἀπὸ πάντων τῶν θηρίων τῶν ἐπὶ τῆς γῆς· ἐπὶ τῷ στήθει σου καὶ τῇ κοιλίᾳ πορεύσῃ καὶ γῆν φαγῇ πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου.
Γεν. 3,15 καὶ ἔχθραν θήσω ἀνὰ μέσον σοῦ καὶ ἀνὰ μέσον τῆς γυναικὸς καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματός σου καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματος αὐτῆς· αὐτός σου τηρήσει κεφαλήν, καὶ σὺ τηρήσεις αὐτοῦ πτέρναν.
Γεν. 3,16 καὶ τῇ γυναικὶ εἶπε· πληθύνων πληθυνῶ τὰς λύπας σου καὶ τὸν στεναγμόν σου· ἐν λύπαις τέξῃ τέκνα, καὶ πρὸς τὸν ἄνδρα σου ἡ ἀποστροφή σου, καὶ αὐτός σου κυριεύσει.
Γεν. 3,17 τῷ δὲ Ἀδὰμ εἶπεν· ὅτι ἤκουσας τῆς φωνῆς τῆς γυναικός σου καὶ ἔφαγες ἀπὸ τοῦ ξύλου, οὗ ἐνετειλάμην σοι τούτου μόνου μὴ φαγεῖν, ἀπ᾿ αὐτοῦ ἔφαγες, ἐπικατάρατος ἡ γῆ ἐν τοῖς ἔργοις σου· ἐν λύπαις φαγῇ αὐτὴν πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου·
Γεν. 3,18 ἀκάνθας καὶ τριβόλους ἀνατελεῖ σοι, καὶ φαγῇ τὸν χόρτον τοῦ ἀγροῦ.
Γεν. 3,19 ἐν ἱδρῶτι τοῦ προσώπου σου φαγῇ τὸν ἄρτον σου, ἕως τοῦ ἀποστρέψαι σε εἰς τὴν γῆν, ἐξ ἧς ἐλήφθης, ὅτι γῆ εἶ καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ·
Γεν. 3,20 καὶ ἐκάλεσεν Ἀδὰμ τὸ ὄνομα τῆς γυναικὸς αὐτοῦ Ζωή, ὅτι αὕτη μήτηρ πάντων τῶν ζώντων.
Γεν. 3,21 Καὶ ἐποίησε Κύριος ὁ Θεὸς τῷ Ἀδὰμ καὶ τῇ γυναικὶ αὐτοῦ χιτῶνας δερματίνους καὶ ἐνέδυσεν αὐτούς.
Γεν. 3,22 καὶ εἶπεν ὁ Θεός· ἰδοὺ Ἀδὰμ γέγονεν ὡς εἷς ἐξ ἡμῶν, τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρόν· καὶ νῦν μή ποτε ἐκτείνῃ τὴν χεῖρα αὐτοῦ καὶ λάβῃ ἀπὸ τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς καὶ φάγῃ καὶ ζήσεται εἰς τὸν αἰῶνα.
Γεν. 3,23 καὶ ἐξαπέστειλεν αὐτὸν Κύριος ὁ Θεὸς ἐκ τοῦ παραδείσου τῆς τρυφῆς ἐργάζεσθαι τὴν γῆν, ἐξ ἧς ἐλήφθη.
Γεν. 3,24 καὶ ἐξέβαλε τὸν Ἀδὰμ καὶ κατῴκισεν αὐτὸν ἀπέναντι τοῦ παραδείσου τῆς τρυφῆς καὶ ἔταξε τὰ Χερουβὶμ καὶ τὴν φλογίνην ῥομφαίαν τὴν στρεφομένην φυλάσσειν τὴν ὁδὸν τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς.


100 - 200 - 300 - 416 σελίδες "ανάλυσης" είναι απλά για να τους αλλάξουμε το νόημα !

Βασικά είναι πολύ σημαντικό πριν κάποιος διαβάσει "τας γραφάς" κάθε είδους, να διαβάσει πρώτα 3-4 ράφια ιστορικά βιβλία όλων κατά το δυνατόν των τάσεων της εγκαθίδυσης του χριστιανισμού καθώς και της Εκκλησιαστικής ιστορίας (και τονίζω το ιστορίας) για να αποκτήσει πρώτα μια οπτική του σε ποιους και με ποιο τρόπο απευθύνονταν αυτές οι γραφές και ο χριστιανισμός εκείνον το καιρό, πριν πάει να μελετήσει τις 416 σελίδες που θα "ερμηνεύουν" δήθεν 3-4 αράδες ...

Και αυτό γιατί αν είναι αναγκαία σήμερα αυτή η αντιμετώπιση, τότε είναι βέβαιο πως τα γραπτά αυτά και το περιεχόμενό τους ΔΕΝ απευθύνοταν στους ανθρώπους εκείνης της εποχής , ακυρώνοντας κάθε λόγο υπάρξεώς τους.

δεν είμαι σίγουρος τί θες να πεις.

εκτός από το περίεργο του να βάζεις σαν αιχμή του δόρατος της γνώσης τους επικούρειους και τους ίωνες,και όχι τους στωικούς, τον αριστοτέλη και τον πλάτωνα, που κάτι μου λέει ότι όταν λέμε γνώση δεν εννοούμε το ίδιο πράγμα. Και γω νομίζω ότι δε θα έπρεπε να υπάρχει αμφισημία στον ορισμό.

τεσπα, οι γραφές είναι κείμενα που απευθύνονται σε όλους ανεξάρτητα μόρφωσης, ευφυίας, αντίληψης κοκ. και ως τέτοια επιλέχτηκαν στον κανόνα. σε μεγάλο βαθμό (τουλάχιστον ηΚΔ) εξακολουθούν να έχουν την ίδια λειτουργία και σήμερα, δηλαδή να μπορούν να διαβαστούν από τον οποιονδήποτε με λιγοστές σχετικά επεξηγήσεις.

βεβαίως, οποιαδήποτε τεχνική συζήτηση, συμπεριλαμβανομένης της ιστορικής ανάλυσης, απαιτεί εκπαίδευση, αυτή δεν μπορεί να την κάνει ο οποιοσδήποτε. και τα προπαγανδιστικά κείμενα δεν προσφέρουν καμία εκπαίδευση, συνήθως είναι απλά σκουπίδια.