Αγαπημενος αρχαιος ελληνας ή ρωμαιος φιλοσοφος?

[Λαχουρένιος]

Ελαμπορειτ πληζ

Ντιτερμινιστικό, όταν η μελλοντική κατάσταση του συστήματος, καθορίζεται πλήρως από δεδομένες αρχικές τιμές του συστήματος. Σε μια τέτοια περίπτωση δεν υπάρχει τυχαιότητα στην εξέλιξη.

Στοχαστικό, αν για τις αρχικές τιμές του συστήματος, υπάρχουν περισσότερες από μία πιθανές μελλοντικές καταστάσεις, με τις καταστάσεις αυτές, να μην είναι ισοπίθανες.

Ειναι δυσκολη ερωτηση. Θα ελεγα οτι ξεκιναει ως στοχαστικο και οσο μεγαλωνουμε τεινει προς το ντετερμινιστικο χωρις να γινεται ποτε 100% ντετερμινιστικο. Αυτο γινεται γιατι ενα ατομο που ειναι πχ στα 50 του εχει παρει ηδη τις σημαντικες αποφασεις για την ζωη του και εχουν δημιουργηθει τετελεσμενα που κανουν την ζωη του πιο προβλεψιμη σε σχεση με εκεινη ενος παιδιου ή 20αρη. Και εκτος απο αυτα ειναι οι αντιληψεις που εχουν παγιωθει, μαζι με τραυματα, κομπλεξ κλπ που μειωνουν την προσαρμοστικοτητα του ατομου.

[Προέλλην]

Mόνο καλό είναι αυτό. Αυτογνωσία αποκτάς, όχι με διαλογισμό και φιλοσοφικές αναλύσεις, αλλά με trial & error στο πεδίο της πραγματικότητας. Καταλυτικό είναι, να μην συνεχίζεις τα λάθη ακάθεκτος ρίχνοντας συνεχώς τις ευθύνες σε άλλους, αλλά παράλληλα, να μην καταδικάζεις και τιμωρείς το ευαυτό σου στα πλαίσια υπέρμετρης προσδοκίας.

Σχηματικά, η ζωή είναι ένα σύστημα ελέγχου κλειστού κύκλου




όπου ο νούς, είναι ο controller.

Aκριβως, αλλα στην πραξη ειναι δυσκολο γιατι ειναι λεπτες οι ισορροπιες. Οπως πριν που λεγαμε για την γνωστικη ασυμφωνια, απο την μια πρεπει να σαι σιγουρος για το που πας για να εχεις την θεληση να προχωρησεις προς τον στοχο σου, απο την αλλη αυτο μπορει να σε οδηγησει σε αυτοπαραμυθιασμα και να κανεις τον εαυτο σου να πιστεψει οτι ο στοχος αξιζει γιατι εχεις ηδη επενδυσει σε αυτον ή επειδη δεν ξερεις τι αλλο να κανεις.

Ειναι λεπτα τα ορια στην πραξη και μονο εμπειρικα μπορει να τα θεσει κανεις.

Για το που στοχεύεις να πας. Το που πραγματικά πας, πρέπει να υπόκειται σε συνεχή έλεγχο. Το πρόβλημα προκύπτει όταν υπάρχει υπεραπλουστευμένη αντίληψη της πραγματικότητας. Εντάξει, εκεί βοηθάει η θρησκεία, τα φυλακτά, κλπ.

[Προέλλην]

αντιληψεις που εχουν παγιωθει, μαζι με τραυματα, κομπλεξ κλπ που μειωνουν την προσαρμοστικοτητα του ατομου.

Χαρακτηριστικό ενός νεκρού homo sapiens. Στο φυσικό του περιβάλλον, θα λιμοκτονούσε. Ανατομικά σύγχρονος άνθρωπος = προσαρμοστικότητα.

[Λαχουρένιος]

Για το που στοχεύεις να πας. Το που πραγματικά πας, πρέπει να υπόκειται σε συνεχή έλεγχο. Το πρόβλημα προκύπτει όταν υπάρχει υπεραπλουστευμένη αντίληψη της πραγματικότητας. Εντάξει, εκεί βοηθάει η θρησκεία, τα φυλακτά, κλπ.

Ναι αλλα μπορει ο ιδιος ο στοχος να ειναι για τα μπαζα.

Χαρακτηριστικό ενός νεκρού homo sapiens. Στο φυσικό του περιβάλλον, θα λιμοκτονούσε. Ανατομικά σύγχρονος άνθρωπος = προσαρμοστικότητα.

Μην ειμαστε σκληροι, ειμαστε νεοι ακομα αλλα στα 50 και συ στενομυαλος θα σαι.

[nemo]

εδω να πω ενα μεγαλο ευχαριστω στη μπιζελι και στον διαδοχο για τις παρατηρησεις τους
με αναγκασατε να σκεφτω τον συνειρμο της λεξης αυτοπειθαρχια
το μυαλο ειναι το πιο παραξενο εργαλειο στον ανθρωπο σε μενα πηρε μπροστα με αυτην την λεξη

[bizeli]

Ρε παιδιά πώς να σας το πω;
Όταν έχεις μια προσωπικότητα που κάνει "φασαρία" και βρίσκεσαι σε ηγετική θέση, είσαι περισσότερο εκτεθειμένος και φθείρεσαι πιο εύκολα.
Και άντε αυτό πάει στο καλό. Αυτό που με ενοχλεί είναι που άλλοι στην ουσία δεν κάνουν τίποτα και μοιάζουν τέλειοι.
Γιατί όπως είπατε κι εσείς όταν μπαίνεις εσύ μπροστά είναι πιο εύκολο να πέσεις σε λάθη, ενώ αυτός που δε ρισκάρει είναι πιο ασφαλής.

[Προέλλην]

Ρε παιδιά πώς να σας το πω;
Όταν έχεις μια προσωπικότητα που κάνει "φασαρία" και βρίσκεσαι σε ηγετική θέση, είσαι περισσότερο εκτεθειμένος και φθείρεσαι πιο εύκολα.
Και άντε αυτό πάει στο καλό. Αυτό που με ενοχλεί είναι που άλλοι στην ουσία δεν κάνουν τίποτα και μοιάζουν τέλειοι.
Γιατί όπως είπατε κι εσείς όταν μπαίνεις εσύ μπροστά είναι πιο εύκολο να πέσεις σε λάθη, ενώ αυτός που δε ρισκάρει είναι πιο ασφαλής.

Αυτό είναι εκ των ων ούκ άνευ για έναν ηγέτη. Ηγέτης είναι όποιος μπορεί να το αντέξει σε βάθος χρόνου, αυτός που το έχει βούτυρο στο ψωμί του και δεν τον επηρεάζει.

Το να ηγηθείς κάποια στιγμή και μετά να καταρρευσεις, σημαίνει ότι δεν είσαι ηγέτης material.

Αυτό που χρειάζεται είναι work-life balance. To πρωϊ θα ηγηθείς, δεν θα χασομερήσεις και δεν θα τρέξει το μυαλό σου πουθενά αλλού εκτός. Λάθη και δύσκολες στιγμές θα υπάρξουν, καθημερινά, συνεχώς, αλλά, θα πάρεις εκείνες τις εποφάσεις και θα προβείς σε εκείνη την διαχείριση που θα σου επιτρέψει, όχι απλά να επιβιώσεις άλλη μια μέρα, αλλά και να πας τα πράγματα λιγότερο περισσότερο μπροστά. Το χέρι σου δεν θα τρέμει. Κάθε μικρή επιτυχία θα σου το οπλίζει και θα σου προσφέρει σιγουριά για την επόμενη δυσκολία.

Μετά θα πας σπίτι σου, και εκεί θα τα ξεχάσεις μονομιάς όλα τα ηγετικά, και θα ασχοληθείς με τα δικά σου, την οικογένειά σου, τους φίλους σου, τα χόμπι σου, κοκ.

[bizeli]

Αυτό είναι εκ των ων ούκ άνευ για έναν ηγέτη. Ηγέτης είναι όποιος μπορεί να το αντέξει σε βάθος χρόνου, αυτός που το έχει βούτυρο στο ψωμί του και δεν τον επηρεάζει.

Το να ηγηθείς κάποια στιγμή και μετά να καταρρευσεις, σημαίνει ότι δεν είσαι ηγέτης material.

Αυτό που χρειάζεται είναι work-life balance. To πρωϊ θα ηγηθείς, δεν θα χασομερήσεις και δεν θα τρέξει το μυαλό σου πουθενά αλλού εκτός. Λάθη και δύσκολες στιγμές θα υπάρξουν, καθημερινά, συνεχώς, αλλά, θα πάρεις εκείνες τις εποφάσεις και θα προβείς σε εκείνη την διαχείριση που θα σου επιτρέψει, όχι απλά να επιβιώσεις άλλη μια μέρα, αλλά και να πας τα πράγματα λιγότερο περισσότερο μπροστά. Το χέρι σου δεν θα τρέμει. Κάθε μικρή επιτυχία θα σου το οπλίζει και θα σου προσφέρει σιγουριά για την επόμενη δυσκολία.

Μετά θα πας σπίτι σου, και εκεί θα τα ξεχάσεις μονομιάς όλα τα ηγετικά, και θα ασχοληθείς με τα δικά σου, την οικογένειά σου, τους φίλους σου, τα χόμπι σου, κοκ.

Και ποιο το νόημα ρε Προέλληνα να είσαι σε έναν συνεχή αγώνα;
Ας μην είμαι καλύτερα ηγέτης.
Αναχωρητισμός... δε μου ακούγεται καθόλου κακό.
Δεν μπορείς να είσαι συνέχεια στην τσίτα.

[Προέλλην]

Να μην τα παίρνεις όλα στα σοβαρά. Όλα αυτά που αναφέρεις είναι 1st world problems. Αδυνατείς μάλλον να συνειδητοποίησεις την τύχη σου.

[bizeli]

Να μην τα παίρνεις όλα στα σοβαρά. Όλα αυτά που αναφέρεις είναι 1st world problems. Αδυνατείς μάλλον να συνειδητοποίησεις την τύχη σου.

Ποια τύχη μου;