Νυχτερινή Διασκέδαση

[Λαχουρένιος]

Τι προτιμάτε?

Μπαρ?
Φαγητό?
Κλαμπ?

Με παρέα? Με γκόμενα/ο? Σόλο?

Πίνετε αλκοόλ ή την βγάζετε με κόκα κόλα ζίροου?

Προτιμάτε Σάββατα ή άλλες μέρες?

[Προέλλην]

Νυχτερινή Διασκέδαση

Ψυχοπλακώθηκα και μόνο που το είδα

Εάν το ερώτημα δεν είχε τεθεί στο ψυχαναγκαστικό πλαίσιο όπου κάποιος πρέπει σώνει και καλά να βγεί το βράδι, σε ένα περιορισμένο φάσμα ειδών μαγαζιών, για να διασκεδάσει, θα έλεγα:

Φαγητό (αυστηρά σε αυθεντικά εστιατόρια, ποτέ σε κατσιβελιές τύπου γκουρμέ)
Με γκόμενα + παρέα συνδυαστικά.
Με κρασί ή μπύρα.

* Παλαιότερα μου άρεσαν και τα μπαρ, και ακόμη παλαιότερα και τα κλαμπς. Πλέον δεν περνάω καλά σε τέτοια μέρη και τα αποφεύγω.

[Λαχουρένιος]

Ψυχοπλακώθηκα και μόνο που το είδα

Εάν το ερώτημα δεν είχε τεθεί στο ψυχαναγκαστικό πλαίσιο όπου κάποιος πρέπει σώνει και καλά να βγεί το βράδι, σε ένα περιορισμένο φάσμα ειδών μαγαζιών, για να διασκεδάσει, θα έλεγα:

Φαγητό (αυστηρά σε αυθεντικά εστιατόρια, ποτέ σε κατσιβελιές τύπου γκουρμέ)
Με γκόμενα + παρέα συνδυαστικά.
Με κρασί ή μπύρα.

Ενδεικτικά ανέφερα τους πιο συνηθισμένους τύπους μαγαζιών. Δεν είναι ανάγκη να περιοριστεί η απάντηση σου εκεί.

Φαγητό (αυστηρά σε αυθεντικά εστιατόρια, ποτέ σε κατσιβελιές τύπου γκουρμέ)

Δεν σε είχα για ταβερνόβιο

* Παλαιότερα μου άρεσαν και τα μπαρ, και ακόμη παλαιότερα και τα κλαμπς. Πλέον δεν περνάω καλά σε τέτοια μέρη και τα αποφεύγω.

Πέφτω από τα σύννεφα

[Λαχουρένιος]

Πάντως φαγητό έξω το αποφεύγω. Έχει γίνει πανάκριβο πια. Μόνο για την παρέα θα πήγαινα.

[Προέλλην]

* Παλαιότερα μου άρεσαν και τα μπαρ, και ακόμη παλαιότερα και τα κλαμπς. Πλέον δεν περνάω καλά σε τέτοια μέρη και τα αποφεύγω.

Πέφτω από τα σύννεφα

Στη Θεσνίκη σε συνοικιακό επίπεδο σε καφετέριες αρχίσαμε να πηγαίνουμε 1η Γυμνασίου, σε μπαρς και κλαμπς από 3η Γυμνασίου (OK, στα χωριά αρχίζουν να βγαίνουν έξω 3η Δημοτικού). Φοιτητής τα δύο πρώτα χρόνια βγαίναμε σχεδόν κάθε μέρα έξω στα φοιτητάδικα μέχρι να ξημερώσει (μετά στο μεταπτυχιακό γνώρισα αρκετά καλά και τις πούμπς και τα ντανς φλορς του Η.Β. με ξυπόλητες σε βαθμό δηλητηρίασης απο το αλκοόλ να χορεύουν μάμα μία, κλπ)
Δεν είμαι περήφανος για όλα αυτά. Δυστυχώς η Ελλάδα δεν είχε να προσφέρει άλλες πιο δημιουργικές μορφές διασκέδασης, αυτά είχαμε, αυτά ξέραμε, αυτά κάναμε.
Σε κάθε περίπτωση, μετά απο κάποια φάση την σιχαίνεσαι τη φάση, παθαίνεις αλλεργία. Στην ηλικία μου πλέον οι μόνοι που ξέρω που βγαίνουν συστηματικά το βράδι είναι άτομα που το είχαν στερηθεί σε μικρότερη ηλικία.
Δεν μπορώ πλέον, δεν αντέχω, να κάθομαι με ένα καφέ ή ποτό στο χέρι και να κοιτάζω κονιόρδους, λιμοκοντόρους και παρτσακλά. Μου χαλάει την αισθητική κιόλας η όλη διάρθρωση των νυχτερινών κέντρων, με τους αντιπαραγωγικούς μαφιόζους ιδιοκτήτες, τους μπάρμεν και μπαργούμεν που στον μικρόκοσμό τους νομίζουν ότι είναι κάτι, τους μπράβους, τους θαμώνες δορυφόρους γύρω απ όλους αυτούς, τους απλούς επισκέπτες θύματα που συντηρούν όλους αυτούς με τα λεφτά που κλαίγονται ότι δεν έχουν, η εμφανώς με το ζόρι προσπάθεια να περάσουν γιούχού τέλεια, οι σέλφιζ, κτλ. Μου βγάζουν μια ανυπόφορη ετεροντροπή, μιζέρια και τριτοκοσμίλα όλα αυτά.

Φαγητό (αυστηρά σε αυθεντικά εστιατόρια, ποτέ σε κατσιβελιές τύπου γκουρμέ)

Δεν σε είχα για ταβερνόβιο

Είναι τα μόνα μέρη που μου κάνει όρεξη να πάω πλέον, προσφέρει ευχαρίστηση το καλό φαγητό (κανένα φρέσκο ψαρικό, κανένα καλό παϊδάκι, συκωταριά) και είναι μέρη που μπορείς να κουβεντιάσεις άνετα με την παρέα (επίσης, είναι μέρη που πληρώνεις και παίρνεις κάτι με σχετική αξία, εκτός απο μπόμπες και αέρα κοπανιστό του κάθε απατεωνίσκου). Διαφορετικά, μάζεμα σε σπίτια με άλλα ζευγάρια ή/και μπακούρηδες και μπακούρισσες. Μπάρμπεκιου σε κήπους με πολυκοσμία, κάσες μπύρες, κτλ. επίσης.
Πολύ δουλεύω και τους μεγάλους περιπάτους έως και τρέκινγκ στην φύση με παρέα. Είναι ωραίο το αίσθημα να έχεις κατακτήσει μια απόσταση, να έχεις περάσει λιβάδια, δάση, ρυάκια, να γυρνάς πίσω και να πονάνε τα πόδια σου, να είσαι τσακισμένος.

[Adminović]

Τι προτιμάτε?

Μπαρ?
Φαγητό?
Κλαμπ?

Με παρέα? Με γκόμενα/ο? Σόλο?

Πίνετε αλκοόλ ή την βγάζετε με κόκα κόλα ζίροου?

Προτιμάτε Σάββατα ή άλλες μέρες?

Παλιότερα πήγαινα αρκετά σε κλαμπ ή σε μπουζούκια (αναλόγως την παρέα). Τώρα πλέον όχι· κυρίως κάνουμε μαζώξεις σε σπίτια φίλων. Επίσης, μαζευόμαστε πολλές φορές να δούμε μπάλα (κάποιες φορές παίζουμε κιόλας).
Για φαγητό έξω δεν πολυβγαίνω, εκτός αν είμαι με το μωρό και γενικά πάμε σε μαγαζιά που ξέρω και με ξέρουν.

Από αλκοόλ πλέον κυρίως μπύρα και κρασί πίνω. Κόκα κόλα ποτέ δεν έπινα και δεν πίνω. Ο,τι χειρότερο.

Η ημέρα δεν παίζει ρόλο. Εξαρτάται από το πώς θα κάτσει η φάση.

[DrSocrates]

Πέφτω από τα σύννεφα

Στη Θεσνίκη σε συνοικιακό επίπεδο σε καφετέριες αρχίσαμε να πηγαίνουμε 1η Γυμνασίου, σε μπαρς και κλαμπς από 3η Γυμνασίου (OK, στα χωριά αρχίζουν να βγαίνουν έξω 3η Δημοτικού). Φοιτητής τα δύο πρώτα χρόνια βγαίναμε σχεδόν κάθε μέρα έξω στα φοιτητάδικα μέχρι να ξημερώσει (μετά στο μεταπτυχιακό γνώρισα αρκετά καλά και τις πούμπς και τα ντανς φλορς του Η.Β. με ξυπόλητες σε βαθμό δηλητηρίασης απο το αλκοόλ να χορεύουν μάμα μία, κλπ)
Δεν είμαι περήφανος για όλα αυτά. Δυστυχώς η Ελλάδα δεν είχε να προσφέρει άλλες πιο δημιουργικές μορφές διασκέδασης, αυτά είχαμε, αυτά ξέραμε, αυτά κάναμε.
Σε κάθε περίπτωση, μετά απο κάποια φάση την σιχαίνεσαι τη φάση, παθαίνεις αλλεργία. Στην ηλικία μου πλέον οι μόνοι που ξέρω που βγαίνουν συστηματικά το βράδι είναι άτομα που το είχαν στερηθεί σε μικρότερη ηλικία.
Δεν μπορώ πλέον, δεν αντέχω, να κάθομαι με ένα καφέ ή ποτό στο χέρι και να κοιτάζω κονιόρδους, λιμοκοντόρους και παρτσακλά. Μου χαλάει την αισθητική κιόλας η όλη διάρθρωση των νυχτερινών κέντρων, με τους αντιπαραγωγικούς μαφιόζους ιδιοκτήτες, τους μπάρμεν και μπαργούμεν που στον μικρόκοσμό τους νομίζουν ότι είναι κάτι, τους μπράβους, τους θαμώνες δορυφόρους γύρω απ όλους αυτούς, τους απλούς επισκέπτες θύματα που συντηρούν όλους αυτούς με τα λεφτά που κλαίγονται ότι δεν έχουν, η εμφανώς με το ζόρι προσπάθεια να περάσουν γιούχού τέλεια, οι σέλφιζ, κτλ. Μου βγάζουν μια ανυπόφορη ετεροντροπή, μιζέρια και τριτοκοσμίλα όλα αυτά.

Δεν σε είχα για ταβερνόβιο

Είναι τα μόνα μέρη που μου κάνει όρεξη να πάω πλέον, προσφέρει ευχαρίστηση το καλό φαγητό (κανένα φρέσκο ψαρικό, κανένα καλό παϊδάκι, συκωταριά) και είναι μέρη που μπορείς να κουβεντιάσεις άνετα με την παρέα (επίσης, είναι μέρη που πληρώνεις και παίρνεις κάτι με σχετική αξία, εκτός απο μπόμπες και αέρα κοπανιστό του κάθε απατεωνίσκου). Διαφορετικά, μάζεμα σε σπίτια με άλλα ζευγάρια ή/και μπακούρηδες και μπακούρισσες. Μπάρμπεκιου σε κήπους με πολυκοσμία, κάσες μπύρες, κτλ. επίσης.
Πολύ δουλεύω και τους μεγάλους περιπάτους έως και τρέκινγκ στην φύση με παρέα. Είναι ωραίο το αίσθημα να έχεις κατακτήσει μια απόσταση, να έχεις περάσει λιβάδια, δάση, ρυάκια, να γυρνάς πίσω και να πονάνε τα πόδια σου, να είσαι τσακισμένος.

Αυτες οι παρακμιακες καταστασεις που αναφερεις πιο πανω δεν ειναι ελληνικο φαινομενο,σε οτι αφορα τις δημουργικες μορφες διασκεδασης...μπορει να μην εχεις αυτα που αναφερεις σχετικα με τα κεντρα διασκεδασης εδω και την διαρθρωση των νυχτερινων κεντρων αλλα και εξω εχεις αλλα παρατραγουδα,.βλεπε καθε παρασκευη και σαββατο τι γινεται στις ευρωπαικες πολεις,απο Λονδινο μεχρι Κοπεγχαγη,Στοκχολμη,ακομα και σε παραλιες και δαση εχεις παρακμιακες καταστασεις οταν μαζευεται κοσμος,βλεπε Σουηδια,Νορβηγια,Γερμανια.Στο Βελγιο,Σουηδια κ.λ.π εχεις και εκει μαφιες και μπραβους και διαφορες ιστοριες σε κεντρα διασκεδασης. Και ολα αυτα χαλανε την αισθητικη και οχι μονο.



Σε οτι αφορα αυτα που αναφερεις για τις ταβερνες(κυριως κοντα στη θαλασσα η και στο βουνο) και την φυση θα συμφωνησω.

[Προέλλην]

Αυτες οι παρακμιακες καταστασεις που αναφερεις πιο πανω δεν ειναι ελληνικο φαινομενο,σε οτι αφορα τις δημουργικες μορφες διασκεδασης...μπορει να μην εχεις αυτα που αναφερεις σχετικα με τα κεντρα διασκεδασης εδω και την διαρθρωση των νυχτερινων κεντρων αλλα και εξω εχεις αλλα παρατραγουδα,.βλεπε καθε παρασκευη και σαββατο τι γινεται στις ευρωπαικες πολεις,απο Λονδινο μεχρι Κοπεγχαγη,Στοκχολμη,ακομα και σε παραλιες και δαση εχεις παρακμιακες καταστασεις οταν μαζευεται κοσμος,βλεπε Σουηδια,Νορβηγια,Γερμανια.Στο Βελγιο,Σουηδια κ.λ.π εχεις και εκει μαφιες και μπραβους και διαφορες ιστοριες σε κεντρα διασκεδασης. Και ολα αυτα χαλανε την αισθητικη και οχι μονο.

Σε οτι αφορα αυτα που αναφερεις για τις ταβερνες(κυριως κοντα στη θαλασσα η και στο βουνο) και την φυση θα συμφωνησω.

Στην Βρετανία η κατάσταση είναι δραματικά πιο παρακμιακή, αλλά είναι άλλου τύπου παρακμή, δεν είναι δηθενιάρικη μοστρατζίδικη, είναι βαθιά, πηγαία, αυθεντική παρακμή, με κόσμο να γυρνάει Παρασκευή και Σάββατο βράδι γυμνός στο δρόμο, να ξερνάνε παντού, να δέρνονται κτλ.
Στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες που αναφέρεις είναι συγκριτικά καλύτερα τα πράγματα, πχ δεν βγαίνει έξω ο κόσμος Παρασκευή και Σάββατο βράδι έτσι καθολικά όπως οι Βρετανοί και το ηλικιακό φάσμα σε μπαρς και κλαμπς είναι πιο περιορισμένο.
Στην Ελλάδα η παρακμή της νυχτερινής "διασκέδασης" είναι διαφορετικού τύπου.

[DrSocrates]

Αυτες οι παρακμιακες καταστασεις που αναφερεις πιο πανω δεν ειναι ελληνικο φαινομενο,σε οτι αφορα τις δημουργικες μορφες διασκεδασης...μπορει να μην εχεις αυτα που αναφερεις σχετικα με τα κεντρα διασκεδασης εδω και την διαρθρωση των νυχτερινων κεντρων αλλα και εξω εχεις αλλα παρατραγουδα,.βλεπε καθε παρασκευη και σαββατο τι γινεται στις ευρωπαικες πολεις,απο Λονδινο μεχρι Κοπεγχαγη,Στοκχολμη,ακομα και σε παραλιες και δαση εχεις παρακμιακες καταστασεις οταν μαζευεται κοσμος,βλεπε Σουηδια,Νορβηγια,Γερμανια.Στο Βελγιο,Σουηδια κ.λ.π εχεις και εκει μαφιες και μπραβους και διαφορες ιστοριες σε κεντρα διασκεδασης. Και ολα αυτα χαλανε την αισθητικη και οχι μονο.

Σε οτι αφορα αυτα που αναφερεις για τις ταβερνες(κυριως κοντα στη θαλασσα η και στο βουνο) και την φυση θα συμφωνησω.

Στην Βρετανία η κατάσταση είναι δραματικά πιο παρακμιακή, αλλά είναι άλλου τύπου παρακμή, δεν είναι δηθενιάρικη μοστρατζίδικη, είναι βαθιά, πηγαία, αυθεντική παρακμή, με κόσμο να γυρνάει Παρασκευή και Σάββατο βράδι γυμνός στο δρόμο, να ξερνάνε παντού, να δέρνονται κτλ.
Στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες που αναφέρεις είναι συγκριτικά καλύτερα τα πράγματα, πχ δεν βγαίνει έξω ο κόσμος Παρασκευή και Σάββατο βράδι έτσι καθολικά όπως οι Βρετανοί και το ηλικιακό φάσμα σε μπαρς και κλαμπς είναι πιο περιορισμένο.
Στην Ελλάδα η παρακμή της νυχτερινής "διασκέδασης" είναι διαφορετικού τύπου.

Αυτα ειναι σωστα σε γενικες γραμμες. Σε ολη ομως την Σκανδιναβια Δανια,Σουηδια,Νορβηγια εχεις παρακμιακες καταστασεις παρασκευη και Σαββατο ,περιπου σαν αυτα που γινονται στην Αγγλια,εχουν γινει χειροτερα τα πραγματα.
Στην Γαλλια και Ιταλια ειναι λιγοτερο παρακμιακα σε οτι αφορα την διασκεδαση για να φερω ενα παραδειγμα αλλα και εκει εχεις παρατραγουδα ειδικοτερα το καλοκαιρι λογω του μαζικου τουρισμου,βλεπε Βενετια,Βαρκελωνη,Τενεριφη.Στην Ελλαδα εχεις αυτη την παρακμη που λες την δηθενιαρικη... μοστρατζιδικη.

[Προέλλην]

Πέραν της Βρετανίας, στις υπόλοιπες χώρες θα βρείς αρκετούς, ακόμη και νέους, που είτε δεν βγαίνουν καθόλου έξω σε νυχτερινά μαγαζιά είτε βγαίνουν πολύ σπάνια. Σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού το βλέπει ανθυγιεινό, σπατάλη χρημάτων κτλ, και έχει άλλα χόμπι για διασκέδαση.

Στην Ελλάδα το φαινόμενο του βγαίνω έξω και πιπιλάω καλαμάκια με τις ώρες και πίνω νοθευμένα ποτά ενώ χορεύει το ένα μου πόδι, είναι σχεδόν καθολικό στις ηλικίες 15-30 τουλάχιστον.