Ο λαϊκισμός - και η απάτη - με τη ζημιά των ασφαλιστικών Ταμείων από το PSI
Η πρώτη αναφορά για τη ζημία των ασφαλιστικών Ταμείων από το PSI έγινε 7 Νοεμβρίου 2011 από τον πιο ανεύθυνο πολιτικό της χώρας κ. Φώτη-Φανούρη Κουβέλη. Με εισηγητή τον υπεύθυνο Οικονομικής Πολιτικής κ. Δημήτρη Χατζησωκράτη (σήμερα ο Κουβέλης ξεφτιλίζεται καθημερινώς λείχων τον Αλέξη, ο δε Χατζησωκράτης ξαναχτίζει τη σοσιαλδημοκρατία) ο τότε Πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ, δήλωσε (και το έκανε παντιέρα) πως τα ασφαλιστικά Ταμεία θα έχαναν €40 δις. Το μέγιστο που είχε φθάσει ποτέ το ΣΥΝΟΛΟ της περιουσίας των Ταμείων (κινητές και ακίνητες αξίες) ήταν κάπου €33 δις. Αυταπόδεικτη πολιτική απάτη των Κουβέλη-Χατζησωκράτη! Για ζημία €40 δις, η περιουσία που είχε τοποθετηθεί σε ομόλογα έπρεπε να είναι €85 δις. Τα ταμεία όμως είχαν μόνο (sic) €24 δις σε ομόλογα!
Αυταπόδεικτη πολιτική απάτη (μικρότερη της κουβελικής βέβαια) ο ισχυρισμός Τσίπρα πως η ζημία των Ταμείων ήταν €25 δις. Ας δούμε τα σχετικά ζητήματα.
1. Η ζημία των Ταμείων σε ονομαστικές αξίες ήταν περίπου €13 δις ευρώ. Απλά πράγματα: €24 δις, κούρεμα 53.5%. Μόνο ο Ρωμανιάς και ο Μάρδας δεν μπορούν να κάνουν την πράξη - και ο Τσίπρας, απ´ ό,τι φαίνεται.
2. Η πραγματική λογιστική ζημία των Ταμείων ήταν μικρότερη. Δεν ήταν μόνο ο Τρισέ που αγόραζε σκοτωμένα τα ελληνικά ομόλογα και τώρα ο Ντράγκι επιστρέφει το υπερκέρδος! Όλοι αγόραζαν σκοτωμένα. Πρωταθλητής στο τζόγο εις βάρος των Ελλήνων πολιτών το Ταμείο Υπαλλήλων του ΥΠΟΙΚ. Αγόραζαν ως το χειρότερο αρπακτικό fund μέχρι την παραμονή του κουρέματος, στο 20% της αξίας και αμέσως τραβούν το δημόσιο στα δικαστήρια. Για αυτούς τους διαχειριστές δήθεν κλαψουρίζει ο Τσίπρας.
3. Ένα ερώτημα που τίθεται είναι εάν έπρεπε τα Ταμεία να έχουν τόσο υψηλή έκθεση. Ας το απαντήσει ο κ. Τσίπρας. Μάζεψε και το τελευταίο δεκαράκι από δημόσιους φορείς για να παίζει ο ουάου Γιάνης τον αναμορφωτή της Ευρώπης! Όταν πιέζεται το χρέος μιας χώρας η κυβέρνησή της πρέπει να το στηρίξει - στο πλαίσιο κάποιας τακτικής. Με τι λεφτά; Τα δικά της, αν έχει, των τραπεζών και των ταμείων. Το κανόνι του δημοσίου θα συμπαρέσυρε το ΣΥΝΟΛΟ της περιουσίας των Ταμείων.
4. Άλλο ερώτημα είναι, εάν θα έπρεπε να εξαιρεθούν - αν αυτό ήταν δυνατόν - τα Ταμεία από το κούρεμα. Για να επιτευχθεί το ίδιο αποτέλεσμα με τη μείωση του χρέους, έπρεπε το κούρεμα (με τα νούμερα Τσίπρα) να είναι περίπου 70%(αντί 53.5%). Κάπου €15 δις παραπάνω για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, η απόλυτη και πολύ μεγαλύτερη ζημία στην ελληνική οικονομία.
3. Τρίτο ερώτημα. Τι τα θέλουν τα ομόλογα τα Ταμεία; Για τα ψηλά επιτόκια! Με μέσο επιτόκιο 4.6% των ελληνικών ομολόγων, οι τοποθετήσεις των ταμείων απέδιδαν περίπου €1.3 δις ετησίως - από το PSI και μετά θα είχαν (αν δεν κουρεύονταν) χρήματα προς διανομή στους ασφαλισμένους περίπου €5.5 δις. Πήραν περίπου €1 δις τόκους από τα νέα ομόλογα, κάπου €4.5 δις ρευστό κατά την ανταλλαγή και κάπου €68 δις από το δημόσιο - τους φορολογουμένους δηλαδή. Πώς το είπε ο Τσίπρας; Μετά τα τρία μπουκάλια ουίσκυ, εκείνο το άτιμο σφηνάκι μας τσάκισε! Το πρόβλημα των ταμείων ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ η απώλεια περιουσίας, αλλά το ετοιμοθάνατο ασφαλιστικό σύστημα.
4. Μπορούσαν τα Ταμεία να αναλάβουν από την απώλεια; Βεβαίως, με σωστή, επαγγελματική διαχείριση των χαρτοφυλακίων τους. Όπως το ΙΚΑ και όσα Ταμεία επέλεξαν αυτή την πορεία. Ακόμη και μέσα από τον ημιδημόσιο φορέα διαχείρισης που φτιάχτηκε επί τούτου.
5. Το φάουλ στη διαχείριση του ζητήματος ήταν οι προθέσεις Βενιζέλου (καλές) και η επικοινωνιακή διαχείριση. Την 4/11/2011 μέσα στη Βουλή, δεσμεύτηκε δύο φορές για την αποκατάσταση των απωλειών με μεταφορά δημόσιας περιουσίας. Το επανέλαβε αρκετές φορές μέχρι τον Φεβρουάριο 2012. Ήταν αδύνατο και δεν έπρεπε να γίνει - εις βάρος των ασφαλισμένων και των φορολογουμένων θα ήταν μια τέτοια ρύθμιση.
Το πρόβλημα υφίσταται σε κάποια Ταμεία. Όχι από το κούρεμα, αλλά από την απαράδεκτη διαχείριση των χαρτοφυλακίων. Κυρίως, από τη ρευστοποίηση νέων ομολόγων (προστασία περιουσίας αδερφάκι μου!) σε εξαιρετικά χαμηλές τιμές για να πληρωθούν παράλογες παροχές! Οι ασφαλισμένοι αυτών των Ταμείων πρέπει να ξέρουν τον εχθρό τους: είναι οι διαχειριστές και οι διοικήσεις των Ταμείων. Τα ίδια έξι ταμεία (από τα παλιά 180) που προσέφυγαν στη δικαιοσύνη κατά της ΤτΕ (και έχασαν) για την "υποχρεωτική" αγορά ομολόγων από το Κοινό Ταμείο που τηρείται στην ΤτΕ. Προσέφυγαν (και έχασαν) δηλαδή, για το ίδιο ακριβώς πράγμα που έκανε η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου με τη χρήση κατα το δοκούν από το Μάρδα του Κοινού Ταμείου - στο οποίο υποχρεώθηκαν οι φορείς του δημοσίου να βάλουν και το τελευταίο δεκαράκι από τα διαθέσιμά τους.
Διάφοροι σκυλεύουν στο πτώμα των Ταμείων. Με αυταπόδεικτα ψέματα, χρεώνοντας ως εγκληματικές πρακτικές που ακολουθούν οι ίδιοι!
Μια απορία: Γιατί ο κ. Τσίπρας, επτά μήνες πρωθυπουργός δεν απεκατέστησε τη ζημία. Αν μπορούσε η κυβέρνηση Παπαδήμου να το κάνει το 2012 τους έξι μήνες ζωής της, γιατί δεν το έκανε αυτός στους επτά;
Τι λέει; Ψηφίζουμε την Κυριακή;
Σημείωση:
Τα ίδια πάνω-κάτω υποστήριξα ήδη από το Νοέμβριο 2011 σε τρία σημειώματα στη Μεταρρυθμιστική Αριστερα. Τα είχε μαζέψει με δική του πρωτοβουλία σε ενιαίο κείμενο ο e-flou. Manos Glampedakis
(από φμπ)
