Του Χρίστου Τσαντήλα, Γεωπόνου, Δρ. Εδαφολογίας, πρ. Διευθυντή του Ινστιτούτου Βιομηχανικών & Κτηνοτροφικών Φυτών του ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ, επιστημονικού συνεργάτη ΕΝΑ
Είναι χαρακτηριστικό ότι η Θεσσαλία βιώνει αυτή την καταστροφή τρία μόλις χρόνια μετά την προηγούμενη (Ιανός), η εμπειρία της οποίας υποτίθεται ότι αξιοποιήθηκε για την ενίσχυση της ανθεκτικότητας της περιοχής, με τη διαμόρφωση νέων σύγχρονων υποδομών.
Επομένως δεν μπορούμε ούτε να ισχυριζόμαστε πλέον ότι πρόκειται για «πρωτόγνωρα φαινόμενα» ούτε ότι δεν γνωρίζουμε τι πρέπει να κάνουμε για να τα αντιμετωπίσουμε. Ήδη από το 2018, η χώρα διαθέτει Ειδικά Σχέδια Διαχείρισης Κινδύνων Πλημμυρών (ΣΔΚΠ) που συντάχθηκαν σε εφαρμογή της οδηγίας 2007/60/ΕΚ, δημοσιευμένα στο ΦΕΚ Β’ 2685/2018. Στα Σχέδια αυτά υπάρχουν αναλυτικές περιγραφές όλων των τομέων που σχετίζονται με το πρόβλημα και των μέτρων που πρέπει να λαμβάνονται για την αντιμετώπισή τους.
Το πρόβλημα όμως είναι ότι η αξία και σημασία τους έχει υποεκτιμηθεί σε απαράδεκτο βαθμό από τις αρμόδιες υπηρεσίες (εν προκειμένω της Περιφέρειας Θεσσαλίας). Αυτό το επισημάναμε με αφορμή τις προηγούμενες πλημμύρες στη Θεσσαλία (Ιανός, 2020).
Είναι καιρός λοιπόν να αντιληφθούμε όλοι ότι πρέπει επιτέλους να ξεκινήσει άμεσα και αποφασιστικά η εφαρμογή Σχεδίων Διαχείρισης των Κινδύνων από την Κλιματική Αλλαγή (εν προκειμένω των κινδύνων από τις πλημμύρες). Τα μέτρα αυτά περιλαμβάνουν έργα των οποίων η ολοκλήρωση υπερβαίνει κατά πολύ το διάστημα μίας θητείας όλων των εκλεγόμενων αιρετών εξουσιών (Κυβέρνησης, Περιφερειών και Δήμων) και επομένως απαιτούν ευρείες συναινέσεις για τη διασφάλιση της απρόσκοπτης υλοποίησης κρίσιμων πολιτικών για το μέλλον της χώρας μας.
Πηγη https://www.huffingtonpost.gr/entry/akr ... 0f4ebd833e
