Του Θανάση Τζιούμπα
Υπάρχει ανάγκη συνεχούς επιτήρησης τους καλοκαιρινούς μήνες. Στο πεδία αυτό μπορούν να αξιοποιηθούν τόσο εθελοντικές δομές (που είναι δυνατόν να συνδυάσουν και άμεση παρέμβαση στην εκδήλωση μιας φωτιάς) αλλά και τεχνολογικά μέσα όπως drones που έχουν εξαιρετικές δυνατότητες επιτήρησης αλλά και μπορούν να παραχθούν τοπικά.
Αυτονόητα η έγκαιρη παρέμβαση είναι κρίσιμη: στο διάστημα 1983-2008, το 60% των δασικών πυρκαγιών αντιμετωπίστηκε σε 7,5 ώρες και λιγότερο κατά μέσο όρο. Η απώλεια από τις πυρκαγιές αυτές ήταν το 11,7% του συνόλου. Αντίθετα το 3,4% των περιστατικών που η αντιμετώπιση υπερέβη τις 72 ώρες σήμαινε συμμετοχή στην συνολικά απώλεια σε ποσοστό 44,3%
Δυστυχώς η τραγική εμπειρία από το Μάτι και των ανθρώπινων απωλειών έχει μεταβάλλει την (ορθή) προτεραιότητα της προστασίας της ανθρώπινης ζωής σε μονοκαλλιέργεια των εκκενώσεων του 112. Αντί να υπάρξει εκπαίδευση, υποστήριξη και καθοδήγηση σε κατοίκους που θέλουν να συμβάλλουν στην προστασία της δικής τους περιουσίας η εκκένωση παίρνει διαστάσεις αστυνομικών μέτρων, οδηγώντας ακόμη και σε συμπλοκές!
Υπάρχει ανάγκη έμφασης στη πρόληψη. Αυτό συνεπάγεται διάθεση πόρων για μείωση της καύσιμης ύλης μέσω καθαρισμών και ενίσχυσης ανθρώπινων δραστηριοτήτων στο δάσος, συμβατών βέβαια με την φύλαξη και την διατήρηση του. Πολλοί λένε ότι το δάσος καίγεται τον χειμώνα, το καλοκαίρι απλά υπογράφεται η ληξιαρχική πράξη θανάτου του.
Πηγη https://ardin-rixi.gr/archives/251517


