Προετοιμάζεται το έδαφος.
....
Τό ἀμερικανικό Ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν χαρακτήρισε «προκλητική» ἀλλά ὄχι «παράνομη», «ἄκυρη», «ἀνυπόστατη» (ὅπως λέμε ἐμεῖς) τήν συμφωνία Τουρκίας – Λιβύης, ἐνῶ ὁ Τζέφφρυ Πάυατ δήλωσε τήν ἑπομένη ἀκριβῶς ὅτι κατά τήν νομική ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου του «ὑφαλοκρηπῖδα ἔχουν μόνο τά κατοικημένα νησιά τοῦ Αἰγαίου, ὄχι τά ἀκατοίκητα». Τί νά πεῖ περισσότερο ὁ Τράμπ; Στήν οὐσία οἱ ΗΠΑ ἔχουν στρώσει τό χαλί στόν Ἐρντογάν καί τοῦ ὑποδεικνύουν μέ τόν τρόπο τους ποῦ νά στείλει τό ἐρευνητικό γιά «γεωτρήσεις»: σέ ἀκατοίκητες νησῖδες καί νήσους, οἱ ὁποῖες δέν περιλαμβάνονται ὀνομαστικῶς στήν Συνθήκη τῆς Λωζάννης, ἀλλά περιλαμβάνονται ὀνομαστικῶς –μέ τουρκικό ὄνομα δυστυχῶς– στήν Συμφωνία μέ τήν Λιβύη. Σέ νήσους καί νησῖδες πού εὑρίσκονται πέριξ τοῦ Καστελλορίζου καί μεταξύ Κῶ καί Νισύρου.
...
Πρέπει νά ποῦμε νωρίς τήν ἀλήθεια στούς Ἕλληνες: τό μέλλον πού μᾶς σχεδιάζουν κινεῖται μεταξύ ἐθνικοῦ ἐξευτελισμοῦ καί ἐθνικῆς τραγωδίας. Καί ἄν ὑπάρχουν κάποιοι πού νομίζουν ὅτι μᾶς καλύπτει ἡ ἐπιφύλαξη πού κατέθεσε ὁ Εὐάγγελος Βενιζέλος στόν ΟΗΕ τό 2015 γιά τήν ἐξαίρεση τῶν θεμάτων ἄμυνας καί κυριαρχίας ἀπό τήν δικαιοδοσία τοῦ δικαστηρίου, τούς προτρέπω νά τό ξεχάσουν. Καί ἐγώ τό ἴδιο νόμιζα. Μόνο πού ἡ ἐπιφύλαξη Βενιζέλου δέν εἶναι καθολική, ἔχει ὀρθάνοιχτα παράθυρα. Ὁρίζει ὅ,τι ἰσχύει γιά θέματα ἄμυνας καί κυριαρχίας, ἐκτός καί ἄν τά δύο μέρη ἀποφασίσουν νά τά ἐντάξουν σέ συνυποσχετικό! Δυστυχῶς, οἱ ἐξελίξεις πού ἔρχονται –ἐκτός καί ἄν μᾶς σώσει ἕνας παγκόσμιος πόλεμος– θά θίξουν τόν σκληρό πυρῆνα τῆς ἐθνικῆς μας κυριαρχίας καί θά ἀπειλήσουν τήν ἐδαφική μας ἀκεραιότητα. Ὅπως λέει ὁ πρώην Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλῆς σέ συνομιλητές του, «αὐτή θά εἶναι ἡ πλέον δύσκολη χρονιά γιά τήν Ἑλλάδα μετά τό 1974». Μία σχετικά ἀσφαλής προβολή τῶν ἐξελίξεων στήν περιοχή μας εἶναι ἡ ἑξῆς –ἀναλαμβάνω τό ρίσκο νά τήν διατυπώσω:
• Πρωτοκολλεῖται στόν ΟΗΕ αὐτό πού ἐμεῖς ὀνομάζουμε «μνημόνιο» καί αὐτό πού οἱ Τοῦρκοι ἀποκαλοῦν «διεθνῆ συμφωνία» μέ τήν Λιβύη.
• Ὁ Ἐρντογάν ἀποστέλλει ἐρευνητικό, ἴσως καί μέσα στόν μῆνα, σέ ἀκατοίκητο νησί τοῦ Αἰγαίου, τό ὁποῖο περιλαμβάνεται στήν συμφωνία, καί κατά τούς Ἀμερικανούς δέν διαθέτει ὑφαλοκρηπῖδα. Νησί πού δέν ὀνοματίζεται στήν Συνθήκη τῆς Λωζάννης.
• Ἐμεῖς εἴτε παρακολουθοῦμε ἀπαθῶς, ἐξευτελιζόμενοι βεβαίως, τήν προσβολή τοῦ σκληροῦ πυρῆνα τῆς ἐθνικῆς μας κυριαρχίας καί ζητᾶμε διάλογο «γιά τήν ἐπίλυση συνοριακῶν διαφορῶν καί συναφῶν θεμάτων» εἴτε ἀντιδροῦμε καί χτυπᾶμε.
• Ἐξαιρῶντας ἀπό τήν ἀνάλυσή μου τό δεύτερο σενάριο, στέκομαι στό πρῶτο. Στόν διάλογο. Ἐκεῖ εἴτε καθόμαστε χωρίς ἐνδιάμεσους καί συζητᾶμε ἀπ’ εὐθείας μέ τούς Τούρκους ὅλα τά θέματα πού βάζουν στό τραπέζι (γκρίζες ζῶνες, ἀποστρατιωτικοποίηση νήσων Αἰγαίου, Θράκη) εἴτε ζητᾶμε παραπομπή στήν Χάγη τοῦ ΟΗΕ (τό πιθανώτερο). Μέ τήν διαφορά ὅτι ἡ Χάγη δέν εἶναι δωρεάν. Μόνο τό τυρί γιά τό δόλωμα στήν φάκα εἶναι δωρεάν σέ αὐτήν τήν ζωή. Γιά νά πᾶμε στήν Χάγη οἱ Τοῦρκοι θά ἀπαιτήσουν νά ἄρουμε τήν ἐπιφύλαξή μας ἀπό τήν δικαιοδοσία τοῦ Διεθνοῦς Δικαστηρίου καί νά ἐντάξουμε στό συνυποσχετικό τίς γκρίζες ζῶνες καί τόν ἀφοπλισμό τῶν Δωδεκανήσων. Μέ συνέπεια, πέντε δικαστές νά κρίνουν τήν ἐδαφική ἀκεραιότητα μιᾶς χώρας ἀνοίγοντας τεράστια κερκόπορτα. Ὅπως ἔδειξε ὁ Ἀττίλας 2 στήν Κύπρο, οἱ Τοῦρκοι δέν σταματοῦν στόν «1» ἄν βροῦν πρόσφορο ἔδαφος.
