Αριστερές αστειότητες

[pluton]

Ο εξευτελισμός

[pluton]

[bizeli]

Pluton θα μου επιτρέψεις να κάνω ένα σχόλιο που σκεφτόμουν τον τελευταίο καιρό και νομίζω ότι εδώ ταιριάζει να το πω.
Έχω την εντύπωση ότι το τελευταίο διάστημα, δεν μπορώ να προσδιορίσω χρονικά, η αριστερά πάει να ξαναφτιαχτεί.
Όχι κομματικά. Ιδεολογικά.
Αν θεωρήσουμε ότι η αριστερά έχει μείνει στον περισσότερο κόσμο η εποχή από τη γενιά του Πολυτεχνείου κι έπειτα, στο μεσοδιάστημα αυτό η ιδεολογία της αριστεράς είχε γελοιοποιηθεί για αυτό και είχαμε απώλειες.

Τώρα τελευταία, όμως, έχω την αίσθηση ότι ο χώρος της αριστεράς πάει να επαναπροσδιοριστεί ξανά και να εδραιωθεί σε νέες βάσεις προσαρμοσμένη στα δεδομένα αυτής της εποχής.

Συμφωνείτε ή μόνο η δικιά μου αίσθηση είναι αυτή;

[bizeli]

'71 συμφωνείς;
Έχεις κι εσύ την ίδια αίσθηση;

['71]

'71 συμφωνείς;
Έχεις κι εσύ την ίδια αίσθηση;

Προφανώς.Υπάρχει μια βασική διαχωριστική γραμμή όμως ανάμεσα στη δυτική και την ανατολική αριστερά.Ενας δεύτερος διαχωρισμός προέρχεται από το γεγονός ότι οποιοσδήποτε αριστερός κληθεί να κυβερνήσει,θα πρέπει να παλαντζάρει ανάμεσα στο τι θα ήθελε να κάνει και τι έχει περιθώριο να κάνει.Ο συριζα ως αριστερό κόμμα της πιο δυτικοποιημένης ορθόδοξης χώρας η οποία βρίσκεται σε στενό οικονομικό και γεωπολιτικό κορσέ,κατάφερε επιτυχημένα να τρέξει τη χώρα την τελευταία τετραετία.Στη ζωή υπάρχει το ευκταίο και το εφικτό,κάτι το οποίο συχνά ξεχνούν σε μια χώρα συναισθηματιών όπως είναι οι ρωμιοί.

[Ραν ταν πλαν]

Προφανώς.Υπάρχει μια βασική διαχωριστική γραμμή όμως ανάμεσα στη δυτική και την ανατολική αριστερά.

Ποιος μεσημβρινός χωρίζει αυτές τις δύο αριστερές;

Στη ζωή υπάρχει το ευκταίο και το εφικτό

Αυτό στη ζωή. Στην πολιτική τακτική της αριστεράς που υποστηρίζεις υπάρχει μόνο το ευκταίο. Το εφικτό είναι απλά σανός.

['71]

Ποιος μεσημβρινός χωρίζει αυτές τις δύο αριστερές;

Αυτός

Αυτό στη ζωή. Στην πολιτική τακτική της αριστεράς που υποστηρίζεις υπάρχει μόνο το ευκταίο. Το εφικτό είναι απλά σανός.

Δε θα το έλεγα,έχουμε να κάνουμε με έναν έντιμο ρεφορμιστή που τόλμησε να εισέλθει σε μια δύσκολη πολιτική μάχη απέναντι σε πολιτικά θηρία που θεωρούσαν φέουδο αυτό το προτεκτοράτο.
Ο Τσίπρας είναι ο Ελληνας Γκαταμελάτα.

[Ραν ταν πλαν]

Δεν υπάρχουν έντιμοι ρεφορμιστές αλλά μόνο ανέντιμοι οπορτουνιστές.

['71]

Δεν υπάρχουν έντιμοι ρεφορμιστές αλλά μόνο ανέντιμοι οπορτουνιστές.

Εντάξει.

[Λαχουρένιος]

Pluton θα μου επιτρέψεις να κάνω ένα σχόλιο που σκεφτόμουν τον τελευταίο καιρό και νομίζω ότι εδώ ταιριάζει να το πω.
Έχω την εντύπωση ότι το τελευταίο διάστημα, δεν μπορώ να προσδιορίσω χρονικά, η αριστερά πάει να ξαναφτιαχτεί.
Όχι κομματικά. Ιδεολογικά.
Αν θεωρήσουμε ότι η αριστερά έχει μείνει στον περισσότερο κόσμο η εποχή από τη γενιά του Πολυτεχνείου κι έπειτα, στο μεσοδιάστημα αυτό η ιδεολογία της αριστεράς είχε γελοιοποιηθεί για αυτό και είχαμε απώλειες.

Τώρα τελευταία, όμως, έχω την αίσθηση ότι ο χώρος της αριστεράς πάει να επαναπροσδιοριστεί ξανά και να εδραιωθεί σε νέες βάσεις προσαρμοσμένη στα δεδομένα αυτής της εποχής.

Συμφωνείτε ή μόνο η δικιά μου αίσθηση είναι αυτή;

Αυτο το λες γιατι δεν παρακολουθεις πολυ την πολιτικη ζωη του τοπου και διεθνως. Δεν το λεω υποτιμητικα αλλα πολλα που ισως βρισκεις καινουργια στον ΣΥΡΙΖΑ ειναι χαρακτηριστικα 20ετιας και βαλε οποτε καταλαβαινω οτι εχεις χασει πολλες εξελιξεις αν νομιζεις οτι η ιδεολογικη ''εξελιξη'' της ''αριστερας'' σταματησε το 1974. Εξηγουμαι:

Η αριστερα χωριζεται σε κομμουνιστικη (ΚΚΕ, ΚΚΕ μ-λ κλπ) και ρεφορμιστικη ή σοσιαλδημοκρατικη (ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΔΗΚΚΙ, ΔΗΜΑΡ κλπ). Την δευτερη την λεμε και κεντροαριστερα τα τελευταια χρονια και σε αντιθεση με την κομμουνιστικη αριστερα δεν ζηταει την ανατροπη του καπιταλισμου αλλα τον εξανθρωπισμο του μεσω του κοινωνικου κρατους.

Η πολιτικη και κοινωνικη πραγματικοτητα μετα το 1980 ομως ειναι τετοια που ολα τα κομματα ανεξαρτητως προσδιορισμου εφαρμοζουν τις λεγομενες νεοφιλελευθερες πολιτικες. Ταμπελες τυπου δεξια, κεντροαριστερα, κεντρο κλπ ειναι σαν τις διαφορετικες μαρκες απορρυπαντικων ή οδοντοκρεμων, επι της ουσιας ολα τα ιδια ειναι και οροι οπως ''σοσιαλδημοκρατια'' ή ''αριστερα'' ειναι ιστορικα καταλοιπα απο την μια και μαρκετιστικες ταμπελες απο την αλλη. Δεν εχουν καμια ουσια.

Στα μεσα της δεκαετιας του '90 τα κεντροαριστερα κομματα αναγνωρισαν την αναγκη να προσαρμοσουν την διακυρηγμενη ιδεολογια τους στην νεοφιλελευθερη πρακτικη τους. Τοτε βγηκαν διαφορες θεωριες με διαφορα ευφανταστα ονοματα. Το SPD (γερμανικη σοσιαλδημοκρατια) εβγαλε την θεωρια του ''νεου κεντρου'', το ΠΑΣΟΚ τον ''εκσυγχρονισμο'', το αγγλικο Εργατικο Κομμα τους ''νεους Εργατικους'' και παει λεγοντας. Υπηρχε ενας βρετανος διανοουμενος ονοματι Γκιντενς εβγαλε την θεωρια του ''Τριτου Δρομου'' αναμεσα στην παλαιου τυπου σοσιαλδημοκρατια και τον νεοφιλελευθερισμο και αναγνωρισε την αναγκη να αναγνωρισουν ανοιχτα οι κεντροαριστεροι τις αναγκες για ''μεταρρυθμισεις'', ιδιωτικοποιησεις κλπ.

Λιγο αργοτερα στην πορεια προστεθηκαν στην συνταγη και θεματα δηθεν υπερασπισης μειονοτητων, κυριως της λεγομενης LGBTτρεχαγυρευε κοινοτητας. Η κεντροαριστερα επενδυσε σε τετοια ζητηματα γιατι στην οικονομικη πολιτικη δεν μπορουσε να διαφοροποιηθει απο την δεξια. Αυτο εγινε κυριως στις ΗΠΑ με τους Δημοκρατικους και λιγοτερο στην Ευρωπη.

Αυτο το μειγμα που περιγραφω παραπανω, δηλ. νεοφιλελε οικονομια με σοσιαλιστικη ρητορικη απο την μια, και απο την αλλη δηθεν κοινωνικη ευαισθησια απεναντι σε ομοφυλοφιλους, προσφυγες κλπ ειναι και ο σημερινος ΣΥΡΙΖΑ. Το δευτερο σκελος υπηρχε απο παντα και ομολογω ηταν οι πρωτοι στην Ελλαδα αλλα οχι παγκοσμιως. Το πρωτο σκελος το εφαρμοσε πρωτο και καλυτερο το ΠΑΣΟΚ του Σημιτη. Ο ΣΥΡΙΖΑ οπως αντεγραψε το ΠΑΣΟΚ του Αντρεα αντεγραψε και εκεινο του κινεζου.

Οποτε λοιπον χωρις καμια διαθεση προσβολης - μου εισαι συμπαθεστατη και ξερω οτι τα λες με καλη προθεση - πιστευω πως τα λες αυτα επειδη δεν ξερεις τι προιστορια υπαρχει. Υπαρχει και αλλη παραμετρος αλλα θα την θιξω στην πορεια, ηδη εγραψα παρα πολλα.