(...) ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα κι ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό κι ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η δικαιοσύνη και ο νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί το σύννεφο που περνάει, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά αν γίνεται μέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και τελικά, για να ολοκληρωθούν οι ιδιωτικοποιήσεις, ας ιδιωτικοποιηθούν και τα κράτη, παραδίδοντας για κάποιο χρονικό διάστημα την εκμετάλλευσή τους σε ιδιωτικές εταιρείες, που θα λειτουργούν σε καθεστώς διεθνούς ανταγωνισμού. Εκεί βρίσκεται η σωτηρία τού κόσμου...
Και τώρα, ας ιδιωτικοποιηθεί επίσης και η πουτάνα που τους γέννησε όλους.
[Ζοζέ Σαραμάγκου, "Τετράδια του Λαντσαρότε - Ημερολόγιο ΙΙΙ, 1993-1995" - Μετάφραση από τα πορτογαλικά: Cogito ergo sum]
Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει
-
vallon
- Supreme poster

- Δημοσιεύσεις: 14177
Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει
1 .
Αν ο κομπλεξισμός ήταν άθλημα, κάποιοι θα είχαν πάρει πανηγυρικά το πρωτάθλημα.
-
vallon
- Supreme poster

- Δημοσιεύσεις: 14177
Re: Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει
Πανεπιστήμιο: δημόσιο ναι, δωρεάν όχι!
Μία από τις μεταρρυθμίσεις τις οποίες ευαγγελίζεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης για όταν -και αν- έρθει το κόμμα του στην εξουσία, είναι και η τροποποίηση του συντάγματος ώστε να επιτραπεί και στην χώρα μας η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων. Όντας ο ίδιος πτυχιούχος τέτοιων πανεπιστημίων, δεν δίστασε να διατρανώσει την στήριξή του στην ιδιωτική τριτοβάθμια εκπαίδευση ακόμη και σε εκδήλωση πρωτοετών φοιτητών, δηλαδή σε παιδιά τα οποία μόλις είχαν εισαχθεί σε δημόσιο πανεπιστήμιο.
Δυστυχώς, αυτές οι απόψεις τού κ. Μητσοτάκη βρίσκουν πολλά ευήκοα ώτα ανάμεσα στους απλούς, καθημερινούς ανθρώπους, οι οποίοι θέλουν να είναι καλοπροαίρετοι, πλην όμως, λόγω ελλιπών γνώσεων και αδύναμου υπόβαθρου, καταλήγουν να καταπίνουν αμάσητη οποιαδήποτε ανοησία. Για παράδειγμα, θεωρούν απολύτως λογική την άποψη ότι "καλό είναι να υπάρχουν και καλά ιδιωτικά πανεπιστήμια για εκείνους που έχουν την απαραίτητη οικονομική δυνατότητα να φοιτήσουν σ' αυτά αλλά πρέπει να βελτιωθούν και τα δημόσια πανεπιστήμια για να προσφέρουν πλήρεις γνώσεις στους οικονομικά ασθενέστερους". Προσέξτε πόσο εύκολα ένα ευχολόγιο μετατρέπεται σε θέση υπέρ της ιδιωτικής τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, ακόμη και από πολίτες που δυσκολεύονται να σπουδάσουν τα παιδιά τους σε δημόσιο πανεπιστήμιο.
Εν πάση περιπτώσει, επιτρέψτε μου να μπω στο θέμα μου με μια διαπίστωση: στις χώρες όπου υπάρχει ιδιωτική τριτοβάθμια εκπαίδευση, δεν υπάρχει δωρεάν δημόσια τριτοβάθμια εκπαίδευση! Προκαλέστε τον επόμενο που θα σας μιλήσει για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια σε ΗΠΑ, Αγγλία, Γαλλία κλπ και ζητήστε του να σας πει αν η φοίτηση στα δημόσια πανεπιστήμια είναι δωρεάν. Αν δεν προσπαθήσει να σας παραπληροφορήσει, θα τον δείτε να ξεροκαταπίνει και να μηχανεύεται δικαιολογίες.

Για να πάψω να μιλάω με αοριστίες και αφορισμούς, πάμε να δούμε αναλυτικά τον παραπάνω πίνακα, ο οποίος αποτελεί προσαρμογή για το ιστολόγιο ενός μεγαλύτερου πίνακα δημοσιευμένου στο "Trends in Higher Education". Τα στοιχεία αφορούν τις ΗΠΑ και τα ποσά είναι σε δολλάρια. Για να καταλάβουμε τι ακριβώς λέει ο πίνακας, ας παραθέσουμε μερικές επεξηγήσεις.
(α) Το Bachelor είναι αυτό που εδώ στην Ελλάδα λέμε πρώτο πτυχίο ή απλώς πτυχίο. Για την απόκτησή του στις ΗΠΑ απαιτούνται συνήθως 4 χρόνια, αν και σε κάποια πανεπιστήμια λειτουργούν θερινά τμήματα, τα οποία επιτρέπουν την απόκτηση του πτυχίου σε 3 χρόνια.
(β) Το Master είναι ο πρώτος μεταπτυχιακός τίτλος που μπορεί να αποκτήσει κάποιος. Στην Βρεττανία συνήθως αρκεί ένας χρόνος σπουδών αλλά στις ΗΠΑ η διάρκεια ποικίλει από δύο μέχρι τέσσερα χρόνια, ανάλογα με το αντικείμενο.
(γ) Το Doctoral είναι ο υψηλότερος τίτλος σπουδών, αυτό που εμείς αποκαλούμε διδακτορικό. Στην Βρεττανία απαιτούνται συνήθως τρία χρόνια για να γίνει κάποιος δόκτωρ αλλά στις ΗΠΑ σπάνια χρειάζονται λιγότερα από τέσσερα ενώ δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που η απόκτηση διδακτορικού απαιτεί οκτώ ή και δέκα χρόνια, πάντοτε ανάλογα με το αντικείμενο. Συνήθως, όμως, στα πολυετή προγράμματα ο σπουδαστής εργάζεται μέσα στο πανεπιστήμιο (κυρίως διδάσκοντας στα καλοκαιρινά τμήματα ή σε τμήματα πρωτοετών), οπότε αποκομίζει κάποιο οικονομικό όφελος.
Πάμε τώρα στον πίνακα, στο δεξιό τμήμα που αναφέρεται στα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Χωρίς να ξεχνάμε ότι τα ποσά αποτελούν μέσους όρους, διαπιστώνουμε ότι για να πάρει κανείς πρώτο πτυχίο στα 4 χρόνια χρειάζεται να ξοδέψει 186.720 δολλάρια. Αν θελήσει να κάνει και μάστερ, θα πρέπει να υπολογίζει άλλα 84.760 δολλάρια για δυο χρόνια. Κι αν αποφασίσει να αποκτήσει κι έναν τετραετή διδακτορικό τίτλο, πρέπει να πληρώσει άλλα 233.800 δολλάρια. Όταν θα ολοκληρώσει τον κύκλο σπουδών του, θα έχει χάσει μια δεκαετία από την ζωή του και πάνω από μισό εκατομμύριο δολλάρια από το πορτοφόλι του.
Ίσως μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το αριστερό τμήμα του πίνακα, το οποίο αναφέρεται στα δημόσια πανεπιστήμια. Σίγουρα ο αδαής αναγνώστης δεν καταλαβαίνει τι σόι δημόσιο πανεπιστήμιο είναι αυτό όπου για να σπουδάσει κάποιος φτωχός φοιτητής πρέπει να βρει κάπου 76.320 δολλάρια. Κι αν τα όνειρά του φτάνουν μέχρι διδακτορικό, πρέπει να κόψει τον σβέρκο του και να βρει πάνω από διακόσια χιλιάρικα για να τα υλοποιήσει.
Μη παραξενεύεστε. Το λάθος σας είναι ότι στο μυαλό σας η έννοια "δημόσιο πανεπιστήμιο" είναι συνυφασμένη με την έννοια "δωρεάν παιδεία". Ρίξτε άλλη μια ματιά πάνω δεξιά στον πίνακα. Προσέξατε ότι γράφει "Ιδιωτικά πανεπιστήμια μη κερδοσκοπικά"; Αυτό σημαίνει ότι το μισό εκατομμύριο που λέγαμε πρωτύτερα -υποτίθεται πως- δεν αφήνει κέρδος στους ιδιοκτήτες των πανεπιστημίων αλλ' απλώς καλύπτει το κόστος σπουδών. Έτσι και τα διακόσια χιλιάρικα των δημόσιων πανεπιστημίων καλύπτουν το κόστος. Όπως παρατηρεί η Λώρα Μπρίτζστοκ (*):
Με τα περισσότερα πρώτα πτυχία [undergraduate degrees] στα δημόσια πανεπιστήμια να κοστίζουν 25.620 δολλάρια (σύμφωνα με την οργάνωση στήριξης σπουδαστών College Board), για πολλούς υποψήφιους φοιτητές η επιλογή πανεπιστημίου των ΗΠΑ μπορεί να φαίνεται τόσο ρεαλιστική όσο το να επιλέξει τον Λευκό Οίκο κάποιος που ψάχνει ένα σπίτι για να μείνει.
Επαναλαμβάνω ότι στον παραπάνω πίνακα αναφέρονται μέσοι όροι. Στα καλά δημόσια πανεπιστήμια τα δίδακτρα κυμαίνονται στο ίδιο επίπεδο με τα ιδιωτικά. Για παράδειγμα, κάποιος που εφέτος κάνει σπουδές πρώτου πτυχίου στο θεωρούμενο ως πολύ καλό δημόσιο πανεπιστήμιο του Μίτσιγκαν, χρειάζεται για δίδακτρα 47.476 δολλάρια, για δωμάτιο και φαγητό 11.198 και για βιβλία 1.048 δολλάρια, ενώ υπολογίζεται ότι χρειάζεται και 2.454 δολλάρια για προσωπικά έξοδα. Έτσι το συνολικό κόστος ενός πρωτοετή φτάνει τα 62.176 δολλάρια. Για όποιον κάνει μάστερ, το κόστος ανεβαίνει στα 68.144 δολλάρια. Και όλα αυτά σε δημόσιο πανεπιστήμιο.

Εδώ αξίζει να σημειώσουμε δυο λεπτομέρειες. Η πρώτη είναι ότι τα δημόσια πανεπιστήμια των ΗΠΑ έχουν δυο τιμοκαταλόγους: έναν για τους ντόπιους φοιτητές κι έναν για όσους πάνε για σπουδές εκεί από άλλες χώρες, με τις τιμές του δεύτερου να είναι έως και δυόμισυ φορές υψηλότερες. Ακόμα κι έτσι, όμως, για έναν ντόπιο φοιτητή που προέρχεται από φτωχή οικογένεια, το όνειρο των σπουδών φαντάζει εφιάλτης, αφού τα δίδακτρά του αγγίζουν τα δέκα χιλιάρικα ετησίως (πάντα κατά μέσο όρο), με τα δίδακτρα των αλλοδαπών φοιτητών να υπερβαίνουν τις 25.000 δολλάρια.
Η δεύτερη λεπτομέρεια έγκειται στο ότι τα δημόσια πανεπιστήμια έχουν και τμήματα διετούς φοιτήσεως, όπου τα δίδακτρα είναι πολύ χαμηλότερα, με τον μέσο όρο τους να διαμορφώνεται στα 3.570 δολλάρια. Υποτίθεται ότι αυτό καθιστά ευκολώτερες τις σπουδές για τους φτωχούς αλλά κι εδώ υπάρχουν δυο αγκάθια. Πρώτον, στα τριάμισυ χιλιάρικα των διδάκτρων πρέπει να προστεθούν άλλα οκτώμισυ χιλιάρικα για στέγη και τροφή (φοιτητική εστία, που λέμε στην Ελλάδα), οπότε το κόστος φτάνει τα δώδεκα χιλιάρικα ετησίως, ήτοι χίλια δολλάρια τον μήνα. Και, δεύτερον, τα πιστοποιητικά των διετών σπουδών δεν αναγνωρίζονται ως κανονικό πτυχίο αλλά ως μισό πτυχίο. Αυτό σημαίνει ότι σε περίπτωση που ο απόφοιτος διετούς τμήματος αποφασίσει να κάνει κανονικό bachelor, θα ξεκινήσει τις σπουδές του από το τρίτο έτος.
Με δεδομένο ότι παρόμοιες καταστάσεις επικρατούν και σε Βρεττανία, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, Αυστραλία, Καναδά κλπ, πού καταλήγουμε μετά από όλα αυτά που αναφέραμε; Μα σ' αυτό που είπα στην αρχή: η ύπαρξη ιδιωτικής τριτοβάθμιας εκπαίδευσης δεν συνεπάγεται επ' ουδενί ότι η δημόσια τριτοβάθμια εκπαίδευση θα παραμείνει δωρεάν. Πολύ φοβάμαι δε πως όταν ο κ. Μητσοτάκης κάνει λόγο για υγιή ανταγωνισμό μεταξύ ιδιωτικών και δημόσιων πανεπιστημίων, δεν εννοεί ότι ο ανταγωνισμός αυτός θα έχει ως αντικείμενο το επίπεδο σπουδών και μόνο. Πολύ περισσότερο που δεν άκουσα ποτέ τον κ. Μητσοτάκη να δεσμεύεται ότι η δημόσια τριτοβάθμια εκπαίδευση θα παραμείνει δωρεάν, τουλάχιστον όσον αφορά το πρώτο πτυχίο (οι μεταπτυχιακές σπουδές έχουν ήδη πάψει να είναι δωρεάν σχεδόν στο σύνολό τους).
Πριν κλείσω για σήμερα, θέλω να σας πω ότι για τις ανάγκες αυτού του σημειώματος και για την καλύτερη διερεύνηση των προβλημάτων που σχετίζονται με το κόστος σπουδών, προσπάθησα μέσα στο σαββατοκύριακο να υπολογίσω τι θα μου κόστιζε αν διάλεγα το Χάρβαρντ ή το Γέιλ (ε, ναι, ζήλεψα τον κ. Μητσοτάκη!) για να κάνω το διδακτορικό μου. Αύριο, αν είμαστε καλά και έχω χρόνο και διάθεση, θα σας πω περισσότερα γι' αυτή την εμπειρία. Όπως και νά 'χει, όμως, θα συνεχίσουμε.
https://teddygr.blogspot.com/2019/02/blog-post.html
Μία από τις μεταρρυθμίσεις τις οποίες ευαγγελίζεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης για όταν -και αν- έρθει το κόμμα του στην εξουσία, είναι και η τροποποίηση του συντάγματος ώστε να επιτραπεί και στην χώρα μας η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων. Όντας ο ίδιος πτυχιούχος τέτοιων πανεπιστημίων, δεν δίστασε να διατρανώσει την στήριξή του στην ιδιωτική τριτοβάθμια εκπαίδευση ακόμη και σε εκδήλωση πρωτοετών φοιτητών, δηλαδή σε παιδιά τα οποία μόλις είχαν εισαχθεί σε δημόσιο πανεπιστήμιο.
Δυστυχώς, αυτές οι απόψεις τού κ. Μητσοτάκη βρίσκουν πολλά ευήκοα ώτα ανάμεσα στους απλούς, καθημερινούς ανθρώπους, οι οποίοι θέλουν να είναι καλοπροαίρετοι, πλην όμως, λόγω ελλιπών γνώσεων και αδύναμου υπόβαθρου, καταλήγουν να καταπίνουν αμάσητη οποιαδήποτε ανοησία. Για παράδειγμα, θεωρούν απολύτως λογική την άποψη ότι "καλό είναι να υπάρχουν και καλά ιδιωτικά πανεπιστήμια για εκείνους που έχουν την απαραίτητη οικονομική δυνατότητα να φοιτήσουν σ' αυτά αλλά πρέπει να βελτιωθούν και τα δημόσια πανεπιστήμια για να προσφέρουν πλήρεις γνώσεις στους οικονομικά ασθενέστερους". Προσέξτε πόσο εύκολα ένα ευχολόγιο μετατρέπεται σε θέση υπέρ της ιδιωτικής τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, ακόμη και από πολίτες που δυσκολεύονται να σπουδάσουν τα παιδιά τους σε δημόσιο πανεπιστήμιο.
Εν πάση περιπτώσει, επιτρέψτε μου να μπω στο θέμα μου με μια διαπίστωση: στις χώρες όπου υπάρχει ιδιωτική τριτοβάθμια εκπαίδευση, δεν υπάρχει δωρεάν δημόσια τριτοβάθμια εκπαίδευση! Προκαλέστε τον επόμενο που θα σας μιλήσει για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια σε ΗΠΑ, Αγγλία, Γαλλία κλπ και ζητήστε του να σας πει αν η φοίτηση στα δημόσια πανεπιστήμια είναι δωρεάν. Αν δεν προσπαθήσει να σας παραπληροφορήσει, θα τον δείτε να ξεροκαταπίνει και να μηχανεύεται δικαιολογίες.

Για να πάψω να μιλάω με αοριστίες και αφορισμούς, πάμε να δούμε αναλυτικά τον παραπάνω πίνακα, ο οποίος αποτελεί προσαρμογή για το ιστολόγιο ενός μεγαλύτερου πίνακα δημοσιευμένου στο "Trends in Higher Education". Τα στοιχεία αφορούν τις ΗΠΑ και τα ποσά είναι σε δολλάρια. Για να καταλάβουμε τι ακριβώς λέει ο πίνακας, ας παραθέσουμε μερικές επεξηγήσεις.
(α) Το Bachelor είναι αυτό που εδώ στην Ελλάδα λέμε πρώτο πτυχίο ή απλώς πτυχίο. Για την απόκτησή του στις ΗΠΑ απαιτούνται συνήθως 4 χρόνια, αν και σε κάποια πανεπιστήμια λειτουργούν θερινά τμήματα, τα οποία επιτρέπουν την απόκτηση του πτυχίου σε 3 χρόνια.
(β) Το Master είναι ο πρώτος μεταπτυχιακός τίτλος που μπορεί να αποκτήσει κάποιος. Στην Βρεττανία συνήθως αρκεί ένας χρόνος σπουδών αλλά στις ΗΠΑ η διάρκεια ποικίλει από δύο μέχρι τέσσερα χρόνια, ανάλογα με το αντικείμενο.
(γ) Το Doctoral είναι ο υψηλότερος τίτλος σπουδών, αυτό που εμείς αποκαλούμε διδακτορικό. Στην Βρεττανία απαιτούνται συνήθως τρία χρόνια για να γίνει κάποιος δόκτωρ αλλά στις ΗΠΑ σπάνια χρειάζονται λιγότερα από τέσσερα ενώ δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που η απόκτηση διδακτορικού απαιτεί οκτώ ή και δέκα χρόνια, πάντοτε ανάλογα με το αντικείμενο. Συνήθως, όμως, στα πολυετή προγράμματα ο σπουδαστής εργάζεται μέσα στο πανεπιστήμιο (κυρίως διδάσκοντας στα καλοκαιρινά τμήματα ή σε τμήματα πρωτοετών), οπότε αποκομίζει κάποιο οικονομικό όφελος.
Πάμε τώρα στον πίνακα, στο δεξιό τμήμα που αναφέρεται στα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Χωρίς να ξεχνάμε ότι τα ποσά αποτελούν μέσους όρους, διαπιστώνουμε ότι για να πάρει κανείς πρώτο πτυχίο στα 4 χρόνια χρειάζεται να ξοδέψει 186.720 δολλάρια. Αν θελήσει να κάνει και μάστερ, θα πρέπει να υπολογίζει άλλα 84.760 δολλάρια για δυο χρόνια. Κι αν αποφασίσει να αποκτήσει κι έναν τετραετή διδακτορικό τίτλο, πρέπει να πληρώσει άλλα 233.800 δολλάρια. Όταν θα ολοκληρώσει τον κύκλο σπουδών του, θα έχει χάσει μια δεκαετία από την ζωή του και πάνω από μισό εκατομμύριο δολλάρια από το πορτοφόλι του.
Ίσως μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το αριστερό τμήμα του πίνακα, το οποίο αναφέρεται στα δημόσια πανεπιστήμια. Σίγουρα ο αδαής αναγνώστης δεν καταλαβαίνει τι σόι δημόσιο πανεπιστήμιο είναι αυτό όπου για να σπουδάσει κάποιος φτωχός φοιτητής πρέπει να βρει κάπου 76.320 δολλάρια. Κι αν τα όνειρά του φτάνουν μέχρι διδακτορικό, πρέπει να κόψει τον σβέρκο του και να βρει πάνω από διακόσια χιλιάρικα για να τα υλοποιήσει.
Μη παραξενεύεστε. Το λάθος σας είναι ότι στο μυαλό σας η έννοια "δημόσιο πανεπιστήμιο" είναι συνυφασμένη με την έννοια "δωρεάν παιδεία". Ρίξτε άλλη μια ματιά πάνω δεξιά στον πίνακα. Προσέξατε ότι γράφει "Ιδιωτικά πανεπιστήμια μη κερδοσκοπικά"; Αυτό σημαίνει ότι το μισό εκατομμύριο που λέγαμε πρωτύτερα -υποτίθεται πως- δεν αφήνει κέρδος στους ιδιοκτήτες των πανεπιστημίων αλλ' απλώς καλύπτει το κόστος σπουδών. Έτσι και τα διακόσια χιλιάρικα των δημόσιων πανεπιστημίων καλύπτουν το κόστος. Όπως παρατηρεί η Λώρα Μπρίτζστοκ (*):
Με τα περισσότερα πρώτα πτυχία [undergraduate degrees] στα δημόσια πανεπιστήμια να κοστίζουν 25.620 δολλάρια (σύμφωνα με την οργάνωση στήριξης σπουδαστών College Board), για πολλούς υποψήφιους φοιτητές η επιλογή πανεπιστημίου των ΗΠΑ μπορεί να φαίνεται τόσο ρεαλιστική όσο το να επιλέξει τον Λευκό Οίκο κάποιος που ψάχνει ένα σπίτι για να μείνει.
Επαναλαμβάνω ότι στον παραπάνω πίνακα αναφέρονται μέσοι όροι. Στα καλά δημόσια πανεπιστήμια τα δίδακτρα κυμαίνονται στο ίδιο επίπεδο με τα ιδιωτικά. Για παράδειγμα, κάποιος που εφέτος κάνει σπουδές πρώτου πτυχίου στο θεωρούμενο ως πολύ καλό δημόσιο πανεπιστήμιο του Μίτσιγκαν, χρειάζεται για δίδακτρα 47.476 δολλάρια, για δωμάτιο και φαγητό 11.198 και για βιβλία 1.048 δολλάρια, ενώ υπολογίζεται ότι χρειάζεται και 2.454 δολλάρια για προσωπικά έξοδα. Έτσι το συνολικό κόστος ενός πρωτοετή φτάνει τα 62.176 δολλάρια. Για όποιον κάνει μάστερ, το κόστος ανεβαίνει στα 68.144 δολλάρια. Και όλα αυτά σε δημόσιο πανεπιστήμιο.

Εδώ αξίζει να σημειώσουμε δυο λεπτομέρειες. Η πρώτη είναι ότι τα δημόσια πανεπιστήμια των ΗΠΑ έχουν δυο τιμοκαταλόγους: έναν για τους ντόπιους φοιτητές κι έναν για όσους πάνε για σπουδές εκεί από άλλες χώρες, με τις τιμές του δεύτερου να είναι έως και δυόμισυ φορές υψηλότερες. Ακόμα κι έτσι, όμως, για έναν ντόπιο φοιτητή που προέρχεται από φτωχή οικογένεια, το όνειρο των σπουδών φαντάζει εφιάλτης, αφού τα δίδακτρά του αγγίζουν τα δέκα χιλιάρικα ετησίως (πάντα κατά μέσο όρο), με τα δίδακτρα των αλλοδαπών φοιτητών να υπερβαίνουν τις 25.000 δολλάρια.
Η δεύτερη λεπτομέρεια έγκειται στο ότι τα δημόσια πανεπιστήμια έχουν και τμήματα διετούς φοιτήσεως, όπου τα δίδακτρα είναι πολύ χαμηλότερα, με τον μέσο όρο τους να διαμορφώνεται στα 3.570 δολλάρια. Υποτίθεται ότι αυτό καθιστά ευκολώτερες τις σπουδές για τους φτωχούς αλλά κι εδώ υπάρχουν δυο αγκάθια. Πρώτον, στα τριάμισυ χιλιάρικα των διδάκτρων πρέπει να προστεθούν άλλα οκτώμισυ χιλιάρικα για στέγη και τροφή (φοιτητική εστία, που λέμε στην Ελλάδα), οπότε το κόστος φτάνει τα δώδεκα χιλιάρικα ετησίως, ήτοι χίλια δολλάρια τον μήνα. Και, δεύτερον, τα πιστοποιητικά των διετών σπουδών δεν αναγνωρίζονται ως κανονικό πτυχίο αλλά ως μισό πτυχίο. Αυτό σημαίνει ότι σε περίπτωση που ο απόφοιτος διετούς τμήματος αποφασίσει να κάνει κανονικό bachelor, θα ξεκινήσει τις σπουδές του από το τρίτο έτος.
Με δεδομένο ότι παρόμοιες καταστάσεις επικρατούν και σε Βρεττανία, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, Αυστραλία, Καναδά κλπ, πού καταλήγουμε μετά από όλα αυτά που αναφέραμε; Μα σ' αυτό που είπα στην αρχή: η ύπαρξη ιδιωτικής τριτοβάθμιας εκπαίδευσης δεν συνεπάγεται επ' ουδενί ότι η δημόσια τριτοβάθμια εκπαίδευση θα παραμείνει δωρεάν. Πολύ φοβάμαι δε πως όταν ο κ. Μητσοτάκης κάνει λόγο για υγιή ανταγωνισμό μεταξύ ιδιωτικών και δημόσιων πανεπιστημίων, δεν εννοεί ότι ο ανταγωνισμός αυτός θα έχει ως αντικείμενο το επίπεδο σπουδών και μόνο. Πολύ περισσότερο που δεν άκουσα ποτέ τον κ. Μητσοτάκη να δεσμεύεται ότι η δημόσια τριτοβάθμια εκπαίδευση θα παραμείνει δωρεάν, τουλάχιστον όσον αφορά το πρώτο πτυχίο (οι μεταπτυχιακές σπουδές έχουν ήδη πάψει να είναι δωρεάν σχεδόν στο σύνολό τους).
Πριν κλείσω για σήμερα, θέλω να σας πω ότι για τις ανάγκες αυτού του σημειώματος και για την καλύτερη διερεύνηση των προβλημάτων που σχετίζονται με το κόστος σπουδών, προσπάθησα μέσα στο σαββατοκύριακο να υπολογίσω τι θα μου κόστιζε αν διάλεγα το Χάρβαρντ ή το Γέιλ (ε, ναι, ζήλεψα τον κ. Μητσοτάκη!) για να κάνω το διδακτορικό μου. Αύριο, αν είμαστε καλά και έχω χρόνο και διάθεση, θα σας πω περισσότερα γι' αυτή την εμπειρία. Όπως και νά 'χει, όμως, θα συνεχίσουμε.
https://teddygr.blogspot.com/2019/02/blog-post.html
2 .
Αν ο κομπλεξισμός ήταν άθλημα, κάποιοι θα είχαν πάρει πανηγυρικά το πρωτάθλημα.
-
vallon
- Supreme poster

- Δημοσιεύσεις: 14177
Re: Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει
Εξαιρετικό άρθρο που δείχνει που οδεύουν τα πράγματα όταν συζητάμε για την παιδεία
0 .
Αν ο κομπλεξισμός ήταν άθλημα, κάποιοι θα είχαν πάρει πανηγυρικά το πρωτάθλημα.
-
Λαχουρένιος
- Ultimate Stalker

- Δημοσιεύσεις: 49425
- Τοποθεσία: Γεφυρα
Re: Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει
Βαλλονε με προλαβες. Αυτο το αρθρο διαβαζα και γω χθες. Δεν ηξερα οτι διαβαζεις το teddy.
Αν γινει η ιδιωτικοποιηση των παν/μιων θα ειναι καταστροφη.
Αν γινει η ιδιωτικοποιηση των παν/μιων θα ειναι καταστροφη.
0 .
-
Αρίστος
- Prediction Guru

- Δημοσιεύσεις: 22553
Re: Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει
vallon έγραψε:(...) ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα κι ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό κι ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η δικαιοσύνη και ο νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί το σύννεφο που περνάει, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά αν γίνεται μέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και τελικά, για να ολοκληρωθούν οι ιδιωτικοποιήσεις, ας ιδιωτικοποιηθούν και τα κράτη, παραδίδοντας για κάποιο χρονικό διάστημα την εκμετάλλευσή τους σε ιδιωτικές εταιρείες, που θα λειτουργούν σε καθεστώς διεθνούς ανταγωνισμού. Εκεί βρίσκεται η σωτηρία τού κόσμου...
Και τώρα, ας ιδιωτικοποιηθεί επίσης και η πουτάνα που τους γέννησε όλους.
[Ζοζέ Σαραμάγκου, "Τετράδια του Λαντσαρότε - Ημερολόγιο ΙΙΙ, 1993-1995" - Μετάφραση από τα πορτογαλικά: Cogito ergo sum]
Δεν θελει μονο ιδιωτικη Παιδεια ο Κουλης, θελει ιδιωτικη Υγεια, ιδιωτικες δημοτικες υπηρεσιες, μεικτο συστημα ασφαλισης που ενα μερος του θα ειναι ιδιωτικο, ιδιωτικη δασοπυροσβεση, μεχρι ιδιωτικα Ταξι.
.
0 .
Αναφερόμενος στη χαλάρωση της καραντίνας, ο Σόιμπλε δήλωσε ότι "δεν μπορούμε να εμπιστευθούμε την απόφαση αποκλειστικά στους επιδημιολόγους, αλλά πρέπει να σταθμίσουμε και τις σημαντικές οικονομικές, κοινωνικές, ψυχολογικές ή άλλες επιπτώσεις".
.
.
-
itteithe
- Extreme poster

- Δημοσιεύσεις: 2348
- Τοποθεσία: Τρίπολη
Re: Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει
Παιδιά, δεν θυμάμαι αν το ξαναέγραψα, αλλά όλα αυτά είναι η κορυφή του παγόβουνου. Έχω την αίσθηση πως παλιότερα ο Κούλης ήταν υποστηρικτής των Ελεύθερων Οικονομικών Ζωνών. Δηλαδή περιοχές στην χώρα, όπου δεν ισχύουν οι συλλογικές συμβάσεις και γενικότερα η κρατική προστασία του εργαζόμενου και οι μισθοί, τα ωράρια και όλα τα συναφή με τα εργασιακά, καθορίζονται μόνο από τους εργοδότες κατά το δοκούν.
Αν θέλει να ιδιωτικοποιήσει τα πάντα, ας ρίξει την φορολογία στο 5%. Δεν είμαστε Αμερική που επενδύει 640 δις στον στρατό έτσι ώστε να βάζουμε το χέρι βαθιά στην τσέπη. Ένα κράτος που προσφέρει το ελάχιστο στους πολίτες του μιας και τα πάντα έχουν ιδιωτικοποιηθεί, ας μην περιμένει από τον πολίτη να πληρώνει και για το τίποτα.
Αν θέλει να ιδιωτικοποιήσει τα πάντα, ας ρίξει την φορολογία στο 5%. Δεν είμαστε Αμερική που επενδύει 640 δις στον στρατό έτσι ώστε να βάζουμε το χέρι βαθιά στην τσέπη. Ένα κράτος που προσφέρει το ελάχιστο στους πολίτες του μιας και τα πάντα έχουν ιδιωτικοποιηθεί, ας μην περιμένει από τον πολίτη να πληρώνει και για το τίποτα.
0 .
Δῶς μοι πᾶ στῶ καὶ τὰν γᾶν κινάσω
Habemus filium
Habemus filium
-
'71
- Crazy poster

- Δημοσιεύσεις: 1671
Re: Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει
Εγώ διαφωνώ με τη στοχοποίηση του μητσοτάκη αποκλειστικά ως υπεύθυνου για το αντιλαϊκό πρόγραμμα της νδ,έστω και αν προέρχεται από αμφιλεγόμενη εκλογή από τη βάση.Συναναστρέφομαι νεοδημοκράτες στη γειτονιά,στο ιατρείο,στην οικογένεια,στην καθημερινότητα και θα ήταν λάθος να αποδίδουμε όλα τα κακά σε ένα άτομο αποκλειστικά.Ο μητσοτάκης είναι ο σατανάς προσωποποιημένος και κάθε ψηφοφόρος νδ είναι κομμάτι του παζλ και μέρος του σχεδίου για να γαμήσουν τις ζωές μας.Από το νεοδημοκράτη κρατικό υπάλληλο στο νεοδημοκράτη ρουφιάνο στο χώρο εργασίας,από το λαμόγιο φοροκλέπτη εε στο αντεργατικό γουρούνι νδ αφεντικό καθώς και από το μειωμένης εθνικής συνείδησης δωσίλογο νεοδημοκράτη αξιωματικό μέχρι το λαμόγιο δικαστικό και υποστηρικτή της βρωμοοικογένειας και του κατεστημένου που του εξασφαλίζει παχυλό μισθό.Όλοι αυτοί είναι υπέρ του να μην έχουμε υγεία-παιδεία οι φτωχοί και ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ σα γροθιά θα είναι απέναντί μας για να το πετύχουν.Δε θα έχετε εύκολο όμως μνπν,εγώ είμαι διατεθιμένος να με δείτε και στα κανάλια αν τολμήσετε να το πάτε αίμα μέχρι τέλους.ΟΛΟΙ ΣΑΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ,ΣΑΣ ΕΧΩ!!!Να σημειωθεί η δημοσίευσή μου αυτή,ίσως εντός του 2020 να με γνωρίσετε και τηλεοπτικά στο σκατόγυαλο από τον ΠΟΛΕΜΟ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ.
0 .
-
Ραν ταν πλαν
- Kalamata Lover

- Δημοσιεύσεις: 13629
- Τοποθεσία: Καλαμάτα
Re: Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει
Ρε σεις ο βλαχαρβανίτης πάσχει διαχρονικά από το σύνδρομο του πνιγμένου.
Επειδή πολιτικά χάφτει μύγες πιστεύει σε καινοφανείς σωτήρες που του υπόσχονται ότι θα τον σώσουν από τον προηγούμενο σωτήρα, που στο φτωχό μυαλό του πρόδωσε τις ελπίδες που επένδυσε πάνω του μόνο για το προσωπικό του συμφέρον.
Οπότε όποιος επόμενος τον πιάσει από τα μαλλιά για να τον βυθίσει βαθύτερα ο συμφεροντολόγος βλαχαρβανίτης τον θεωρεί σωτήρα κ.ο.κ. μέχρι να μας πάρει στον πάτο μαζί του.

Επειδή πολιτικά χάφτει μύγες πιστεύει σε καινοφανείς σωτήρες που του υπόσχονται ότι θα τον σώσουν από τον προηγούμενο σωτήρα, που στο φτωχό μυαλό του πρόδωσε τις ελπίδες που επένδυσε πάνω του μόνο για το προσωπικό του συμφέρον.
Οπότε όποιος επόμενος τον πιάσει από τα μαλλιά για να τον βυθίσει βαθύτερα ο συμφεροντολόγος βλαχαρβανίτης τον θεωρεί σωτήρα κ.ο.κ. μέχρι να μας πάρει στον πάτο μαζί του.

2 .
Εθνικόφρων σταλινικός κομμουνιστής.
-
Αρίστος
- Prediction Guru

- Δημοσιεύσεις: 22553
Re: Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει
itteithe έγραψε:Παιδιά, δεν θυμάμαι αν το ξαναέγραψα, αλλά όλα αυτά είναι η κορυφή του παγόβουνου. Έχω την αίσθηση πως παλιότερα ο Κούλης ήταν υποστηρικτής των Ελεύθερων Οικονομικών Ζωνών.
Και του 12ωρου.
Ετσι κι αλλιως θελει να επιστρεψουμε οσον αφορα το δημοσιο στις 5 αποχωρησεις-1 προσληψη ενω ο Αλεξης τωρα το εχει φτασει 1 αποχωρηση-1 προσληψη.
Το οποιο σημαινει αν κατσει τετραετια οτι θα εχουμε προβλημα σε δημοσιους γιατρους και νοσηλευτες, σε εκπαιδευτικους, πυροσβεστες κλπ. Γιατι προηγηθηκαν οι 350.000 αποχωρησεις επι Σαμαρα.
.
0 .
Αναφερόμενος στη χαλάρωση της καραντίνας, ο Σόιμπλε δήλωσε ότι "δεν μπορούμε να εμπιστευθούμε την απόφαση αποκλειστικά στους επιδημιολόγους, αλλά πρέπει να σταθμίσουμε και τις σημαντικές οικονομικές, κοινωνικές, ψυχολογικές ή άλλες επιπτώσεις".
.
.
-
Λαχουρένιος
- Ultimate Stalker

- Δημοσιεύσεις: 49425
- Τοποθεσία: Γεφυρα
Re: Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει
Ραν ταν πλαν έγραψε:Ρε σεις ο βλαχαρβανίτης πάσχει διαχρονικά από το σύνδρομο του πνιγμένου.
Επειδή πολιτικά χάφτει μύγες πιστεύει σε καινοφανείς σωτήρες που του υπόσχονται ότι θα τον σώσουν από τον προηγούμενο σωτήρα, που στο φτωχό μυαλό του πρόδωσε τις ελπίδες που επένδυσε πάνω του μόνο για το προσωπικό του συμφέρον.
Οπότε όποιος επόμενος τον πιάσει από τα μαλλιά για να τον βυθίσει βαθύτερα ο συμφεροντολόγος βλαχαρβανίτης τον θεωρεί σωτήρα κ.ο.κ. μέχρι να μας πάρει στον πάτο μαζί του.![]()
Ψηφιζοντας οι ξυπνητζηδες καθε φορα το μικροτερο κακο φτασαμε στην χρεοκοπια. Να μας λειπουν τετοιες λογικες.
Μαυρο σε Αλεκση-Κουλη και ολα τα μνη ρεταλια.
0 .