Perseus έγραψε:Με τα ίδια λεφτά παίρναμε τουλάχιστον 4 ATR-72 ASW του κουτιού
γιατι εχω την εντυπωση οτι συγκρινεις Λαντσια με φιατ?
Συκρίνω μια αρχαϊκή μπεμβέ με ρετουσαρισμένο σασί με ένα ολοκαίνουργιο άλφα ρομαίο.
Τα P-3 με το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού θα αντικαταστήσουν με καινούργια κάποια τμήματα του σκελετού, άκρα στα φτερά και κάθετο σταθερό. Επίσης θα αλλάξουν κάποια απο τα αναλογικά καντράν του κόκπιτ με ψηφιακές οθόνες, και θα τοποθετηθεί ένα σύστημα πληροφοριών/διαχείρισης το οποίο θα μπορεί να στέλνει και να δέχεται δεδομένα με άλλες πλατφόρμες. Αυτά είναι τα απαραίτητα μίνιμουμ απλά για να πετάει αξιόπιστα και να μπορεί να επικοινωνήσει στο σύγχρονο επιχειρησιακό περιβάλλον.
Oι περασμένων δεκαετίων ασθητήρες του όμως δεν θα αντικατασταθούν, δλδ το ραντάρ, το σόναρ, ο ανιχνευτής μαγνητικής ανωμαλίας, δεν θα τοποθετηθεί σύγχρονο ηλεκτροπτικό σύστημα εντοπισμού, αποστασιοποίησης, κλπ. Οι αισθητήρες αυτοί είναι που μετράνε στο πόσο αποτελεσματικά θα μπορεί να εντοπίζει εχθρικά υποβρύχια και σκάφη επιφανείας, το ότι θα πετάει αξιόπιστα θεωρείται δεδομένο.
Ουσιαστικά η λύση των P-3 δεν εξυπηρετεί βέλτιστα την άμυνα της χώρας, δλδ το κυνήγι τούρκικων υποβρυχίων. Εδώ φυσικά μπαίνει ένας τεράστιος αστερίσκος, αυτός της αεροπορικής υπεροχής, γιατί αν δεν έχεις επικρατήσει στον αέρα με μαχητικά και δεν έχει λουφάξει ο αντίπαλος στο αέρα, ένα αργό και με τεράστιο ίχνος στα ραντάρ αεροσκάφος ναυτικής συνεργασίας δεν έχει την παραμικρή ελπίδα. Ας πούμε σε καιρό πολέμου, δεν υπάρχει νόημα να μιλάμε για τέτοιο αεροσκάφος έξω απο την Κύπρο να ψάχνει για τούρκια υποβρύχια, δεν μπορεί να επιβιώσει εκεί. Χρήσιμο θα είναι μόνο στο Αιγαίο αν πάρουμε αεροπορική υπεροχή, ή στο Ιόνιο, στο λιβυκό, κοντά στις ακτές μας, όπου πιθανόν θα λουφάζουν τούρκικα υποβρύχια.
Το ότι το P-3 έχει μεγαλύτερη εμβέλεια απο το ATR-72 δεν προσφέρει κάποιο επιχειρησιακό πλεονέκτημα. Νόημα έχει μόνο στο να βγαίνει να κάνει μεγάλες ΝΑΤΟικές περιπολίες ρουτίνας, για τις οποίες δεν χρειάζεται και σύγχρονους αισθητήρες, δεν βγαίνει να κυνηγάει υποβρύχια, αλλά να επιτηρεί εμπορικά πλοία, να παρακολουθεί κανένα ρώσικο που κάνει βόλτα μέχρι την Συρία και τέτοια. Στην γνωμοδότηση για την απόυρση των P-3 το 2009 γινόταν λόγος για την παλαιότητα των αισθητήρων, και αυτό είναι πρόβλημα που η τώρα απόφαση αγνοεί επιδεικτικά.
ATR-72 ASW είναι ένα επιμηκυμένο ιταλογαλλικό πολιτικό αεροσκάφος, με στόχο την μεγαλύτερη εμβέλεια απο το αρχικό. Επίσης, επιλέχθηκε αυτό το σετάπ ακριβώς γιατί εν γένει έχει πολύ χαμηλότερο κόστος συντήρησης σε σχέση με ένα αμιγώς στρατιωτικό, και δη παλαιό, όπως τα P-3. Δεν είναι χαζοί οι Ιταλοί που δεν πήραν P-8 (o σύγχρονος αντικαταστάστης των P-3, που και αυτό βασίζεται στο πολιτικό Βοeing 737) και έφτιαξαν τα ATR-72 ASW, ούτε και οι Τούρκοι που τα επέλεξαν. Μάλιστα οι Τούρκοι είναι τόσο ορθολογιστές που πήραν δύο εκδόσεις, μια ακριβή πλήρης αισθητήρων για ανθυποβρυχιακό και μια κουτσουρεμένη για θαλάσσια επιτήρηση (aka νατοϊκές περιπολίες, έρευνα και διάσωση, κλπ).
Το ATR-72 ASW του χαμηλότερου κόστους κτήσης και συντήρησης, διαθέτει ένα πλήρης σύγχρονο πακέτο αισθητήρων.
Άλλη λύση ήταν και το CN-295, ανθυποβρυχιακή έκδοση στρατιωτικού μεταγωγικού αεροσκάφους.
Η αναβάθμιση των P-3 στέκει μόνο απο την άποψη γλυψίματος στις ΗΠΑ, απο καμιά άλλη άποψη δεν μπορεί να σταθεί. Και αυτό το γλύψιμο άνευ αντικρύσματος (δεν θα αλλάξουν την πολιτική τους οι ΗΠΑ για μισό δις δολάρια σε κάποια εταιρία τους, έλεος) γίνεται με ζημία στο δημόσιο ταμείο και στις δυνατότητες των ΕΔ.
ή στην καλύτερη των περιπτώσεων τον "πιλότο" του προγράμματος σε 2-3 χρόνια. Μέχρι τότε "μπάτε σκύλοι αλέστε". Μιλάμε δηλαδή για μια μεγαλοπρεπέστατη παπαριά 
