Tελικά ρε ζαίοι άξιζε τον κόπο?

[Προέλλην]

Nα πούμε κάπου εδώ ότι δεν ήταν απλά κάτι ευτραφείς με ημίψηλα όσοι κατείχαν ΕΛ ομόλογα

Αυτό που quotαρες αποδεικνύει το εντελώς αντίθετο. Με εξαίρεση το 5-10% των ταμείων, το άλλο 90-95% είναι ακριβώς το στερεότυπο του χοντρού με το ημίψηλο.

Μπορείς να το κάνεις λίγο τάληρα;

Ένα pension fund απο τις ΗΠΑ εμπίπτει σε αυτή την κατηγορία ας πούμε; Ή μήπως μια ελληνική τράπεζα η οποία έχει καταθέσεις ΕΛ, χρηματοδοτεί επιχειρήσεις, κοκ;

Ή μήπως τα ευρωπαϊκά κράτη που αγόραζαν ομόλογα ήταν καπιταλισταί με ημίψηλα;

Γενικά, η αφήγηση ότι θα τα ρίχναμε φούντο γιατί ήταν κάτι κακοί, χωλαίνει. Τα πράγματα είναι εξαιρετικά πιο σύνθετα απο τα λαϊκίστικα συνθήματα.

Είναι κάτι σαν τα φανταστικά νούμερα που πετούσε ο Μπογιόπουλος με στόμφο στα κανάλια ως δήθεν λεφτά για τρύγο, πριν τον φάει η κομματική μαρμάγκα για την κριτική που έκανε πριν το συνέδριο.

[Λαχουρένιος]

Μπορείς να το κάνεις λίγο τάληρα;

Ένα pension fund απο τις ΗΠΑ εμπίπτει σε αυτή την κατηγορία ας πούμε; Ή μήπως μια ελληνική τράπεζα η οποία έχει καταθέσεις ΕΛ, χρηματοδοτεί επιχειρήσεις, κοκ;

Ή μήπως τα ευρωπαϊκά κράτη που αγόραζαν ομόλογα ήταν καπιταλισταί με ημίψηλα;

Γενικά, η αφήγηση ότι θα τα ρίχναμε φούντο γιατί ήταν κάτι κακοί, χωλαίνει. Τα πράγματα είναι εξαιρετικά πιο σύνθετα απο τα λαϊκίστικα συνθήματα.

Είναι κάτι σαν τα φανταστικά νούμερα που πετούσε ο Μπογιόπουλος με στόμφο στα κανάλια ως δήθεν λεφτά για τρύγο, πριν τον φάει η κομματική μαρμάγκα για την κριτική που έκανε πριν το συνέδριο.

Γιαννοπουλίζεις. Καταλαβαίνεις πολύ καλά γιατί μια τράπεζα, ένα fund ή ένα ισχυρό δυτικό κράτος εμπίπτει στην κατηγορία του μεγαλοκαρχαρία και όχι του λαουτζίκου. Το ότι διαχειρίζονται λεφτά απλών ανθρώπων δεν αλλάζει την φύση τους. Στους μικροκαταθέτες και συνταξιούχους πιστώνουν πολύ μικρότερα επιτόκια από αυτά που χρεώνουν οι ίδιοι σε όσους δανείζουν.

Σιγά μην κλάψω για τις πιθανές ζημιές μιας τράπεζας ή ενός fund. Επίσης δεν ηθικολόγησα. Αυτά περί καλών και κακών είναι δικές σου προσθήκες.

Η Ελλάδα με δανεικά τα έκανε αυτά, οπότε μοιραία θα κόβονταν και θα γινόταν νοικοκύρεμα. Δεν θα υπήρχε η δυνατότητα ανεξέλεγκτου δανεισμού όπως πριν. Νομίζεις όλοι αυτοί που έχασαν αγοράζοντας ελληνικά ομόλογα, θα το ξανάκαναν και μάλιστα σε σύντομο χρονικό διάστημα;

Η είσοδος της Ελλάδας στο ευρώ (με ψεύτικα στοιχεία κιόλας ) ήταν που προσέφερε δανεισμό με πολύ χαμηλά επιτόκια, οπότε ξέφυγε εντελώς το πράγμα και οι ΕΛ πολιτικοί βρήκαν ευκαιρία να σπαταλούν αβερτα. Η οικονομία της Ελλάδας σε καμία περίπτωση δεν ήταν έτοιμη για να μπει σε ένα νόμισμα όπως το ευρώ.

Και πιο πριν που μπήκαμε στην ΕΕ χωρίς η βιομηχανία μας (που ήδη παράκμαζε) να έχει ελπίδα να ανταγωνιστεί τις ευρωπαικές, με αποτέλεσμα να αποβιομηχανιστεί η χώρα σε λιγότερο από δέκα χρόνια και να γίνουμε κοινωνία υπηρεσιών.

[Προέλλην]

Δηλαδή αν καταρρεύσει μια τράπεζα πονάνε μόνο οι τύποι με τα ημίψηλα και οι φτωχοί ανοίγουν σαμπάνιες;

(για τα συνταξιοδοτικά ταμεία των αλλοδαπών, ή για τα κράτη που αγόραζαν ΕΛ ομόλογα, δεν χρειάζεται να αναφερθώ καν)

Γενικά το παραμύθι ότι το ΕΛ χρέος το κατείχαν κάτι κακοί, δεν τραβάει. Το κατείχε ένα σύνολο διαφορετικών συμφερόντων, με τους κερδοσκόπους ημιψηλάδες να είναι ένα πολύ μικρό μέρος, έως και ασήμαντο. Δεν επενδύουν κερδοσκόποι σε κρατικά ομόλογα χώρας της ΕΕ, αλλά τύποι που θέλουν μικρό και ασφαλές κέρδος. Τα ελληνικά ομόλογα, αυτοτελή ή ως μέρος ευρύτερου ομολόγου, ήταν άγκυρα στα πορτφόλια, δεν ήταν μετοχές ή παράγωγα, κλπ.

Φούντο σε ανθρώπους και κυβερνήσεις της διπλανής πόρτας που εμπιστεύτηκαν την Ελλάδα θα έπεφτε, όχι ρετριμπιούσον σε κάτι κακούς που το άξιζαν.

Δεν εξετάζω καν αν το φούντο αυτό θα οφελούσε εν τέλει την χώρα, καθώς κάτι τέτοιο δεν θα έβγαζε απλά έναν βραχνά, αλλά θα είχε συνέπειες με άλλους βραχνάδες, εν πολλοίς χειρότερους (αδυναμία δανεισμού, πλήρης αποκοπή απο τις αγορές, προσφυγή στο ΔΝΤ για τις θερμίδες του λαού με εξαιρετικά επαχθέστερους όρους).

[Προέλλην]

Και πιο πριν που μπήκαμε στην ΕΕ χωρίς η βιομηχανία μας (που ήδη παράκμαζε) να έχει ελπίδα να ανταγωνιστεί τις ευρωπαικές, με αποτέλεσμα να αποβιομηχανιστεί η χώρα σε λιγότερο από δέκα χρόνια και να γίνουμε κοινωνία υπηρεσιών.

Δεδομένης της έλλειψης καινοτομικής και βιομηχανικής κουλτούρας, αλλά και του κατάλληλου εργατικού δυναμικού, στη χώρα, μόνος τρόπος θα ήταν να έχουμε μισθολογικό κόστος υποσαχαρίου. Προφανώς με Ευρώ και εντός ΕΕ είναι δύσκολο να ρίξεις το κατώτατο στα 250 Ευρώ και να γίνεις ανταγωνιστικός.
Σίγουρα ήταν μια οπσιόν που καλόβλεπαν διάφοροι τριτοκοσμικοί καπιταλιστές που σιγόνταραν την έξοδο απο το Ευρώ και την ΕΕ.

[Λαχουρένιος]

Δηλαδή αν καταρρεύσει μια τράπεζα πονάνε μόνο οι τύποι με τα ημίψηλα και οι φτωχοί ανοίγουν σαμπάνιες;

(για τα συνταξιοδοτικά ταμεία των αλλοδαπών, ή για τα κράτη που αγόραζαν ΕΛ ομόλογα, δεν χρειάζεται να αναφερθώ καν)

Αδιαφορώ. Είναι κουταμάρα αυτό που λες. Σε μια διαπραγμάτευση ο καθένας κοιτάει το συμφέρον του και όχι τι ζημιά θα πάθει ο άλλος αν επικρατήσουν οι θέσεις του.

Γενικά το παραμύθι ότι το ΕΛ χρέος το κατείχαν κάτι κακοί, δεν τραβάει. Το κατείχε ένα σύνολο διαφορετικών συμφερόντων, με τους κερδοσκόπους ημιψηλάδες να είναι ένα πολύ μικρό μέρος, έως και ασήμαντο. Δεν επενδύουν κερδοσκόποι σε κρατικά ομόλογα χώρας της ΕΕ, αλλά τύποι που θέλουν μικρό και ασφαλές κέρδος. Τα ελληνικά ομόλογα, αυτοτελή ή ως μέρος ευρύτερου ομολόγου, ήταν άγκυρα στα πορτφόλια, δεν ήταν μετοχές ή παράγωγα, κλπ.

Ξαναρωτάω, που μίλησα για καλούς και κακούς?

Φούντο σε ανθρώπους και κυβερνήσεις της διπλανής πόρτας που εμπιστεύτηκαν την Ελλάδα θα έπεφτε, όχι ρετριμπιούσον σε κάτι κακούς που το άξιζαν.

Δεν είναι άνθρωποι της διπλανής πόρτας οι μέτοχοι των τραπεζών και των fund εκτός και αν μένεις στην Wall Street.

Δεν εξετάζω καν αν το φούντο αυτό θα οφελούσε εν τέλει την χώρα, καθώς κάτι τέτοιο δεν θα έβγαζε απλά έναν βραχνά, αλλά θα είχε συνέπειες με άλλους βραχνάδες, εν πολλοίς χειρότερους (αδυναμία δανεισμού, πλήρης αποκοπή απο τις αγορές, προσφυγή στο ΔΝΤ για τις θερμίδες του λαού με εξαιρετικά επαχθέστερους όρους).

Για να θυμηθούμε πως ξεκίνησε η συζήτηση, πριν προσπαθήσεις να την εκτροχιάσεις, αναφερόμουν σε μελλοντική διαγραφή του χρέους σε συνεννόηση με τους δανειστές γιατί τα χρέη της Ελλάδας δεν είναι βιώσιμα. Κανείς δεν ξέρει αν αυτό θα γίνει, τι μορφή και ύψος θα έχει το κούρεμα και πως θα επηρεαστεί ο κάθε πιστωτής. Οπότε άσε την μαγική σφαίρα στην άκρη.

[Λαχουρένιος]

Δεδομένης της έλλειψης καινοτομικής και βιομηχανικής κουλτούρας, αλλά και του κατάλληλου εργατικού δυναμικού, στη χώρα, μόνος τρόπος θα ήταν να έχουμε μισθολογικό κόστος υποσαχαρίου. Προφανώς με Ευρώ και εντός ΕΕ είναι δύσκολο να ρίξεις το κατώτατο στα 250 Ευρώ και να γίνεις ανταγωνιστικός.
Σίγουρα ήταν μια οπσιόν που καλόβλεπαν διάφοροι τριτοκοσμικοί καπιταλιστές που σιγόνταραν την έξοδο απο το Ευρώ και την ΕΕ.

Αυτά έπρεπε να κοιτάξουμε να τα αναπτύξουμε πριν μπούμε στην ΕΕ.

[Προέλλην]

Δηλαδή αν καταρρεύσει μια τράπεζα πονάνε μόνο οι τύποι με τα ημίψηλα και οι φτωχοί ανοίγουν σαμπάνιες;

(για τα συνταξιοδοτικά ταμεία των αλλοδαπών, ή για τα κράτη που αγόραζαν ΕΛ ομόλογα, δεν χρειάζεται να αναφερθώ καν)

Αδιαφορώ. Είναι κουταμάρα αυτό που λες. Σε μια διαπραγμάτευση ο καθένας κοιτάει το συμφέρον του και όχι τι ζημιά θα πάθει ο άλλος αν επικρατήσουν οι θέσεις του.

Ακριβώς επειδή κοίταξες το δικό σου συμφέρον, δεν έριξες πιστολιά. Πιστολιά θα έριχνες αν ήσουν αυτοκτονικός.

Φούντο σε ανθρώπους και κυβερνήσεις της διπλανής πόρτας που εμπιστεύτηκαν την Ελλάδα θα έπεφτε, όχι ρετριμπιούσον σε κάτι κακούς που το άξιζαν.

Δεν είναι άνθρωποι της διπλανής πόρτας οι μέτοχοι των τραπεζών και των fund εκτός και αν μένεις στην Wall Street.

Δηλαδή τα ομόλογα ενός κράτους στα οποία επενδύουν διάφοροι μέσω μιας τράπεζας ή ενός φαντ είναι κτήμα των μετόχων τους;
Η τράπεζα ή το φαντ απλά παρακρατεί κάποια τέλη, πάγια και βάσει τον κερδών του εκάστοστε επενδυτή.
Aν αύριο πας εσύ ή το συνταξιοδοτικό σου ταμείο ή το κράτος σου, και αγοράσει μεταξύ άλλων σχετικά χαμηλού ρίσκου αξίες πχ oμόλογα Ιταλίας, μέσω της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας ή του Ροθτσιλντ και του Σβάμπ, και οι Ιταλοί μπούν σε ψεκ μόοντ και τα πιστολιάσουν, ποιός νομίζεις ότι τα χάσει τα λεφτά του;

Δεν εξετάζω καν αν το φούντο αυτό θα οφελούσε εν τέλει την χώρα, καθώς κάτι τέτοιο δεν θα έβγαζε απλά έναν βραχνά, αλλά θα είχε συνέπειες με άλλους βραχνάδες, εν πολλοίς χειρότερους (αδυναμία δανεισμού, πλήρης αποκοπή απο τις αγορές, προσφυγή στο ΔΝΤ για τις θερμίδες του λαού με εξαιρετικά επαχθέστερους όρους).

Για να θυμηθούμε πως ξεκίνησε η συζήτηση, πριν προσπαθήσεις να την εκτροχιάσεις, αναφερόμουν σε μελλοντική διαγραφή του χρέους σε συνεννόηση με τους δανειστές γιατί τα χρέη της Ελλάδας δεν είναι βιώσιμα. Κανείς δεν ξέρει αν αυτό θα γίνει, τι μορφή και ύψος θα έχει το κούρεμα και πως θα επηρεαστεί ο κάθε πιστωτής. Οπότε άσε την μαγική σφαίρα στην άκρη.

Δεν είναι απίθανο σενάριο. Απλά, λόγω της λανθασμένης κοινής αντίληψης του μέσου ΕΛ, επισήμανα το εξής:

Υπάρχει τεράστια διαφορά μεταξύ του να σε διαγράψουν χρέος* για να συνεχίσεις να κάνεις ότι έκανες και χρεοκόπησες και του να σε διαγράψουν σε βάθος χρόνου ενώ παράλληλα κάνεις μεταρρυθμίσεις και συμμαζεύεις τον κρατικό προϋπολογισμό.

Διαγραφή χρέους σε συνεννόηση με τους δανειστές δεν είναι το ίδιο πράγμα με την πιστολιά. Και φυσικά συνεννόηση = σιγουριά των δανειστών ότι θα μπορέσεις να τους πληρώσεις ένα σημαντικό μέρος του χρέους πίσω. Η σιγουριά αυτή δεν εξασφαλίζεται με την ομορφιά σου, αλλά με σαφείς δεσμεύσεις και οικονομικές πολιτικές και δημοσιονομική επιτήρηση απο οργανισμούς που έχουν εμπιστοσύνη οι δανειστές*.

*δανειστές = o oποιοσδήποτε μπορεί να ανοίξει έναν λογαριασμό σε μία απο τις εκαταντάδες ανά τον πλανήτη επενδυτικές πλατφόρμες. Απο τον τάδε ραντομά που αποταμιεύει 50 ευρώ το μήνα για τα γεράματά του (εκατοντάδες εκατομμύρια απλοί άνθρωποι), εώς κρατικά και ιδιωτικά συνταξιοδοτικά ταμεία, κρατικά ασφαλιστικά ταμεία και εταιρίες, κράτη, φιλανθρωπικά ιδρύματα, διάφοροι πλούσιοι, γενικά τον οποιονδήποτε που έχει ένα κάποιο ποσό που δεν θέλει να του το μακελέψει ο πληθωρισμός σε κάποιον προθεσμιακό λογαριασμό με επιτόκιο χαμηλότερο αυτου.
Η επένδυση σε κρατικά ομόλογα με αξιοπρεπή αξιολόγηση θεωρείται η πλέον ασφαλής επένδυση. Σε αυτά επενδύουν όσοι θέλουν την μεγαλύτερη δυνατή σιγουριά με μικρότερο κέρδος σε σχέση με άλλες επενδύσεις πχ εταιρικά ομόλογα και μετοχές.
Και φυσικά, δεν τους κάνεις κάποια χάρη, δανεικά χρειάζεται το κράτος σου και στα παρέχουν απο το πουγκάκι τους.

[Προέλλην]

Δεδομένης της έλλειψης καινοτομικής και βιομηχανικής κουλτούρας, αλλά και του κατάλληλου εργατικού δυναμικού, στη χώρα, μόνος τρόπος θα ήταν να έχουμε μισθολογικό κόστος υποσαχαρίου. Προφανώς με Ευρώ και εντός ΕΕ είναι δύσκολο να ρίξεις το κατώτατο στα 250 Ευρώ και να γίνεις ανταγωνιστικός.
Σίγουρα ήταν μια οπσιόν που καλόβλεπαν διάφοροι τριτοκοσμικοί καπιταλιστές που σιγόνταραν την έξοδο απο το Ευρώ και την ΕΕ.

Αυτά έπρεπε να κοιτάξουμε να τα αναπτύξουμε πριν μπούμε στην ΕΕ.

Με το που ανοίξαν οι παγκόσμιες αγορές, η μικρή και υποτυπώδης ελληνική βιομηχανία δεν άντεξε τον ανταγωνισμό. Αυτά σε εποχές με μερικούς δασμούς, Δραχμή, χαμηλούς μισθούς, χωρίς πολλές εισαγωγές καταναλωτικών προϊόντων, με γενναίες κρατικές ενισχύσεις, κλπ.

Δεν ξερω γιατί υπάρχει η προσδοκία να είναι οπωσδήποτε η Ελλάδα βιομηχανικό-τεχνολογικό κράτος. Το ενδεχόμενο να μην είναι συμβατή η χώρα με τέτοια πράγματα, το εξετάζουμε;

[Λαχουρένιος]

Δηλαδή τα ομόλογα ενός κράτους στα οποία επενδύουν διάφοροι μέσω μιας τράπεζας ή ενός φαντ είναι κτήμα των μετόχων τους;
Η τράπεζα ή το φαντ απλά παρακρατεί κάποια τέλη, πάγια και βάσει τον κερδών του εκάστοστε επενδυτή.
Aν αύριο πας εσύ ή το συνταξιοδοτικό σου ταμείο ή το κράτος σου, και αγοράσει μεταξύ άλλων σχετικά χαμηλού ρίσκου αξίες πχ oμόλογα Ιταλίας, μέσω της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας ή του Ροθτσιλντ και του Σβάμπ, και οι Ιταλοί μπούν σε ψεκ μόοντ και τα πιστολιάσουν, ποιός νομίζεις ότι τα χάσει τα λεφτά του;

Δεν είναι πρόβλημα δικό μου ή της Ελλάδας αυτό. Εσύ τι καΐλα έχεις για τους ξένους δανειστές? Οι επενδύσεις έχουν πάντα ρίσκο. Ας πρόσεχαν να μην επένδυαν σε σκουπιδοομόλογα

Η λίστα που έβαλες αναφέρει ότι τα ομόλογα τα είχαν οι ίδιες οι τράπεζες, όχι οι καταθέτες τους. Επίσης, επειδή κάποιος είναι ιδιώτης δεν σημαίνει πως είναι και κακομοίρογλου. Αν μη τι άλλο, για να έχει κάποιος το περιθώριο να εκτίθεται σε ομόλογα και μάλιστα σε μεγάλο βαθμό σημαίνει πως έχει οικονομική άνεση και δεν ζει paycheck to paycheck.

Δεν είναι απίθανο σενάριο. Απλά, λόγω της λανθασμένης κοινής αντίληψης του μέσου ΕΛ, επισήμανα το εξής:

Υπάρχει τεράστια διαφορά μεταξύ του να σε διαγράψουν χρέος* για να συνεχίσεις να κάνεις ότι έκανες και χρεοκόπησες και του να σε διαγράψουν σε βάθος χρόνου ενώ παράλληλα κάνεις μεταρρυθμίσεις και συμμαζεύεις τον κρατικό προϋπολογισμό.

Διαγραφή χρέους σε συνεννόηση με τους δανειστές δεν είναι το ίδιο πράγμα με την πιστολιά. Και φυσικά συνεννόηση = σιγουριά των δανειστών ότι θα μπορέσεις να τους πληρώσεις ένα σημαντικό μέρος του χρέους πίσω. Η σιγουριά αυτή δεν εξασφαλίζεται με την ομορφιά σου, αλλά με σαφείς δεσμεύσεις και οικονομικές πολιτικές και δημοσιονομική επιτήρηση απο οργανισμούς που έχουν εμπιστοσύνη οι δανειστές*.

Ήδη έχει συμμαζευτεί ο προϋπολογισμός. Όπως έγραψα και πριν, μόνο φέτος θα έχουμε πάνω από 14 δις πρωτογενές πλεόνασμα. Τα τελευταία 10 χρόνια το έλλειμα προέρχεται είτε από τους τόκους είτε από τον κόβιντ.

*δανειστές = o oποιοσδήποτε μπορεί να ανοίξει έναν λογαριασμό σε μία απο τις εκαταντάδες ανά τον πλανήτη επενδυτικές πλατφόρμες. Απο τον τάδε ραντομά που αποταμιεύει 50 ευρώ το μήνα για τα γεράματά του (εκατοντάδες εκατομμύρια απλοί άνθρωποι), εώς κρατικά και ιδιωτικά συνταξιοδοτικά ταμεία, κρατικά ασφαλιστικά ταμεία και εταιρίες, κράτη, φιλανθρωπικά ιδρύματα, διάφοροι πλούσιοι, γενικά τον οποιονδήποτε που έχει ένα κάποιο ποσό που δεν θέλει να του το μακελέψει ο πληθωρισμός σε κάποιον προθεσμιακό λογαριασμό με επιτόκιο χαμηλότερο αυτου.
Η επένδυση σε κρατικά ομόλογα με αξιοπρεπή αξιολόγηση θεωρείται η πλέον ασφαλής επένδυση. Σε αυτά επενδύουν όσοι θέλουν την μεγαλύτερη δυνατή σιγουριά με μικρότερο κέρδος σε σχέση με άλλες επενδύσεις πχ εταιρικά ομόλογα και μετοχές.
Και φυσικά, δεν τους κάνεις κάποια χάρη, δανεικά χρειάζεται το κράτος σου και στα παρέχουν απο το πουγκάκι τους.

[Προέλλην]

Δηλαδή τα ομόλογα ενός κράτους στα οποία επενδύουν διάφοροι μέσω μιας τράπεζας ή ενός φαντ είναι κτήμα των μετόχων τους;
Η τράπεζα ή το φαντ απλά παρακρατεί κάποια τέλη, πάγια και βάσει τον κερδών του εκάστοστε επενδυτή.
Aν αύριο πας εσύ ή το συνταξιοδοτικό σου ταμείο ή το κράτος σου, και αγοράσει μεταξύ άλλων σχετικά χαμηλού ρίσκου αξίες πχ oμόλογα Ιταλίας, μέσω της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας ή του Ροθτσιλντ και του Σβάμπ, και οι Ιταλοί μπούν σε ψεκ μόοντ και τα πιστολιάσουν, ποιός νομίζεις ότι τα χάσει τα λεφτά του;

Δεν είναι πρόβλημα δικό μου ή της Ελλάδας αυτό. Εσύ τι καΐλα έχεις για τους ξένους δανειστές? Οι επενδύσεις έχουν πάντα ρίσκο. Ας πρόσεχαν να μην επένδυαν σε σκουπιδοομόλογα

Εγώ είμαι γενικά κατά των κλεφτών και των μπαταχτσήδων. Προφανώς και στέκομαι στο πλάι των ανθρώπων που επένδυσαν κάπου τις οικονομίες τους, και απέναντι σε κουτοπόνηρους που νομίζουν ότι θα τρώνε και θα πίνουν με τα λεφτά των άλλων.

Σίγουρα, οι επενδύσεις έχουν ρίσκα. Έχουν όμως και οι χρεοκοπίες ρίσκα.

Εγώ αυτό που λέω είναι το προφανές, ότι δηλαδή πιστόλιασμα δεν σημαίνει χωρούς πάνω στα τραπέζια, αλλά πόνο, πολλαπλάσιο της απλής διόρθωσης των μνημονίων. Δεν είναι δηλαδή ότι σβήνεις κάτι νούμερα και συνεχίζεις σαν να μην συνέβει τίποτε.