Ραν ταν πλαν έγραψε:pluton έγραψε:
Πράγματι υπήρχε μια μικρή ομάδα ανθρώπων που δεν υπέφεραν,
Όχι μια αφηρημένη ''μικρή ομάδα ανθρώπων'' αλλά όλοι οι βασιλοδεξιοί και μεταξικοί φασίστες που όλοι τους ήταν μαυραγορίτες, σωματέμποροι και ρουφιάνοι συνεργάτες των Γερμανών όπως οι παππούδες όσων εντάχθηκαν στη συμμορία της χα.
Αυτοί όχι μόνο δεν πείνασαν αλλά πλούτισαν κιόλας από τις ρουφιανιές, τις ληστείες σε βάρος του ελληνικού λαού και κάθε είδους εγκληματικές δράσεις.
Έπαιρναν τα σπίτια του κοσμάκη για ένα ντενεκέ λάδι και μετά την κατοχή πήραν και συντάξεις ''αντιστασιακών'' οι λέρες.
Τα πράγματα έχουν όνομα και άσε τις μπούρδες για μια ''μικρή ομάδα ανθρώπων''.
Επειδή σε σέβομαι, αυτά που γράφεις με ένα πολύ ευγενικό τρόπο θα τα έλεγε φανατισμός, τυφλότητα... τον μαυροαγοριτισμό τον δίωξαν και οι Γερμανοί και οι κατοχικές κυβερνήσεις, δεν γινόταν τίποτα για πολλούς λόγους που τους έχω βάλει.... Δες τώρα πόσο απρόσεκτα γράφεις όλο το κείμενο βρωμάει και ζεύει απ όπου και να το πιάσεις.πχ μεταξικοί φασίστες

βρε αγόρι μου οι μεταξικοί φασίστες πολέμησαν τον φασισμό όταν οι κομμουνιστές δημοκράτες ήταν σύμμαχοι με τον Χίτλερ.
Τέλος πάντων ας μη κρίνω το κείμενο σου .... τυφλότητα και φανατισμός ...θα σου μιλήσω ΜΟΝΟ ιστορικά (όπως μιλώ).
«Το φριχτότερο θέαμα ξετραχειλισμού του όχλου δόθηκε τη Δευτέρα και την Τρίτη . Στις 25 Οκτωβρίου οι Γερμανοί δημοσίεψαν μια ανακοίνωση πως αποφάσισαν να χτυπήσουν πια οι ίδιοι τους εχθρούς του λαού, που προκαλούν την ακρίβεια της ζωής, και γι αυτό καταδίκασαν σε θάνατο δύο μεγαλεμπόρους: κάποιο Παναγιωτούρο και κάποιον Κυλάκο, που είχαν λέει αγοράσει 1.200 οκάδες λάδι προς 28.000 και θέλησαν να το πουλήσουν 70.000.
Η ανακοίνωση πρόσθετε πως η καταδικαστική απόφαση είχε εκτελεστεί σε μια από τις λεωφόρους των Αθηνών. Δεν άργησε να μαθευτεί πως τους δύο καταδίκους τους είχαν κρεμάσει στην πλατεία Αμερικής . Οι εκδηλώσεις σαδιστικής χαράς του συφερτού της Αθήνας ήταν απερίγραπτες.
Χιλιάδες άνθρωποι έτρεξαν από όλα τα σημεία της Αθήνας να χαρούν το θέαμα. Το βράδυ είχαν βάλει προβολείς και φώτιζαν τα κρεμασμένα πτώματα – και καθώς έλεγαν χαρούμενα μερικοί μεταξύ τους , ο κόσμος συνωθούνταν όπως την Μεγάλη Πέμπτη στην εκκλησία. Την επομένη, διαδόθηκε πως επρόκειτο να γίνουν και άλλοι απαγχονισμοί στην πλατεία Συντάγματος. Κόσμος γέμισε την πλατεία κι έμειναν εκεί όλη τη μέρα , περιμένοντας.
Άνθρωποι όλων των ειδών : μάγκες , αλήτες, κυρίες, παιδιά, κύριοι- όλοι έξαλλοι περίμεναν το θέαμα. Καθώς οι ώρες περνούσαν χωρίς να γίνεται τίποτα, άρχισαν να διασκεδάζουν με κάθε τρόπο, για να περάσει η ώρα . Σχηματίστηκε ένας μεγάλος κύκλος στην πλατεία αντίκρυ στου Ζαχαράτου, και τα παιδιά με τους αλήτες άρχισαν , για να διασκεδάσουν , να σπάζουν τις καρέκλες και ν αναποδογυρίζουν τα τραπέζια , δίχως να τολμά να τους εμποδίσει κανένας».
Ο Θεοτοκάς σημειώνει την αποστροφή του για τη «μεσαιωνική διαδικασία των εκτελέσεων» και κυρίως «τον ομαδικό σαδισμό του πλήθους που συρρέει γύρω στις καρέκλες απ τα πέρατα της Αθήνας , άνθρωποι κάθε τάξης και ηλικίας……».
Ημερολόγιό του ο Χρηστίδης (σ 442 28-10-1943)
Το γεγονός έχει καταγραφεί και στα ρεμπέτικα τραγούδια:
ΟΙ ΛΑΔΑΔΕΣ [Μ. ΓΕΝΙΤΣΑΡΗ] (Στίχοι - σύνθεση της Κατοχής).
«Όσοι πουλάνε ακριβά, οι παλιομασκαράδες,
θα τους κρεμάσουνε κι αυτούς, όπως τους δυο λαδάδες.
Που τους κρέμασαν και τους δυο ψηλά σε μια κολόνα
κι όσοι πέρναγαν από κει τους έφτυναν το πτώμα.
Προσέχτε οι υπόλοιποι, μην το περνάτ' αστεία,
γιατί θα σας κρεμάσουνε στην ίδια την πλατεία».
ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ: «Τελειώνουμε σήμερα ότι δεν κατάφερε να ολοκληρώσει το ΕΑΜ. Είναι δική μας επιλογή οι Πρέσπες».