Αρίστος έγραψε:Ραν ταν πλαν έγραψε:Αρίστο φίλε μου, η λέξη ''απαγκίστρωση'' απομονωμένη σημαίνει αυτό ακριβώς που εννοεί.
Έλα όμως που είναι ενταγμένη, με εντελώς διαφορετικό νόημα, σε μια ολόκληρη παράγραφο του κεφ.3.2 των εκτιμήσεων του ΚΚΕ για τα γεγονότα που αρχίζει έτσι:
«Δυο μέλη του Γραφείου ΚΣ της ΚΝΕ, την Πέμπτη το πρωί εξέτασαν τα γεγονότα επιτόπου, έκαναν τις πρώτες εκτιμήσεις και καταλήξανε σε μερικά μέτρα που έπρεπε να παρθούν. » και καταλήγει έτσι:
«Παίρνοντας υπόψη την κατάσταση της οργάνωσης, οι δυο καθοδηγητές της ΚΝΕ περιορίστηκαν κυρίως στο πως θα ελεγχθεί η κατάσταση, με σκοπό την α π α γ κ ί σ τ ρ ω σ η».
Μεταξύ αυτών των δύο προτάσεων μεσολαβούν, ακριβώς μετρημένες από το πρωτότυπο, 18 επιπλέον σειρές των περίπου 10 λέξεων εκάστη, που γίνεται αναφορά στον ρόλο των αριστεριστών και στα προβοκατόρικα συνθήματα που χρησιμοποιούν.
Και κατόπιν από την τελευταία παραπάνω πρόταση που μιλάει για απαγκίστρωση από αυτή την συνθηματολογία, πχ. της ''γενικής απεργίας'', η απόφαση μιλάει με λεπτομέρειες για το σχέδιο του ΚΚΕ ώστε η κατάληψη να σταματήσει να έχει χαρακτήρα αριστερίστικου τυχοδιωκτισμού με μορφή πανηγυριού, και να αποκτήσει πραγματικό λαϊκό χαρακτήρα με τη συμμετοχή και οργανωμένων ταξικών δυνάμεων.
Και το κεφάλαιο 3.2 καταλήγει, μετά από εμπεριστατωμένη ανάλυση, επί λέξει:
«Από τα παραπάνω γίνεται φανερό ότι ούτε το γραφείο του ΚΣ της ΚΝΕ μπόρεσε οργανωμένα και πλήρως να καθοδηγήσει τα γεγονότα. Αλλά και στο βαθμό που έδωσε ορισμένες κατευθύνσεις, αυτές δεν ήταν επεξεργασμένες, δεν ήταν καθαρές, ούτε μεταφέρθηκαν (όσες μεταφέρθηκαν) σωστά.»
Από αυτά τα λίγα γίνεται καθαρό ότι το ΚΚΕ ούτε για μια στιγμή δεν διεκδίκησε την ηγεσία, ούτε και την ''πατρότητα'' της κατάληψης, αντίθετα με το θάρρος που το διακρίνει κάνει την αυτοκριτική του και σημειώνει όλες εκείνες τις παραλήψεις εκ μέρους του που συνέβαλλαν στην άδοξη κατάληξη μιας εξέγερσης, που κάτω από άλλα δεδομένα και τη σωστή καθοδήγηση θα έπαιρνε τη μορφή, στο μέτρο του δυνατού, μιας πραγματικής λαϊκής εξέγερσης.
Θέλω να πω με αυτή τη μακρυγορία ότι η πάγια κοπτοραπτική και απομόνωση λέξεων και προτάσεων μέσα από τα επίσημα κείμενα του ΚΚΕ, στόχο έχει να διαστρεβλώσει το νόημα τους και πάντα στοχεύει στην συκοφάντηση του. Γι' αυτό καλό θα ήταν πριν υιοθετήσουμε οποιαδήποτε εκδοχή που αφορά το ΚΚΕ και τα ''λάθη'' του, να ανατρέχουμε πάντα στις ολοκληρωμένες επίσημες αποφάσεις του, και όχι στη διαδικτυακή κοπτοραπτική, αν θέλουμε να είμαστε αντικειμενικοί στο ελάχιστο απέναντι του.
Υγ. Αν το κείμενο των δύο προτάσεων που ανέβασες είναι από την ΚΟΜΕΠ όπως ακριβώς το διατύπωσες πρόκειται για παραχάραξη από τα μέσα, πράγμα που 1000% αποκλείεται γιατί έχει περάσει από σαράντα κύματα πριν εκδοθεί, και θα αναφερθεί εκεί που πρέπει.
Αν δεν είναι και το παραποίησε μέσω κοπτοραπτικής αυτός που το ανέβασε πρόκειται για συνειδητή προσπάθεια συκοφάντησης του ΚΚΕ και που όλοι ξέρουμε ή υποθέτουμε την πηγή της.
Tελικα τι σημαινε η απαγκιστρωση;
Πες πρωτα τη δικη σου εκδοχη και μετα θα το συζητησουμε διεξοδικα.
.
Δεν υπάρχουν εκδοχές, ούτε δική μου ούτε δική σου. Υπάρχουν τα ντοκουμέντα του κόμματος στα οποία παραδέχεται ότι πιάστηκε, για διάφορους λόγους, απροετοίμαστο μπροστά στην κατάληψη, και όχι εξέγερση, του Πολυτεχνείου.
Ο χαρακτήρας της εξέγερσης δόθηκε μετά την απομόνωση των αριστεριστών και αναρχικών που πρωτοστάτησαν αρχικά στις καταλήψεις της εποχής, με κύριο αίτημα την απόσυρση του μέτρου της υποχρεωτικής στράτευσης των φοιτητών και τα γενικά και αόριστα συνθήματα τους για λαϊκούς αγώνες, απαξιώνοντας εντελώς το κύριο φοιτητικό αίτημα για ελεύθερες φοιτητικές εκλογές.
Η κατάληψη του Πολυτεχνείου την 17η Νοέμβρη δεν ήταν η αρχή της ''εξέγερσης'' αλλά το τέλος της, αφού καιρό πριν, και ειδικά μετά την 1η Νοέμβρη εξελίχθηκαν ραγδαία γεγονότα στον φοιτητικό χώρο. Ειδικά την εβδομάδα από 7η μέχρι 14η Νοέμβρη που άρχισε να πέφτει το σύνθημα των αριστεριστών για καταλήψεις κτιρίων οι οργανώσεις του ΚΚΕ δεν δίνουν μεγάλη προσοχή στο σύνθημα. Ούτε επεξεργάστηκαν τη στάση τους μπροστά σε μια τέτοια προοπτική.
Οπότε, αν κάποιος θέλει να κατηγορήσει για κάτι το κόμμα, ας του καταλογίσει ολιγωρία στο να αντιληφθεί την κρισιμότητα των γεγονότων και την προοπτική τους. Ολιγωρία όμως που οφείλονταν σε εγγενείς οργανωτικές δυσκολίες που αντιμετώπιζε στο εσωτερικό πάνω από μια εικοσαετία πριν το 1973.
Άλλωστε ούτε το ΦΚ στο σύνολο του έκανε κάποια ειδική προετοιμασία μπροστά στην καταφανώς επερχόμενη σύγκρουση, και στην ίδια πορεία κινήθηκαν και οι οργανώσεις του ΚΚΕ στο ΦΚ που, όπως προς τιμή του ομολογεί το ΚΚΕ, δεν ήταν σε γνώση αυτών των εξελίξεων.
Εκεί όμως που το ΚΚΕ δεν λάθεψε, ούτε έπεσε στην παγίδα όπως το σύνολο των υπόλοιπων πολιτικών δυνάμεων της εποχής, ήταν το ότι από την αρχή ήταν αντίθετο με το ''πείραμα Μαρκεζίνη'', την ''καλή θέληση Παπαδόπουλου'' και της ''θετικής πορείας'' που υπόσχονταν αυτές οι κινήσεις από τη μεριά της χούντας.
