Μήπως είσαι κι εσύ ΚΚΕ;

[BaKXOS_Lysios]

Εντάξει αυτά όλα ακούγονται σαν μονόδρομος - καλύτερη εναλλακτική λύση όχι ακριβώς "επανάσταση". Επανάσταση (όπως την οραματίστηκαν και οι ιεράρχες του κομμουνισμού) σημαίνει κάτι άλλο. Ανατροπή της υπάρχουσας τάξης με κάθε μέσο.

Σε έχασα κάπου

Να ρε παιδί μου, έτσι όπως το θέτεις ακούγεται σαν "αν όλα είναι στρωμένα ώστε να έρθει ο σοσιαλισμός ε.... τότε θα έρθει ο σοσιαλισμός ". Που είναι η επανάσταση;...

[Λαχουρένιος]

Σε έχασα κάπου

Να ρε παιδί μου, έτσι όπως το θέτεις ακούγεται σαν "αν όλα είναι στρωμένα ώστε να έρθει ο σοσιαλισμός ε.... τότε θα έρθει ο σοσιαλισμός ". Που είναι η επανάσταση;...

Δεν είπα ότι όλα θα είναι στρωμένα, αλλά ότι χρειάζονται κάποιες αντικειμενικές προυποθέσεις. Μπορεί να υπάρχουν αυτές οι προυποθέσεις και πάλι να αποτύχεις λόγω λαθών πχ Δεκεμβριανά 1944 ή διάφορων αστάθμητων παραγόντων. Το σίγουρο είναι ότι δεν γίνονται όλα αυτά σε συνθήκες ομαλότητας.

[BaKXOS_Lysios]

Τουλάχιστον οι ρεφορμιστές μπορεί να πει κανείς ότι κάτι κάνουν για να στρωθουν κάποιες συνθήκες, παλεύοντας ταυτόχρονα στο μέτρο του δυνατού για πιο φιλολαϊκές πολιτικές.

[Λαχουρένιος]

Τουλάχιστον οι ρεφορμιστές μπορεί να πει κανείς ότι κάτι κάνουν για να στρωθουν κάποιες συνθήκες, παλεύοντας ταυτόχρονα στο μέτρο του δυνατού για πιο φιλολαϊκές πολιτικές.

Οι ρεφορμιστές λειτουργούν σαν οποιοδήποτε κυβερνητικό αστικό κόμμα. Δεν μπορούν να συγκριθούν με τους κομμουνιστές γιατί έχουν διαφορετική στρατηγική και επιδιώξεις.

[BaKXOS_Lysios]

Τουλάχιστον οι ρεφορμιστές μπορεί να πει κανείς ότι κάτι κάνουν για να στρωθουν κάποιες συνθήκες, παλεύοντας ταυτόχρονα στο μέτρο του δυνατού για πιο φιλολαϊκές πολιτικές.

Οι ρεφορμιστές λειτουργούν σαν οποιοδήποτε κυβερνητικό αστικό κόμμα. Δεν μπορούν να συγκριθούν με τους κομμουνιστές γιατί έχουν διαφορετική στρατηγική και επιδιώξεις.

Τα έχουμε ξαναπεί, διαφωνούμε.

[Προέλλην]

Δλδ τώρα τι, να τρέχω πίσω απο τα ποστς σου για αύξηση φορολογίας μερισμάτων, μειώσεις ΦΠΑ, στεγαστικά προγράμματα, μη βιωσιμότητα του χρέους ως έχει, κλπ; Όλα αυτά, τα γράφεις ως άμεσα ευκολάκια σε συνθήκες καπιταλισμού, όχι ως μέτρα σοσιαλιστικής οικονομίας.
Σου επισήμανα χώρες που έκαναν τέτοια και που βρίσκονται σήμερα. Φυσικό είναι να μην σου αρέσει, και τώρα να τα ρίχνεις στον καπιταλισμό. ΟΚ, δεν θες να μιλάς άλλο γι αυτά.

Για την Κούβα και την Β. Κορέα και την σοσιαλιστική οικονομία, πχ κεντρικό σχεδιασμό, και πάλι δεν θες να μιλάς, γιατί εκεί η επανάσταση έγινε υπό άλλες ιστορικές συνθήκες.

Για την μελλοντική πιθανή ΕΛ σοσιαλιστική οικονομία, πάλι δεν θες να μιλάς, γιατί, τι τώρα, χαρτορίχτρες είμαστε, όλα θα γίνουν και θα είναι εντάξει, γιατί έτσι.

Πάλι τα ίδια. Πάλι βάζεις λόγια στο στόμα μου.

Κοίτα, έχω καταλάβει τι κάνεις. Θες σώνει και καλά να τσακωθείς με κάποιον λαικιστή, κατά προτίμηση ζαίο, γιατί απλά είσαι contrarian και την βρίσκεις με τις κόντρες (σεβαστό, τα έχω κάνει και γω αυτά). Έλα όμως που δεν σου βγαίνει γιατί είμαστε 3 και ο κούκος εδώ πέρα, ο Αριστός και ο Βαλλόν (οι συνήθεις ύποπτοι) λείπουν, και τρώγεσαι να βρεις κάποιον να φαγωθείς.

Οπότε τι κανείς, βρίσκεις κάποιον (σήμερα έτυχε να είμαι εγώ), διαστρεβλώνεις τις θέσεις του ώστε να χωρέσει στο κουτάκι του λαικιστή και βαράς κατά των σκιάχτρων που δημιούργησες για να δημιουργήσεις ένα debate λαικιζμού-αντιλαικιζμού με το στανιό. Εγώ δεν μπορώ να αποδεικνύω σε κάθε ποστ ότι είμαι ελέφαντας και να απολογούμαι για θέσεις που δεν διατύπωσα ποτέ. Στην αρχή νόμιζα ότι όντως παρεξήγησες, αλλά όταν το κάνεις επανειλλημένα τότε γίνεται επί σκοπού και το έχεις κάνει και σε άλλες συζητήσεις αυτό.

Πάντως επειδή το πήρες τόσο προσωπικά το θέμα με τον ΦΠΑ θα στείλω υπόμνημα στον Κουτσούμπα να μην τον κατεβάσει όταν γίνει πρόεδρος της ΛΔ Ελλάδας. Αν θες πες μου σε τι ποσοστό θες να βρίσκεται για να μην χαλάσει η ζαχαρένια σου και μου ταράζεσαι Δε θα τα χαλάσουμε εκεί

Ποια λόγια σου διαστρεβλώνω; Δεν έκανες λόγο σε παραδίπλα νήματα τις τελευταίες μέρες για μειώσεις ΦΠΑ, στεγαστικά προγράμματα, χρηματοδοτούμενα απο φορολογίες μερισμάτων, κλπ, υπό τις σημερινές καπιταλιστικές δημοσιονομικές συνθήκες; Σοβαρά τώρα;

Eγώ να πούμε για το πρόγραμμα του ΚΚΕ θέλω, απλά διέκρινα μια προσπάθεια αποπροσανατολισμού και αναφοράς σε κάποιο αόριστο μέλλον-αποκάλυψη, αντί για προβολή του προγράμματος αυτού.

Αν η συζήτηση σε εξάπτει, δεν φταίω εγώ.

[Προέλλην]

https://www.kke.gr/export/sites/default ... gramma.pdf

Η εισαγωγή - building the case, μαρξιστική ανάλυση για αυτό που λέει ο τίτλος:

Ο σύγχρονος κόσμος και η θέση της Ελλάδας στο ιμπεριαλιστικό σύστημα

Οι αντεπαναστατικές ανατροπές των τελευταίων 30 χρόνων δεν αλλάζουν το χαρακτήρα της εποχής
μας. Η σημερινή περίοδος, μεγάλης υποχώρησης του διεθνούς εργατικού κινήματος, είναι ιστορικά
προσωρινή. Ζούμε στην εποχή της αναγκαιότητας για το πέρασμα από τον καπιταλισμό στο
σοσιαλισμό, αφού είναι ώριμες οι υλικές προϋποθέσεις για τη σοσιαλιστική οργάνωση της
παραγωγής και της κοινωνίας. Απορρέει από την ωρίμανση του κοινωνικού χαρακτήρα της
εργασίας και την όξυνση της αντίθεσής του με την καπιταλιστική ιδιοκτησία. Αυτή η αντίφαση έχει
φέρει τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής σε πλήρη αντίθεση με τις σύγχρονες κοινωνικές
ανάγκες. (Aυτό βέβαια το έλεγαν οι μαρξιστές-λενινιστές και πριν απο 100 χρόνια)

Η ωρίμανση των υλικών προϋποθέσεων δεν καθορίζεται από το συσχετισμό δυνάμεων.
Το ιστορικό πισωγύρισμα στην ανάπτυξη της ταξικής πάλης συνοδεύεται από μαζική είσοδο
φτηνής εργατικής δύναμης στη διεθνή καπιταλιστική αγορά (από Ασία, Αφρική, Λατινική Αμερική,
Αν. Ευρώπη κ.λπ.), απαξίωση της εργατικής δύναμης στις πιο αναπτυγμένες καπιταλιστικές
οικονομίες (χώρες ΟΟΣΑ), καθώς και από την εκδήλωση σε αυτές και γενικευμένης απόλυτης
εξαθλίωσης της εργατικής τάξης, την ένταση της επίθεσης του κεφαλαίου σε διεθνή κλίμακα.

Με τη βαθιά κρίση υπερσυσσώρευσης κεφαλαίου του 2008 - 2009, που σε αρκετές καπιταλιστικές
οικονομίες ουσιαστικά δεν ξεπεράστηκε, έγινε πιο φανερή η τάση σημαντικών αλλαγών στο
συσχετισμό μεταξύ των καπιταλιστικών κρατών, υπό την επίδραση του νόμου της ανισόμετρης
καπιταλιστικής ανάπτυξης. Αυτή η τάση αφορά και τις ανώτερες βαθμίδες της ιμπεριαλιστικής
πυραμίδας.

Οι ΗΠΑ παραμένουν η πρώτη οικονομική δύναμη, αλλά με σημαντική μείωση του μεριδίου τους
στο Παγκόσμιο Ακαθάριστο Προϊόν. Μέχρι το 2008, η Ευρωζώνη συνολικά διατηρούσε τη δεύτερη
θέση στη διεθνή καπιταλιστική αγορά, θέση που έχασε μετά την κρίση. Ηδη η Κίνα έχει αναδειχθεί
σε δεύτερη οικονομική δύναμη, έχει ισχυροποιηθεί η συμμαχία BRICS (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία,
Κίνα, Νότια Αφρική) στις διεθνείς καπιταλιστικές ενώσεις, όπως το ΔΝΤ, το G-20. Η αλλαγή στο
συσχετισμό μεταξύ των καπιταλιστικών κρατών επιφέρει αλλαγές και στις μεταξύ τους συμμαχίες,
αφού οξύνονται οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις για τον έλεγχο και το ξαναμοίρασμα εδαφών και
αγορών, ζωνών οικονομικής επιρροής, κυρίως ενεργειακών και πλουτοπαραγωγικών πηγών,
δρόμων μεταφοράς εμπορευμάτων.

Οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις, που οδήγησαν στο παρελθόν σε δεκάδες τοπικούς,
περιφερειακούς και σε δύο παγκόσμιους πολέμους, συνεχίζουν να οδηγούν σε σκληρές
συγκρούσεις, οικονομικές, πολιτικές και στρατιωτικές, ανεξάρτητα από τη σύνθεση ή ανασύνθεση,
τις αλλαγές στη δομή και στο πλαίσιο στόχων διεθνικών ιμπεριαλιστικών ενώσεων, τη λεγόμενη
νέα «αρχιτεκτονική» τους. Άλλωστε, «ο πόλεμος είναι η συνέχεια της πολιτικής με άλλα μέσα»,
ιδιαίτερα σε συνθήκες βαθιάς κρίσης υπερσυσσώρευσης κεφαλαίου και σημαντικών αλλαγών στο
συσχετισμό των δυνάμεων του διεθνούς ιμπεριαλιστικού συστήματος, όπου το ξαναμοίρασμα των
αγορών σπανίως γίνεται αναίμακτα.

Η περιοδική εκδήλωση των κρίσεων υπερσυσσώρευσης κεφαλαίου θέτει σε δοκιμασία τη συνοχή
της Ευρωζώνης, ως νομισματικής ένωσης οικονομιών κρατών - μελών με βαθιές ανισομετρίες στην
ανάπτυξη και διάρθρωση της βιομηχανικής παραγωγής, στην παραγωγικότητα και τη θέση τους
στην ευρωενωσιακή και στη διεθνή αγορά.

Η τάση ενδυνάμωσης της αλληλεξάρτησης των οικονομιών των κρατών στο διεθνές ιμπεριαλιστικό
σύστημα δεν οδηγεί σε υποχώρηση του ρόλου του αστικού κράτους, όπως ισχυρίζονται οι διάφορες
θεωρητικές παραλλαγές της «παγκοσμιοποίησης».

Σε κάθε περίπτωση, το μέλλον της ΕΕ και της Ευρωζώνης δεν καθορίζεται μόνο από τα
ιμπεριαλιστικά σχέδια, γιατί οι αντιθέσεις έχουν τη δική τους δυναμική. Οποιαδήποτε επιλογή της
αστικής διαχείρισης θα έρχεται σε σύγκρουση με τα εργατικά και λαϊκά συμφέροντα σε όλα τα
κράτη - μέλη της Ευρωζώνης.

Η κρίση ανέδειξε ακόμα πιο έντονα τα ιστορικά όρια του καπιταλιστικού συστήματος. Οξύνονται
οι αντιφάσεις και οι δυσκολίες της αστικής πολιτικής διαχείρισης της κρίσης και γενικότερα της
δυσκολίας για πέρασμα σε νέο κύκλο διευρυμένης αναπαραγωγής του κοινωνικού κεφαλαίου.
(και αυτό σαν να το έλεγαν οι μαρξιστές-λενινιστές και πριν απο 100 χρόνια)
Ο καπιταλισμός στην Ελλάδα βρίσκεται στο ιμπεριαλιστικό στάδιο ανάπτυξής του, σε ενδιάμεση
θέση στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα, με ισχυρές ανισότιμες εξαρτήσεις από τις ΗΠΑ και την
ΕΕ.

Η ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ στις αρχές της δεκαετίας του 1980 επιτάχυνε την προσαρμογή
της στη δυτικοευρωπαϊκή αγορά, διαδικασία που συνεχίστηκε με την ένταξή της στην ΕΕ το 1991
και στην Ευρωζώνη το 2001. Με τη συμμετοχή στις αναδιαρθρώσεις της ΕΕ και του ΝΑΤΟ και
άλλων ιμπεριαλιστικών διακρατικών συμμαχιών, το ελληνικό καπιταλιστικό κράτος εντάχθηκε πιο
οργανικά στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα.

Αρχικά, η αστική τάξη της Ελλάδας επωφελήθηκε από την αντεπαναστατική ανατροπή στις
γειτονικές βαλκανικές χώρες και από την ένταξη στην ΕΕ, πέτυχε σημαντική συσσώρευση και
εξαγωγή κεφαλαίων σε άμεσες επενδύσεις που συνέβαλαν στην ισχυροποίηση ελληνικών
επιχειρήσεων και μονοπωλιακών ομίλων.

Οι εξαγωγές κεφαλαίων επεκτάθηκαν και σε Τουρκία, Αίγυπτο, Ουκρανία, Κίνα, αλλά και
Βρετανία, ΗΠΑ και σε άλλες χώρες. Συμμετείχε ενεργά σε όλες τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και
πολέμους, όπως ενάντια στη Γιουγκοσλαβία, στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, στη Λιβυή κ.α.

Τη δεκαετία που προηγήθηκε από την εκδήλωση της εξελισσόμενης κρίσης, η ελληνική οικονομία
διατήρησε σημαντικά υψηλότερο ετήσιο ρυθμό αύξησης του ΑΕΠ από τον αντίστοιχο της ΕΕ και
της Ευρωζώνης, χωρίς να αλλάξει ουσιαστικά η θέση της σε αυτήν. Όμως αναβάθμισε τη θέση της
στα Βαλκάνια.

Μετά την εκδήλωση της κρίσης, επιδεινώθηκε η θέση της ελληνικής καπιταλιστικής οικονομίας
στο πλαίσιο της Ευρωζώνης, της ΕΕ και γενικότερα της διεθνούς ιμπεριαλιστικής πυραμίδας,
γεγονός που δεν αναιρεί ότι η ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ - ΕΕ εξυπηρέτησε τα πιο δυναμικά
τμήματα του εγχώριου μονοπωλιακού κεφαλαίου και συνέβαλε στη θωράκιση της πολιτικής του
εξουσίας.

Η συμμετοχή της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ, οι οικονομικοπολιτικές και πολιτικοστρατιωτικές εξαρτήσεις
από την ΕΕ και τις ΗΠΑ περιορίζουν τα περιθώρια αυτοτελών ελιγμών της αστικής τάξης της
Ελλάδας, καθώς όλες οι συμμαχικές σχέσεις του κεφαλαίου διέπονται από τον ανταγωνισμό, την
ανισομετρία και συνεπώς την πλεονεκτική θέση του ισχυρότερου, διαμορφώνονται ως σχέσεις
ανισότιμης αλληλεξάρτησης.

Οι ενδοαστικές αντιθέσεις μέχρι τώρα δεν αναιρούν τη στρατηγική επιλογή ένταξης στο ΝΑΤΟ και
την ΕΕ, αν και εξελίσσεται αντιφατικά η συμπόρευση μέσα στην Ευρωζώνη, ενώ ταυτόχρονα
ενισχύεται και η τάση ενδυνάμωσης των σχέσεων με άλλα κέντρα (ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα).
Μεγαλώνουν οι κίνδυνοι στην ευρύτερη περιοχή, από τα Βαλκάνια έως τη Μέση Ανατολή, για
γενικευμένο ιμπεριαλιστικό πόλεμο και εμπλοκή της Ελλάδας.

Η πάλη, για την υπεράσπιση των συνόρων, των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας, από τη
σκοπιά της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, είναι αναπόσπαστη από την πάλη για την
ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου. Δεν έχει καμία σχέση με την υπεράσπιση των σχεδίων του
ενός ή άλλου ιμπεριαλιστικού πόλου, της κερδοφορίας του ενός ή του άλλου μονοπωλιακού
ομίλου.

[Λαχουρένιος]

Ποια λόγια σου διαστρεβλώνω; Δεν έκανες λόγο σε παραδίπλα νήματα τις τελευταίες μέρες για μειώσεις ΦΠΑ, στεγαστικά προγράμματα, χρηματοδοτούμενα απο φορολογίες μερισμάτων, κλπ, υπό τις σημερινές καπιταλιστικές δημοσιονομικές συνθήκες; Σοβαρά τώρα;

Eγώ να πούμε για το πρόγραμμα του ΚΚΕ θέλω, απλά διέκρινα μια προσπάθεια αποπροσανατολισμού και αναφοράς σε κάποιο αόριστο μέλλον-αποκάλυψη, αντί για προβολή του προγράμματος αυτού.

Αν η συζήτηση σε εξάπτει, δεν φταίω εγώ.

Παίρνεις βαριά ναρκωτικά μου φαίνεται. Τις τελευταίες μέρες, η μόνη αναφορά μου σε όλα αυτά που αναφέρεις έγινε στο παρόν νήμα όπου εξηγούσα στον Άλεξ πως μπορεί ένα υποθετικό σοσιαλιστικό κράτος (και όχι μια αστική κυβέρνηση υπό το ΚΚΕ) να ανεβάσει το επίπεδο ζωής. Τα παραδίπλα νήματα που τα είδες?

Εσύ για να τρολλάρεις και επειδή θες σώνει και καλά να τσακωθείς με κάποιον, διαστρέβλωσες τα λόγια μου και πιάστηκες που είπα ότι κάποιες ενέργειες μπορούν να γίνουν και επί καπιταλισμού, για να στήσεις το δίπολο λαικιζμός-αντιλαικιζμός και να βάλεις μπροστά την γνωστή κασέτα πάλι.

Επειδή δεν βρίσκεις ζαίους να τσακωθείς, θες να τους δημιουργήσεις με το στανιό για να έχεις υλικό. Δεν πάει έτσι. Βρες κάποιον άλλον να παίξεις ή ακόμα καλύτερα κλείσε το πισί και πήγαινε για κανένα παγωτάκι

[Ραν ταν πλαν]

Για να μπορέσει να επικρατήσει μια τέτοια επανάσταση στην Ελλάδα, πέρα από το διεθνές σκηνικό, θα πρέπει η κεντρική εξουσία να έχει αποδυναμωθεί και απονομιμοποιηθεί εντελώς και ο κόσμος να έχει φτάσει στα όρια του ώστε να μας δώσει ευκαιρία να πάρουμε την εξουσία. Για να συμβεί κάτι τέτοιο πρέπει να έχει γίνει κάτι πολύ χοντρό πχ περιφερειακός ή παγκόσμιος πόλεμος στον οποίο εμπλέκεται η Ελλάδα άμεσα, ραγδαία πτώση του βιοτικού επιπέδου, γενικευμένη αστάθεια κλπ.

Ή αλλιώς όταν οι από πάνω να μην μπορούν πλέον να κυβερνήσουν και οι από κάτω να μη θέλουν να κυβερνηθούν όπως πριν.
Και επειδή η αστική τάξη ξέρει πότε κινδυνεύουν τα κεκτημένα της το μεν πρώτο το διαχειρίζεται μέσω διαφορετικών μοντέλων ''δημοκρατικής '' και ''φιλολαϊκής'' διακυβέρνησης (πασοκ-συριζα-μερα25 κλπ)
ξεγελώντας τη μεγάλη μάζα που έχει άγνοια του πολιτικο-οικονομικού γίγνεσθαι, παρατείνοντας με αυτό τον τρόπο την παραμονή της στην εξουσία, το δε δεύτερο το διαχειρίζεται μέσω της ''αναδιανομής'', ταΐζοντας ξεροκόμματα (επιδόματα, μικροαυξήσεις μισθών, υποσχέσεις για καλύτερο αύριο κλπ) τους εργαζόμενους αυξάνοντας έτσι το χρόνο ανοχής των από κάτω και που παράλληλα τους εκπαιδεύει να έχουν όλο και λιγότερες απαιτήσεις.
Αλλά όσες προσπάθειες και να κάνει αργά ή γρήγορα θα υποστεί αυτό που αγωνιωδώς πασχίζει να αποφύγει.

Το Κόμμα το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να μαζεύει δυνάμεις και να είναι έτοιμο μέχρι να του δωθεί η κατάλληλη ευκαιρία.

Αυτό κάνει και αυτό τονίζει στην προγραμματική του διακήρυξη αναφέροντας ότι:

«Η σημερινή περίοδος, μεγάλης υποχώρησης του διεθνούς εργατικού κινήματος, είναι ιστορικά
προσωρινή.»

Και ότι:

«Το ΚΚΕ δρα στην κατεύθυνση της προετοιμασίας του υποκειμενικού παράγοντα (δλδ του λαού) για την προοπτική της σοσιαλιστικής επανάστασης, αν και η χρονική περίοδος εκδήλωσής της προσδιορίζεται από αντικειμενικές προϋποθέσεις, την επαναστατική κατάσταση.»

Παρεμπιπτόντως το πολιτικό πρόγραμμα του ΚΚΕ δεν είναι κείμενο προς διαβούλευση αλλά πολιτική πρόταση που μετά από μελέτη την απορρίπτεις ή την αποδέχεσαι.
Έχει συζητηθεί διεξοδικά σε κάθε του λεπτομέρεια στο ανώτερο καθοδηγητικό όργανο του κόμματος και είναι διατυπωμένο με σαφέστατο τρόπο που δεν επιδέχεται παρερμηνείες ως προς τις προθέσεις και το στρατηγικό στόχο του ΚΚΕ.
Εν ολίγοις το νόημα του πολιτικού προγράμματος του ΚΚΕ συνοψίζεται στο ότι συνεχίστε εσείς παγκοσμιοποιημένοι επενδυτές στον ίδιο δρόμο της ανάπτυξης με τα δικά μας λεφτά και της εγγύησης της σταθερότητας των κερδών των παρασίτων και θα έρθει η στιγμή που οι λαοί θα σας αλλάξουν τα φώτα.

[BaKXOS_Lysios]

Εν ολίγοις το νόημα του πολιτικού προγράμματος του ΚΚΕ συνοψίζεται στο ότι συνεχίστε εσείς παγκοσμιοποιημένοι επενδυτές στον ίδιο δρόμο της ανάπτυξης με τα δικά μας λεφτά και της εγγύησης της σταθερότητας των κερδών των παρασίτων και θα έρθει η στιγμή που οι λαοί θα σας αλλάξουν τα φώτα.

Αυτό περισσότερη συγγένεια με ζεν βουδισμό έχει πάρα με οποιαδήποτε "επανάσταση".