bizeli έγραψε:Προέλλην έγραψε:
Εμένα δεν με κόφτει ιδιαίτερα. Αλλά οι θέσεις Δημοσίου είναι πεπερασμένες. Μετά, Ι.Τ. και εκεί να δείς παράπονα.
Αλλά απ ότι βλέπω δεν υπάρχει καν σκέψη ότι μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο και η όλη φάση είναι αν θα δουλέψουμε στην τάδε ή δείνα υπηρεσία του Δημοσίου, με την αγάπη και προδέρμ που προσφέρει κι ας διαμαρτυρόμαστε για τούτη την κακιά μας την μοίρα.
Well ... όπως λέμε στη ζωή όλα είναι θέμα προσωπικών επιλογών. Δεν καταλαβαίνω προς τι η κλάψα.
Εφόσον κάποιος δεν κάνει κάτι παράνομο δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να απολογείται στον καθένα για τις αποφάσεις που παίρνει για τη ζωή του και τι θεωρεί καλύτερο για τον εαυτό του.
Κανείς δεν εμπόδισε κανέναν... να σπουδάσει (ή να μην σπουδάσει) και από κει και πέρα να ακολουθήσει την όποια επαγγελματική πορεία του ανοίγεται μπροστά του.
Εφόσον το επάγγελμα του δασκάλου είναι τόσο ζηλευτό ... δεν είναι δα και κανένα κρατικό μυστικό. Δίνεις πανελλήνιες ... μπλα... μπλα... μπλα ... ο γνωστός πατροπαράδοτος τρόπος. Όποιος θέλει ας το κάνει.
Γιατί δε λες από την αρχή ότι το όλο θέμα είναι δημόσιο vs ιδιωτικό και κουραζόμαστε τζάμπα;
Από την αρχή ήξερα ότι αυτό είναι στην ουσία η βάση της συζήτησης αλλά είπα να παίξω το δικό σου το εργάκι να δω μέχρι πότε θα σκάσει η βόμβα... και θα πέσουν οι μάσκες.
Aυτό ακριβώς γράφω, ότι έχει πολλούς που και θέλουν και το κάνουν και θα συνεχίσουν να το κάνουν. Ασχέτως αξιολόγησης, εντατικοποίησης της εργασίας, κτλ.
Απο κεί και πέρα, το "δημόσιο vs ιδιωτικό" δεν αποτελεί κάποια διέξοδο. Το θέμα εδώ είναι αξιολόγηση των εκπαιδευτικών νομίζω. Οι εκπαιδευτικοί του Δημοσίου όμως είναι και δημόσιοι υπάλληλοι. Οπότε μπορούμε και να πλατιάσουμε.
Γενικά, το κράτος εκσυγχρονίζεται, εξορθολογίζεται, και όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι θα αξιολογούνται, με το σωστό ή λιγότερο σωστό τρόπο, αυτά είναι ρευστά. Οι παλιές εποχές του πασοκισμού όπου διορισμός έως και νυχτοφύλακας ήταν κάτι σαν το τζόκερ, έχουν παρέλθει ανεπιστρεπτί, όχι γιατί έτσι, γιατί κακία, γιατί νεοφίλ, αλλά γιατί απλά χρεοκόπησε η χώρα (μαζί και οι παχυλές συντάξεις και η φοροδιαφυγή). Aν μπορούσαν ακόμη οι πολιτικοί να τα δίνουν, αν υπήρχαν, θα τα έδιναν και ακόμη παραπάνω, γιατί ψήφοι. Δεν υπάρχουν όμως.
Τα λεφτά αυτά που δινόταν για να εργάζονται απο καθόλου έως και σχετικά χαλαρά οι περισσότεροι δημόσιοι υπάλληλοι, δεν υπήρχαν, δεν τα δημιουργούσε η οικονομία, ήταν δανεικά. O κρατικός προϋπολογισμός είχε παγίως έλλειματα επί δεκαετίες.

Σήμερα, όλοι οι ΔΥ καλούνται να δουλέψουν πιο εντατικά και αποδοτικά, και αναλογικά με παλαιότερες εποχές με χειρότερες απολαβές. Η αξιολόγηση των εργαζομένων, οπουδήποτε, αποτελεί βασικό πυλώνα μέτρησης της διασφάλισης ποιότητας και σχεδιασμού για αποδοτικότητα. Το κράτος, οι φορολογουμενοι πληρώνουν και θέλουν να πιάνουν τα λεφτά τους τόπο, δεν είναι διαφορετικό απο μια άλλη επένδυση όπου δεν δίνει κάποιος τα λεφτά του απροβλημάτιστα σε κάποιον να τα κάνει ότι γουστάρει αυτός. Αυτό προκαλεί αντιδράσεις, αναταράξεις, κτλ. Αλλά αυτά όλα δεν είναι θέμα πολιτικής βουλησιαρχίας, αποτελούν οικονομική αναγκαιότητα.
Προσωπικά είμαι υπέρ ενός ευμεγεθους Δημοσίου, δεν πιστεύω στο πολύ μικρό κράτος και στην ιδιωτική πρωτοβουλία σε αρκετούς τομείς. Και σίγουρα, θα πρέπει να κρατηθούν οι αμοιβές στο Δημόσιο σε ανταγωνιστικό επίπεδο με τον Ι.Τ., συνυπολογιζόμενων όλων των παραγόντων (πχ κάποιος για την μονιμότητα είναι διατεθειμένος να πάρει μικρότερο μισθό). Αυτό που είναι κρίσιμο, είναι να έχουν έξτρα παροχές και κινητρα, εξέλιξη στην ιεραρχία κλπ όσοι ΔΥ είναι ενσυνείδητοι και αποδοτικοί , και να απομακρύνονται ο ασυνείδητοι, τεμπελχανάδες, άρπαγες, κλπ.
Γι αυτό, προϋπόθεση είναι υ ύπαρξη συστήματος αξιολόγησης. Λειτουργικού συστήματος αξιολόγησης.Όπως έγραψα και παραπίσω, το συγκεκριμένο σύστημα δεν το βλέπω ως κάτι το σπουδαίο, ως κάποια φοβερή λύση, απλά ως αρχή που θα χρειαστεί απανωτές αλλαγές και βελτιώσεις μέχρι να καταστεί πραγματικά χρήσιμο. Το μείζον εδώ είναι η εμπέδωση ύπαρξης συστήματος αξιολόγησης.






)