Ραν ταν πλαν έγραψε:Δεν είμαστε γιατί άλλο πράγμα η ατομική παραγωγική δραστηριότητα, άλλο πράγμα οι παραγωγικοοικονομικές σχέσεις, άλλο πράγμα οι παραγωγικοτεχνικές και άλλο πράγμα οι μεταξύ μας κοινωνικές σχέσεις.
Άλλο το ένα άλλο το άλλο αλλά όλα αυτά συνδέονται ρε συ Ραν. Δεν μπορεί να κάνεις ότι δεν το καταλαβαίνεις αυτό.
Δεν μπορεί να υπάρξει το ένα χωρίς το άλλο. Δηλαδή δε χρειάζεται κάποιος να έχει σπουδάσει αρχές πολιτικής οικονομίας για να το καταλάβει αυτό το πράγμα.
Η οικονομία είναι ένας ένας κύκλος με αλληλοεξαρτώμενες σχέσεις.
Ραν ταν πλαν έγραψε: Όλα αυτά καθορίζονται από το σε ποιου τα χέρια βρίσκονται τα μέσα παραγωγής.
Οι κοινωνίες που βασίζουν τη λειτουργία τους στην εκμετάλλευση δεν είναι μία ομάδα ανθρώπων αλλά όσες τα οικονομικά τους συμφέροντα συγκρούονται κατά τη διάρκεια της παραγωγικοοικονομικής διαδικασίας.
Η θέση της ομαλής συνεργασίας μεταξύ των ''κοινωνικών εταίρων'' έχει χαρακτηριστεί ιστορικά ως γελοιότητα.
"Εκμετάλλευση" και "αλλησυγκρουόμενα συμφέροντα" είναι δυο έννοιες που εξυπηρετούν μόνο το ΚΚΕ και τις χρησιμοποιεί σχεδόν αυτιστικά και γενικά μας τα έχει κάνει λίγο τσουρέκια βλέποντας παντού φαντάσματα.
Είναι το κλασικό κομμουνιστικό λεξιλόγιο που το ανασύρει από το χρονοντούλαπο και το χρησιμοποιεί δια πάσαν νόσον και μαλακίαν.
Και στο φινάλε βρε αδερφέ ποιος σου εξασφαλίζει εσένα ότι και στον επίγειο κομμουνιστικό παράδεισο που ονειρεύεσαι ότι δεν θα υπάρχει ίχνος εκμετάλλευσης και αλληλοσυγκρουόμενων συμφερόντων;
Εσύ νομίζεις ότι όλα θα λειτουργούν ωσάν γρανάζια μιας καλολαδωμένης εργοστασιακής μηχανής και θα δουλεύουμε όλοι συλλογικά για έναν ιερό αγαθό σκοπό χωρίς την
εξουσία και τα
αφεντικά πάνω από το κεφάλι μας.
Θα γίνει ένας αυτόματος αταξικός καταμερισμός της εργασίας και όλοι θα είμαστε ευτυχισμένοι να τρέχουμε ανέμελοι στα λιβάδια.
Άλλαξε λίγο πλευρό γιατί θα πιαστείς.
Καταρχήν δε λειτουργεί η ανθρώπινη φύση έτσι. Ο άνθρωπος είναι εκ φύσεως ανταγωνιστικό ον και όπου βρει την ευκαιρία θα πάρει τη θέση του ισχυρού και του ισχυρότερου.
Πέρα από αυτό όμως από πότε τα "αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα" είναι αναγκαστικά μια παθογόνος κατάσταση και από πότε οι οικονομικές σχέσεις που αναπτύσσονται σε μια κοινωνία θεωρούνται "εκμετάλλευση" του ενός από τον άλλον;
Μόνο στο μυαλό του ΚΚΕ αυτό.
Το να υποχρεώνεις όλα τα μέλη μιας κοινωνίας να έχουν κοινά συμφέροντα, εκτός από ουτοπικό, είναι και φασιστικό. Στην ουσία μιλάμε για ένα πισωγύρισμα καθώς καθηλώνεις τους ανθρώπους να κινούνται ως ένα συγκεκριμένο βιοτικό επίπεδο χωρίς περιθώρια προόδου και εξέλιξης.
Αν το δικό σου συμφέρον είναι το Α και το δικό μου το Β, γιατί με υποχρεώνεις να ακολουθήσω το δικό σου και όχι το δικό μου, απλά και μόνο για να έχουμε
κοινά συμφέροντα;Δεν μπορείς να κρατάς δέσμιο ένα κομμάτι της κοινωνίας και να του λες ως εδώ, γιατί το "παραπάνω" γεννά ταξικές διαφορές και οικονομικές ανισότητες. Είναι κουλό.
Σε μια φιλελεύθερα οργανωμένη κοινωνία, οι άνθρωποι είναι
ελεύθεροι να αναπτύσσονται σε προσωπικό, οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο με σκοπό την πρόοδο και την άνοδο του βιοτικού τους επιπέδου και δεν καταλαβαίνω γιατί αυτό είναι κάτι που πρέπει να το ενοχοποιήσουμε και είναι προτιμότερο να μπούμε σε ένα αυστηρό ρομποτικό πλαίσιο κατά τη γνώμη σου.
Σαφώς και στο φιλελεύθερο μοντέλο που σου περιγράφω εγώ υπάρχουν αδύναμα σημεία όπως η φτωχοποίηση μεγάλου μέρους του πληθυσμού, και αυτό είναι κάτι που πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη, αλλά η λύση δεν είναι να κατεβάσουμε τους από πάνω προς τα κάτω αλλά τους κάτω να τους πάμε πάνω.
Που σημαίνει να έχουν όλοι ίσες ευκαιρίες σε μόρφωση, υγεία, στέγη, εργασία και όλα αυτά τα βασικά αδιαπραγμάτευτα αγαθά που μπορεί να αξιοποιήσει κάποιος για να προχωρήσει στη ζωή του.
Αλλά στο πόσο θα προχωρήσει δε θα του βάλεις εσύ εμπόδιο, γιατί "πάλη των τάξεων".
Αν εγώ αρκούμαι να φτάσω ως το σημείο Β δλδ να έχω μια απλή ζωή αλλά ο άλλος θέλει να φτάσει τη ζωή του πιο πέρα δλδ να έχει μεζονέτες, λιμουζίνες και πλούτο δεν αποτελεί ανισότητα.
Η μοναδική κόκκινη γραμμή που βάζω εγώ στον καπιταλιστικό κόσμο που ζούμε είναι να μην υπάρχουν τουλάχιστον άνθρωποι που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, δλδ να ζουν σε τριτοκοσμικές συνθήκες χωρίς φαί, νερό, εκπαίδευση κτλ.
Αλλά δε θα ενοχοποιήσω κάποιον που κατάφερε το κάτι παραπάνω στη ζωή του πέρα από αυτά.
Ραν ταν πλαν έγραψε:Θα δεχτώ τη θέση σου για το ότι ο μαρξισμός είναι αναχρονιστικός αν πρώτα μου αποδείξεις με ατράνταχτα επιχειρήματα ότι στον εικοστό πρώτο αιώνα η εργατική δύναμη έπαψε να είναι εκμεταλλεύσιμο εμπόρευμα και απέκτησε χαρακτήρα ισότιμου οικονομικά ''κοινωνικού εταίρου''.
Και έτσι για να έχουμε να συζητάμε, ο μαρξισμός δεν είναι φιλοσοφική θεωρία αλλά επιστημονικός τρόπος έρευνας της κεφαλαιοκρατικής παραγωγής και αποκάλυψης του οικονομικού νόμου κίνησης των κοινωνιών που βασίζονται στην ατομική ιδιοκτησία και στην εκμετάλλευση της εργατικής δύναμης, αναλύει λεπτομερώς και αδιαμφισβήτητα τη διαδικασία ανάπτυξης της σχέσης εργασία-εμπόρευμα-χρήμα-κεφάλαιο (δλδ την ανάπτυξη της μορφής της αξίας, την εμφάνιση, την ουσία και τη λειτουργία του χρήματος ως ιδιόμορφου εμπορεύματος και τη μετατροπή του χρήματος σε κεφάλαιο), τεκμηριώνει αυτό που λέμε ειδική φύση του εμπορεύματος ''εργατική δύναμη'', την παραγωγή αξίας και υπεραξίας και τη μετατροπή της σε κέρδος για τον κεφαλαιούχο ιδιοκτήτη μέσω του εμπορεύματος, και ειδικότερα τη διαδικασία συσσώρευσης του κεφαλαίου και τη μετατροπή του σε μέσο καταπίεσης.
Και ας μην μπούμε στη διαδικασία να αναφέρουμε τον τρόπο της κεφαλαιακής κυκλοφορίας που είναι αναλλοίωτος από την πρώτη στιγμή που βγήκε από το σεντούκι το αποθηκευμένο χρυσάφι και αγοράστηκε η πρώτη ''μηχανή'' που μπήκε σε λειτουργία με αγορασμένη εργασία.
Αν στα παραπάνω βλέπεις και μπορείς να αποδείξεις ότι κάτι από αυτά δεν ισχύει σήμερα στις μεταξύ μας παραγωγικοοικονομικές σχέσεις δεν έχω καμία αντίρρηση να δεχτώ ότι ο μαρξισμός είναι ξεπερασμένη φιλοσοφική θεωρία.
Να σου αναλύσω γιατί μια θεωρία που αναπτύχθηκε τον 19ο αιώνα είναι αναχρονιστική σήμερα; Είσαι σοβαρός;
Δεν θα μπω καν στη διαδικασία. Δεν θα μπω καν στη διαδικασία να σου αναλύσω ούτε καν για μια οικονομική θεωρία που ίσχυε πέρυσι ότι μπορεί να μην έχει εφαρμογή φέτος. Όχι του 19ου αιώνα.
Γιατί κάθε φορά μιλάμε για διαφορετικά δεδομένα.
Όπου δεδομένα είναι οι διαφορετικές πολιτικές, οικονομικές, ιστορικές συγκυρίες, διαφορετική ποιοτική και ποσοτική σύσταση του πληθυσμού, διαφορετικές βιοτικές ανάγκες, διαφορετικά μέσα παραγωγής, διαφορετικές πρώτες ύλες, διαφορετική νοοτροπία, διαφορετικοί αριθμοί και μεγέθη, διαφορετικά τα πάντα όλα.
Εσύ νομίζεις ότι ζούμε ακόμα στο 1930.
Όχι ρε φίλε. Εγώ θέλω να έχω το samsung κινητό και να έχω όλη αυτήν την ανετίλα.
Δε θέλω να δουλεύω με ένα φακιόλι στο εργοστάσιο, να έρχεται να με παίρνει το λεωφορειάκι να πάω στη δουλειά μαζί με άλλες εργάτριες και να τρώω ψωμί και κασέρι κάτω από ένα δέντρο στο χωράφι.
Βασικά δεν είμαι υλίστρια και ούτε δούλος του χρήματος απλά θέλω να σου πω ότι δεν μπορώ να ζω και τη ζωή μου όπως τη ζούσαν και δύο αιώνες πίσω.