Στύγιος έγραψε:Το ότι απ 'το 1974 και μετά η Τουρκία δεν έχει προβεί de facto και pro quo σε καμιά νενομισμένη διεκδίκηση ενώπιον Διεθνούς δικαστηρίου, νομίζω ότι απαντάει στο ερώτημα σου.
Δεν υπάρχει τέτοια διαδικασία.
Με εξαίρεση τα εγκλήματα πολέμου, η διαδικασίες ενώπιον Διεθνών Δικαστηρίων για επίλυση διαφορών μεταξύ κρατών (όχι πολιτών κατά κρατών) έχει ορισμένες προϋποθέσεις.
Συγκεκριμένα, το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης ή το Διεθνές Δικαστήριο του Δικαίου της Θάλασσας (για διαφορές Δικαίου Θάλασσας μεταξύ χωρών που έχουν υπογράψει τη Σύμβαση του 1982), από τις διαφορές που μας ενδιαφέρουν μπορούν να επιληφθούν:
α) Για διαφορές ως προς την οριοθέτηση της Υφαλοκρηπίδας μεταξύ γειτονικών (γειτνιαζόντων) ή "αντικειμένων σε ακτές" κρατών. Προϋπόθεση: Να έχει υπογραφεί μεταξύ των ενδιαφερόμενων κρατών, ένα "Συνυποσχετικό" που θα αναφέρει "Συμφωνούμε να αποκτήσει αρμοδιότητα για την τάδε διαφορά το ... Δικαστήριο....και αναγνωρίζουμε εκ προοιμίου την απόφαση που θα βγάλει το δικαστήριο, ως υποχρεωτική".
β) Για διαφορές ως προς την καταπάτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης ενός κράτους από ένα άλλο κράτος (όχι απλά διαφορά ως προς την οριοθέτηση). Π.χ. περίπτωση Κίνας-Φιλιππίνων.
Η Τουρκία δεν μπορεί να προσφύγει στο Διεθνές Δικαστήριο για την Υφαλοκρηπίδα ή την ΑΟΖ, απλά επειδή (1)... δεν της έχει αμφισβητήσει την υφαλοκρηπίδα της η Ελλάδα και (2) το Δικαστήριο δεν είναι ένα Κτηματολόγιο στο οποίο γράφει κάποιος αυτό που ισχυρίζεται ως ιδιοκτησία του, ούτε είναι κανένα δικαστήριο όπως τα ελληνικά στα οποία μπορεί κάποιος να πετύχει μια αναγνωριστική αγωγή (αναγνώριση του δικαιώματος).
Προϋπόθεση, επιπλέον για να προσφύγει κάποιο κράτος, είναι να είναι το θύμα και όχι ο άρπαγας. Πολύ περισσότερο δεν σκέφτεται την ιδέα να πάει σε δικαστήριο ένα κράτος που δεν έχει καν υπογράψει τη Σύμβαση και μάλιστα ισχυρίζεται ότι τα νησιά δεν έχουν υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ.
Περιμένει η Τουρκία, να βρεθεί κάποτε η Ελλάδα στο Δικαστήριο (ποιος ξέρει υπό ποιες άθλιες συνθήκες, αφού δεν θα έχει υπογραφεί Συνυποσχετικό, ίσως μετά από κάποιες καταλήψεις νησιών) και τότε η Τουρκία θα προβάλει τα δικά της επιχειρήματα (ότι δηλαδή δεν είναι δυνατόν η Σύμβαση του Δικαίου της Θάλασσας να ερμηνευτεί ως στραγγαλίζουσα από πλευράς ΑΟΖ ένα τεράστιο ηπειρωτικό κράτος με θάλασσα, απλά και μόνο επειδή κάποια νησάκια το σφίγγουν σαν θηλιά").
