Λαχουρένιος έγραψε:Αυτο το λες γιατι δεν παρακολουθεις πολυ την πολιτικη ζωη του τοπου και διεθνως. Δεν το λεω υποτιμητικα αλλα πολλα που ισως βρισκεις καινουργια στον ΣΥΡΙΖΑ ειναι χαρακτηριστικα 20ετιας και βαλε οποτε καταλαβαινω οτι εχεις χασει πολλες εξελιξεις αν νομιζεις οτι η ιδεολογικη ''εξελιξη'' της ''αριστερας'' σταματησε το 1974. Εξηγουμαι:
Η αριστερα χωριζεται σε κομμουνιστικη (ΚΚΕ, ΚΚΕ μ-λ κλπ) και ρεφορμιστικη ή σοσιαλδημοκρατικη (ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΔΗΚΚΙ, ΔΗΜΑΡ κλπ). Την δευτερη την λεμε και κεντροαριστερα τα τελευταια χρονια και σε αντιθεση με την κομμουνιστικη αριστερα δεν ζηταει την ανατροπη του καπιταλισμου αλλα τον εξανθρωπισμο του μεσω του κοινωνικου κρατους.
Η πολιτικη και κοινωνικη πραγματικοτητα μετα το 1980 ομως ειναι τετοια που ολα τα κομματα ανεξαρτητως προσδιορισμου εφαρμοζουν τις λεγομενες νεοφιλελευθερες πολιτικες. Ταμπελες τυπου δεξια, κεντροαριστερα, κεντρο κλπ ειναι σαν τις διαφορετικες μαρκες απορρυπαντικων ή οδοντοκρεμων, επι της ουσιας ολα τα ιδια ειναι και οροι οπως ''σοσιαλδημοκρατια'' ή ''αριστερα'' ειναι ιστορικα καταλοιπα απο την μια και μαρκετιστικες ταμπελες απο την αλλη. Δεν εχουν καμια ουσια.
Στα μεσα της δεκαετιας του '90 τα κεντροαριστερα κομματα αναγνωρισαν την αναγκη να προσαρμοσουν την διακυρηγμενη ιδεολογια τους στην νεοφιλελευθερη πρακτικη τους. Τοτε βγηκαν διαφορες θεωριες με διαφορα ευφανταστα ονοματα. Το SPD (γερμανικη σοσιαλδημοκρατια) εβγαλε την θεωρια του ''νεου κεντρου'', το ΠΑΣΟΚ τον ''εκσυγχρονισμο'', το αγγλικο Εργατικο Κομμα τους ''νεους Εργατικους'' και παει λεγοντας. Υπηρχε ενας βρετανος διανοουμενος ονοματι Γκιντενς εβγαλε την θεωρια του ''Τριτου Δρομου'' αναμεσα στην παλαιου τυπου σοσιαλδημοκρατια και τον νεοφιλελευθερισμο και αναγνωρισε την αναγκη να αναγνωρισουν ανοιχτα οι κεντροαριστεροι τις αναγκες για ''μεταρρυθμισεις'', ιδιωτικοποιησεις κλπ.
Λιγο αργοτερα στην πορεια προστεθηκαν στην συνταγη και θεματα δηθεν υπερασπισης μειονοτητων, κυριως της λεγομενης LGBTτρεχαγυρευε κοινοτητας. Η κεντροαριστερα επενδυσε σε τετοια ζητηματα γιατι στην οικονομικη πολιτικη δεν μπορουσε να διαφοροποιηθει απο την δεξια. Αυτο εγινε κυριως στις ΗΠΑ με τους Δημοκρατικους και λιγοτερο στην Ευρωπη.
Αυτο το μειγμα που περιγραφω παραπανω, δηλ. νεοφιλελε οικονομια με σοσιαλιστικη ρητορικη απο την μια, και απο την αλλη δηθεν κοινωνικη ευαισθησια απεναντι σε ομοφυλοφιλους, προσφυγες κλπ ειναι και ο σημερινος ΣΥΡΙΖΑ. Το δευτερο σκελος υπηρχε απο παντα και ομολογω ηταν οι πρωτοι στην Ελλαδα αλλα οχι παγκοσμιως. Το πρωτο σκελος το εφαρμοσε πρωτο και καλυτερο το ΠΑΣΟΚ του Σημιτη. Ο ΣΥΡΙΖΑ οπως αντεγραψε το ΠΑΣΟΚ του Αντρεα αντεγραψε και εκεινο του κινεζου.
Οποτε λοιπον χωρις καμια διαθεση προσβολης - μου εισαι συμπαθεστατη και ξερω οτι τα λες με καλη προθεση - πιστευω πως τα λες αυτα επειδη δεν ξερεις τι προιστορια υπαρχει. Υπαρχει και αλλη παραμετρος αλλα θα την θιξω στην πορεια, ηδη εγραψα παρα πολλα.
Δεν προσβάλλομαι ρε, γιατί να προσβληθώ; Ισχύει. Έχω χάσει πολλά επεισόδια από τις πολιτικές και διεθνείς εξελίξεις. Δεν τα πολυπαρακολουθώ. Αλλά έχω ένα καλό. Αν ασχοληθώ λίγο μπαίνω αμέσως στο νόημα και καλύπτω το χαμένο έδαφος.
.gif "Laughing")
Εγώ προσωπικά δεν πιστεύω ότι η εξέλιξη της αριστεράς σταμάτησε το ΄74 αλλά κακά τα ψέματα οι περισσότεροι έχουν συνδυάσει την αριστερά με τη γενιά του πολυτεχνείου και τον Θεοδωράκη.
Οπότε το έβαλα ως ένα χρονικό ορόσημο.
Από κει και πέρα ακόμα και οι πιο ρομαντικοί αριστεροί αισθάνθηκαν ότι η ιδεολογία τους ξεπουλήθηκε τα χρόνια που ακολούθησαν έως σήμερα.
Βγήκαν πολλά στη φόρα, οι μάσκες έπεσαν, κράχθηκε από πολλούς η αριστερά, απομυθοποιήθηκε, η αριστερά έχασε τον προσανατολισμό της, μπλέχθηκαν τα πράγματα, βγήκαν νέες πολιτικές τάσεις πιο φιλελεύθερες, πιο κεντρώες, έφυγαν από τη ζωή πρόσωπα σύμβολα της αριστεράς, εμφανίστηκαν νέα, άλλαζαν και τα οικονομικά δεδομένα από την πλαστή ευμάρεια περάσαμε στην οικονομική κρίση, ο κόσμος απογοητεύθηκε από όλες τις πολιτικές ιδεολογίες και έπαψε να πιστεύει σε αυτές.
Γενικότερα υπήρξε ένα μεγάλο διάστημα που κυρίως οι αριστεροί έμειναν ιδεολογικά άστεγοι. Και αυτό δεν αρέσει στους αριστερούς.
Τώρα που αρχίζει και κάθεται λίγο η σκόνη αισθάνομαι ότι οι αριστεροί ψάχνουν πάλι να τοποθετηθούν στο πολιτικό τοπίο πιο απενοχοποιημένα και σαν να ξαναρχίζουν από την αρχή μιας και τα δεδομένα έχουν αλλάξει.
Και δεν το βρίσκω και κακό αυτό.
Ας πούμε όλο αυτό το μείγμα που είπες κι εσύ νεοφιλελέ οικονομίας και κοινωνικής ευαισθησίας είναι το νέο προφίλ της αριστεράς. Και γιατί όχι;
Δεν μπορώ να σκεφτώ άλλον τρόπο που μπορεί να περπατήσει η αριστερά σήμερα.
