Diego έγραψε:@Διάδοχο: Π Ι Π ΕΣ και δη από ξανθιά πτυχιούχο ΠΑΝΤΕΙΟΥ.
Το 1ο κείμενο που βάζεις γράφει MY FIRST DEALINGS-τουτέστιν οι πρώτες μου δουλειές, δε λέει τίποτα για τις μετέπειτα.Το 2ο κείμενο που αναμασάς, λέει πως το ιδιο το fundamental concept του μαχητικού σχεδιάστηκε από τους Hillaker, Boyd n Sprey.
Θες να λες πως ο Sprey ήταν ένας ξέμπαρκος λομπιστας ; Πες το, έχεις κάθε δικαίωμα αλλά προς το παρόν όλοι , από την washington post μέχρι το βιογραφικό του τυπά στο ίδρυμα Pogo,διαφωνούν και τον αναγνωρίζουν ως έναν από τους αρχισχεδιαστές του concept ύπαρξης των αεροσκαφών
Η Fighter mafia, της οποίας μέρος ήταν ΚΑΙ ο Hillaker, δεν έκανε λόμπι ΑΠΛΑ υπερ σχεδιαστικών αρχών- ζήτησε αεροσκάφος με βάση συγκεκριμένες αρχές και το έφτιαξε με βάση αρχές.Εδώ δεν έιναι απλά προγραμματισμός να λέμε θα το κάνουμε με java ή c++, η σχεδιαση με συγκεκριμένες αρχές σημαίνει πως βγάζεις γεωμετρίες και υλικά που καθορίζουν το όλο κόνσπετ του αεροπλάνου και μετά οι υπόλοιποι απλά κάνουν development n implementation υποσυστήματων. Οι βασικές αρχές ΚΑΘΟΡΙΖΟΥΝ κατα 80% την φύση του πρότζεκτ, από την Δ πτέρυγα και τον κινητήρα μεταβλητής διεύθυνσης ώσης μέχρι το που θα μπουν composites,τι τύπου, τι βάρος θα έχει το αεροσκάφος κοκ.
Είσαι απίστευτα παθέτικ, με τάσεις μυθομανίας. Όλα αυτά που γράφεις δεν είναι πράγματα που γνωρίζεις, αλλά αστείες υποθέσεις που κατεβάζεις απο την κούτρα σου χτίζοντας σοφιστικά πάνω σε μερικές ξέμπαρκες αράδες.
How were these relationships used in the development of the lightweight fighter?
My first dealings with John Boyd and Pierre Sprey did not involve any airplane designs per se. Our early work was purely and simply an analysis of the relationships of wing loading and thrust loading and fuel fraction (the ratio of fuel capacity to the weight of the airplane). We wanted to understand the relationship between these variables. We knew that we wanted low wing loading and high thrust loading. But we also knew that low wing loading means more weight and more drag. High thrust loading means high fuel consumption. Airplanes with high thrust-to-weight ratios are normally equated with short range. That's why we started looking at fuel fractions. We wanted to tie all these things together to get a better feel for the boundaries involved.
Εδώ είναι το μετέπειτα, αν δεν ήσουν χαζοβιόλης που απλά θέλει να γράφει πίπες θα καθόσουν να το διαβάσεις:
Did those involved in the early days of the lightweight fighter program take such a historical perspective?
Boyd and Sprey did two things in this respect. Sprey collected all the data he could get his hands on concerning fighter aircraft reliability and effectiveness. They also collected cost data. They were the first people I know of who took Air Force cost data and plotted it against time.
They started with the P-51 Mustang. The minimum increases in cost in jumping from one airplane to another was a factor of 1.9. The increases were as high as 3.1 in same-year dollars. The data showed the increment involved in going to jet engines, to swept wings, to supersonic, missiles, and big radars. It showed the difference between this airplane and that airplane and the effect of these differences on cost.
The cost per pound of succeeding airplanes went up at the same rate as the overall cost. This is true even for the F-16. That is, if I plot a curve of cost per pound for succeeding aircraft, the F-16 is right on the curve. Its increment of cost per pound has gone up the same as any other airplane. However, if I plot a curve of unit flyaway cost, the F-16 falls off that curve. It reversed the upward trend in unit flyaway cost. It was the only aircraft to do this. So the way we got the cost down was by getting the size down. That was another motivation for reducing size.
http://www.codeonemagazine.com/article.html?item_id=37Το τι ρόλο είχε ο καθένας είναι γνωστό, δεν υπάρχει χώρος για τις χαζοθεωρίες σου.
H Fighter Mafia δεν καθόρισε προδιαγραφές έτσι όπως τις καταλαβαίνεις. Εσύ νομίζεις, και όχι νομίζεις απλά, πουλάς και υστερική ειρωνεία, ότι κάθισαν και έθεσαν προδιαγραφές για υλικά, πτέρυγες, κλπ. Ε, είσαι βαθιά νυχτωμένος.
Ο Boyd με τον Christie ανέπτυξαν την θεωρία της ενέργειας-ευελιξίας, συνοψίζοντάς την σε αυτόν τον τύπο:
oυσιαστικά πρόκειται για ένα απλό αλλά λειτουργικό μοντέλο, έναν δείκτη για την ευελίξία.
Ο Hilltaker ήταν επαγγελματίας αεροναυπηγός, σχεδιαστής δλδ αεροσκαφών.
O Riccioni ήταν αυτός που προσέφερε την πρακτική οπτική, ως βετεράνος πιλότος.
Ο Sprey, έκανε στατιστική γραμματειακή δουλειά και πολιτική, ήταν το whiz boy της παρέας, ο oργανωτικός, λομπίστας, ο τύπος που έλυνε και έδενε στους διαδρόμους του Πενταγώνου. Σε θεωρητικό ή πρακτικό τεχνικό επίπεδο είχε απο ασήμαντη έως ανύπαρκτη προσφορά.
Αν θες, ψάξε και βάλε
συγκεκριμένα ποια ήταν η προσφορά του σε αυτό το επίπεδο, συγκεκριμένα, όχι μια αράδα απο κάποια εφημερίδα που λέει
ο σχεδιαστής του F-16 Σπρέη και μετά να υστεριάζεις
να! σχεδιαστής!Για τους άλλους ξέρουμε συγκεκριμένα τι προσέφεραν.
Γι αυτό το
φαινόμενο, υπάρχει λόγος:
Sprey had no military expertise and scarce professional experience with fighter aircraft prior to his participation in the Fighter Mafia. While Sprey education included aeronautical engineering and he wanted to be a plane designer, he later abandoned that path to focus on probabilities, statistics and operational research.
Although Sprey often portrays himself as a "principal designer" of the F-16, the actual plane that entered service included the long-range missiles, sensors and multi-role capability that he continues to criticize today.
Sprey was noted to have exaggerated his participation in both the testing of the A-10, the design of the F-16 and in NASA's operation of its F-15 test aircraft.
http://etd.auburn.edu/bitstream/handle/ ... III_55.pdfΤραγούσα όσο θες τώρα.
