Εξαρτάται από τον ορισμό που δίνεις στη δημοκρατία και στη βασική της αρχή, στην ισονομία. Στον καπιταλισμό αυτή η αρχή περιορίζεται μόνο στην τυπική ισότητα των πολιτών απέναντι στο νόμο.
Ουσιαστική ισότητα έχεις όταν μεταβιβάζεις τα μέσα παραγωγής στην κοινωνική ιδιοκτησία και προκαλείς ριζική ανατροπή σε όλο το σύστημα των κοινωνικών σχέσεων.
Μόνο καταργώντας τους όρους εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο δημιουργείς τις προϋποθέσεις για σταθερή και αντικειμενική βάση για ισονομία και πραγματική δημοκρατία που θα εγγυάται τη συμμετοχή και τα δικαιώματα όλων.
Το έχουμε ξαναπεί πολλές φορές, αλλά θα το ξαναπούμε ακόμα μία (αφού στο ''ελεύθερο'' πέρα από την πλάκα μας επιτελούμε και τεράστιο εκπαιδευτικό έργο προς τους πολιτικά αδαείς

) ότι μπορεί η αστική δημοκρατία να είναι πρόοδος σε σχέση με τις προκαπιταλιστικές κρατικοπολιτικές μορφές κοινωνικής οργάνωσης, αλλά δεν παύει να παραμένει μορφή ταξικής κυριαρχίας της αστικής τάξης, που όταν αμφισβητηθεί η πολιτική της εξουσία καταργεί τη νομιμότητα και ''ισονομία'' που η ίδια δημιούργησε καταπατεί ωμά τη δημοκρατία της και καταφεύγει στην ανοιχτή βία.
Αυτό συμβαίνει όχι μόνο από τους κύριους πολιτικούς εκφραστές των συμφερόντων της αλλά πολύ περισσότερο από τους αποκαλούμενους ''τσάτσους'' της, με τρανταχό παράδειγμα τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα τύπου σύριζα.