Καμιά σχέση λοιπόν με την ιδιοκτησία πραγμάτων-εμπορευμάτων, που αποκτήθηκαν μέσα από την πώληση του μοναδικού εμπορεύματος (που δεν είναι πράγμα αλλά αντικειμενοποιείται ως μισθός) που μπορεί να αξιοποιήσει ο καταναλωτής-ιδιοκτήτης τους, ως ελεύθερος από την ιδιοκτησία μέσων παραγωγής.
Όπως επίσης και καμιά σχέση η ιδιοποίηση πραγμάτων με το πράγμα καθαυτό, το οποίο δεν είναι πράγμα αλλά το αντίθετο του φαινομένου, που η μόνη διαφορά μεταξύ τους είναι το ότι το δεύτερο έχει γνωσθεί ενώ το πρώτο βρίσκεται στην αναμονή της γνωσιμότητας. Αυτό δλδ που εμείς οι Καλαματιανοί μαρξιστές ντελιβεράδες ονομάζουμε άγνωστη ουσία των πραγμάτων.



