Σοσιαλισμός v/s φιλελεύθερη οικονομία, (Κούβα-Βιετνάμ-Κίνα-Β.Κορέα)

[Ραν ταν πλαν]

Από το 1800 ως το 2025, έχουν αλλάξει πολλά πράγματα.

Τίποτα δεν έχει αλλάξει σε ό,τι αφορά τη μορφή και την ουσία της εκμετάλλευσης της εργασίας.

[Esperos]

.

Χτες ανακοίνωσε ο ΠΘ, ότι θα μοιράζει ενοίκια.
Αυτό αρχικά -φαινομενικά- είναι θετικό, κάποιοι θα εισπράξουν ένα βοήθημα.
Δεν μας λέει ΠΟΥ τα βρίσκει το κράτος, θα έπρεπε να πει, από τα χρήματα των φορολογουμένων,
θα μοιράσω για ένα ενοίκιο, θα μοιράσω για δωρεάν διακοπές, θα μοιράσω για "εξοικονομώ"
να πάτε να αγοράσετε κλιματιστικά.
Στην πραγματικότητα αυτά υπονομεύουν την όλη κατάσταση.
Εγώ ας πούμε, έχω 500 ευρώ να αγοράσω ένα καλό κλιματιστικό χωρίς "εξοικονομώ"
Πάω στου κοτσόβολου και εκεί που είχε ένα καλό με 500, τώρα κάνει 900 διότι πήγαν
και άλλοι 20 με "εξοικονομώ" , ανέβηκε η ζήτηση και ο κοτσόβολος δεν είναι κορόιδο.
Στο τέλος, ούτε εγώ που τα είχα μπορώ να το αγοράσω ούτε και ο "εξοικονομώ" επωφελήθηκε.
Πάνε και μοιράζουν φοιτητική βοήθεια για ενοίκιο φοιτητικής κατοικίας,
Μόλις πάει ο φοιτητής, ξέρει ο ενοικιαστής ότι το "βλαχάκι" έχει τσεπώσει και 500 ευρά
και του ζητάει, 500 αέρα και όσο του καπνίσει μίσθωμα.
Βλέπουν και οι άλλοι που δίνουν τα ακίνητα σε οικογένειες με ενοίκιο, σου λέει κορόιδα είμαστε;
Και μεις θα τα δίνουμε σε φοιτητές να κονομάμε και τον αέρα.
Όξω η οικογένεια και το φοιτητικό επίδομα κατοικίας φούντωσε τα ενοίκια σε ΟΛΗ τη Θεσσαλονίκη.

Στην Κρήτη έχουν εγκριθεί σχέδια κονδύλια τα πάντα όλα να χτιστούν φοιτητικές εστίες από το 2019
αλλά ΔΕΝ ξεκινάνε διότι οι Κρητικοί ιδιοκτήτες θα χάσουν εισόδημα. Οι Βουλευτάδες της Κρήτης
τους κλείνουν μάτι, μπλοκάρουν την κατασκευή και εκλέγονται.

Οι παρεμβάσεις του κράτους στην οικονομία, καταλήγουν σε διαφθορά και σοβιετοποίηση
της κοινωνίας.

Γιατί παραπονιέσαι;
Αυτό ακριβώς το πράγμα που σε ενοχλεί είναι ο καπιταλισμός και η πολιτική του έκφραση
ο φιλελευθερισμός.

Δεν παραπονιέμαι για αυτό. Αυτό δεν είναι ελεύθερη αγορά αλλά σοβιετία με Οθωμανική νοοτροπία.
Παραπονιέμαι που δεν υπάρχει επιλογή φιλελεύθερος.
Το 'οτι αντιλαμβάνομαι το πως λειτουργεί η οικονομία και η αγορά,
δεν σημαίνει πως απαραίτητα "μου αρέσει", απλώς βλέπω πως λειτουργεί.

Και το dna μας, αυτό είναι, ζούμε με αυτό αλλά και αρρωσταίνουμε, κουραζόμαστε,
ξεχνάμε, πεθαίνουμε, θα προτιμούσα ένα άλλο dna, ποιο τέλειο, να μην πεθαίνω αλλά
δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή. Ούτε μπορείς να με κατηγορήσεις ότι μου αρέσει το "ατελές" DNA μας.
Απλώς ερευνώ να δω "τι παίζει" με αυτό και τα μυστικά του.

[Esperos]

Από το 1800 ως το 2025, έχουν αλλάξει πολλά πράγματα.

Τίποτα δεν έχει αλλάξει σε ό,τι αφορά τη μορφή και την ουσία της εκμετάλλευσης της εργασίας.

Επαναλαμβάνω παραπάνω μήνυμα

Γιατί ρε Ραν ταν παν τόσο "ζόρι" με την εκμετάλλευση της ξένης εργασίας ;
Αν αισθάνεσαι αδικημένος, γιατί δεν παραιτείσαι και να πας αλλού που θα πληρώνεσαι καλύτερα;

Και ποιος σου εγγυάται πως η πεποίθησή σου ότι σε "εκμεταλλεύονται" , είναι ορθή;
Πας κάπου και εργάζεσαι, ας πούμε είσαι στην οικοδομή, ή σε αγροτική οικονομία, εργάτης γης,
μαζεύεις ελιές και λαμβάνεις 60 ευρώ την μέρα, ποιος σου λέει αν σε εκμεταλλεύονται ή τους εκμεταλλεύεσαι εσύ επειδή το έργο που παράγεις υπολείπεται της αμοιβής σου;

Και βιομηχανικός εργάτης να είσαι, από που προκύπτει πως επειδή λαμβάνεις 800 ευρώ το μήνα,
σε εκμεταλλεύονται;
Αυτά όλα είναι κάπως ρευστά και με πολύ συναισθηματική προσέγγιση.
Εγώ σαν φιλελεύθερος λέω, αν εργάζεσαι κάπου και δεν πληρώνεσαι καλά,
αλλά ούτε και φεύγεις, εκεί έχεις βρει την κατάλληλη εργασία για τις δεξιότητές σου.
Αν έβρισκες αλλού με μεγαλύτερη αμοιβή, θα είχες φύγει χτες.
Το ίδιο ισχύει και για τον εργοδότη, αν αμοίβει τον Α εργάτη με 500 και δεν τον απολύει
να πάρει άλλον με 480, σημαίνει πως έχει τον καλύτερο που θα μπορούσε να βρει.

[Λαχουρένιος]

Εγώ, είμαι φιλελεύθερος, διαπιστώνω πως αυτό που ισχύει στην οικονομία,
είναι ο νόμος προσφοράς και ζήτησης.
Βάλε με το μυαλό σου το εξής σενάριο, τρεις καλές χασαποταβέρνες αλλά μόλις ένας (1) καλός επαγγελματίας ψήστης διαθέσιμος.
Πέντε εφοπλιστές με πλοία έτοιμα να εκτελέσουν δρομολόγιο με καλό ναύλο αλλά μόλις
ένας (1) διαθέσιμος λοστρόμος, ένας (1) διαθέσιμος μάγειρας, τα πλοία χωρίς πλήρες πλήρωμα,
δεν παίρνουν άδεια απόπλου. Θα σου πω εγώ τι κωλοτούμπες θα κάνουν οι εφοπλιστές.

Σκέψου, δύο τεράστιες βιομηχανίες και να υπάρχει μόλις ένας διαθέσιμος τεχνίτης βαφέας.

Όταν προσπαθεί το κράτος να επεμβαίνει πάρα πολύ στην αγορά για να "ρυθμίζει", στην πραγματικότητα
παραβιάζει τους νόμους αγοράς ζήτησης, δημιουργεί ψευδοδιλήμματα και στο τέλος υπονομεύει και
την οικονομία και την αγορά και της τύχες του λαού.

Θεωρητικά σωστά το λες, αλλά στην πράξη αν υπάρξει τέτοια χοντρή έλλειψη, τότε απλώς θα φέρουν από αλλού άλλους 20 ψήστες και μπογιατζήδες και μετά θα κάνουν κωλοτούμπες οι εργαζόμενοι Το είδαμε πολύ πρόσφατα να συμβαίνει αυτό στην Ελλάδα με τους εργαζόμενους στον τουρισμό και τους εργάτες γης.

Οι εφοπλιστές, οι βιομήχανοι και οι διάφοροι εργοδότες, δεν δίνουν δεκάρα για τον νόμο της προσφοράς και της ζήτησης. Αυτό που τους νοιάζει, και δικαίως, είναι η τσέπη τους και όχι οι φιλελευθερισμοί και διάφοροι άλλοι -ισμοί.

Τον νόμο αυτό τον επικαλούνται μόνο ως δικαιολογία για να δώσουν χαμηλά μεροκάματα όταν όντως υπάρχει μεγάλη ανεργία και λίγες θέσεις εργασίας. Αν σχέση προσφοράς-ζήτησης τύχει και γυρίσει υπέρ του εργαζόμενου, τότε θα ζητήσουν από το κράτος να φέρει φτηνή εργασία απ' έξω ή θα μεταφέρουν τις δραστηριότητες τους αλλού. Δε θα κάτσουν να πουν ''ε αφού έτσι είναι η προσφορά και η ζήτηση, τι να κάνουμε θα τα σκάσουμε χοντρά''.

Γενικά, στις σύγχρονες οικονομίες που κυριαρχούνται από καρτέλ και ολιγοπώλια και το κεφάλαιο χρηματοδοτεί άμεσα ή έμμεσα τους πολιτικούς για να νομοθετούν όπως τους βολεύει, δεν μπορούμε να μιλάμε για προσφορά και ζήτηση με όρους εγχειριδίων οικονομικών, οπού προϋποθέτουν μια αγορά με πλήρη ελεύθερο ανταγωνισμό.

Και ποιος σου εγγυάται πως η πεποίθησή σου ότι σε "εκμεταλλεύονται" , είναι ορθή;
Πας κάπου και εργάζεσαι, ας πούμε είσαι στην οικοδομή, ή σε αγροτική οικονομία, εργάτης γης,
μαζεύεις ελιές και λαμβάνεις 60 ευρώ την μέρα, ποιος σου λέει αν σε εκμεταλλεύονται ή τους εκμεταλλεύεσαι εσύ επειδή το έργο που παράγεις υπολείπεται της αμοιβής σου;

Διόλου απίθανο να συμβαίνει κάτι τέτοιο μεμονωμένα και για συγκεκριμένες περιόδους αλλά είναι η εξαίρεση και όχι ο κανόνας . Και αυτό για δύο λόγους, πρώτον αν το μισθολογικό κόστος υπερβαίνει το παραγόμενο έργο αργά ή γρήγορα η επιχείρηση θα κλείσει οπότε ο επιχειρηματίας αναγκαστικά θα προσαρμοστεί, και δεύτερον, στα πλαίσια του καπιταλισμού, ο εργάτης ατομικά έχει πολύ περισσότερη ανάγκη τον εργοδότη παρά το αντίστροφο οπότε ο εργοδότης επιβάλλει τους όρους του στις περισσότερες περιπτώσεις. Ο εργοδότης αντέχει περισσότερο με λιγότερο προσωπικό απ' ότι ο εργαζόμενος να μείνει άνεργος.

[Λαχουρένιος]

Επταπλή έχει.
Το φιλελεύθερο πολιτικό φάσμα ξεκινά από τον κλασικό φιλελευθερισμό και φτάνει στο σύγχρονο
φιλελευθερισμό με ενδιάμεσες ''στάσεις'' στο συντηρητισμό και τον πατερναλιστικό συντηρητισμό,
και τη νέα δεξιά του νεο-συντηρητισμού και του νεο-φιλελευθερισμού.
Κοινή ιδεολογική συνισταμένη όλων των εκφάνσεων του είναι ατομικισμός, η ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής
και η εκμετάλλευση της ξένης εργασίας.
Χωρίς τα τρία παραπάνω στοιχεία δε νοείται φιλελεύθερος παρά τις επιμέρους διαφορές μεταξύ
των εκφραστών του.

Όλες οι αστικές ιδεολογίες και παρατάξεις αναγκαστικά έχουν στοιχεία φιλελευθερισμού αφού αποδέχονται τον καπιταλισμό, αλλά ο καθαρός φιλελευθερισμός είναι κάτι σπάνιο και αυτό συμβαίνει για διάφορους λόγους, τόσο εκλογικούς όσο και πρακτικούς.

[Esperos]

Εγώ, είμαι φιλελεύθερος, διαπιστώνω πως αυτό που ισχύει στην οικονομία,
είναι ο νόμος προσφοράς και ζήτησης.
Βάλε με το μυαλό σου το εξής σενάριο, τρεις καλές χασαποταβέρνες αλλά μόλις ένας (1) καλός επαγγελματίας ψήστης διαθέσιμος.
Πέντε εφοπλιστές με πλοία έτοιμα να εκτελέσουν δρομολόγιο με καλό ναύλο αλλά μόλις
ένας (1) διαθέσιμος λοστρόμος, ένας (1) διαθέσιμος μάγειρας, τα πλοία χωρίς πλήρες πλήρωμα,
δεν παίρνουν άδεια απόπλου. Θα σου πω εγώ τι κωλοτούμπες θα κάνουν οι εφοπλιστές.

Σκέψου, δύο τεράστιες βιομηχανίες και να υπάρχει μόλις ένας διαθέσιμος τεχνίτης βαφέας.

Όταν προσπαθεί το κράτος να επεμβαίνει πάρα πολύ στην αγορά για να "ρυθμίζει", στην πραγματικότητα
παραβιάζει τους νόμους αγοράς ζήτησης, δημιουργεί ψευδοδιλήμματα και στο τέλος υπονομεύει και
την οικονομία και την αγορά και της τύχες του λαού.

Θεωρητικά σωστά το λες, αλλά στην πράξη αν υπάρξει τέτοια χοντρή έλλειψη, τότε απλώς θα φέρουν από αλλού άλλους 20 ψήστες και μπογιατζήδες και μετά θα κάνουν κωλοτούμπες οι εργαζόμενοι Το είδαμε πολύ πρόσφατα να συμβαίνει αυτό στην Ελλάδα με τους εργαζόμενους στον τουρισμό και τους εργάτες γης.

Οι εφοπλιστές, οι βιομήχανοι και οι διάφοροι εργοδότες, δεν δίνουν δεκάρα για τον νόμο της προσφοράς και της ζήτησης. Αυτό που τους νοιάζει, και δικαίως, είναι η τσέπη τους και όχι οι φιλελευθερισμοί και διάφοροι άλλοι -ισμοί.

Τον νόμο αυτό τον επικαλούνται μόνο ως δικαιολογία για να δώσουν χαμηλά μεροκάματα όταν όντως υπάρχει μεγάλη ανεργία και λίγες θέσεις εργασίας. Αν σχέση προσφοράς-ζήτησης τύχει και γυρίσει υπέρ του εργαζόμενου, τότε θα ζητήσουν από το κράτος να φέρει φτηνή εργασία απ' έξω ή θα μεταφέρουν τις δραστηριότητες τους αλλού. Δε θα κάτσουν να πουν ''ε αφού έτσι είναι η προσφορά και η ζήτηση, τι να κάνουμε θα τα σκάσουμε χοντρά''.

Γενικά, στις σύγχρονες οικονομίες που κυριαρχούνται από καρτέλ και ολιγοπώλια και το κεφάλαιο χρηματοδοτεί άμεσα ή έμμεσα τους πολιτικούς για να νομοθετούν όπως τους βολεύει, δεν μπορούμε να μιλάμε για προσφορά και ζήτηση με όρους εγχειριδίων οικονομικών, οπού προϋποθέτουν μια αγορά με πλήρη ελεύθερο ανταγωνισμό.

Και ποιος σου εγγυάται πως η πεποίθησή σου ότι σε "εκμεταλλεύονται" , είναι ορθή;
Πας κάπου και εργάζεσαι, ας πούμε είσαι στην οικοδομή, ή σε αγροτική οικονομία, εργάτης γης,
μαζεύεις ελιές και λαμβάνεις 60 ευρώ την μέρα, ποιος σου λέει αν σε εκμεταλλεύονται ή τους εκμεταλλεύεσαι εσύ επειδή το έργο που παράγεις υπολείπεται της αμοιβής σου;

Διόλου απίθανο να συμβαίνει κάτι τέτοιο μεμονωμένα και για συγκεκριμένες περιόδους αλλά είναι η εξαίρεση και όχι ο κανόνας . Και αυτό για δύο λόγους, πρώτον αν το μισθολογικό κόστος υπερβαίνει το παραγόμενο έργο αργά ή γρήγορα η επιχείρηση θα κλείσει οπότε ο επιχειρηματίας αναγκαστικά θα προσαρμοστεί, και δεύτερον, στα πλαίσια του καπιταλισμού, ο εργάτης ατομικά έχει πολύ περισσότερη ανάγκη τον εργοδότη παρά το αντίστροφο οπότε ο εργοδότης επιβάλλει τους όρους του στις περισσότερες περιπτώσεις. Ο εργοδότης αντέχει περισσότερο με λιγότερο προσωπικό απ' ότι ο εργαζόμενος να μείνει άνεργος.

<<στην πράξη αν υπάρξει τέτοια χοντρή έλλειψη, τότε απλώς θα φέρουν από αλλού άλλους 20 ψήστες και μπογιατζήδες και μετά θα κάνουν κωλοτούμπες οι εργαζόμενοι >>
Στην πράξη, πολλές βιομηχανίες, ακόμη και σε χώρες όπως η Τουρκία Πακιστάν κλπ,
υπολειτουργούν διότι δεν μπορούν να βρουν ταπεινούς εργάτες με μια ταπεινή εξειδίκευση σε ένα τομέα.
Ψάξε στις μικρές αγγελίες, πόσες εταιρίες ζητάνε επίμονα εργάτες με συγκεκριμένη δεξιότητα σε
χειρισμό κάποιου περίεργου μηχανήματος.
Θα μπορούσε να εκπαιδευτεί ένας άσχετος σε αυτό το μηχάνημα, δε λέω, αν πρώτα μπορούσε
να κάνει "δοκιμές" με κόστος να καταστραφεί έτοιμο προϊόν μέχρι να μάθει ο εργάτης και πάλι
δεν ξέρεις αν θα κάτσει ή αν θα φύγει αύριο μεθαύριο και θα αναζητήσει μεγαλύτερο μεροκάματο
αλλού ως πλέον εξειδικευμένος. Δηλαδή, αλλού τρως αλλού πίνεις αλλού πας και το δίνεις.

Η πεποίθηση πως "φέρνω" από αλλού, είναι και αυτή πλασματική.
Παράδειγμα, στο Πέραμα είχε κάποτε ακμάζουσα ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη.
Τώρα δεν κουνιέται τίποτα. Αν έφταιγε ότι δεν έβρισκαν εργάτες, γιατί δεν έφεραν
1000 Ινδούς να κάνουν την δουλειά;
Τότε που είχε δουλειά, τα μεροκάματα ήταν υψηλότατα και μερικές σπάνιες ειδικότητες,
π.χ αμμοβολιστής, έβγαζαν χοντρά χρήματα.

[Ραν ταν πλαν]

Και ποιος σου εγγυάται πως η πεποίθησή σου ότι σε "εκμεταλλεύονται" , είναι ορθή;
Πας κάπου και εργάζεσαι, ας πούμε είσαι στην οικοδομή, ή σε αγροτική οικονομία, εργάτης γης,
μαζεύεις ελιές και λαμβάνεις 60 ευρώ την μέρα, ποιος σου λέει αν σε εκμεταλλεύονται ή τους εκμεταλλεύεσαι εσύ επειδή το έργο που παράγεις υπολείπεται της αμοιβής σου;

Διόλου απίθανο να συμβαίνει κάτι τέτοιο μεμονωμένα και για συγκεκριμένες περιόδους αλλά είναι η εξαίρεση και όχι ο κανόνας .

Μην πέφτεις ρε στην παγίδα των απλουστεύσεων.
Στον καπιταλισμό η εργασία είναι εμπόρευμα το οποίο αγοράζει ο καπιταλιστής (φτηνά ή ακριβά άσχετο)
και το χρησιμοποιεί για να του αποφέρει κέρδος μέσα από την υπερεργασία και την παραγόμενη από αυτή
υπεραξία που ενσωματώνει στην τιμή του τελικού προϊόντος.
Κανείς καπιταλιστής δεν αγοράζει ούτε και αγόρασε ποτέ εργασία με ζημιά και ποτέ των ποτών
το παραγόμενο έργο δεν υπολείπεται του εργασιακού μισθού.
Η διαδικασία παραγωγής στον καπιταλισμό δεν έχει να κάνει με τα ''θέλω'' ή ''θεωρώ'' των υποκειμένων
αλλά με το στυγνό νόμο της αποκομιδής όσο μεγαλύτερου κέρδους γίνεται για τον καπιταλιστή μέσα
από τη διαδικασία παραγωγής αξιών χρήσης (σώβρακα, μανταλάκια, υπολογιστές, σμαρτφόν κλπ)
και κυρίως μέσα από τη διαδικασία δημιουργίας εκείνης της αξίας που δεν είναι τίποτα περισσότερο
από την ενσωμάτωση στην τιμή του τελικού προϊόντος της αξίας της απλήρωτης εργασίας που
δημιουργεί η υπερεργασία, δηλαδή εκείνης της εργασίας που δεν είναι απαραίτητη για την αναπλήρωση
της εργατικής δύναμης, και λογίζεται ως πρόσθετος χρόνος εργασίας κατά τον οποίο ο εργάτης δουλεύει
δωρεάν για τον καπιταλιστή ο οποίος αυτή την παραγόμενη αξία του πρόσθετου χρόνου εργασίας την
τσεπώνει ακόπως και χωρίς έξοδα και κόστος.
Αυτή λοιπόν η υπεραξία, η οποία δημιουργείται αποκλειστικά και μόνο στην παραγωγή εμπορευμάτων
(και όχι στην όποια παροχή υπηρεσιών) που φαίνεται στην κυκλοφορία τους (την τελική τιμή δλδ),
και η ιδιοποίηση της (της υπεραξίας) είναι ο βασικός οικονομικός νόμος της καπιταλιστικής
παραγωγής και η βάση του ανειρήνευτου και ανταγωνιστικού πλαισίου μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας.

[Esperos]

Στον καπιταλισμό η εργασία είναι εμπόρευμα το οποίο αγοράζει ο καπιταλιστής (φτηνά ή ακριβά άσχετο)

Και αυτό όμως, μια απλούστευση είναι.
Η προσέγγιση στον διαχωρισμό "καπιταλιστής - μη καπιταλιστές", είναι κάπως κτηνοτροφική
στη σύλληψή της. Δεν έχουν κάποια σφραγίδα στο μέτωπο όταν γεννιούνται οι καπιταλιστές
ή κάποιο άλλο διακριτικό. Μια χαρά ένας επιχειρηματίας μπορεί να χρεοκοπήσει και να
αναζητήσει εργασία αλλά και ένας πιτσιρικάς από το γκαράζ του πατέρα του να δημιουργήσει
ένα κώδικα, να τον πουλήσει και να γίνει δισεκατομμυριούχος.

Στον καπιταλισμό η εργασία είναι εμπόρευμα το οποίο αγοράζει ο καπιταλιστής εγώ θα έλεγα
Στον καπιταλισμό η εργασία είναι εμπόρευμα το οποίο προσφέρει ο "προλετάριος"
(με την μαρξιστική τροτσκιστική έννοια) σε όποιον του προσφέρει τα περισσότερα.
Είναι ΚΑΙ αυτό το εμπόρευμα υπαγόμενο στον παγκόσμιο νόμο της οικονομίας,
"προσφορά και ζήτηση".

Η διαδικασία παραγωγής στον καπιταλισμό δεν έχει να κάνει με τα ''θέλω'' ή ''θεωρώ'' των υποκειμένων
αλλά με το στυγνό νόμο της αποκομιδής όσο μεγαλύτερου κέρδους γίνεται για τον καπιταλιστή μέσα
από τη διαδικασία παραγωγής αξιών χρήσης (σώβρακα, μανταλάκια, υπολογιστές, σμαρτφόν κλπ)

Εδώ διαβλέπω μια δαιμονοποίηση του κέρδους, μια ιδιότητα του ανθρώπινου είδους είναι
η επιδίωξή κέρδους σε ότι κάνουν. Είμαστε κερδοσκόποι, ακόμη και γω που ξυπνάω
στις 4 το πρωί και μέσα στο κρύο περιμένω το λεωφορείο να πάω στο εργοστάσιο,για να
κερδίσω πάω, όχι για να χάσω. Χασοσκόποι δεν υπάρχουν. Όταν η νοικοκυρά, πηγαίνει
στο φτηνό μπακάλικο για να γεμίσει το καλάθι της, για να κερδίσει πάει.

για να του αποφέρει κέρδος μέσα από την υπερεργασία και την παραγόμενη από αυτή
υπεραξία που ενσωματώνει στην τιμή του τελικού προϊόντος.

Ναι, αλλά αυτό το μαθαίνει σε μελλοντικό στάδιο.
Όταν κατασκευάζει τα μανταλάκια στην βιοτεχνία, δεν ξέρει αν θα πουληθούν και σε τι τιμή.
Αυτό το μαθαίνει αργότερα αλλά τις πρώτες ύλες και τους εργάτες τους έχει ήδη πληρώσει.
Μπορεί και να χάσει.

Τέλος πάντων, είναι ολοφάνερο πως σας διέπει μια έντονη μαρξιστική αντίληψη της οικονομίας.
Είναι κάπως δογματικά όλα αυτά. Ο Μαρξ, ήταν ένας πανέξυπνος φιλόσοφος όπου παρατήρησε
το πως λειτουργούσε η οικονομία πριν 200 χρόνια και τα έγραψε πριν 150.
Είναι καλό να μελετάμε τους φιλοσοφικούς "ρυθμούς" αλλά δεν μου αρέσει να τους θεοποιώ
και να τους αποδίδω μεταφυσικές διαστάσεις.
Ήδη, από την εποχή του Λένιν και του Στάλιν μετέπειτα, πολλές θεμελιώδεις μαρξιστικές
παρατηρήσεις, απλά ξεπεράστηκαν απ΄τους ίδιους τους μπολσεβίκους.

[Esperos]

Το αρχικό μήνυμα ήταν το ακόλουθο,
μετά μεταφέρθηκαν και μπήκαν εμβόλιμα μηνύματα από άλλο νήμα και θάφτηκε το αρχικό.
Το επαναλαμβάνω .

~~~
Σοσιαλισμός v/s φιλελεύθερη οικονομία, (Κούβα-Βιετνάμ-Κίνα-Β.Κορέα)

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Γιατί οι σοσιαλιστικές κομμουνιστικές χώρες Κούβα, Βιετνάμ, Β.Κορέα, Κίνα
δεν παρουσιάζουν παράλληλους οικονομικούς βίους;
Τι διαφορετικό κάνουν και άλλες έχουν αλματώδη ανάπτυξη ενώ άλλες έχουν τελματώσει;

===
Θα μπορούσε κάποιος να διαβάζει τόμους από φιλοσοφίες, θεωρίες, άρθρα και σκέψη για να διαπιστώσει αν είναι καλύτερα με ένα σοσιαλιστικό "κοινωνικό" κράτος τύπου ή με μια φιλελεύθερη κοινωνία, η οποία δεν είναι απαραίτητα αντι-κοινωνικό κράτος. Θα μπορούσε να δει και πραγματικά κοινωνικά οικονομικά πειράματα απ την σύγχρονη ιστορία.

Κούβα.
Εν ολίγοις, οι επαναστάτες του Κάστρο, αρπάζουν την εξουσία και αμέσως μετατρέπονται σε δικτάτορες.
Εφαρμόζουν σκληρή σοσιαλιστική πολιτική, κρατικοποιούν ξένες αμερικανικές επενδύσεις χωρίς να αποζημιώσουν, τρώνε ένα εμπάργκο από ΗΠΑ, φυσικά όλος ο υπόλοιπος πλανήτης είναι στην διάθεσή τους. Έκτοτε, ζουν σε μια καταραμένη φτώχια, βλαστημάνε τις ΗΠΑ για το εμπάργκο και επικαλούνται πως για ολα φταίει το εμπάργκο, οι ΗΠΑ και όχι η σκληρή εφαρμογή του σοσιαλισμού. Ας έκαναν και αυτοί ένα εμπάργκο στις ΗΠΑ στο κάτω κάτω. Δεν κατάλαβα?.

Βιετνάμ
Μετά τον ΒΠΠ, κάνει ένα πόλεμο με τους Γάλλους αποικιοκράτες, γίνεται ανεξάρτητο κράτος, χωρίζεται σε δυο κράτη βόρειο κομμουνιστικό νότιο καπιταλιστικό, ξεκινά ένας εμφύλιος στον οποίο εμπλέκονται και οι ΗΠΑ απ το 1960 και μετά. Γίνεται ο κακός χαμός, πέφτουν περισσότερες βόμβες εκεί από όσες είχαν πέσει στον ΒΠΠ (δεν ξέρω αν ισχύει αλλά έτσι λέγεται) Το 1975 αν δεν κάνω λάθος, αποχωρούν οι ΗΠΑ, το Βιετνάμ γίνεται κομμουνιστικό, μία χώρα, σοσιαλιστική δημοκρατία, οκαυ. Όμως, σιγά σιγά, απ την δεκαετία του '80,το Βιετνάμ, αρχίζει να χαλαρώνει τις σοσιαλιστικές συνταγές και να κάνει καπιταλιστικά οικονομικά ανοίγματα, να συνεργάζεται με ΗΠΑ, να επιτρέπει επενδύσεις, κεφάλαια, όλα μια χαρά.
Σήμερα δείχνει μια μοντέρνα χώρα με βιομηχανία, καλό βιοτικό επίπεδο λαού, καμία σχέση με Κούβα. Ναι μεν υπάρχει ένα κόμμα μόνο που κυβερνά, το κομμουνιστικό, αλλά έχουν ρίξει νεράκι στο κρασί τους και η χώρα έχει εξελιχθεί με την καπιταλιστική συνταγή.

Κίνα
Μια αντίστοιχη περίπτωση του Βιετνάμ σε άλλη μεγαλύτερη κλίμακα.
Μέχρι το 2000, ήταν ένα δις και βάλε, κάτοικοι, σε καταραμένη φτώχεια.
Ακούγαμε κάτι ιστορίες και δεν τα πιστεύαμε. Εγώ λόγω επαγγέλματος, έτυχε να συνεργαστώ
με κινέζικα πληρώματα που έρχονταν Ελλάδα για ναυτολόγηση.
Το 2001 μπαίνουν στο WTO = ελεύθερο εμπόριο χωρίς φραγμούς = Καπιταλισμός κλπ.
Αύξησε τις εξαγωγές της, ναι, με φτηνό εργατικό και εκμετάλλευση και ότι άλλο καταγγέλλουν οι κομμουνιστές.
Έγινε προορισμός ελκυστικός για επενδύσεις (αυτό που στην Ελλάδα άμα θέλει να έρθει κάποιος, οι Δημαρχαίοι του κάνουν μηνύσεις) Η Κίνα μπήκε σε μια καπιταλιστική τροχιά με κομμουνιστική διακυβέρνηση. Αλλά σε καπιταλιστική τροχιά. Επέτρεψε φιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις.
Σήμερα, εκτός από κάποιους ζάμπλουτους κινέζους, έχουμε στην Κίνα, μια μεσαία τάξη πολλών πολλών εκατομμυρίων, χτίζουν και αγοράζουν πολυτελή διαμερίσματα, αυτοκίνητα, πάνε τουρισμό στο εξωτερικό.
Ίσως αυτή η μεσαία τάξη (400 μύρια) να είναι περισσότεροι απ τον πληθυσμό της Ευρώπης.
Βεβαίως και υπάρχουν φτωχότερες επαρχίες όπου και αυτές έχουν κάνει άλματα.
Δεν συγκρίνεται το βιοτικό επίπεδο με αυτό των γονιών τους πριν 30 χρόνια.
Το καθεστώς, ναι μεν κομμουνιστικό με αυταρχική διακυβέρνηση αλλά οικονομία φιλελεύθερη καπιταλιστική.

Β.Κορέα
Σε αντιδιαστολή με την Ν.Κορέα, εφαρμόζει ένα σοσιαλιστικό κομμουνιστικό αυταρχικό τρόπο διακυβέρνησης με κλειστή κομμουνιστική οικονομία και τα αποτελέσματα είναι γνωστά.

Ερώτημα
Γιατί το Βιετνάμ που έχει φάει τόσες βόμβες το 1970, ολική καταστροφή, σήμερα έχει εξελιχθεί τόσο πολύ; με καπιταλισμό; και η κακομοίρα η Κούβα, με τον σοσιαλισμό της και την επανάστασή της, δεν μπορεί να ξεκολλήσει απ την μιζέρια και την δυστυχία και της φταίει το εμπάργκο? Αφού μπόρεσε το Βιετνάμ, θα έπρεπε να μπορούσε και η Κούβα.

Συμπέρασμα
Εφόσον η Κούβα δεν μπόρεσε, φταίει ο κομμουνισμός και όχι το εμπάργκο.
Ας καταφέρει κάποια μέρα να ξεπεράσει το Βιετνάμ, το συζητάμε ξανά.

Σκόρπιες σκέψεις
Στο σοσιαλισμό, η παραμύθα λέει, προσφορά δωρεάν κοινωνικών αγαθών, βάζουμε όλοι όσο μπορούμε, έχουμε όλοι δωρεάν αγαθά κλπ.
Τι ωραία!
Σκέπτονται τα θύματα οι απανταχού "πασοκτζήδες", θα βάζουν όλοι στο κορβανά ανάλογα με το πόσα έχουν. Θα βάζω και γω πολύ λίγα διότι είμαι μπατίρης αλλά μετά, αυτά που θα παίρνω ως δωρεάν αγαθά θα είναι πολύ περισσότερα. Θα βγω κερδισμένος, με συμφέρει, ψηφίζω πασοκ, κουκουε, χρυσή αυγή, φύγαμε. Αυτή είναι η παραμύθα, ότι θα "κονομάμαι" τζάμπα δωρεάν υπηρεσίες. Αμ δε...

[Ραν ταν πλαν]

Και για να συνδέσουμε τον τίτλο του νήματος με το νόημα της συζήτησης για τον φιλελευθερισμό
(και για μη γκρινιάζει ο νηματοθέτης για άστοχη συγχώνευση)
να πούμε ότι μεταξύ του μπλοκ Κούβας, Βιετνάμ, Κίνας και Β. Κορέας και των υπολοίπων
δεν αντιπαρατίθεται ο σοσιαλισμός με τη φιλελεύθερη οικονομία αλλά ο κρατικός καπιταλισμός
των τεσσάρων με τον ιδιωτικό καπιταλισμό των υπολοίπων.
Ας διευκρινίσουμε ότι δε μιλάμε για κρατικοποιήσεις επί σοσιαλιστικού εδάφους αλλά για
κρατικό καπιταλισμό με κοινό σημείο αναφοράς με τον ιδιωτικό την εξαγωγή υπεραξίας από
την εμπορευματοποίηση της αγοράς εργασίας.
Πρώτος διδάξας της μεθόδου η ΕΣΣΔ της μετασταλινικής περιόδου, αλλά χωρίς επιτυχία,
και ακολούθησε η κρατικο-καπιταλιστική Κίνα η οποία απογείωσε τη μεθοδολογία της μετατροπής της
εργατικής δύναμης σε εμπόρευμα.