23/02/1997
Ο ΤΕΩΣ υπουργός Δημόσιας Τάξης κ. Α. Δροσογιάννης, όταν ερωτήθη τον Αύγουστο 1990, την εποχή δηλαδή όπου κρατούσε τα ηνία του μεγάρου της λεωφόρου Κατεχάκη, γιατί το κράτος δεν παρεμβαίνει ώστε να παταχθεί η εγκληματικότητα στην Κρήτη, είχε απαντήσει με τον γνωστό του τρόπο: «Η Κρήτη είναι μια άλλη ιστορία. Ας βρεθεί ένας υπουργός να μου πει εμένα ότι κατόρθωσε να βάλει φραγμό στην εγκληματικότητα στην Κρήτη».
Πράγματι, «η Κρήτη είναι μια άλλη ιστορία». Και αυτό γιατί τείνει να αναδειχθεί σε ένα ιδιόμορφο Ελντοράντο της εγκληματικότητας στην Ελλάδα. Αρκεί μόνο να υπογραμμισθεί ότι, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Κώστα Σολδάτου του οποίου η «μαφία της Κρήτης» ανατίναξε το αυτοκίνητο με αποτέλεσμα τον ακρωτηριασμό της γυναίκας του , μόνο στον νομό Λασιθίου όπου υπηρετούσε προτού μετατεθεί στο Ηράκλειο κυκλοφορούν παράνομα περίπου 90.000 πιστόλια.
Το παράνομο εμπόριο όπλων που ανθεί στο νησί δεν υπηρετεί μόνο το χόμπι των Κρητικών για τα όπλα. Απεναντίας, το χόμπι αυτό όπως προκύπτει εξάλλου και από απόρρητες εκθέσεις των αρχών Ασφαλείας που έχουν τεθεί υπόψη της ηγεσίας του υπουργείου Δημόσιας Τάξης είναι ένα πρόσχημα που χρησιμοποιείται από το οργανωμένο έγκλημα. Και αυτό γιατί λειτουργεί ως κάλυψη για τις παράνομες δραστηριότητές του.
Η υπόθεση της «μαφίας της Κρήτης», όμως, που ήρθε στην επιφάνεια μετά τη δολοφονική ενέδρα που έστησαν άγνωστοι σε βάρος της οικογένειας του διοικητή της Ασφάλειας Ηρακλείου Κώστα Σολδάτου, περιπλέκεται ακόμη περισσότερο από τη συμπεριφορά του επίσημου κράτους. Η Κρήτη τείνει να αναδειχθεί σε ένα ιδιόμορφο... προτεκτοράτο του οργανωμένου εγκλήματος, που το χαρακτηρίζουν οι υψηλές διασυνδέσεις που διατηρεί με τον κρατικό μηχανισμό και τα οικονομικά συμφέροντα στο νησί. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνον ο νομός Ηρακλείου όπως τουλάχιστον καταδεικνύουν τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Δημόσιας Τάξης κατέχει την τρίτη θέση, μετά την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, στους δείκτες της εγκληματικότητας.
Περί αυτού ομιλεί και αυτή καθεαυτή η βομβιστική επίθεση εναντίον της οικογένειας του διοικητή της Ασφαλείας του Ηρακλείου. Η έκρηξη που έγινε όταν η 39χρονη Γεωργία Σολδάτου μπήκε στο αυτοκίνητο και έβαλε το κλειδί στη μίζα είναι κάτι το πρωτοφανές για την Ελλάδα. Παραπέμπει στη δράση της σικελικής Μαφίας. Οι δράστες όπως τουλάχιστον είπαν οι ειδικοί στον υπουργό Δημόσιας Τάξης κ. Γ. Ρωμαίο θα πρέπει να ήταν επαγγελματίες οι οποίοι είτε θα εκτελούσαν κάποιο «συμβόλαιο» είτε θα πρέπει να μετείχαν ενεργά στο οργανωμένο έγκλημα. Σε αυτό το συμπέρασμα οδηγεί τόσο η συνδεσμολογία του εκρηκτικού μηχανισμού (γνώριζαν ακόμη και τη συμπεριφορά του συναγερμού του αυτοκινήτου) όσο και η εκρηκτική ύλη που χρησιμοποίησαν τύπου «C-Α» που κατασκευάζεται στην Αμερική και βρίσκεται συνήθως στις εγκαταστάσεις των επίλεκτων δυνάμεων του στρατού.
ΠΡΙΝ από 10 χρόνια περίπου, στις 26 Ιουλίου 1987, στις νότιες ακτές της Κρήτης συνελήφθη το πλοίο «Πατρίτσια 5» επειδή μετέφερε 23 τόνους χασίς. Εκπρόσωπος των αγοραστών και συνοδός του φορτίου ήταν ο Ελβετός Ζαν Ανρί Κλοντ που συνελήφθη και οδηγήθηκε στις φυλακές Νεάπολης Λασιθίου. Προορισμός των ναρκωτικών ήταν το λιμάνι Ρότερνταμ από όπου θα διοχετεύονταν σε χώρες της Κεντρικής Ευρώπης. Ιδιοκτήτης του σκάφους εμφανιζόταν ο Μουσταφά Καρούμ, που το είχε αγοράσει από τον συμπατριώτη του Λιβανέζο Τόμι Τσιμπλάρ.
Η υπόθεση του πλοίου «Πατρίτσια 5», εκτός των άλλων, αποκάλυψε στους έκπληκτους αστυνομικούς ότι η Κρήτη, όπως και οι ερημικές βραχονησίδες και τα νησάκια του Αιγαίου είχαν μετατραπεί σε σταυροδρόμια των εμπόρων του «λευκού θανάτου». Και όχι μόνο. Τα κυκλώματα των ναρκωτικών διασταυρώνονταν με τα παράνομα κυκλώματα όπλων.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, όταν ο υπαρκτός σοσιαλισμός ήταν ακόμη κραταιός, οι έμποροι που χρησιμοποιούσαν ως διαμετακομιστικό κέντρο την Κρήτη διατηρούσαν διασυνδέσεις κυρίως με τις μυστικές υπηρεσίες και με τις εμπόλεμες πλευρές στη Μέση Ανατολή. Τα ναρκωτικά μεταφέρονταν από περιοχές του Λιβάνου με λαθρεμπορικά μότορσιπ σε ερημικές τοποθεσίες στις νότιες ακτές της Κρήτης. Από εκεί προωθούνταν στην ηπειρωτική Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Το ίδιο δρομολόγιο ακολουθούσαν και τα παράνομα φορτία όπλων. Πλοία με παράνομα φορτία όπλων, όπως προκύπτει από τις εκθέσεις που έχουν συντάξει οι αρχές Ασφαλεας, καθ' όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980 περνούσαν από την Κρήτη. Ορισμένες ποσότητες από τα φορτία τους τροφοδοτούσαν και το... χόμπι των Κρητικών, οι οποίοι κατέβαλλαν στους προμηθευτές τεράστια ποσά για την απόκτηση ενός πιστολιού. Η κατάσταση αυτή όμως, εκτός των άλλων, είχε ως αποτέλεσμα οι έμποροι να αποκτήσουν σοβαρά ερείσματα στο νησί. Μάλιστα λέγεται ότι στα παράνομα κυκλώματα διακίνησης των όπλων στην Κρήτη μετείχαν άτομα που είχαν αποκτήσει σοβαρές διασυνδέσεις με τα Σώματα Ασφαλείας, τον επιχειρηματικό κόσμο του νησιού και τους εκπροσώπους των πολιτικών κομμάτων.
Η Κρήτη εξακολούθησε να έλκει τους εμπόρους των όπλων ακόμη και μετά την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού και τις ειρηνευτικές διαδικασίες στη Μέση Ανατολή γεγονότα που είχαν ως αποτέλεσμα να ατονήσει το «κύκλωμα του Λιβάνου». Τα νέα αφεντικά που διακινούσαν πλέον όπλα από τις Ανατολικές χώρες όπως τουλάχιστον προκύπτει από εμπιστευτικές εκθέσεις του υπουργείου Δημόσιας Τάξης που έχει στη διάθεσή του «Το Βήμα» εξακολουθούσαν να επιφυλάσσουν στην Κρήτη προνομιακή μεταχείριση.
Και αυτό για τρεις κυρίως λόγους: Πρώτον, είχαν διασφαλίσει μια ισχυρή «εσωτερική αγορά». [«Αν τα όπλα που έχουν σήμερα οι Κρητικοί στα χέρια τους τα διέθεταν το 1974 οι Ελληνοκύπριοι, οι Τούρκοι δεν θα μπορούσαν να καταλάβουν το νησί», δήλωνε με υπερηφάνεια ο οπλουργός Γεώργιος Παχυδάκης, 37 χρόνων, όταν συνελήφθη στις 19 Νοεμβρίου 1987 επειδή είχε μετατρέψει την εξοχική του κατοικία στη θέση Λινοπεράματα, στο Ηράκλειο, σε οπλοστάσιο]. Δεύτερον, το ισχύον νομικό καθεστώς της Κρήτης για παράνομο εμπόριο διέφερε από εκείνο της υπόλοιπης Ελλάδας... ελέω ενός είδους «εθιμικού δικαίου». Ετσι, όπως προκύπτει από αναφορές δικαστικών, οι ποινές για τους εμπόρους στο νησί ήταν κατά πολύ ελαστικότερες σε σύγκριση με την Ελλδα. Τρίτον, οι έμποροι των όπλων στην Κρήτη είχαν αποκτήσει σοβαρά ερείσματα στον κρατικό μηχανισμό. Δεν είναι τυχαίο ότι Κρητικοί που συνελήφθησαν στο παρελθόν για παράνομο εμπόριο όπλων υπηρετούσαν είτε στα Σώματα Ασφαλείας είτε ως φρουροί σε πολιτικά πρόσωπα.
Η ιστορία είναι άκρως αποκαλυπτική: πριν από 10 περίπου χρόνια συνελήφθη ένας έμπορος όπλων στο νησί. Ο ίδιος κατά την εξέτασή του διηγήθηκε ότι συνήθως έστηνε ένα παρτέρι έξω από τους γάμους και πωλούσε όπλα στους προσκεκλημένους. Μάλιστα σε ένα γάμο που έγινε στο χωριό Γαράζο Μυλοποτάμου η αγοραπωλησία γινόταν με την παρουσία του τέως πρωθυπουργού κ. Κ. Μητσοτάκη. «Εκεί που πωλούσα εγώ όπλα», κατέληξε ο έμπορας, «ήρθε ακόμη ένας και έστησε τον πάγκο του απέναντι από τον δικό μου».
Βεβαίως, το θέμα του παράνομου εμπορίου όπλων και ναρκωτικών με επίκεντρο την Κρήτη δεν είναι νέο. Μάλιστα, στις 6 Νοεμβρίου 1992 απασχόλησε και τη Βουλή. Αφορμή ήταν ο θάνατος από πυροβολισμούς σε γάμο μιας γυναίκας και ο τραυματισμός ενός μαθητή. Τότε, λοιπόν, 7 βουλευτές του ΠαΣοΚ (Αθ. Σκουλάς, Κ. Μπαντουβάς, Δ. Αποστολάκης, Φ. Ιωαννίδης, Π. Κρητικός, Δ. Μπέης, Αλ. Παπαδόπουλος) κατέθεσαν ερώτηση στη Βουλή στην οποία αποκάλυπταν ότι πίσω από το εμπόριο όπλων, που έχει λάβει ανησυχητικές διαστάσεις στην Κρήτη, κρύβονται οργανωμένα οικονομικά συμφέροντα.
«Μιλάμε για έναν από τους ισχυρότερους κλάδους της εγκληματικής παραοικονομίας», ανέφεραν, «που έχει όλες τις δυνατότητες μιας τέτοιας παράνομης δραστηριότητας, τη δυνατότητα εξασφάλισης πολιτικής κάλυψης, την εξαγορά συνειδήσεων και εξασφάλιση ανοχής και συνεργασίας με ορισμένα όργανα επιφορτισμένα με τη δίωξή της. 300 ως 400 δραχμές πωλείται η σφαίρα και όπλο 14 σφαιρών 650.000 ως 750.000 δρχ. Εκατομμύρια των εκατομμυρίων διατίθενται για την αγορά του θανατηφόρου υλικού και το εμπόρευμα προσφέρεται φανερά σαν το οποιοδήποτε άκακο εμπόρευμα».
Παρά ταύτα, όμως, τα κυκλώματα των εμπόρων όπλων, όπως και τα κυκλώματα των ναρκωτικών, παρέμειναν ουσιαστικά στο απυρόβλητο. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνον ο τέως υπουργός Δημόσιας Τάξης κ. Σήφης Βαλυράκης επιχείρησε να κτυπήσει την... εγκληματικότητα στο νησί δημιουργώντας αποσπάσματα δίωξης ζωοκλεπτών, έστω και χωρίς επιτυχία. Η εκ του συστάδην μάχη με όπλα και με πέτρες που έδωσαν την περασμένη Πέμπτη την ώρα όπου ο υπουργός Δημόσιας Τάξης επισκεπτόταν το νησί κτηνοτρόφοι και γεωργοί είναι άκρως αποκαλυπτική.
Η εξάπλωση του εγκλήματος στην Κρήτη, όμως, δεν είναι άσχετη και τις πολιτικές διεργασίες που συντελέστηκαν τα τελευταία χρόνια στο νησί. Ούτε βεβαίως και με την παρουσία εκπροσώπων ισχυρών οικονομικών συμφερόντων. Ενίοτε οι πολιτικές συγκρούσεις στο νησί υπήρξαν βίαιες, με αποτέλεσμα να οδηγήσουν πολλούς πολιτικούς σε σοβαρές υπαναχωρήσεις από τις περί του δικαίου διακηρύξεις τους. Ετσι, η «πολιτική κάλυψη» που παρείχαν μετετράπη σε άλλοθι της ατιμωρησίας και οι διασυνδέσεις με ισχυρά οικονομικά συμφέροντα διαφόρων «παραγόντων» του νησιού μεταβλήθηκαν σε άλλοθι της αλαζονείας. «Στην Κρήτη», λένε αξιωματικοί της Ασφάλειας, «ισχύουν διαφορετικοί νόμοι. Τα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα είναι πολλές φορές ισχυρότερα από τη θέληση για πάταξη της εγκληματικότητας».
Αποτέλεσμα; Ολοι σχεδόν οι δείκτες της εγκληματικότητας να διατηρούνται σταθεροί στην Κρήτη τα τελευταία χρόνια. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 1995 στον νομό Ηρακλείου σημειώθηκαν 10 ανθρωποκτονίες και στον νομό Χανίων 8. Μόνο το πρώτο εξάμηνο του 1996 στον νομό Ρεθύμνης καταγράφηκαν 3 ένοπλες ληστείες και στον νομό Ηρακλείου 5. Την ίδια περίοδο στον νομό Ηρακλείου σημειώθηκαν 807 κλοπές και 3 βιασμοί. Το 1996 στο Ηράκλειο Κρήτης εξιχνιάστηκαν 90 υποθέσεις παράνομης διακίνησης ναρκωτικών και στον νομό Χανίων 22.
Μια έρευνα που πραγματοποιήθηκε από το Εργαστήριο Ιατροδικαστικής και Τοξικολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης είναι αποκαλυπτική για το εμπόριο ναρκωτικών στο νησί. Η έρευνα έδειξε ότι το 9,25% των φοιτητών και σπουδαστών κάνει χρήση ελεγχόμενων ουσιών, ενώ το 15,7% των φοιτητών της Φιλοσοφικής Σχολής στο Ρέθυμνο κάνει χρήση ηρεμιστικών φαρμάκων. Στους μαθητές Λυκείου το 6,2% δήλωσε ότι έκανε χρήση χασίς έστω και μία φορά, ενώ από την ανάλυση των βιολογικών δειγμάτων προέκυψε ότι το 3,48% των μαθητών έκανε συστηματική χρήση ελεγχόμενων ουσιών. Η έρευνα διεξήχθη τα έτη 1993-94 σε δείγμα 258 μαθητών από τρία Λύκεια του Ηρακλείου (Καπετανάκειο, Θέρισος, Αλικαρνασσός) και 335 φοιτητών από τα ΤΕΙ Ηρακλείου, το Πολυτεχνείο Χανίων και τις πανεπιστημιακές σχολές.
Το τραγικό όμως είναι ότι στο νησί όπως δείχνουν τουλάχιστον τα τελευταία γεγονότα κάνει δυναμικά την εμφάνισή του το οργανωμένο έγκλημα. Ποιοι και γιατί είχαν συμφέρον να τον σκοτώσουν
Οκ. ΣΟΛΔΑΤΟΣ έφθασε στην Κρήτη το 1979 με τον βαθμό του υπομοιράρχου. Τα τελευταία δέκα χρόνια υπηρέτησε σε νευραλγικούς τομείς των Σωμάτων Ασφαλείας κατ' αρχήν στην Ασφάλεια Ρεθύμνου και κατόπιν στην Ασφάλεια Ηρακλείου. Οι υποθέσεις που χειρίστηκε ήταν, πράγματι, εντυπωσιακές έστω και αν «εξαντλούνταν» στον χώρο του κοινού εγκλήματος ή του εμπορίου ναρκωτικών.
Ετσι, λοιπόν, όπως αναφέρεται στον φάκελό του που διατηρεί το υπουργείο Δημόσιας Τάξης, τον Μάιο του 1992 ήταν επικεφαλής του αποσπάσματος που αποκάλυψε και συνέλαβε τον Βαγγέλη Ρωχάμη που είχε αποδράσει από τις φυλακές Αλικαρνασσού. Λίγο αργότερα αποκάλυψε τη σπείρα του Κώστα Κασσαπάκη που είχε διαπράξει διάφορες ληστείες και εντόπισε τους ληστές του νυκτερινού κέντρου «Φιγκαρό». Επιπλέον, κατάφερε σημαντικά κτυπήματα στα κυκλώματα των ναρκωτικών και κυρίως των εμπόρων που είχαν κατακλύσει τα νυκτερινά κέντρα του Ηρακλείου με χάπια «έκσταση». Ακόμη και η σύλληψη του νεοφασίστα τρομοκράτη Μάρκο Φουρλάν αποδίδεται στην ευφυΐα του Γ. Σολδάτου.
Οι επιτυχίες αυτές του κ. Κ. Σολδάτου όπως είναι φυσικό είχαν ως αποτέλεσμα να δημιουργήσει σοβαρούς εχθρούς στο νησί. Εκτίμηση των αρχών Ασφαλείας του νησιού όπως διατυπώθηκε και στον υπουργό Δημόσιας Τάξης κ. Γ. Ρωμαίο την περασμένη Πέμπτη είναι ότι ορισμένοι κύκλοι του υπόκοσμου με τη βομβιστική επίθεση εναντίον της οικογένειας του διοικητή της Ασφάλειας ήθελαν να στείλουν ένα μήνυμα: Σταματήστε τις έρευνες. Ακόμη όμως και ο ίδιος ο κ. Κ. Σολδάτος, όπως είπε στον κ. Ρωμαίο, δεν μπορεί να υποδείξει αυτά τα κυκλώματα.
Από την άλλη πλευρά, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι τα τελευταία έξι χρόνια στην Κρήτη έχουν καταγραφεί ακόμη τρεις επιθέσεις σε αυτοκίνητα αστυνομικών. Στις 12 Δεκεμβρίου 1991, όπως προκύπτει από τα στοιχεία που έδωσαν στη δημοσιότητα οι αρχές Ασφαλείας, άγνωστοι τίναξαν στον αέρα το αυτοκίνητο του διευθυντή της Υποδιεύθυνσης Ηρακλείου κ. Δ. Στρίκου, ενώ ήταν σταθμευμένο κάτω από το σπίτι του στην οδό Παλιοκάπα Μαστραμπά. Στόχος βομβιστών έγινε και το αυτοκίνητο του αστυνομικού Σταμάτη Μαρινάκη, τα ξημερώματα της Δευτέρας της 6ης Δεκεμβρίου 1993. Στις φλόγες τυλίχτηκε την 5η Οκτωβρίου 1991 και το Ι.Χ. αυτοκίνητο του αστυφύλακα Μπακούση. Ακόμη και ο Κ. Σολδάτος είχε δεχθεί στο παρελθόν επίθεση από άγνωστους που αποδόθηκε σε «εκδικητική πράξη».
Η βομβιστική επίθεση, όμως, εναντίον της συζύγου του Κ. Σολδάτου όπως τουλάχιστον εκτιμούν οι αρχές Ασφαλείας παραπέμπει ευθέως στο οργανωμένο έγκλημα που διατηρεί σοβαρά στηρίγματα στην Κρήτη. Επίκεντρο της δράσης του το παράνομο εμπόριο όπλων και ναρκωτικών. Πού στρέφονται τώρα οι έρευνες
ΣΕ ΚΥΚΛΩΜΑΤΑ του υποκόσμου που δρουν σε ολόκληρη την Ελλάδα στρέφονται οι έρευνες των αρχών Ασφαλείας για τον εντοπισμό των δραστών της βομβιστικής επίθεσης, την περασμένη Τρίτη, στην Κρήτη που είχε ως αποτέλεσμα τον ακρωτηριασμό της γυναίκας του διοικητή της Ασφάλειας Ηρακλείου Κώστα Σολδάτου. Η έκρηξη, που χαρακτηρίζεται πρωτοφανής για τα ελληνικά δεδομένα, έγινε όταν η Γεωργία Σολδάτου έβαλε το κλειδί στη μίζα του αυτοκινήτου.
Εκτίμηση των αξιωματικών της Ασφάλειας Ηρακλείου, όπως και των συναδέλφων τους από την Αθήνα που μετέβησαν στην Κρήτη προκειμένου να τους συνδράμουν στις έρευνες, είναι ότι οι δράστες επεδίωκαν να υπάρξουν θύματα στην οικογένεια του Κώστα Σολδάτου. Γνώριζαν ακόμη ότι το αυτοκίνητο που παγίδευσαν το χρησιμοποιούσε σπανίως ο διοικητής της Ασφάλειας Ηρακλείου ο οποίος μετακινούνταν με αυτοκίνητα της υπηρεσίας του.
Μάλιστα ο κ. Κ. Σολδάτος, που συναντήθηκε με τον υπουργό Δημόσιας Τάξης κ. Γ. Ρωμαίο το απόγευμα της περασμένης Πέμπτης, του έκανε γνωστό ότι αν η γυναίκα του επιχειρούσε να θέσει σε λειτουργία το αυτοκίνητο μία ώρα νωρίτερα τότε θα θρηνούσαμε πολλά θύματα μεταξύ των οποίων και μικρά παιδιά. Ακόμη ο κ. Κ. Σολδάτος ενημέρωσε τον υπουργό για τις υποθέσεις που χειριζόταν το τελευταίο διάστημα, χωρίς ωστόσο να είναι σε θέση να προσδιορίσει τα κυκλώματα του υποκόσμου που επεδίωκαν την εξαφάνιση της οικογένειάς του[.
Οπως κατέδειξε η αυτοψία που πραγματοποίησαν οι πυροτεχνουργοί που εξέτασαν τα υπολείμματα του εκρηκτικού μηχανισμού, οι δράστες θα πρέπει να ήταν «επαγγελματίες». Η εκρηκτική ύλη που χρησιμοποίησαν για την παγίδευση του αυτοκινήτου ήταν «C-Α» και χρησιμοποιείται μόνο από τις επίλεκτες δυνάμεις του Στρατού.
Στόχος των βομβιστών, πάντως, όπως ελέχθη χαρακτηριστικά στη σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στην Κρήτη, ήταν ο εκφοβισμός των στελεχών των αρχών Ασφαλείας του νησιού ώστε να μην προχωρήσουν οι έρευνες σε μια σειρά υποθέσεις που σχετίζονται, κυρίως, με το εμπόριο των ναρκωτικών, την πορνεία και το εμπόριο όπλων.
Δ. ΝΙΚΟΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
http://www.tovima.gr/relatedarticles/article/?aid=86071
Τα πλοκάμια της μαφίας στην Κρήτη
-
Τσακαλι
Re: Τα πλοκάμια της μαφίας στην Κρήτη
Κυβερνώντας από τα παρασκήνια. Η δολοφονία ενός ενοχλητικού κοινοτάρχη.
To απόγεμα της Μεγάλης Δευτέρας του 1986 έξω από το χωριό Πόμπια, στα νότια του νομού Ηρακλείου, το αυτοκίνητο που κινείται αργά στον άδειο και επικίνδυνο επαρχιακό δρόμο αναγκάζεται να σταματήσει όταν σε μία στροφή κάποιοι έχουν πετάξει κλαδιά και πέτρες που κλείνουν τον δρόμο.
Ο οδηγός γνωρίζει καλά την περιοχή, είναι ο πρόεδρος της κοινότητας Πηγαδάκια.
Ανυποψίαστος βγαίνει από το αυτοκίνητο για να δει.... τι συμβαίνει, όταν δέχεται τον πρώτο πυροβολισμό.
Τραυματισμένος προσπαθεί να καλυφθεί πίσω από το αυτοκίνητο, αλλά ο δολοφόνος πλησιάζει και τον εκτελεί μπροστά στα έντρομα μάτια της οικογένειάς του.
Η δολοφονία του κοινοτάρχη Γιάννη Κουτσάκη, άγνωστη δυστυχώς στους περισσότερους, έβαλε τίτλους τέλους σε μια μακροχρόνια αντιπαράθεση, και είναι χαρακτηριστική για το πως λειτουργεί το παρακράτος στην χώρα μας.
Αλλά ας πάρουμε την ιστορία από την αρχή.
Το μοναστήρι της Οδηγήτριας κατέχει μεγάλες εκτάσεις, τις οποίες νοικιάζει ή παραχωρεί σε βοσκούς της περιοχής.
Το 1961 ο Νίκος Βαρδινογιάννης, αξιωματικός τότε του πολεμικού ναυτικού, βρίσκεται ξαφνικά ιδιοκτήτης 4.400στρεμμάτων στην συγκεκριμένη περιοχή, μόνο που δεν τα αγοράζει από τον νόμιμο ιδιοκτήτη (την μονή δηλαδή) αλλά από τους βοσκούς ενοικιαστές για ένα κομμάτι ψωμί.
Παρά τις διαμαρτυρίες που έφτασαν τότε μέχρι και το κοινοβούλιο, το σκάνδαλο κουκουλώνεται μια που η οικογένεια διαθέτει ισχυρή πολιτική κάλυψη.
Η κομπίνα ολοκληρώνεται με την μυστηριώδη ...«εξαφάνιση» των τίτλων ιδιοκτησίας που είχε στην κατοχή της η μονή, έτσι ώστε να μην μπορεί να στοιχειοθετηθεί η απάτη σε βάρος του δημοσίου.
Λίγο αργότερα, η οικογένεια Βαρδινογιάννη δημιουργεί την εταιρία ΣΕΚΑ και αγοράζει με αποικιοκρατικές διαδικασίες από το Ελληνικό δημόσιο το νησάκι "Άγιος Παύλος" στην είσοδο του όρμου των Καλών Λιμένων, έναντι 78.000 δραχμών.
Στην συνέχεια, με υποθήκη το νησί που αγόρασαν, παίρνουν δάνειο 36 εκατομμυρίων δρχ. (!) από Αμερικανική τράπεζα, και σε συνεργασία με την Mobil δημιουργούν στην περιοχή εγκαταστάσεις υγρών καυσίμων και ανεφοδιασμού πλοίων (βλέπε αμερικανικός 6ος στόλος).
Μοναδικό αγκάθι στα μεγαλεπήβολα σχέδια της οικογένειας ήταν ο μικρός οικισμός των Καλών Λιμένων και οι λιγοστοί ψαράδες κάτοικοί του.
Οι κάτοικοι του οικισμού βρέθηκαν ξαφνικά περικυκλωμένοι από τις εγκαταστάσεις της εταιρίας.
Πολλοί εγκαταλείπουν την περιοχή και μεταναστεύουν, ενώ οι εναπομείναντες έχουν να αντιμετωπίσουν έναν συνεχή και ψυχοφθόρο πόλεμο νεύρων από την εταιρία και τους τραμπούκους της.
Βροχή οι ξυλοδαρμοί και οι μηνύσεις για ανύπαρκτες πολεοδομικές παρατυπίες ακόμα και όταν κάποιος προσπαθούσε να επιδιορθώσει την τουαλέτα του, ενώ την ίδια στιγμή η εταιρία έχτισε παράνομα διάφορα κτίρια, ένα ξενοδοχείο, και μια βίλλα για την οικογένεια Βαρδινογιάννη.
Η εκλογή του Γιάννη Κουτσάκη το 1978 δίνει ελπίδα στους κατοίκους.
Το πρώτο του μέλημα είναι να ανοίξει επιτέλους ο δρόμος από τα Πηγαδάκια στους Καλούς Λιμένες.
Ο δρόμος είχε χαραχθεί το 1962, οι απαλλοτριώσεις είχαν τελειώσει το 1966, αλλά η εταιρία παρόλο που είχε πληρωθεί, δεν άφηνε τα συνεργεία της νομαρχίας να προχωρήσουν.
Το 1981 μετά την νίκη του ΠΑΣΟΚ ο Κουτσάκης πιστεύει πως θα μπορέσει επιτέλους να ξεπεράσει τα εμπόδια και την τρομοκρατία της ΣΕΚΑ, τελειώνει τον δρόμο και ξεκινά να φτιάχνει δίκτυο ηλεκτρισμού και ύδρευσης στην περιοχή, δίνοντας καθημερινά μάχη με τους μπράβους της ΣΕΚΑ που τα βράδια καταστρέφουν ότι φτιάχνουν τα κρατικά συνεργεία την ημέρα.
Τα έργα του κοινοτάρχη έχουν ως αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένα κύμα επιστροφής των εκδιωγμένων κατοίκων, σε μια προσπάθεια να ξαναφτιάξουν τα σπίτια τους.
Η ΣΕΚΑ τους κάνει την ζωή δύσκολη, με ένα καταιγισμό μηνύσεων προσπαθώντας έτσι να κατεδαφίσει τα σπίτια των κατοίκων ως αυθαίρετα!
Οι Βαρδινογιάννηδες ασκούν αφόρητη πίεση στον νομάρχη να γκρεμίσει τα σπίτια των ανθρώπων, όμως όλα πέφτουν πάνω στην άρνηση του κοινοτάρχη ο οποίος απαντά ότι πρώτα θα γκρεμιστούν τα αυθαίρετα της εταιρίας, οι βίλες των Βαρδινογιάννηδων κλπ.
Τον χειμώνα του 1985 γίνεται απόπειρα δολοφονίας του κοινοτάρχη όταν ένα άγνωστο αυτοκίνητο προσπαθεί να ρίξει το αυτοκίνητο του Κουτσάκη σε γκρεμό, ενώ σε μια συνάντηση του με τους εκπροσώπους της εταιρίας, οι μπράβοι ξυλοκοπούν τον ανυπόταχτο κοινοτάρχη.
Ο Κουτσάκης σχεδιάζει να επισκεφτεί το Οικουμενικό Πατριαρχείο στην Κωνσταντινούπολη σε μια προσπάθεια να εντοπίσει τα εξαφανισμένα συμβόλαια της μονής Οδηγήτριας και να ξεσκεπάσει την απάτη των Βαρδινογιάννηδων, μόνο που τον πρόλαβαν οι πληρωμένοι δολοφόνοι.
Ενδιαφέρον έχει και ο διάλογος μεταξύ Βαρδή Βαρδινογιάννη και Δημήτρη Κουφοντίνα στη δίκη της 17 Νοέμβρη.
Οι συγγενείς του δολοφονημένου κοινοτάρχη περιμένουν εδώ και δεκαετίες να πέσει φως στην υπόθεση, ενώ οι απειλές συνεχίστηκαν και μετά τον θάνατο του Κουτσάκη.
Το κόλπο με την αρπαγή κρατικής περιουσίας με την βοήθεια μοναστηριών ήταν τόσο πετυχημένο που ο όμιλος Βαρδινογιάννη το επανέλαβε και στην Χαλκιδική.
Η περίπτωση της Σιθωνίας
Πρόκειται για τη μονή Ξενοφώντος και μια έκταση 57.000 στρεμμάτων στην Σιθωνία.
Το 1965 η μονή υποβάλλει αίτηση αναγνώρισης ιδιοκτησίας στο Ελληνικό δημόσιο, η οποία και φυσικά απορρίπτεται.
Επί χούντας όμως η μονή κάνει και δεύτερη προσπάθεια και με την βοήθεια ... του θεού και της χούντας, ως εκ θαύματος δικαιώνεται.
Αμέσως μεταβιβάζει την έκταση για ένα συμβολικό ποσό -μαντέψτε που- στην ...ΣΕΚΑ!
Με την μεταπολίτευση, και μετά από τις έντονες αντιδράσεις τοπικών φορέων και κατοίκων, το 1974 η πολιτεία ακυρώνει την χουντική απόφαση και ανακηρύσσει την έκταση δημόσια.
Από τότε η μονή σε συνεργασία με την ΣΕΚΑ έχουν ξεκινήσει ένα δικαστικό αγώνα κατά του δημοσίου με τα γνωστά κόλπα, ψευδομάρτυρες, απειλές, δωροδοκίες, κλπ.
Οι απάτες με τις εκκλησιαστικές περιουσίες δεν έχουν σταματήσει να επαναλαμβάνονται μέχρι και τις μέρες μας, με διάφορες εκδοχές, όπως πχ με το σκάνδαλο της Μονής Βατοπεδίου, τη μονή Τοπλού, και άλλες.
Έτσι λοιπόν δύο απόστρατοι του ναυτικού βρέθηκαν ξαφνικά με τεράστιες περιουσίες με την βοήθεια των Αμερικανών που τόσο τους εξυπηρέτησαν στο εμπάργκο της Ροδεσίας. Ας θυμηθούμε και αυτό το ..κατόρθωμα.
"Ioanna V": το πειρατικό του ομίλου Βαρδινογιάννη
Τα χρόνια της πειρατείας
Η οικογένεια Βαρδινογιάννη ...διαπρέπει στο σπάσιμο του αποκλεισμού του ρατσιστικού καθεστώτος της Ροδεσίας από τον ΟΗΕ που έγινε παγκόσμια γνωστός ως "Beira Patrol", προμηθεύοντας πετρέλαιο την κυβέρνηση του Ιαν Σμίθ με την υποστήριξη της CIA.
Οι Αμερικανοί θέλοντας να πάρουν κάτω από την σφαίρα επιρροής τους τις πρώην αποικίες της Μεγάλης Βρετανίας αλλά αποφεύγοντας να συγκρουστούν μετωπικά με τους Βρετανούς συμμάχους, βοηθούν τους Βαρδινογιάννηδες να δράσουν ως πειρατές χωρίς αυτοί να χρειαστεί να λερώσουν τα χέρια τους.
Η συγκεκριμένη υπόθεση είναι μία από τις μαύρες σελίδες της ελληνικής ναυτιλίας: περιφρόνηση ψηφισμάτων του ΟΗΕ, αλλαγή σημαίας από λιμάνι σε λιμάνι, αλλαγή ονόματος του καραβιού μεσοπέλαγα, κλπ.
Πηγή: http://kora.matrix.msu.edu/files/50/304 ... 660407.pdf
Η συνέχεια είναι λίγο πολύ γνωστή.
Το 1972, επί χούντας δηλαδή, ιδρύουν την Μότορ Όιλ.
Το 1979 με υπουργό συντονισμού τον ...Μητσοτάκη τους δίνεται πεσκέσι ο Παναθηναϊκός.
Και αυτό το κόλπο ήταν τόσο πετυχημένο που το μιμήθηκε κάθε σωστός απατεώνας (Κοσκωτάς κλπ) που θέλησε να κάνει καριέρα στο ελληνικό Ελ Ντοράντο.
Κατά τραγική σύμπτωση, πάλι επί πρωθυπουργίας Μητσοτάκη, αποκτούν την τράπεζα Πειραιώς, καταπίνουν την Μακεδονίας-Θράκης, ενώ ας μην ξεχνάμε πως μερικές μόνο μέρες μετά τον σχηματισμό της Οικουμενικής Kυβέρνησης του Ξενοφώντα Ζολώτα, το 1989, ξεκινά το MEGA Channel ...
Το "τηλεοπτικό πλυντήριο" όχι μόνο βοηθά στις μπίζνες της οικογένειας προσφέροντας δωρεάν διαφήμιση με το γνωστό κόλπο των ..αγαθοεργιών της φιλεύσπλαχνης οικογένειας ως υποκατάστατο της ανύπαρκτης δικαιοσύνης, αλλά και ελέγχοντας έτσι έμμεσα το πολιτικό σύστημα δίνοντας τηλεοπτικό χρόνο σε άτομα της αρεσκείας τους.
Και έτσι φτάσαμε σήμερα στα γελοία ψευτοδιλήμματα "ευρώ ή μνημόνιο" και τα καταστροφολογικά σενάρια του παρακράτους και των παπαγάλων τους, που ευτυχώς αρχίζουν να ξεθωριάζουν στα μάτια της κοινής γνώμης.
Ο μόνος τρόπος πια για να κρατηθούν στην εξουσία είναι, πουλώντας φόβο.
«Δεν θα έχουμε φάρμακα, πετρέλαιο, τρόφιμα, οδοντόβουρτσες, αν βγει η αριστερά" φωνάζουν χωρίς να ντρέπονται, αυτοί που κατέστρεψαν τον τόπο επί τόσες δεκαετίες.
Σε μία χώρα που έχει τόσο ανάγκη από ριζικές αλλαγές, προσπαθούν απελπισμένα να περάσουν το μήνυμα ότι «δεν είναι τώρα εποχή για αλλαγές, ας κάτσουμε στα αυγά μας»
Σταθεροί στις ..αξίες τους ως γνήσια τέκνα ενός συστήματος Φρανκεστάιν, προσπαθούν να πείσουν την κοινή γνώμη ότι τίποτα δεν πρέπει να γίνεται για πρώτη φορά.
Τελευταίες σπασμωδικές κινήσεις μιας κομματοκρατίας που απέτυχε σε όλα πουλώντας ταυτόχρονα πατριωτική ηθική, ενώ ακόμα και τώρα που όλα έχουν καταρρεύσει γύρω τους, αδυνατούν να ψελλίσουν έστω και δυο κουβέντες ουσιαστικής αυτοκριτικής.
«Οι μεγαλύτερες καταστροφές δεν προήλθαν από την ανυπακοή, αλλά από την υπακοή», είχε πει κάποτε ο Χάουαρντ Ζίν, ενώ ο ίδιος υπερασπιζόμενος πριν αρκετά χρόνια μια ομάδα οικολόγων που είχε εισβάλει σε ένα πυρηνικό εργοστάσιο, είχε πει απευθυνόμενος προς τους δικαστές:(http://www.aformi.gr/2010/01/%CF%87%CE% ... %B1%CF%83/)
Πηγή http://jungle-report.blogspot.no/2012/05/h.html
To απόγεμα της Μεγάλης Δευτέρας του 1986 έξω από το χωριό Πόμπια, στα νότια του νομού Ηρακλείου, το αυτοκίνητο που κινείται αργά στον άδειο και επικίνδυνο επαρχιακό δρόμο αναγκάζεται να σταματήσει όταν σε μία στροφή κάποιοι έχουν πετάξει κλαδιά και πέτρες που κλείνουν τον δρόμο.
Ο οδηγός γνωρίζει καλά την περιοχή, είναι ο πρόεδρος της κοινότητας Πηγαδάκια.
Ανυποψίαστος βγαίνει από το αυτοκίνητο για να δει.... τι συμβαίνει, όταν δέχεται τον πρώτο πυροβολισμό.
Τραυματισμένος προσπαθεί να καλυφθεί πίσω από το αυτοκίνητο, αλλά ο δολοφόνος πλησιάζει και τον εκτελεί μπροστά στα έντρομα μάτια της οικογένειάς του.
Η δολοφονία του κοινοτάρχη Γιάννη Κουτσάκη, άγνωστη δυστυχώς στους περισσότερους, έβαλε τίτλους τέλους σε μια μακροχρόνια αντιπαράθεση, και είναι χαρακτηριστική για το πως λειτουργεί το παρακράτος στην χώρα μας.
Αλλά ας πάρουμε την ιστορία από την αρχή.
Το μοναστήρι της Οδηγήτριας κατέχει μεγάλες εκτάσεις, τις οποίες νοικιάζει ή παραχωρεί σε βοσκούς της περιοχής.
Το 1961 ο Νίκος Βαρδινογιάννης, αξιωματικός τότε του πολεμικού ναυτικού, βρίσκεται ξαφνικά ιδιοκτήτης 4.400στρεμμάτων στην συγκεκριμένη περιοχή, μόνο που δεν τα αγοράζει από τον νόμιμο ιδιοκτήτη (την μονή δηλαδή) αλλά από τους βοσκούς ενοικιαστές για ένα κομμάτι ψωμί.
Παρά τις διαμαρτυρίες που έφτασαν τότε μέχρι και το κοινοβούλιο, το σκάνδαλο κουκουλώνεται μια που η οικογένεια διαθέτει ισχυρή πολιτική κάλυψη.
Η κομπίνα ολοκληρώνεται με την μυστηριώδη ...«εξαφάνιση» των τίτλων ιδιοκτησίας που είχε στην κατοχή της η μονή, έτσι ώστε να μην μπορεί να στοιχειοθετηθεί η απάτη σε βάρος του δημοσίου.
Λίγο αργότερα, η οικογένεια Βαρδινογιάννη δημιουργεί την εταιρία ΣΕΚΑ και αγοράζει με αποικιοκρατικές διαδικασίες από το Ελληνικό δημόσιο το νησάκι "Άγιος Παύλος" στην είσοδο του όρμου των Καλών Λιμένων, έναντι 78.000 δραχμών.
Στην συνέχεια, με υποθήκη το νησί που αγόρασαν, παίρνουν δάνειο 36 εκατομμυρίων δρχ. (!) από Αμερικανική τράπεζα, και σε συνεργασία με την Mobil δημιουργούν στην περιοχή εγκαταστάσεις υγρών καυσίμων και ανεφοδιασμού πλοίων (βλέπε αμερικανικός 6ος στόλος).
Μοναδικό αγκάθι στα μεγαλεπήβολα σχέδια της οικογένειας ήταν ο μικρός οικισμός των Καλών Λιμένων και οι λιγοστοί ψαράδες κάτοικοί του.
Οι κάτοικοι του οικισμού βρέθηκαν ξαφνικά περικυκλωμένοι από τις εγκαταστάσεις της εταιρίας.
Πολλοί εγκαταλείπουν την περιοχή και μεταναστεύουν, ενώ οι εναπομείναντες έχουν να αντιμετωπίσουν έναν συνεχή και ψυχοφθόρο πόλεμο νεύρων από την εταιρία και τους τραμπούκους της.
Βροχή οι ξυλοδαρμοί και οι μηνύσεις για ανύπαρκτες πολεοδομικές παρατυπίες ακόμα και όταν κάποιος προσπαθούσε να επιδιορθώσει την τουαλέτα του, ενώ την ίδια στιγμή η εταιρία έχτισε παράνομα διάφορα κτίρια, ένα ξενοδοχείο, και μια βίλλα για την οικογένεια Βαρδινογιάννη.
Η εκλογή του Γιάννη Κουτσάκη το 1978 δίνει ελπίδα στους κατοίκους.
Το πρώτο του μέλημα είναι να ανοίξει επιτέλους ο δρόμος από τα Πηγαδάκια στους Καλούς Λιμένες.
Ο δρόμος είχε χαραχθεί το 1962, οι απαλλοτριώσεις είχαν τελειώσει το 1966, αλλά η εταιρία παρόλο που είχε πληρωθεί, δεν άφηνε τα συνεργεία της νομαρχίας να προχωρήσουν.
Το 1981 μετά την νίκη του ΠΑΣΟΚ ο Κουτσάκης πιστεύει πως θα μπορέσει επιτέλους να ξεπεράσει τα εμπόδια και την τρομοκρατία της ΣΕΚΑ, τελειώνει τον δρόμο και ξεκινά να φτιάχνει δίκτυο ηλεκτρισμού και ύδρευσης στην περιοχή, δίνοντας καθημερινά μάχη με τους μπράβους της ΣΕΚΑ που τα βράδια καταστρέφουν ότι φτιάχνουν τα κρατικά συνεργεία την ημέρα.
Τα έργα του κοινοτάρχη έχουν ως αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένα κύμα επιστροφής των εκδιωγμένων κατοίκων, σε μια προσπάθεια να ξαναφτιάξουν τα σπίτια τους.
Η ΣΕΚΑ τους κάνει την ζωή δύσκολη, με ένα καταιγισμό μηνύσεων προσπαθώντας έτσι να κατεδαφίσει τα σπίτια των κατοίκων ως αυθαίρετα!
Οι Βαρδινογιάννηδες ασκούν αφόρητη πίεση στον νομάρχη να γκρεμίσει τα σπίτια των ανθρώπων, όμως όλα πέφτουν πάνω στην άρνηση του κοινοτάρχη ο οποίος απαντά ότι πρώτα θα γκρεμιστούν τα αυθαίρετα της εταιρίας, οι βίλες των Βαρδινογιάννηδων κλπ.
Τον χειμώνα του 1985 γίνεται απόπειρα δολοφονίας του κοινοτάρχη όταν ένα άγνωστο αυτοκίνητο προσπαθεί να ρίξει το αυτοκίνητο του Κουτσάκη σε γκρεμό, ενώ σε μια συνάντηση του με τους εκπροσώπους της εταιρίας, οι μπράβοι ξυλοκοπούν τον ανυπόταχτο κοινοτάρχη.
Ο Κουτσάκης σχεδιάζει να επισκεφτεί το Οικουμενικό Πατριαρχείο στην Κωνσταντινούπολη σε μια προσπάθεια να εντοπίσει τα εξαφανισμένα συμβόλαια της μονής Οδηγήτριας και να ξεσκεπάσει την απάτη των Βαρδινογιάννηδων, μόνο που τον πρόλαβαν οι πληρωμένοι δολοφόνοι.
Ενδιαφέρον έχει και ο διάλογος μεταξύ Βαρδή Βαρδινογιάννη και Δημήτρη Κουφοντίνα στη δίκη της 17 Νοέμβρη.
Οι συγγενείς του δολοφονημένου κοινοτάρχη περιμένουν εδώ και δεκαετίες να πέσει φως στην υπόθεση, ενώ οι απειλές συνεχίστηκαν και μετά τον θάνατο του Κουτσάκη.
Το κόλπο με την αρπαγή κρατικής περιουσίας με την βοήθεια μοναστηριών ήταν τόσο πετυχημένο που ο όμιλος Βαρδινογιάννη το επανέλαβε και στην Χαλκιδική.
Η περίπτωση της Σιθωνίας
Πρόκειται για τη μονή Ξενοφώντος και μια έκταση 57.000 στρεμμάτων στην Σιθωνία.
Το 1965 η μονή υποβάλλει αίτηση αναγνώρισης ιδιοκτησίας στο Ελληνικό δημόσιο, η οποία και φυσικά απορρίπτεται.
Επί χούντας όμως η μονή κάνει και δεύτερη προσπάθεια και με την βοήθεια ... του θεού και της χούντας, ως εκ θαύματος δικαιώνεται.
Αμέσως μεταβιβάζει την έκταση για ένα συμβολικό ποσό -μαντέψτε που- στην ...ΣΕΚΑ!
Με την μεταπολίτευση, και μετά από τις έντονες αντιδράσεις τοπικών φορέων και κατοίκων, το 1974 η πολιτεία ακυρώνει την χουντική απόφαση και ανακηρύσσει την έκταση δημόσια.
Από τότε η μονή σε συνεργασία με την ΣΕΚΑ έχουν ξεκινήσει ένα δικαστικό αγώνα κατά του δημοσίου με τα γνωστά κόλπα, ψευδομάρτυρες, απειλές, δωροδοκίες, κλπ.
Οι απάτες με τις εκκλησιαστικές περιουσίες δεν έχουν σταματήσει να επαναλαμβάνονται μέχρι και τις μέρες μας, με διάφορες εκδοχές, όπως πχ με το σκάνδαλο της Μονής Βατοπεδίου, τη μονή Τοπλού, και άλλες.
Έτσι λοιπόν δύο απόστρατοι του ναυτικού βρέθηκαν ξαφνικά με τεράστιες περιουσίες με την βοήθεια των Αμερικανών που τόσο τους εξυπηρέτησαν στο εμπάργκο της Ροδεσίας. Ας θυμηθούμε και αυτό το ..κατόρθωμα.
"Ioanna V": το πειρατικό του ομίλου Βαρδινογιάννη
Τα χρόνια της πειρατείας
Η οικογένεια Βαρδινογιάννη ...διαπρέπει στο σπάσιμο του αποκλεισμού του ρατσιστικού καθεστώτος της Ροδεσίας από τον ΟΗΕ που έγινε παγκόσμια γνωστός ως "Beira Patrol", προμηθεύοντας πετρέλαιο την κυβέρνηση του Ιαν Σμίθ με την υποστήριξη της CIA.
Οι Αμερικανοί θέλοντας να πάρουν κάτω από την σφαίρα επιρροής τους τις πρώην αποικίες της Μεγάλης Βρετανίας αλλά αποφεύγοντας να συγκρουστούν μετωπικά με τους Βρετανούς συμμάχους, βοηθούν τους Βαρδινογιάννηδες να δράσουν ως πειρατές χωρίς αυτοί να χρειαστεί να λερώσουν τα χέρια τους.
Η συγκεκριμένη υπόθεση είναι μία από τις μαύρες σελίδες της ελληνικής ναυτιλίας: περιφρόνηση ψηφισμάτων του ΟΗΕ, αλλαγή σημαίας από λιμάνι σε λιμάνι, αλλαγή ονόματος του καραβιού μεσοπέλαγα, κλπ.
Πηγή: http://kora.matrix.msu.edu/files/50/304 ... 660407.pdf
Η συνέχεια είναι λίγο πολύ γνωστή.
Το 1972, επί χούντας δηλαδή, ιδρύουν την Μότορ Όιλ.
Το 1979 με υπουργό συντονισμού τον ...Μητσοτάκη τους δίνεται πεσκέσι ο Παναθηναϊκός.
Και αυτό το κόλπο ήταν τόσο πετυχημένο που το μιμήθηκε κάθε σωστός απατεώνας (Κοσκωτάς κλπ) που θέλησε να κάνει καριέρα στο ελληνικό Ελ Ντοράντο.
Κατά τραγική σύμπτωση, πάλι επί πρωθυπουργίας Μητσοτάκη, αποκτούν την τράπεζα Πειραιώς, καταπίνουν την Μακεδονίας-Θράκης, ενώ ας μην ξεχνάμε πως μερικές μόνο μέρες μετά τον σχηματισμό της Οικουμενικής Kυβέρνησης του Ξενοφώντα Ζολώτα, το 1989, ξεκινά το MEGA Channel ...
Το "τηλεοπτικό πλυντήριο" όχι μόνο βοηθά στις μπίζνες της οικογένειας προσφέροντας δωρεάν διαφήμιση με το γνωστό κόλπο των ..αγαθοεργιών της φιλεύσπλαχνης οικογένειας ως υποκατάστατο της ανύπαρκτης δικαιοσύνης, αλλά και ελέγχοντας έτσι έμμεσα το πολιτικό σύστημα δίνοντας τηλεοπτικό χρόνο σε άτομα της αρεσκείας τους.
Και έτσι φτάσαμε σήμερα στα γελοία ψευτοδιλήμματα "ευρώ ή μνημόνιο" και τα καταστροφολογικά σενάρια του παρακράτους και των παπαγάλων τους, που ευτυχώς αρχίζουν να ξεθωριάζουν στα μάτια της κοινής γνώμης.
Ο μόνος τρόπος πια για να κρατηθούν στην εξουσία είναι, πουλώντας φόβο.
«Δεν θα έχουμε φάρμακα, πετρέλαιο, τρόφιμα, οδοντόβουρτσες, αν βγει η αριστερά" φωνάζουν χωρίς να ντρέπονται, αυτοί που κατέστρεψαν τον τόπο επί τόσες δεκαετίες.
Σε μία χώρα που έχει τόσο ανάγκη από ριζικές αλλαγές, προσπαθούν απελπισμένα να περάσουν το μήνυμα ότι «δεν είναι τώρα εποχή για αλλαγές, ας κάτσουμε στα αυγά μας»
Σταθεροί στις ..αξίες τους ως γνήσια τέκνα ενός συστήματος Φρανκεστάιν, προσπαθούν να πείσουν την κοινή γνώμη ότι τίποτα δεν πρέπει να γίνεται για πρώτη φορά.
Τελευταίες σπασμωδικές κινήσεις μιας κομματοκρατίας που απέτυχε σε όλα πουλώντας ταυτόχρονα πατριωτική ηθική, ενώ ακόμα και τώρα που όλα έχουν καταρρεύσει γύρω τους, αδυνατούν να ψελλίσουν έστω και δυο κουβέντες ουσιαστικής αυτοκριτικής.
«Οι μεγαλύτερες καταστροφές δεν προήλθαν από την ανυπακοή, αλλά από την υπακοή», είχε πει κάποτε ο Χάουαρντ Ζίν, ενώ ο ίδιος υπερασπιζόμενος πριν αρκετά χρόνια μια ομάδα οικολόγων που είχε εισβάλει σε ένα πυρηνικό εργοστάσιο, είχε πει απευθυνόμενος προς τους δικαστές:(http://www.aformi.gr/2010/01/%CF%87%CE% ... %B1%CF%83/)
Πηγή http://jungle-report.blogspot.no/2012/05/h.html
0 .